Gastblog van manlief

Veertien dagen geleden bracht ik een bezoekje aan mijn huisarts voor wat recepten. Zij vroeg of ik al een “oudemannenonderzoek” had gehad. Nee dus. Nou is zij het type van “niet kletsen, maar doen”, dus stond ik even later buiten met allerlei potjes en een afspraak voor bloedonderzoek. Het totale onderzoek wees o.a. uit dat het beter was om voor de zekerheid een coloscopie te laten maken in het ziekenhuis.

Afgelopen maandag was het zover. Inchecken, naar je kamer, gegevens doornemen en wachten maar! Gelukkig heb ik altijd een puzzelboekje bij me, zodat ik me niet hoef te vervelen. Maar dat bleek niet nodig te zijn. Na een kwartiertje kwam mijn kamergenoot voor die middag binnen. Ook hij ontkomt niet aan het intakegesprek en ik hoor dat hij E heet. Nadien komt hij bij mij aan het tafeltje zitten. We raken aan de praat en dat stopt pas op het moment van vertrek. E vertelt dat hij gepensioneerd leraar biologie is. Vijf jaar na zijn aanstelling doet zich een unieke kans voor. Uit zeventig kandidaten wordt hij gekozen om leraar te worden aan een school in Noord-Italië. “Negenenzestig anderen wilden niet”, zei hij. Net getrouwd samen naar het nieuwe begin. Helaas heeft zijn vrouw het daar maar drie jaar uitgehouden; zij is definitief teruggegaan naar België. De scheiding was een feit. Ongelooflijk wat je in een half uur kunt bespreken. Er was veel respect over en weer.

Oh ja, we zijn hier om een onderzoek te ondergaan. Terwijl wij zitten te praten plaatst de zuster de “controlenaalden”. (hiermee kunnen ze je sederen in geval van nood). Ik was als eerste aan de beurt. De hele ingreep is me, dankzij een verdovende en kalmerende injectie, 100% meegevallen. Terug op de kamer drie kwartier mijn “roes” uitgeslapen. Heerlijk. Even later wordt E teruggebracht. Hij slaapt.

Na zolang nuchter te zijn geweest zijn we blij als ’s middags ons ontbijt wordt gebracht. En weer zitten we ondertussen te kletsen over zijn belevenissen en de mijne. Ieder antwoord roept weer een vraag op. Dan krijg ik te horen dat ik naar de dokter kan voor de uitslag. We nemen afscheid.

Terwijl ik in de gang op de arts zit te wachten komt (jawel) E aanlopen. Hij moet hier natuurlijk ook zijn. En ja hoor, we gaan gewoon verder waar we gebleven waren totdat mijn naam geroepen wordt. Ik ga en hij zegt: “Als we elkaar in Turnhout tegenkomen, is het eerste caféke voor ons!”
Na mijn gesprek met de dokter loop ik langs hem. “Eerste caféke, hè!”

Heel bijzonder hoe een voor het gevoel zo’n lastig onderzoek, voor twee personen zo gemakkelijk en fijn kan verlopen. Een mens zou bijna heimwee krijgen.

24 opmerkingen:

  1. Dat was prettig! Alsof je een dag bij een goede vriend op bezoek bent en die coloscopie er even tussendoor doet.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat leuk om je hier op het blog van je vrouw te kunnen lezen. Ik had uit haar logjes al wel begrepen dat je een leuke man bent, maar nu weet ik het zeker.
    Heerlijk om zo een positief geluid te horen naar aanleiding van een, op zichzelf, vervelend onderzoek.
    Lieve man van Marja: heel veel groetjes van mij (en kom gerust eens terug als vrouwlief het goed vindt).
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hij is meer een prater dan een schrijver, maar toen hij maandag zo enthousiast vertelde over zijn ervaringen, zei ik: "Schrijf een logje, dat is leuk".

      Verwijderen
  3. Zo'n gezellige kamergenoot maakt het allemaal wat draaglijker en minder zenuwslopend.
    Leuk dat het met een vreemde zo goed klikt. Maar ja, samen in hetzelfde schuitje, dat schept een band!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. ja zo help je elkaar door een vervelend dagje heen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hé wat leuk! Niet dat onderzoek en de reden daarvoor, maar wel om kennis te maken! En dan bedoel ik met die gast uit Turnhout, en voor ons, hier :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Zulke ontmoetingen zijn vaak het meest verrassend en leuk!
    Ze maken in ieder geval de dag met narigheid een stuk makkelijker te doorstaan.

    Leuk eens van je te lezen, mag van mij gerust vaker...

