Contact

In deze verwarrende maanden waarin een schrijnend gebrek aan contact de boventoon voert, laat ik eindelijk weer iets van me horen. Positieve en negatieve berichten.

Mijn vader is enorm achteruit gegaan en wordt steeds verwarder. Hij mist de bezoekjes van vriendin en kleindochter. In onderling overleg werd besloten dat hij niet meer in zijn zelfstandige kamer kon blijven wonen. Ook omdat hij zomaar bij iedereen binnen wandelde en vroeg hoe laat de thee kwam.
Hij is dus verhuisd naar de tweede etage en deelt daar een woonkamer en keuken met anderen. De verzorging is ook intensiever.



Op vrijdag 22 mei werden wij de trotse grootouders van Lindy, het zusje van Dylan. Gelukkig mochten we haar de 31ste bezoeken en vasthouden. Het is een schatje.

Met onze gezondheid gaat het wisselend. Ik ben redelijk stabiel, maar Robbert tobt veel met benauwdheid. Gelukkig niet door het virus, maar evengoed erg beperkend voor zijn doen en laten.

Ik lees regelmatig jullie verhalen en blijf meeleven met mijn blogmaatjes. Al is mijn schrijfbehoefte bijna nul, de boeken zijn niet aan te slepen. Het blijft mijn grootste hobby.