Herfst

Toch weer even een berichtje uit Vlaanderen. We zijn in de herfst beland en helaas ook in een tweede golf Corona. 

Mijn vader werd vorige week 98 jaar en niemand mocht bij hem op bezoek. Een paar dagen eerder was een verpleegster ziek naar huis gestuurd en iedereen werd getest. Ook hij is besmet. De arme schat. Gelukkig dringt het allemaal niet meer tot hem door. Dochterlief houdt ons op de hoogte van de dagelijkse stand van zaken. 

Ik werd 14 juli met een zware nierbekkenontsteking opgenomen, met spoed geopereerd en ontwaakte met een nierdrain in mijn rug. Die moest ik na ontslag nog weken meezeulen. Alle troep kon op die manier mijn nieren zo snel mogelijk verlaten. Eind augustus werd ik - op mijn dringende verzoek - verlost van het kreng. Nierfunctie is nu nog dramatisch. Slechts 6%. 

Ik wil echter geen dialyse en heb sowieso een negatieve wilsverklaring ingevuld. Zo heb ik veel dingen duidelijk kunnen maken en voel ik een stuk rust en controle. 

Onze kleinkinderen groeien als kool en wij genieten van hun capriolen. De kinderen leven met ons mee en Robbert en ik hebben het goed samen. We praten veel en kijken dvd’s met beelden uit de afgelopen 50 jaar. Geweldig!

22 opmerkingen:

  1. Och toch, wat een narigheden op je pad. De situatie is ernstig, maar je schijnt bewuste keuzes gemaakt te hebben en bent daar oké mee, Dat is goed, alles duidelijk en nog genieten van reservetijd. Lieve groeten voor jullie beiden, hug!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat zóu ik het graag anders zien, een goed werkende niet bijvoorbeeld. Maar toch fijn iets van je te horren. Het is heel begrijpelijk dat je al dat gepruts aan je lichaam en al die slangen gewoon zát bent>
    Heerlijk dat je met man en kinderen geniet van alle mooie jaren die jullie vast konden leggen.
    Fijn dat je hersenpan goed functioneert en je nu dus zélf kunt bepalen wat jij nog draaglijk vindt en wat niet. Ik hoop dat je vader niet erg ziek is van de corona maar ja, 98 , dat is dan weer niet heel hoopvol.
    Ik gun jullie nog héél veel intieme en mooie momenten, dagen, weken , maanden en jaren al zal dat onder de gegeven omstandigheden niet allemaal kunnen. Maar áls de tijd die jullie nog hebben maar héél mooi is. Lieve Marja heb het goed samen dat is het allerbelangrijkste! Heel veel sterkte. XXX

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Och hemel Marja, wat triest voor je vader. Maar ook voor jullie!
    Jouw keuzes zijn jouw keuzes en ik kan het begrijpen als je al zo lang ziek bent.
    Maar heel moeilijk voor Robbert en je kids. Sterkte voor jullie allemaal!
    Geniet nog zoveel mogelijk van elkaar en van de kinderen en kleinkinderen..
    Dikke knuffel uit Zeist voor jullie beiden! 😘😘

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad, makkelijk is het niet maar mijn meisje en ik hebben er heel veel over gesproken en nagedacht. Maar alle ingrepen, ambulances voor de deur, Ongevraagde (noodzakelijke) ingrijpende, operaties worden haar te zwaar. Bovendien dat er absoluut geen kans is op een beter herstel dan nu maakt dat zij de beslissingen heeft genomen die ik begrijp en respecteer!
      Robbert.
      Met de kinderen hebben we alles besproken en ook zij begrijpen mamma en ondersteunen haar.
      Nogmaals, makkelijk is het niet maar als je 50 jaar lief en leed gedeeld hebt en van elkaar houdt, moet je elkaar ook de ruimte geven.

      Verwijderen
    2. Lieve Robbert (mag wel hé) Ook mijn bewondering voor hoe je Marja steunt in haar beslissingen.
      geen makkelijke weg nee, maar jullie liefde zal het draaglijk maken. Ook jij heel veel sterkte maar vooral ook mooie momenten..

      Verwijderen
  4. Tsjonge Mar!

    Het hele leven bestaat uit keuzes maken en als jij deze keuze hebt gemaakt verdien je daar alle respect voor.

