Gevuld weekend


Zaterdag gingen wij naar het Tilburgse om onze oudste kleindochter te feliciteren, die haar 9de verjaardag vierde. Daar zagen we ook onze derde spruit met zijn gezin. Vervolgens ontvingen wij de Limburgse tak voor een logeerpartij van zondag op maandag.

Oudste zoon formatteerde mijn pc en installeerde een nieuwere Linux versie. Natuurlijk had ik eerst al mijn bestanden opgeslagen en die kon ik vrijwel moeiteloos terugzetten. Nu moet ik nog wel even alles naar mijn smaak inrichten, maar dat is gewoon leuk om te doen.

Wel jammer dat ik Picasa niet meer kan gebruiken. Met GIMP kan ik niet zo goed uit de voeten.  
Wie heeft een goede tip voor een ander fotobewerkingsprogramma dat onder Linux werkt?

De gigolo


Er zijn in La Roche-en-Ardenne
Vier boys die graag dames verwennen
Ze bieden plezier
Een avond vertier
En leren u zo beter kennen

U mag nu uw keuze bepalen
Maar moet ook na afloop betalen
Het is hun bestaan
Een “liefhebbersbaan”
Ze trekken ook vaak volle zalen

Zwijmelen op zaterdag 224






1943 - 2017
Coryell was een van de grootste meesters op jazzgitaar. Hij nam meer dan 70 albums op in de afgelopen 35 jaar als bandleider en componist.
Hij probeerde tal van instrumenten voordat hij overstapte op de gitaar. Zijn voornaamste invloeden werden Chet Atkins, Chuck Berry en Wes Montgomery.


Fijn weekend zwijmelaars.

Wetenschap



Zijn we werkelijk zoveel wijzer geworden?

Bij Marion vind je alle andere bijdragen

Lekker dwars

Robberts peetoom “Jakkes” overleed in 1996 op 73-jarige leeftijd. Officieel heette hij Jacobus Cornelis en Robberts tweede doopnaam is dus ook Jacobus. Zo ging dat toen.

Hij was een druk baasje, had een hekel aan ziekenhuizen en familieverplichtingen.
We hebben één keer meegemaakt dat hij zijn verjaardag vierde. Toen had hij in alle ruimtes van zijn flat spelletjes klaargezet, zelfs in de gezamenlijke hal bij de lift. We moesten pret hebben en er mocht niet geroddeld worden.


Hoe dwars hij was bleek ook na zijn dood toen we zijn overlijdensbericht ontvingen:

“... alwaar gelegenheid is tot afscheid nemen op maandag 1 juli van 7:15 tot 7:30 uur. Vertrek van het uitvaartcentrum om 7:45 uur ...”
Ik denk niet dat er veel volk was.

Ja, ome Jakkes was me d'r eentje!

Amaryllis


Een kerstcadeau van Robin en Barbara staat nu bij ons te stralen.


Piep zei de poliep

Vandaag weer een cystoscopie gehad en jawel hoor, er piepen al nieuwe poliepjes om een hoekje. Terwijl ze in de afgelopen zomer toch in drie TUR sessies te grazen zijn genomen.

We hebben in overleg besloten dat ze nog even mogen onderduiken.
Op 30 mei gaan we ze weer controleren.
De rotzakjes.

Waren ze maar zo mooi en onschuldig als deze ….

De escortdame


Een heel mooie dame uit Aken
Die wilde de heren vermaken
Zij bood hun genot
Niets was haar te zot
Al kostte dat wel een paar knaken

Zwijmelen op zaterdag 223






Rust in vrede Al Jarreau (1940-2017)


Fijn weekend allemaal.

Gescande herinneringen

In mijn tweede “zwijmelen op zaterdag” schreef ik over het nummer dat Robbert in de jaren 80 voor mij had aangevraagd bij de BRT. 
Nu vonden we de bevestiging tussen onze paperassen en dat was toch leuk genoeg om te scannen. 
Hij had natuurlijk de post op de zaak laten bezorgen, omdat het anders geen verrassing meer was voor mij.

Ook duikelde ik mijn geboortekaartje op. 
Leve de techniek van vandaag.



