Dol op dieren

Ze is stapelgek op dieren en gaat minstens twee keer per week naar de kinderboerderij. 
Gelukkig kan ze daar zelf naar toe met haar rollator. Het is maar een kwartiertje lopen van het verzorgingstehuis naar de beestjes. Een paar broodkorstjes en wat groenteafval heeft ze in een tasje gepropt. 

Eigenlijk mag ze niet meer alleen over straat. Niet sinds haar hoofd een beetje in de war is geraakt. Maar ze weet telkens weer te ontsnappen. Geen tien wilde paarden houden haar tegen.

Ze is al zoveel kwijtgeraakt in haar leven. Haar man, hun melkveeboerderij en nu willen ze haar zelfstandigheid ook nog afpakken. Mooi niet. Het zijn haar enige gelukkige momenten in de week. Wanneer ze tussen de beestjes scharrelt voelt ze geen pijn, gemis of verdriet. 

Ze vlijt haar hoofd op de geurende vacht van haar lievelingskonijn Pim en glijdt zachtjes weg met een verzaligde glimlach op haar gezicht.

Kijk bij haar voor de andere bijdragen 

17 opmerkingen:

  1. Mooier kan je het niet hebben toch
    Liefs Jolanda

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een mooi uniek moment die je hebt beschreven>TOPLOG!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Jeetje wat een mooie emotionele blog, mooier kan ze niet gaan...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. heel aandoenlijk! zonnige groet, Hilde

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een ontroerend verhaal.
    Zelfbeschikkingsrecht... gelijk heeft ze.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. prachtig beschreven en wat zou het toch fijn zijn als de mensen toch wat meer tijd hadden voor de oudere mens

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Dit lijkt wel een beetje op het begin van een boek dat ik lees: "De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween" van Jonas Jonasson.
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat boek heb ik ook gelezen. Geweldig!

      Verwijderen
    2. Daar moest ik ook aan denken. En aan mijn vader .....
      Mooi Marja!

      Verwijderen
  8. Breek me de bek niet open , het is vaak mensonterend hoe er met ouderen omgesprongen wordt .Gedeeltelijk veroorzaakt doordat mensen geen 10 á 12 kinderen meer hebben waarvan er destijds altijd wel een flink aantal in de buurt woonden .Maar toch kunnen we zelf veel doen door in je eigen omgeving de ogen open te houden ,ik probeer dat ook altijd te doen ,het geeft zóveel voldoening als je iets voor ouderen kunt betekenen !

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Met dit stukje heb je de foto mooi aangevuld.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Prachtig geschreven. Een trieste bedoening. Er zou meer tijd en aandacht voor ouderen moeten zijn. Ik ben nog niet ZO oud, maar ik betrap me er vaak op dat ik voor de toekomst weinig illusies probeer te hebben. De kinderen hebben het druk met van alles en in de media lees je alleen maar over ouderen als kostenposten. Geen fijne tijd om oud te worden.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee, Plato. Voor velen is dat helaas zo.

      Verwijderen
  11. Gisteravond was De Rekenkamer op tv en het thema was: wat kost oma? En in de aankondiging van het programma/documentaire zeiden ze dat mensen een hekel aan oude mensen hebben, de oude mensen zelf ook. Daar snap ik geen reet van (pardon my frenche.) Het zijn toch mensen? Ze hebben hun hele leven hard gewerkt en een schat aan informatie en ervaring!

    BeantwoordenVerwijderen