Ellende

Zondagochtend ontdekte ik tot mijn grote schrik een complete stent die zich in het stomazakje bevond. Waarschijnlijk was hij door mijn onrustige darmen van de dag ervoor naar buiten gewerkt. Dat was balen. Het is niet iets waarmee je even naar de spoed gaat. Niet iedereen kan zomaar een nieuwe stent inbrengen tussen nier en stoma.

We hebben het geval in een plastic zakje gedaan en de volgende ochtend naar de afdeling urologie gebeld. Helaas was mijn favoriet dr. Roza niet aanwezig en maakte dr. S een afspraak met mij. Ik moest me dinsdagochtend om 9 uur nuchter melden, want hij wilde onder narcose wat nieuws proberen. De nier aanprikken en twee van die stents in één urineleider persen. Ik werd niet vrolijk van dat idee. Dr. S is echt een wetenschapper met weinig empathisch vermogen. Hij zette dus door.

Nuchter en zeer dorstig lag ik te wachten in mijn bed. Maar niemand wist wanneer ik aan de beurt was. Eerst dachten ze nog rond kwart over 2, maar het werd steeds later en Robbert had bij de zusterpost al geklaagd dat ik niet zo lang zonder water kon i.v.m. mijn zwakke nieren. Enfin, ik kreeg een infuus en lag intussen stijf van de stress en in tranen op de afdeling. Het zou misschien half 5 worden …. Ik kreeg een Xanax toegestopt en werd getroost.

Alles bleek te zijn uitgelopen in het operatiekwartier en van 6 tot 8 lag ik eindelijk op de tafel. Twee uur later mocht ik pas naar mijn kamer terug waar Robbert op mij zat te wachten. Ik was gesloopt. Letterlijk en figuurlijk. Robbert was woedend en had al een klacht ingediend. Dit was toch geen manier om met mensen om te gaan. Achttien uren zonder eten en water en geen enkele duidelijkheid.

Na een waardeloze nacht kwam de assistent even langs ter controle. En er bleken al meteen weer 2 krullen van de nieuwe stents uit te steken. Die kwam hij even later afknippen. Hij vertelde ook dat dr. S erg tevreden was met het resultaat. Hij had zich helemaal kunnen uitleven op dit project. (!)
Ik voelde me alsof ik overreden was. Mijn hele lijf deed pijn, maar vooral mijn rechter nier, rug en schouder. Dat is nog steeds het geval. Al mocht ik gisteren gelukkig wel naar huis.

Nu eerst weer proberen op te knappen en mijn humeur op te vijzelen. Ik ben zo ontzettend moe en boos over de gang van zaken. Dit muisje krijgt nog een staartje hoor!
Maar Robbert zorgt heel goed voor me. Dat is hem wel toevertrouwd.
Woensdag bloed laten prikken en dan vrijdag horen hoe de nieren deze aanslag hebben verwerkt. We wachten het maar weer af ….

30 opmerkingen:

  1. Jeetje Marja, dat is weer schrikken zeg! Fijn dat je wel snel naar huis mocht. Het is aan jullie wel toevertrouwd hier iets aan te zwengelen, want dit kan natuurlijk niet. Sterkte lieverd en ook voor Robbert. Dikke knuffel!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zeker aanzwengelen, want dit is van de gekke! Maar eerst maar herstellen. Sterkte allebei.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Vreselijk! Tja, je bent dan ook niet in een toestand om eens flink huis te houden, maar je zou het graag willen! Ik wens je veel sterkte en herstel! En Robbert ook sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ach gossie, wat een narigheid alweer. Ik heb oprecht met je te doen, Marja. Heel veel sterkte en kracht bij het herstel.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik had al gelezen dat je weer ''de klos'' was helaas .Dit slaat werkelijk alles wat er gebeurd is .Ik zou het hier zeker niet bij laten zitten ,een diepe schande om je zo onfatsoenlijk te behandelen .Zijn ze helemaal gek geworden daar ik ben echt stomverbaasd over wat ik lees .Sterkte lieve Marja en ik hoop dat je snel weer op zal knappen en een beetje tot rust mag komen
    Liefs en sterkte ook voor Robbert

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat verschrikkelijk allemaal, wat durven ze toch te sollen met patiënten die geen kant op kunnen.
    Ik kan me zó goed voorstellen dat je gesloopt bent, én moedeloos, én boos. Fijn dat Robbert er altijd voor je is. Hele dikke knuffel voor jullie allebei!XXX

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Jemig!!!! Ik zou dit muisje ook zeker nog tal van staarten aanbreien... inclusief ééntje voor de tuchtcommissie, niet te geloven zeg. Alhoewel ik op dit moment ook wel een boos verhaal kan schrijven over iemand waarover ik gisteren schreef ...

    Vind het zo erg voor je!! Ik hoop echt dat je gauw opknapt en ik stuur je een dikke knuffel!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. En misschien maar eens met je favoriete arts in gesprek gaan? Kijken wat die er van vindt.
    Wat een raar gedoe zeg.
    sterkte .

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Zo niet-empaties! Ik zou er idd een klacht van maken. Ik werd op de plaatselijke urologie ook niet goed behandeld en ze hebben daar aardig wat veranderd en ik kreeg ern vipbehandeling daarna. Het is dus niet zinloos, al kost het weer de nodige energie.
    Hopelijk ben je er lichamelijk wel beter mee af. Ik duim voor je, hoor, lieverds.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. He bah, wat akelig. Dat je dit allemaal moet doormaken en dan ook nog zo'n hork treft! Als je er weer de energie voor hebt, zeker aankaarten. Maar voor nu zou ik zeggen: focussen op je herstel. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Jeetje Marja wat akelig allemaal!
    Het lijkt wel of je gewwon een project bent voor die dokter. Goed dat jullie er werk van maken.
    Maar eerst opknappen!
    Ik duim voor je Marja, veel sterkte xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Lieve Marja

    Wat een vreselijk naar bericht. Je vertelde al dat het niet zo lekker liep. Maar dit had ik niet verwacht. Ik hoop dat het iets beter gaat. En dat je favoriete arts straks toch stappen onderneemt. Want zo hoort het niet. Zo ga je niet met mensen om. Weet dat ik aan je denk en aan Robbert.
    Ik wens jullie heel veel sterkte. Dikke kus van mij.

