Beschadigd

Ik heb er lang over getwijfeld en uiteindelijk de knoop doorgehakt.
Van me af schrijven en publiceren dus.
Het komt namelijk met enige regelmaat naar boven.
De adrenaline pompt dan weer door mijn lijf.
Alsof het gisteren is gebeurd.
Belachelijk voor iets wat al 38 jaar geleden is.

Jullie reacties hebben me goed gedaan. Enorm bedankt.
Ik kan er gelukkig over praten met mijn maatje.
Al vertel ik het voor de twintigste keer, hij luistert naar me.

Hetzelfde geldt voor zijn eigen verhaal.
Een pistool op zijn voorhoofd op het station Mariahoeve.
Ze zaten in het wachthokje op de trein te wachten.
Een mevrouw en mijn man.
Ze hebben al hun geld afgegeven.
De dader is later opgepakt.

Vergeten doet hij het nooit meer.
Ook hij praat er regelmatig over.
De vrouw is later helemaal doorgedraaid en definitief afgekeurd.
De dader kreeg nota bene ons adres, zodat hij een brief kon schrijven.
Dat was goed voor hem.
Hoe denk je dat het voor ons voelde?
Een paar maanden later liep hij achter onze tuin langs.
Mijn man is uit zijn dak gegaan tegen alle instanties.
Hoe kunnen ze zo stom zijn?

We hebben beiden een fikse deuk opgelopen.

13 opmerkingen:

  1. Ik heb er even geen woorden voor.....

    Wat erg wat jullie allebei meegemaakt hebben. Vreselijk!!! Ik kan niets anders zeggen.

    Gelukkig kunnen jullie er samen over praten. Het lucht op. Elkaar steunen.

    Ik ben een keer beroofd en ik was alleen mijn pas en 20 euro kwijt. Ik heb er lang last van gehad.

    Wat moet het voor je man vreselijk zijn geweest.

    Goed dat je het opschrijft. Moedig van je.

    Een dikke knuffel en heel veel liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  2. "goed voor de dader"....dat hou je toch niet voor mogelijk

    er is jullie niet veel bespaard gebleven, jullie zijn flinkerds, alletwee

    Berber

    BeantwoordenVerwijderen
  3. onbegrijpelijk! het lijkt wel of de dader slachtoffer is!! en misschien is hij dat ook wel.. van zijn eigen foute daad..
    ik kan me heel goed voorstellen dat dit er flink ingehakt heeft bij jullie en nog steeds..
    wel heel fijn dat jullie je verhaal bij elkaar kwijt kunnen, heel waardevol!!

    lieve groetjes, Tjits

    BeantwoordenVerwijderen
  4. 't ja dat vergeet je nooit meer....belachelijk dat instanties niet nadenken wat de slachtoffers meemaken.
    Zelf ben ik een keer aangerand die man is wel opgepakt maar waarschijnlijk zeer snel vrij...maar ik als slachtoffer heb er jaren last van gehad. Het vertrouwen in mensen is tijdelijk helemaal weg.En daarom is praten zo belangrijk....blijven praten!!!!!
    Blijven vechten en genieten van goede momenten..maar vergeten doe je NOOIT !!!!!

    liefs Regina.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Allebei een traumatische ervaring opgedaan, dat is heftig! Het is onvoorstelbaar hoe weinig rekenening er wordt gehouden met de slachtoffers. De zorg gaat voor het grootste deel uit naar de dader. De rest van je leven blijf je je afvragen waarom jij daar net op dat moment moest zijn. Maar jullie hebben het beiden overleefd, dus was het je tijd nog niet. Vier het leven, het kan kort zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Doordat jullie beiden een traumatische ervaring hebben opgelopen, kun je elkaar zo goed helpen. Iemand die het niet zelf heeft meegemaakt kan nooit zó helpen. Op een bepaald moment kun je er wat afstandelijker naar kijken en heb je je kracht en macht weer terug, die bijna was afgepakt door een dader. Veel liefs en sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik denk dat de emoties van de ervaringen die jij en je man hebben meegemaakt nooit helemaal weg zullen gaan. Dat gevoel van onmacht raak je toch niet kwijt. En zo'n dader wordt geholpen.....belachelijk!!! Beseft ie wel wat ie mensen aan doet.
    Fijn dat je er samen over kunt praten.
    Groetjes,
    Marion

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat verschrikkelijk zeg! Ik kan me de angst die je dan voelt niet eens voorstellen. Echt belachelijk dat die dader dan jullie adres krijgt zodat hij eventueel schuldgevoel van zich kan afschrijven.

    Gelukkig komt er steeds meer aandacht voor de slachtoffers.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat verschrikkelijk .Gelukkig kunnen jullie er samen over praten .De dader jullie adres geven is toch helemaal van de zotte.echt ongelooflijk!!! Het is denk ik best goed om een dit soort dingen van je af te schrijven .Mij heeft het wel geholpen om dat te doen op mijn vorige blog.Maar dingen gaan nooit echt ''weg''
    Liefs Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat fijn dat het je opgelucht heeft erover te schrijven. En dat verhaal van je man. Echt de dood in de ogen gekeken dus. Heftig, heel heftig. Jemig, hebben ze echt jullie adres gegeven? Ongelooflijk wat een oelewappers. Hoe is dat afgelopen toen je man richting de instanties verhaal ging halen. Omgekeerde wereld! :-(

    BeantwoordenVerwijderen
  11. @Toaske: Ach, ze boden hun excuses aan en zouden hem er op aan spreken. Verder was dit een heel gebruikelijke methode in de jaren 80. De dader kreeg de meeste aandacht en moest vooral goed begeleid worden. Softe zooi!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Tja... het gerecht is er voor de boeven, de burger mag er van wakker liggen. Zo'n traumatische ervaring laat u nooit meer los, terwijl angst een slechte raadgever is. Maar het leven moet verder...

    BeantwoordenVerwijderen

Reageren via je Google-account wordt aanbevolen.