Herfst

Toch weer even een berichtje uit Vlaanderen. We zijn in de herfst beland en helaas ook in een tweede golf Corona. 

Mijn vader werd vorige week 98 jaar en niemand mocht bij hem op bezoek. Een paar dagen eerder was een verpleegster ziek naar huis gestuurd en iedereen werd getest. Ook hij is besmet. De arme schat. Gelukkig dringt het allemaal niet meer tot hem door. Dochterlief houdt ons op de hoogte van de dagelijkse stand van zaken. 

Ik werd 14 juli met een zware nierbekkenontsteking opgenomen, met spoed geopereerd en ontwaakte met een nierdrain in mijn rug. Die moest ik na ontslag nog weken meezeulen. Alle troep kon op die manier mijn nieren zo snel mogelijk verlaten. Eind augustus werd ik - op mijn dringende verzoek - verlost van het kreng. Nierfunctie is nu nog dramatisch. Slechts 6%. 

Ik wil echter geen dialyse en heb sowieso een negatieve wilsverklaring ingevuld. Zo heb ik veel dingen duidelijk kunnen maken en voel ik een stuk rust en controle. 

Onze kleinkinderen groeien als kool en wij genieten van hun capriolen. De kinderen leven met ons mee en Robbert en ik hebben het goed samen. We praten veel en kijken dvd’s met beelden uit de afgelopen 50 jaar. Geweldig!