Dit is mijn 2300ste blogbericht en dat allemaal op onze verlovingsdag

Overdosis (gastblog)

Nee, niet het soort overdosis waar menigeen nu aan denkt! Daar is al genoeg over geschreven. Het soort waar ik me al heel lang aan erger heet geluidsvervuiling op radio en televisie.
Bij elke zender, wat ik ook aan zet (geen pop), kan er geen verkeersinformatie, nieuws, aankondiging enz. worden gedaan of het wordt “gelardeerd” met achtergrondgeluiden. (Boem, boem, boem, muziek etc.) Het lijkt wel of we naar een hoorspel moeten luisteren. Bij de televisie is het niet anders. Aankondigingen met herrie erbij.

Het meest irritante vind ik de verkeersinformatie. Wetende dat dit verzorgd wordt door de ANWB, heb ik met hen contact opgenomen en mijn ongenoegen geuit.
Ik wil duidelijk horen hoe het op de wegen is gesteld en niet naar een halve disco moeten luisteren waardoor veel info verloren gaat.
Het antwoord van de ANWB: “Sorry, daar kunnen wij niets aan doen. Wij leveren de berichtgeving en de radiomakers leggen de informatie in een bedje.” Ja, u leest het goed “in een bedje”! M.a.w. een hoop herrie erbij.
Wat is de toegevoegde waarde hiervan? Niets! Voor mensen met oorsuizen, meer dan een miljoen in Nederland, is het helemaal een drama.

Eerlijk gezegd denk ik dat deze ontwikkeling op radio en tv een hype is onder de nieuwe generatie radiomakers. Radio en tv moet “hot” blijven. Dat ze ontzettend veel luisteraars en kijkers weg jagen deert hun niet. Ze krijgen hun salaris toch wel.

Met bovenstaande kennis heb ik contact opgenomen met diverse publieke en commerciële zenders. Het is triest maar waar. Bijna niet één reageerde. Zij die wel een antwoord gaven beloofden snel contact op te nemen.
U begrijpt het al. Inderdaad, ik heb nooit meer wat vernomen.
De NPO spande de kroon. “We hebben uw bericht doorgestuurd naar ………. en hij/zij laat snel wat van zich horen”.
Vijf maanden later: niets, nada, niente. En dan word ik toch zo boos. Wat een minachting van de luisteraars c.q. kijkers.

Ik hoor in mijn omgeving dat ik niet de enige ben die zich stoort aan deze vorm van media-vervuiling. Mocht u zich hierin herkennen, reageer dan alstublieft richting media. Misschien kunnen wij gezamenlijk de “radio- en tv-makers” op andere gedachten brengen zodat we weer naar fatsoenlijke uitzendingen kunnen luisteren en kijken zonder “bedjes”.

Bij paps

Door onze hoest- en blafsessies werd een bezoek aan mijn vader natuurlijk telkens uitgesteld. We wilden geen virussen of bacteriën bij hem binnen gooien.
Tien dagen geleden werd pap ineens heel benauwd en verward. Hij is die zaterdagavond zelfs per ambulance afgevoerd en terdege onderzocht. Ze vonden hem toch goed genoeg om met een kuurtje prednison huiswaarts te keren.
We werden goed op de hoogte gehouden door onze dochter, maar zaten op hete kolen. Een paar dagen later werd ook een longontsteking vastgesteld en het ging helemaal niet goed met hem. Antibiotica werd toegevoegd aan zijn pakket.

Zondagmiddag konden we hem gelukkig eindelijk in de armen sluiten. Hij heeft alweer een jas uitgedaan, maar is nu redelijk stabiel.
Moe, zwak en oud, maar wat een koppige Friese rakker is die man.
Het was een goed gevoel om hem toch nog even heerlijk te kunnen knuffelen.

De koerier


Zijn taak is pakketten bezorgen
Soms kan het niet wachten tot morgen
In strijd en geweld
Is hij vaak de held
En fietst hij met stress en met zorgen

Vertragen - focus

De nieuwe invalshoek van Reismeermin: “Focus op vertragen”.

Er schoot me geen verhaal of gedicht te binnen.
Gelukkig mag ik het ook met muziek invullen.



Dat doe ik dus met song hierboven en de groep hieronder.

