Schoonfamilie

In het voorjaar van 1971 werden manlief en ik verliefd op elkaar. Natuurlijk komt dan een moment waarop met wederzijdse ouders wordt kennisgemaakt. Enigszins gespannen en giechelig beklom mijn twee meter lange Voorburgse vriendje de zeven trappen van onze Haagse portiekflat. Keurig in het pak met overhemd, stropdas en pochet, gewapend met een prachtige bos bloemen. Deze man had een missie: er moest immers een moeder worden betoverd. Ik herinner me niet of hij ook iets voor mijn vader meebracht, maar mijn moeder was erg in haar nopjes en gaf hem meteen het gevoel dat hij welkom was.

Er werd uitgebreid gesproken over onze verschillende achtergronden, mijn jeugdige leeftijd en de huisregels die daarmee verband hielden. Ik was immers pas zestien. Zo moest ik bijvoorbeeld voor middernacht thuis zijn. Daar was geen ontsnappen aan en hij hield zich keurig aan de regels. Wel ging hij daarna vaak nog terug naar zijn vrienden of gewoon de stad in. Ik vond dat niet zo geweldig, maar hij was al bijna eenentwintig, dus ik begreep het best wel. Zoals ik al eerder beschreef op dit blog, ging onze relatie nogal turbulent van start en binnen zeer korte tijd bereikten wij de knuffelmodus voor gevorderden.

Mijn ouders kwamen er via mijn dagboek achter in welk vaarwater onze relatie inmiddels was beland. Ze overlegden met elkaar tijdens een weekendje in Friesland en bij thuiskomst werd ik min of meer aan een kruisverhoor (!) onderworpen. Ik zwamde al blozend een stuk in de ruimte, maar ze waren helaas niet zo dom om daarin te trappen. Er werden afspraken gemaakt en de “beruchte” wandeling van pappa en manlief stond op het programma. Hoe dat afliep kunnen jullie in mijn berichtje van 16 mei 2011 lezen. Het is hem in elk geval alleszins meegevallen.

Als schoonzoon werd hij altijd zeer gewaardeerd en hij ondervond hoe het protestante ambtenarenmilieu in de praktijk ontzettend meeviel. Ik heb daarentegen heel wat meer obstakels moeten overwinnen bij het integreren in de katholieke zakenfamilie.
Bij ons wordt ieder nieuw schoonkind zonder meer van harte welkom geheten, ongeacht huidskleur, achtergrond of geloofsovertuiging. Zolang ze van onze kinderen houden en vice versa wordt iedereen geaccepteerd. En geloof me, ze zijn allemaal van zeer diverse pluimage! 
Helaas blijven niet alle relaties in tact en moesten wij soms afscheid nemen van een schoonkind waarvan we waren gaan houden.

Door de jaren heen hebben we natuurlijk wel eens meer of minder favoriete exemplaren voorbij zien komen. We hanteren dan meestal de methode van Wim Sonneveld en prijzen ‘m regelrecht het graf in. (zie onderstaand fragment “de jongens”)
Over het algemeen zijn wij super tolerant, maar wanneer er sprake zou zijn van geweld tussen beide partijen, fysiek of psychisch, dan is de keuze snel gemaakt. Er zijn tenslotte grenzen.
Hoe denken jullie over schoonfamilie? Is dat zo’n gevalletje van “breek me de bek niet open”?

 Dit is een schrijfopdracht van Aline.

19 opmerkingen:

  1. Mijn schoonfamilie is prima, maar ik zie ze zelden eigenlijk.

    Dat stukje van Wim Sonneveld ken ik wel. Echt geweldig vind ik dat.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mijn schoonfamilie is helemaal oké

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Geweldig he dat stukje van Wim Sonneveld, mijn moeder draaide dat vroeger grijs ;-) en mijn schoonfamilie...let it be zou ik zo zeggen, zelfs het typen zijn ze niet waard

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ach achteraf viel het reuze mee,al heb ik wel een tijdje aan het 'schoonmoeder' sydroom geleden ha.Ze had veel 'stempels'die ze wilde drukken,maar ja die miste het doel.Mijn schoonvader was een schat van een man en gelukkig zijn de genen van hem 'dominanter' geweest bij de verwekking van de schipper.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik heb niet veel met mijn schoonfamilie. Daar logde ik al regelmatig over. Er is weinig (of beter geen) band. maar dat is prima.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mijn ouders waren vanaf de eerste avond heel erg tevreden met mijn vriendje ,vooral mijn Moeder die hem direct voor de volgende dag uitnodigde .Mijn schoonfamilie heb ik nooit iets mee gehad ,heb mijn schoonmoeder maar ong 6 jaar meegemaakt en die 4 zussen.Brrrr.Leuk jouw verhaal !

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik was zelfs nog maar 15 toen ik Henk leerde kennen en hij was toen 21 en net uit dienst .Ook bij mijn ouders was er die angst dat een zo "oude jongen" niet al te lang zoetgehouden kon worden met een kusje op de wang (dat hadden ze ook niet geheel verkeerd gezien )Toen wij dus in 1961 ( toen ik 18 was) woonruimte konden krijgen waren ze eigenlijk blij dat ik "netjes" ging trouwen .
    Mijn moeder was Ned. hervormd en had geen moeite met Henk en bij Henk thuis was men zwaar katholiek maar ik werd met liefde verwelkomt .Het ware vlotte mensen die ons van alle kanten wilde helpen ,vaak wat téveel voor het eigenwijsje dat ik toen nog was en dat gaf wel eens wat problemen maar al gauw had ik met m'n schoonouders een veel beter band dan met m'n eigen ouders .
    Mijn schoonmoeder werd jaren later m'n liefste kind toen ze zwaar dement was en ze stierf volmaakt gelukkig in mijn armen op 89 jarige leeftijd .

