Het keerpunt

Ruud dronk teveel, rookte een pakje shag per dag en had nog nooit een sportschool van binnen gezien. Met zijn dertig jaar sjouwde hij evenzoveel kilo’s overtollig vet met zich mee, als gevolg van zijn verslaving aan junkfood. En nu was hij uitgerekend verliefd geworden op een gezondheidsfreak. 
Monique trainde voor de marathon, dronk en rookte niet en was vegetariër. Hoe had hij het kunnen verzinnen? Deze relatie had geen enkele kans van slagen. De enige gemeenschappelijke factor was hun liefde voor dieren. Ze werkten beiden als vrijwilliger in het asiel en konden het samen prima vinden. Hun vriendschap was in zijn geval veranderd in liefde, maar hij durfde niet eens te hopen dat het wederzijds was.

Hij maakte een afspraak met zijn zus en was van plan haar alles eerlijk op te biechten en om raad te vragen. Die avond voelde hij zich misselijk en had pijnlijke steken in zijn borst. Zou dat van de zenuwen zijn? Het leek of er een knellende band om zijn ribben zat, die alsmaar strakker werd aangetrokken. Toen de deurbel ging, wankelde hij naar de gang en kon nog net zijn zus binnenlaten voordat alles zwart werd.

Langzaam drongen er weer geluiden tot hem door en hij opende voorzichtig zijn ogen. Er klonken allerlei piepjes en zoemtonen om hem heen en zijn moeder en zus zaten met bleke gezichten aan zijn bed.
Waar was hij en wat was er gebeurd? Dat werd al snel duidelijk toen de dokter verscheen. Ze hadden hem gereanimeerd na een zeer zwaar hartinfarct en vervolgens diverse bypasses geplaatst. Hij dankte zijn leven aan zijn zus en haar krachtdadige optreden. Zijn situatie was nu stabiel, maar hij zou voorlopig heel rustig aan moeten doen en langzaam maar zeker gaan revalideren. Bovendien mocht hij beslist niet meer roken en drinken en zou de diëtiste straks bij hem langskomen om zijn andere leefregels vast te stellen.

Zes weken later mocht hij de revalidatiekliniek verlaten met een waslijst aan voorschriften op zak. Hij had het gevoel alsof hem een tweede kans werd geboden en was vast van plan om deze met beide handen aan te pakken.
Zijn eerste doel was het asiel, want hij had Monique en de dieren nog het allermeest gemist. Ze had hem wel kaartjes gestuurd en was twee keer op bezoek geweest, maar door de vreemde omgeving voelden ze zich allebei niet op hun gemak. Tussen de honden en katten waren ze helemaal in hun element.
Ze was natuurlijk vreselijk geschrokken toen ze hoorde dat hij op het nippertje aan de dood was ontsnapt en maakte zich nog steeds grote zorgen om hem. Hij zag er nog niet zo goed uit, vond ze. Maar dat kwam gedeeltelijk doordat zijn kleren om zijn lijf slobberden. Hij was behoorlijk afgevallen.

Hij trok de stoute schoenen aan en vroeg haar mee uit eten. Gelukkig accepteerde ze zijn uitnodiging meteen en hij kreeg een beetje hoop.
Italiaans zou het worden, daar was ze dol op. Het viel haar op dat hij alleen maar bronwater dronk en niet een keer naar buiten ging om te roken. Ach nee, dat mocht hij natuurlijk niet meer. Wat zou dat moeilijk zijn voor hem. Ze vroeg ernaar en hij legde uit dat hij het de afgelopen tijd behoorlijk zwaar had gehad. Nu ging het al stukken beter en hij was enorm gemotiveerd. Zijn vader was op jonge leeftijd overleden aan een hartaanval en hij had nu toch wel een serieuze waarschuwing gehad. Bovendien voelde hij zich goed, zijn energie begon terug te komen en zijn zintuigen functioneerden als nooit tevoren. Hij genoot van zijn verantwoorde maaltijden en realiseerde zich maar al te goed hoe hij zijn lichaam verwaarloosd had.

Voorzichtig informeerde ze naar zijn beperkingen. Mocht hij weer gaan werken in het asiel en was sporten toegestaan of moest hij zich voorgoed ontzien? Hij kon haar geruststellen. Mits hij zijn dieetregels volgde en alles rustig opbouwde, zou niets hem weerhouden van een normaal en sportief leven.
Ze spraken af om samen te gaan winkelen voor een nieuwe garderobe nu alles hem te groot was geworden. Ook gingen ze tweemaal per week een stukje fietsen. Zijn moeder en zus maakten kennis met haar en ze voelde zich meteen welkom bij deze hartelijke mensen. Niets leek een gezamenlijke toekomst in de weg te staan.
En zo geschiedde. Inmiddels zijn ze al dertig samen, hebben twee getrouwde kinderen en vijf kleinkinderen.