Favorieten

Met dank aan Melody

1) Auto
KIA Rio ( waar mijn dorpsgenoot nu trots in rondrijdt )
2) Kleur
Blauw (zie auto) en kuikentjesgeel
3) BN'er
Maxima
4) Tv-programma
Quizzen en detectives
5) Maaltijd
Salade met vis of garnalen
6) Jaargetijde
Lente
7) Hobby
Lezen
8) Persoon
Robbert
9) Dier
Hond
10) Dagdeel
Avond
11) Fruit
Kersen
12) Drankje
Cola light met of zonder borrel
13) Uitje
Geen, ik ben een huismus
14) Sieraad
Trouwring
15) Bloem
Orchidee
16) Vervoermiddel
Auto
17) Accessoire
Mijn melkkrukje, waarop intussen een kussen is bevestigd
18) Luxe artikel
PC
19) Muziekgenre
Chanson / ballade
20) Kledingstuk
Lange broek en fleece trui
21) Tijdverdrijf buitenshuis
Tuinieren
22) Schoonheidsritueel
Douchen
23) Rusthouding
Met een boek op schoot
24) Toetje
IJs
25) Tijdverdrijf thuis
Lezen, bloggen en cryptogrammen oplossen 

De huurmoordenaar


Er was eens een killer in Roden
Die leefde alleen om te doden
Hij knalde zich rijk
Werd blij van elk lijk
En stopte ze onder de zoden

Zwijmelen op zaterdag 221






Holly holy eyes, dream of only me
Where I am, what I am
What I believe in
Holly holy

Holly holy dream
Wanting only you
And she comes
And I run just like the wind will
Holly holy

Sing a song
Sing a song of songs
Sing it out, Sing it strong
Yeah! Yeah!

Call the sun in the dead of the night
And the sun gonna rise in the sky
Touch a man who can't walk upright
And that lame man, he gonna fly
And I fly, yeah, And I fly

Holly holy love
Take the lonely child
And the seed
Let it be full with tomorrow
Holly holy

Sing a song
Sing a song of songs
Sing it out, sing it strong
Yeah! Yeah!

Call the sun in the dead of the night
And the sun gonna rise in the sky
Touch a man who can't walk upright
And that lame man, he gonna fly
And I fly, yeah
God (And) I fly

Holly holy dream
Dream 'bout only you
Holly holy sun
Holly holy rain
Holly holy love 


Fijn weekend.

Uit de oude doos II

Tweede kans (eerder gepubliceerd in 2012)

1


Ze had de uitdaging van haar vriendinnen aangenomen en ingestemd met een blind date. Zij zouden het voor haar regelen en ze hoefde alleen maar te komen opdagen in haar mooiste outfit. Dat moest niet zo moeilijk zijn. Ze zag er goed uit nu ze de helft van haar gewicht kwijt was. Ze woog evenveel kilo’s als het aantal jaren dat ze oud was. Haar asblonde haar verhulde die enkele grijze pluk en het kon zelfs voor een kundige coupe soleil doorgaan. Na al die eenzame jaren met zichzelf te hebben rondgesjouwd, was ze toe aan een grootscheepse verandering.

Hun eerste ontmoeting was echter een grote teleurstelling. Ze had toch stiekem gehoopt op een charmante kerel en voelde zich bekocht toen hij een armoedzaaier bleek te zijn. Ze was op haar hoede. Het zou niet de eerste keer zijn dat mensen op haar kapitaal uit waren. Ze hadden gelukkig niet afgesproken voor een diner of een avondvullend programma. Dat ene pilsje op een terrasje was meer dan genoeg wat haar betrof. Hij had daarentegen enthousiast gereageerd op haar verschijning en wilde duidelijk een vervolgafspraak maken. No way, José.

Twee dagen gingen voorbij en ze stond nauwelijks meer stil bij haar rendez-vous met Bob, toen ze ineens mailtjes van hem ontving. Wat vreemd, hoe kon dat nou? Van haar had hij geen e-mailadres gekregen. Ze keek wel uit zeg! Een blind date moest dat vooral blijven als het tegenviel. Maar nu stuurde hij zomaar allerlei gedichtjes en complimentjes. Ze sms’te meteen haar vriendinnen om te controleren of zij hier meer van wisten. Maar geen van hen had haar gegevens bekend gemaakt. Hoe kon dit nou? Wat voor bronnen had hij aangeboord?