    We blijven van je houden!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ach Marja, dat zijn geen vrolijke berichten. Maar wat mooi dat Robbert en jij het goed hebben, de keuzes gemaakt en gerespecteerd worden en je gesteund weet door de kinderen. Het was fijn weer van je te horen en ik wens jullie alle kracht toe. Liefs van Emie

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een heftige post Marja en ik weet niet goed wat te zeggen ,ik ben er stil van .Een lieve reactie van Robbert Veel liefs en sterkte voor jullie

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Lieve Marja

    Fijn weer wat van je te horen. Maar wat een naar bericht. Fijn dat je zo wordt gesteund door Robbert en de kinderen. Ik wens je alle sterkte.

    Dikke kus Joanne

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Goed om van jullie te horen, ook al zijn de berichten en beslissingen heftig.
    Diep respect hoe jullie omgaan met deze moeilijke levensfase.
    Veel sterkte gewenst.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat fijn van jou te horen ook al is het dan zo dubbel wat je allemaal meldt.

    Je vader krijgt niet veel meer mee en dat is wel fijn hoe raar dat woord ook is in de context. Klaas overleed ook tgv corona maar net als jouw vader, daarvan gelukkig zich niet bewust.

    En dan jij en jouw gezin. Wat een strijd al gevoerd dus alle begrip voor jouw beslissingen. Hier liggen soortgelijke documenten klaar zij de strijd dan anders.

    Ik wens jullie van harte rust toe en nog zeeën van tijd om van, én met, elkaar te genieten


    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ach jemig, wat een nare dingen allemaal. Al vind ik het wel fijn even iets van je te horen. Maar 6%, dat is echt niet goed. Hoe houden ze dat onder controle nu? Want geen dialyse betekent toch eigenlijk dat je ... Maar meissie toch. Hoop dat je toch nog lang van elkaar en de mensen om je heen kunt genieten.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Lieve Marja, wat een schrik van je vader en van jouw nierbekkenontsteking en ziekenhuisopname. En al het getob dat ermee gepaard gaat. Ik maak me wel zorgen over je nierfunctie van maar 6% dat houdt een mensch toch niet lang vol :-(
    Uiteraard respecteer ik jouw keuze. Ik wens je al wat wenselijk is en dat je vooral met én van elkaar mag genieten.
    Dikke liefs ♥

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ach Marja wat naar weer allemaal voor jou en je vader. Kan me er ook wel iets bij voorstellen dat je al die ziekenhuisopnames en ellende zo'n verklaring opstelt en het rust geeft. Ik wens jullie nog een mooie tijd samen. Geniet zo lang je kan van je man, kinderen en kleinkinderen en heel veel liefs van mij Anneke

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat een trieste berichten, maar er spreekt ook kracht uit. Ik wens jou, Robbert en de verdere familie heel veel sterkte en liefde de komende tijd. Cornma

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Oeh, joh! Wat een rollercoaster bij jullie! Ach, dat vadertje van je... en jij dan! 6% is wel heel erg weinig... waarom wil je geen nierdialsyse?

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Hallo Gwennie,
    2007, baarmoederhalskanker, chemo en bestralingen in Turnhout en als “toetje” in Leuven 5 dagen lang, 24 uur per dag, ieder uur inwendige betalingen. Dit laatste heeft toen haar leven gered maar heeft ontzettend veel beschadigd. Darmen, lymfklieren, nieren etc.
    2017, blaaskanker. Ik ga niet verder in op wat ze toen en nu heeft moeten doorstaan, maar dat ze de ambulance tot en met de Intensive Care meerder malen heeft leren kennen, zegt genoeg over de situatie nu.
    Dan komt er een moment dat er een einde komt aan het incasseringsvermogen en wil je alleen maar “gewoon” leven zonder alle bijbehorende ellende.
    Dat proberen we nu te doen en dat gaat, naar omstandigheid, gelukkig goed. Ik ben nog steeds blij dat ik iedere morgen “Goedemorgen meisje” kan zeggen.
    Robbert

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Phoe Marja, ben even stil. Ik snap jou keuze heel goed. Soms is genoeg genoeg! Ik wens jou samen met jou Robbert en je kinderen en klein kinderen nog heel lang hele fijne momenten.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Lieve 'buurvrouw',

    kon ik toveren zoals Merlijn
    geloof me vrij
    ik maakte je blij
    je zou de gezondste ‘pier’ zijn

    Ik wens jou (jullie) heel veel sterkte!
    Lenjef

    BeantwoordenVerwijderen

Reageren via je Google-account wordt aanbevolen.