Dit had een verhaal van 1500 woorden moeten worden, maar het is me niet gelukt. Het had dus geen zin om het voor 30 april in te zenden. Vandaar dat ik deze 732 woorden hier publiceer. Meer info vind je hier

22 opmerkingen:

  1. wat een prachtige love story,

    ik wens jullie nog een heel lang en gelukkig leven.

    xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat jammer. Dit verhaal biedt meerdere mogelijkheden om verder uit te werken. Heb je niet een beetje te snel opgegeven?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb diverse pogingen gedaan, maar het verhaal was eigenlijk klaar. Elk vervolg zou het alleen maar saaier maken.
      Mijn spanningsboog ligt meer bij korte stukjes.

      Verwijderen
  3. Ik vind het een leuk verhaal ..maar ik weet dat je heel goed kan schrijven, en ik vind dit een iets mindere.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zo verging het mijn neef: veel te zwaar, roken en drinken. Met als gevolg zwaar infarct. Hij heeft het overleefd, is flink afgevallen, rookt en drinkt niet meer. Helaas nu invalide door MS ....

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat ontzettend triest, Inge. Hij is dus niet beloond voor zijn verbeterde levensstijl.

      Verwijderen
  5. Prachtig stuk. Bij elkaar gebracht door een hartaanval. Je zou er nooit voor kiezen maar in dit geval is het allemaal afgelopen als in een sprookje. Wonderlijk. Mooi ook. Joh, dit verhaal is meer dan twee WE-'s. En dan nog in 1500 woorden. Eigenlijk is dat ook niet lang. Wel voor bloggers maar voor gewone lezers een peulenschil. Maar inderdaad, dit verhaal was AF zo.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt, Plato. Ik vond deze 732 woorden de limiet. Doe mij maar weer een leuke WE-300.
      Fijn weekend.

      Verwijderen
  6. Een leuk verhaal,maar gek genoeg had ik een ander einde verwacht haha

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Voor een logje is 1500 woorden inderdaad wel wat lang ,voor een keer geen probleem maar regelmatig zou er dan toch wel héél veel tijd in logjes lezen gaan zitten en dan haken loglezers af!
    Evengoed heb je er weer iets moois van gemaakt mét een moraal nog wel !

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Mooi stuk zeg. Met recht een keerpunt.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik heb het hier in één ruk uitgelezen. Mooi & vlot gedaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Pracht stuk met een gelukkige afloop.
    Goed gedaan Marja,
    Groetjes, Ria

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Prachtig verhaal, herkenbaar en een happy end!!

    Liefs
    marieke

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Knap gedaan, een dergelijk ingrijpend gebeuren in 732 woorden gevat. Ik doel op de bypasses en de relatie die ontstaat.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. ik vind het een erg mooi verhaal hoor! denk dat er nog meer mensen rondlopen die zulk een waarschuwing kregen en hun 2e kans met beide handen hebben aangepakt! groetjes van tussen de verhuisdozen! prettige zondag, Hilde

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Met recht een keerpunt in allebei hun leven. Samengebracht door het lot, maar wat voor een lot! Je hebt je duidelijk goed in je verhaal verdiept en het leest als een trein. Jammer dat je er geen 1500 woorden van kon maken, maar zoals eerder gezegd: het is áf.
    Volgende keer lukt het je wel, wedden, want schrijven heb je echt in je!

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Hoi Marja,
    Heerlijk zo´n ´eind goed, al goed´ verhaal. Mag ik heel graag lezen. Jammer dat je de 1500 niet haalde maar deze 732 samen vormen toch een prachtig verhaal...
    Ik wens je een heel fijne nieuwe week,
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wat een mooi verhaal en gelukkig loopt het goed af voor hem en uiteindelijk voor allebei! Is het verzonnen?

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Wat een mooi verhaal en een goede afloop in ieder geval. Zo kan het lopen in het leven al lees ik dat het allemaal verzonnen is. Ik merkte wel raakpunten, mijn ex zijn vader overleed ook vrij jong aan een hartaanval en was toen al jaren hartpatiënt en ook mijn ex kreeg een hartaanval, dan schrik je echt ontzettend als dat gebeurt. Gelukkig weer voor 100 % hersteld maar er niet van geleerd want hij rookt en drinkt weer als van te voren en is inmiddels al voor de tweede keer gedotterd. Maar gelukkig is het nu mijn pakkie an niet meer.

    BeantwoordenVerwijderen