    Liefs Joanne

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat een nare ervaring zeg! Vooral dat lange wachten, gebrek aan empathie van de arts en niet eens kunnen drinken... Dat klinkt vreselijk. Ik wens je veel beterschap en een voorspoedig herstel toe. Fijn dat er zo goed voor je gezorgd wordt thuis!

    Meelevende groet,
    Nicole

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Sommige artsen zijn alleen geschikt voor werk ver weg bij patienten vandaan.
    Beterschap Marja. Het is niet leuk allemaal.
    Enne Robbert, die klacht is meer dan terecht!

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Sterkte Marja en balen dat je dit moest overkomen met deze arts.
    Hou je haaks en een hartelijke groet van ons.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Gatver wat een nare toestand nou weer. Of het al niet erg genoeg is tref je ook nog een doordouwer. Hopelijk gaat het weer beter met je. Benieuwd wat dr. Rosa hiervan vindt.
    Sterkte voor jullie beiden.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Goh Marja was ontzettend waardeloos is dit weer voor je. En dan ook nog eens de manier waarop wat moet je je ongelukkig gevoeld hebben. Nu maar hopen dat het een geslaagd "project" pff het woord alleen al zeg. je bent toch geen project, maar dat het goed gegaan is allemaal. Laat je maar lekker verwennen door Robbert, die zal ook wel weer geschrokken zijn. Heel veel sterkte en hopelijk gaat het snel beter Liefs Anneke

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Weer een beetje op verhaal gekomen na die slooppartij in het ziekenhuis? Dat hoop ik van harte. Fijn dat Robbert in zo'n geval ook zijn mond opentrekt, ben benieuwd of je nog iets hoort over die klacht.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Sinds gisteren kan ik het zonder pijnstillers af, maar het voelt nog steeds beurs. Er volgt een gesprek binnenkort. Dat heeft Robbert met dr. S afgesproken. Ik zal daar zeker niet bij aanwezig zijn. De klacht is schriftelijk ingediend bij de arts, de verpleegsterspost en het Vlaams patiëntenplatform.
      Vanmiddag heb ik heel voorzichtig wat in de voortuin zitten wieden. Kleine beetjes en stap voor stap.

      Verwijderen
  19. Immuun voor leed


    de medische
    wetenschap
    gaat met reuzensprongen vooruit

    bijna alles van het lichaam kan men vandaag vervangen
    helaas kunnen weinigen zieke mensen goed opvangen

    soms zit er minder
    empathie
    in een dokter- specialist dan in een puit



    Hopelijk komt het allemaal heel snel in orde, Marja!
    Lenjef



    BeantwoordenVerwijderen
  20. Vreselijk als er zo met patiënten wordt omgegaan. Heel goed van Robbert een officiële klacht in te dienen.
    Hier word je toch echt moedeloos van. Sterkte Marja

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Gatsiedikkie.... hier word je echt niet vrolijk van! Heel veel sterkte en een dikke knuffel!!

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Wat een drama. Ik kan me voorstellen dat je zenuwachtig was en zolang zonder water is niet te doen.
    Je moet alles maar weer ondergaan zonder ook maar iets ertegen te kunnen doen.
    Wens je veel sterkte want het blijft spannend.

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Laura's reactie per e-mail:
    Goedemiddag Marja, wat een vertrouwensbreuk zeg en dat ze zo omgaan met mensen. Het stemt míj boos en verdrietig omdat het nog steeds pet is in het Ziekenhuis. Ik hoop dat je met de dag opknapt en jullie klacht serieus opgepakt gaat worden.
    Beterschap en liefs Laura.

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Goh Marja ook al zoveel ellende,gaat het al beter?Ik hoop het wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  25. O, Marja, wat een narigheid zeg, dat lees ik nu pas...... Terecht dat Robbert een klacht heeft ingediend, want zo mag er toch niet met mensen omgegaan worden.
    Hoop dat je er geen nadelige gevolgen aan over gehouden hebt.

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Tjeetje Marja wat een ellende bij elkaar. Je voelt je dan zo machteloos en overgeleverd als je daar maar ligt te wachten. Echt afschuwelijk dat je dit ook weer voor je kiezen krijgt. Heel veel sterkte en een knuffel,
    Erka

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Wat erg Marja. Ik hoop oprecht dat het ondertussen beter met je gaat.
    Sorry dat ik hier niet vaker kom, maar ik krijg geen melding meer van je nieuwe berichten.
    Ik kom af en toe wel loeren vanaf nu.
    Hou je sterk lieve Marja.

    BeantwoordenVerwijderen
  28. Dat is toch wel een rare gang van zaken hoor. Wat is dat voor een techno-arts? Kun je dan niet beter naar een ander ziekenhuis? In het Virga Jesse van Hasselt (waar ik de eer had om de nodige ingrepen te krijgen) was men juist zeer empathisch terwijl er anderzijds ook behoorlijk werd aangepoot om zaken voor elkaar te krijgen.
    Dat is nodig want je ligt daar toch in al je kwetsbaarheid. Ik voel dat ik kwaad word om dit stukje.
    Stomme dokter...

    BeantwoordenVerwijderen

Reageren via je Google-account wordt aanbevolen.