Aangeraakt worden


De een is er dol op, de ander kan er beslist niet tegen
Velen snakken ernaar en zullen het nooit ervaren
De Dalits zijn onaanraakbaar (kasteloos)
Evenals de melaatsen
Niemand krabbelt even op hun rug
Of masseert hun voeten

Je kunt schrikken wanneer iemand je onverwacht aanraakt
In het donker, terwijl je dacht alleen te zijn of zit te dagdromen
Er zijn plekjes waar je beslist niet aangeraakt wilt worden
Omdat het pijn doet of kietelt
Je hebt toestemming nodig van de ander
Ook kan het ongelooflijk troostrijk zijn

30 opmerkingen:

  1. Inderdaad, je hebt aanraken en je hebt aanraken. Liefdevol is fijn, onverwacht een stuk minder.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. gelukkig kan die toestemming ook lang geleden zijn gegeven,
    door een liefdesverklaring, of door een geboorte:)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Je hebt deels gelijk, maar die toestemming geldt niet op ieder moment.

      Verwijderen
  3. Ik merk de laatste jaren dat ik het makkelijker vindt aan te raken dan aangeraakt te worden. Alhoewel ik dat van Maria heel fijn vind, dus zo erg is het niet. Maar toch die tendens. Ik vraag me af waar dat in zit?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Misschien trekken we ons meer terug in onszelf?

      Verwijderen
  4. 'Aanraken'..... daar kan je je natuurlijk van alles bij voorstellen. alles hangt af van de manier waarop en door wie. zo zijn er zijn mensen door wie je absoluut niet aangeraakt zou willen worden.
    er is het 'liefdevolle' aanraken, maar je hebt natuurlijk ook nog het 'hardhandig' aanraken zoals bij vechtpartijen.... dat laatste is absoluut niet fijn, mijns inziens. groetjes, Hilde

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Babietjes in de couveuse kunnen overlijden omdat ze niet worden aangeraakt las ik eens. Aaaah :(

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ook de moederband heeft die aanraking nodig om te groeien.

      Verwijderen
  6. 'Onaanraakbaar'... de betekenis van dat woord voelt dubbel.
    Anders dan je in deze context verwacht.
    Eerder als verheven boven de anderen; als 'de vrijheid hebbend om zelf te beslissen, al dan niet aangeraakt te worden', een benijdenswaardige status eigenlijk. Terwijl de Dalits in India, die naar 'onze normen', toch niet bepaald hebben.
    Toch las ik ergens dat ze blijkbaar voor zichzelf deze naam hebben gekozen.
    Eentje die, althans naar mijn gevoel in het Nederlands vertaald, hoopgevend klinkt. Hoe bizar toch, vind je ook niet?



    - Dauw -

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ben met je eens, dat het ook iets verhevens heeft. Misschien komt dat door de verhalen over mensen die iets magisch hadden of een heel hoge status. Maar leprozen zullen er beslist anders over denken.

      Verwijderen
  7. ik heb het stukje bij beetje fijn leren vinden, aangeraakt te worden...
    toen kon ik er echt wel van genieten
    en nu is het soms weer pijnlijk om wille van de 'kwetsuren'

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Aangeraakt worden in de zin van knuffelen of troosten, daar hou ik heel veel van. Maar ik begrijp, door mijn werk, dat aangeraakt worden soms ook heel vervelend kan zijn... Ieder mens is anders en ervaart het weer anders...
    Mooi geschreven, weer....
    Elke keer een groot plezier om jouw teksten te lezen hoor.
    Ik wens je alvast een heel fijn weekend,
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Er zijn mensen met grote psychische problemen, die door een liefdevolle aanraking geholpen konden worden. Je ziet het aan aapjes die niet worden aangehaald door hun moeder: die sterven. Aanraking (en natuurlijk bedoel ik aanraking in de goede zin des woords)is noodzakelijk voor welbevinden van mensen.
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Klopt helemaal. Daarom is het zo moeilijk om op een goede manier om te gaan met mensen die er bang voor zijn.

      Verwijderen
  10. Mooi en waar geschreven Schrijfveer

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Het streelde zijn ego


    hij streelde haar teder als was ze fragiel kristal
    toch bij de aanvang
    helaas duurde dat niet lang
    toen hij ruwer werd kwam ze gebroken ten val


    Graag gelezen, Marja.
    Lenjef

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Alles in dichtvorm, Lenjef. Heel knap.
      Wanneer ik je tegenkom bij de supermarkt, ga je dan ook in dichtvorm tegen mij praten? Volgens mij is het jouw tweede natuur of misschien wel jouw eerste?

      Verwijderen
  12. Ik kom niet uit een knuffelfamilie en schrik vaak als ik zomaar aangeraakt word. En als men zomaar aan mijn gezicht komt vind ik dat helemaal niet fijn. Tenzij het een klein kind is, die zijn vaak heel spontaan en doen je geen pijn. Met hondje kan ik echter eindeloos knuffelen. De katten kwamen vroeger ook altijd bij me zitten. Waarschijnlijk ben ik meer een dierenmens :)

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Onverwachte aanrakingen kunnen je laten schrikken. Toch kan een simpele hand op de jouwe zo ontzettend goed doen in bepaalde omstandigheden. Of iemand die heel zacht je haar streelt terwijl je bijna in slaap valt.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. De belangrijkste vraag is eigenlijk wié er aanraakt! Ik ben zelf niet erg knuffelig opgegroeid en kan niet van iederéén aanraking prettig vinden !
    Kinderen zijn natuurlijk een bijzonder "geval" ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Het gaat er misschien meer om door wie je wordt aangeraakt dan wat er wordt aangeraakt.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Liever niet van een onbekende...Maar dierbaren? Graag! Een aai over de bol kan wonderen verrichten :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Een hand op de jouwe
    een arm om je heen
    het kan zo troostrijk zijn.
    groetjes, Ria

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Ja inderdaad van wie en wanneer daar gaat het om maar een knuffel op zijn tijd wil ieder mens toch wel hebben.

    BeantwoordenVerwijderen