    Groeten aan die mooie dame van je, fijn weekend.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Goed bezig Pa! Altijd de gezellige kletser :).
    Laat me meteen weten als alle resultaten binnen zijn!
    Knuffel,
    Ronald

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi knul,
      Pap is vergeten om vandaag te bellen voor de uitslag, maar je weet: "Geen bericht is goed bericht". ;o)
      xxx

      Verwijderen
  8. Het gedeelde "lot" is natuurlijk al een goed aanknopingspunt voor een gesprek maar als het dan ook nog blijkt "te klikken " is dat pure winst in dit soort situaties. Mijn man heeft minder moeite met het onderzoek zélf dan met de voorbereiding om de darmen leeg te maken , in een uur of 8 maar liefst 4 liter water met een oplossing naar binnen werken is een rámp voor een slechte drinker!
    Ik hoop dat het met de uitslagen helemaal goed komt en dat de definitie "oude man" nog even achterwegen kan blijven bij gebrek aan een "kwaal"

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik hoop het ook. Die 4 liter water met een smaakje vond hij een ramp. Van zondagavond 8 tot maandagmorgen half 11 worstelde hij zich er doorheen. Gelukkig is het wel een nathals, maar dit leek niet op bier. ;o(

      Verwijderen
  9. Klopt helemaal , Henk heeft het onderzoek een keer of 7 ondergaan en de ramp werd steeds groter, op het laatst is hij ervoor opgenomen en is het een slang door de neus geregeld ,ook geen pretje. De artsen zouden nog graag om de3 jaar een onderzoek doen maar Henk heeft zichzelf "genezen"verklaard , slechts bij calamiteiten zou hij nog tot zo'n onderzoek te bewegen zijn .

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat leuk een gastblog van de echtgenoot van Marja.En hopelijk is alles OK .Nee mijn man weigerd vooralsnog elk onderzoek sinds zijn ervaring.Niks kalmerende spuit of verdoving,bijna onderuit gegaan en hij kwam lijkwit thuis .Echt afschuweijk !! Blijkbaar doen ze dat onderzoek in Belgie een stuk menselijker!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Toen hij in 2003 voor het eerst van zijn leven in het ziekenhuis belandde voor een rugoperatie, heb ik hem gezegd dat hij alles over zich heen moest laten komen. Go with the flow. Dat concept is nu bijna zijn tweede natuur geworden. Hij was minder nerveus dan ik!

      Verwijderen
    2. Toen mijn man geopereerd moest worden aan zijn nekhernia was hij daar ook heel kalm onder ,dan laat hij het gewoon komen zo het is.Maar een paar andere onderzoeken brrr nee!!

      Verwijderen
  11. Leuk: een gastblog van de man achter Marja. Wat een bijzondere ontmoeting. Wanneer krijgen jullie de uitslag.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hij kon vandaag de huisarts bellen, maar is het een beetje vergeten. Hoe ontspannen kun je zijn?

      Verwijderen
  12. Wast een bijzondere ontmoeting. En wat leuk om de man te leren kennen achter 'de vrouw'. Mag van mij wel vaker! Ik hoop dat de uitslag goed is.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  13. hé, wat leuk verhaal én wat leuk geschreven! denk toch dat er een verborgen talent is ontdekt!
    fijn weekend voor jullie beiden!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Wat leuk dat jij ook een keer een stukje schrijft... En dan nog wel over zoiets persoonlijks. Het lijkt mij helemaal niet leuk, zo'n onderzoek, maar als de boel dan opgevrolijkt wordt door je nieuwe maatje, dan gaat het wel wat vlotter allemaal. En nu maar hopen op een heeeeeeel goede uitslag.
    Ik wens jullie een heerlijk weekend,
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Wat leuk dat je man dit heeft opgeschreven Marja! En inderdaad, soms kan een ontmoeting zomaar heel bijzonder zijn en je nog bijblijven ook... Zou leuk zijn als jullie deze man nog eens zomaar ontmoeten. En nu maar hopen op een goede uitslag!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Zo zie je een verhaal kan zomaar om de hoek liggen net als een waardevolle ontmoeting. Leuke Gast! Wel even bellen maandag.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Ik kwam voor het Zwijmelen en zit opeens hier hahaha

    Nou idd dat drinken is een ramp maar de toilet gang ook, je zou haast denken leeg is leeg ;-)

    Die ontmoetingen zijn mooi vooral als 1 het ijs breekt en nog mooier om deze tijd te hebben benut met positief gesprek stof en niet alleen kommer en kwel...Ik hoop op een goede uitslag voor beide en een ontmoeting in een Turnhouts caféke :-D

    Groetjes Laura

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Nou, mijn complimenten voor je gastschrijver :-) Een leuk onderhoudende blog en ja, zulk soort bijzondere ontmoetingen kun je hebben als je er open voor staat ......leuk hoor!!

    BeantwoordenVerwijderen