Zelden gelukt het


Zelden gelukt het te schrijven
op een zo simpele wijze
dat de woorden als kinderen
ademen in het
bed van de taal
onder de dekmantel van het gedicht.
Soms slapen ze allemaal
als rozen
soms richt
een zich op
kleine slapeloze
en vraagt om iets onbestaanbaars.
Men geeft hem een pop, een betekenis
een pose
iets ongehoords.
Men haast zich het licht aan te steken
men blijft op de rand
van de taal zitten lezen
woord voor woord
hand in hand.

~ Guillaume van der Graft

4 opmerkingen:

Reageren via je Google-account wordt aanbevolen.