Oververhit

Voordat ik alles vergeet zal ik toch maar een overzichtje maken van de afgelopen maanden. Zoals jullie allemaal weten, waren die bloedheet waardoor mijn humeur tot onder het vriespunt daalde. Het feit dat ik wekenlang mijn tuinklusjes moest missen droeg ook niet bij aan de feestvreugde. Ik hield het geen 10 minuten uit in die hitte.

Het ging dus niet zo goed met mij. Ik dacht eerst aan een depressie en kreeg pillen van de huisarts waar ik onwijs suf van werd. Ik sliep bijna de hele dag en kon geen hoofdstuk uitlezen. Gelukkig was ik zo verstandig om zelf te stoppen met die pillen en opperde mijn vermoeden van een nierinfectie.

De symptomen zoals lusteloosheid, gebrek aan eetlust, onrust, misselijkheid e.d. leken erg op die van een depressie en jawel hoor ….. zodra ik een paar dagen met een kuurtje antibiotica bezig was, knapte ik zienderogen op. De klachten verdwenen bijna allemaal. Nu moest ik nog wel mijn eetlust zien te herwinnen. En die is altijd al ver te zoeken. Kortom het waren tropenmaanden.

Gelukkig zijn de laatste weken stukken aangenamer geweest en heb ik mijn vader weer eens in de armen kunnen sluiten, onze (klein)kinderen gezien, dierbare nichtjes met aanhang te lunchen gehad en ik kom weer met mijn neus buiten de deur.

Arme tuin, arm gras. Het heeft allemaal een rot klap gehad. Een deel van de overleden gewassen heb ik intussen gerooid en van sommige weten we niet of het nog goed komt. Maar wat ben ik blij met die frisse lucht en de regen! Halleluja.