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Nou inderdaad, breek me de bek niet open. Komend vanuit een keurig net gereformeerd milieu, geweldige jeugd en een huis waar iedereen altijd welkom was kwam ik terecht in een gezin waar veel ruzie was, de kinderen zelden vriendjes welkom konden heten, voor mij heel erg moeilijk.
    Pas jaren later ga je beseffen en begrijpen hoe dingen in elkaar zitten. Toen kon ik het niet en mijn schoonmoeder is dus nooit echt favoriet bij me geweest.
    Maar goed heb momenteel gelukkig wel een goeie band met mijn schoondochter al gaat het tegenwoordig wel heel anders dan vroeger maar zo is het ook leuk. Tijden veranderen en mensen ook. Maar ik vond dit een leuk en herkenbaar verhaal. GewoonAnneke

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik moet door jouw stukje wel denken aan mijn 'debuut' bij mijn 'ex-schoonfamilie'. Ik was 16-17, hij was 24. We gingen al een poosje met elkaar. Ik weet niet meer wat de aanleiding was, maar we bleven bij zijn moeder slapen. De volgende morgen, stel je de situatie voor... de trap naar boven, vlak voor die trap de eettafel. Ik had als laatste gedouched. De hele familie zat op mij te wachten aan de ontbijttafel. Ik kom de traf af, stap mis, en kom van boven naar beneden op mijn kont de trap afstuiteren. Bloos.... Dat was nog eens een goede binnenkomer...

    BeantwoordenVerwijderen
  10. De eerste keer dat ik mijn huidige schoonmoeder zag waren we vier handen op één buik en dat is nooit meer veranderd! :-) Mijn schoonvader was vooral heel erg met zichzelf bezig (ze waren net gescheiden, mijn schoonouders) en omdat ik al 35 was kon ik daar prima mee omgaan... Dat scheelt dus ook wel: of je 18, 23 of 35 bent wanneer je kennis gaat maken met je schoonouders! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik heb nu geen schoonfamilie meer. Maar als het zomer is ben ik toch van plan om bij ieder van hun nog eens langs te gaan. 23 jaar gooi je niet zomaar weg.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. deze video is al een oudje en die ben ik nooit vergeten hahahah leuk!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. O, heerlijk!! Weer een stukje van Wim Sonneveld bekijken... Ik heb ervan genoten!
    Mijn schoonfamilie is erg lief en gezellig: we genieten nog steeds van ze, van de één meer dan van de ander en de broertjes zijn onafscheidelijk... dat weet je!
    xxxxx Ann

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Een hele mooie VVV... de laatste want voorlopig geef ik geen nieuwe opdrachten op... ik heb het met mijn huidige schoonfamilie getroffen, daar ga ik zelfs beter mee overweg dan met mijn eigen familie... mijn vorige schoonfamilie was redelijk, tot het punt waar mijn ex aangaf dat we uit elkaar gingen, toen was ik van alles en nog wat, en dat terwijl hij al zeven jaar met andere vrouwen rommelde, maar dat heeft hij even omgedraaid... om zijn eigen hachje te redden, en vervolgens binnen een paar maanden mij vervangen met een exemplaar dat 18 jaar jonger was dan hij...

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Heb een lieve schoonfamilie. Niks op aan te merken. Schoondochter is een specialleke maar ik probeer vooral het beste in haar te zien. Niet altijd even makkelijk. Zolang zoon met haar kan leven, mij goed. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Mijn schoonouders waren schatten en zijn zusters zijn dat ook. Toen wij ons verloofden zei mijn schoonmoeder: Zo nu heb ik 3 dochters! Dat is ze altijd blijven zeggen. Mijn vader is jong overleden en daarna werd mijn schoonvader meer een vader dan een schoonvader.
    De kennismaking van manlief (hij was 18, ik 17) met mijn moeder (vader was toen aan het werk) was heel grappig. Hij kwam ook binnen met een bos bloemen en struikelde over een drempel en viel zo mijn moeder in haar armen. Dat is een anekdote die nog vaak werd aangehaald.
    We hebben het allebei getroffen, manlief was dol op mijn moeder!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Maria's vader was een Spaanse mijnwerker. Hij stierf vrij jong. Ik heb dus alleen een schoonmoeder van 75. Een best mens maar ze spreekt alleen maar Spaans. Ik kus haar bij het komen, ik kus haar bij het gaan en ik dank haar voor de koffie en het heerlijk eten. We nemen bloemetjes voor haar mee, we gaan met haar wandelen (als ze wil) en we zijn er elke week wel een keer. Maar echt communiceren kunnen we niet. Soms vertaalt Maria en daar haal ik uit dat de gesprekken eigenlijk altijd familieperikelen en vragen over de Belgische administratie betreffen. Genoeglijke ouder / kind gesprekken waar ik toch niet veel aan zou kunnen bijdragen. Ik begrijp dat wel. Toch is het soms moeilijk te beseffen dat ik er alleen maar hoef te zijn en dat ze niet op welke bijdrage van mij zit te wachten.
    De familie heeft een mooie, warme onderlinge band. Vaak denk ik dan in mezelf aan de warmte uit de tijd toen mijn moeder en broer nog leefde. Nu voelt het vaak verdrietig en leeg, maar ik zal die leegte zelf moeten opvullen.
    Misschien ken je Plato nog niet van deze kant, maar het hoort er wel degelijk bij.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik weet zeker dat je enorm wordt gewaardeerd door je schoonmoeder. Jammer van de taalkloof.

      Verwijderen

Reageren via je Google-account wordt aanbevolen.