De berichtjes bleven binnenstromen. Ze werd er stapelgek van. En toen viel ineens het kwartje. Natuurlijk, dat was het. Hij had blijkbaar haar blog gevonden. Ze was het straal vergeten. Op advies van haar arts had ze alles van zich af geschreven in dagboekvorm. Haar problemen met de veertig kilo overgewicht, haar wanhoop, de maagverkleining en de foto’s van voor en na de ingreep. Alles stond op het wereldwijde web. Meteen veranderde ze de instellingen van haar blog en zorgde dat het alleen zichtbaar was voor genodigden. Nog even snel een nieuw e-mailadres aanmaken en ze kon weer rustig ademhalen.

De rust keerde weer en ze genoot van de zwoele zomerdagen in haar villa aan het water. In haar eentje, dat wel. Er kwamen prachtige jachten voorbij gevaren met vakantievierende gezinnen en verliefde stelletjes. Het ging toch wel een beetje kriebelen. Ze zou zo graag de liefde leren kennen. Had ze dan toch te wantrouwend gereageerd op Bobs avances? Was haar eerste indruk onjuist geweest? Ze zat met haar laptop op het terras en bladerde nog eens door zijn mailtjes. Zijn taalgebruik was foutloos en getuigde van een goede opleiding. Ze was bang dat ze zich schromelijk had vergist. Impulsief typte ze: “Bob, gun me een tweede kans” en drukte op verzenden.

2


Bob snapte niet wat er was misgegaan. Hun ontmoeting was weliswaar kort geweest, maar ze had op hem een onuitwisbare indruk gemaakt. Diezelfde avond ging hij via internet op zoek naar informatie, ontdekte haar blog en las haar dagboekverhalen met stijgende bewondering. Hij vond Jasmijn een geweldig sterke vrouw. Zijn mailtjes bleven echter onbeantwoord en kwamen sinds enkele dagen zelfs als onbestelbaar retour. Blijkbaar wilde zij niets meer met hem te maken hebben. Wat had hij fout gedaan?

Op aanraden van zijn zusje had hij zich simpel gekleed en zich een paar dagen niet geschoren. Volgens haar mocht uiterlijk geen rol spelen bij een blind date. Bente hield er soms vreemde ideeën op na en had een vreselijke hekel aan merkkleding, make-up en blingbling. Waarschijnlijk zette zij zich nog steeds af tegen de leefwijze van hun ouders, die tot de jetset behoorden.
Dom, hij had gewoon zijn gevoel moeten volgen en zijn gebruikelijke outfit moeten aantrekken. Hij wenste dat hij het allemaal anders had aangepakt. “You never get a second chance to make a first impression”.

“Pap, je hebt een nieuw bericht”, hoorde hij zijn dochter roepen. Ze zat haar huiswerk te maken achter zijn laptop. “Ken jij ene Jasmijn? Ze vraagt of ze een tweede kans krijgt.” Blij verrast haastte hij zich naar zijn dochter en las over haar schouder mee. Ja, het stond er echt. Hij glimlachte van oor tot oor, terwijl Céline hem verbaasd observeerde. Tja, nu moest hij met de billen bloot natuurlijk. Meisjes van dertien laten zich niet foppen.

Eerlijk biechtte hij zijn afspraak op en vertelde over zijn teleurstelling toen Jasmijn niet meer had gereageerd.
“Nou, ze heeft zich blijkbaar bedacht en dat is maar goed ook, want jij bent een geweldige vangst. Wat voor iemand is zij?”
Hij vertelde enthousiast over haar en Céline vroeg meteen naar een foto. Die had hij helaas niet en haar blog was onbereikbaar geworden. Of zou ze dat misschien ook hebben veranderd? Snel typte hij de naam van haar blog in de zoekbalk “Jasmijn, mag het iets minder zijn?” en zag dat ze de instellingen weer had aangepast.
“Jemig, wat een metamorfose!” Céline was verbijsterd. “Is dat dezelfde vrouw? Die heeft lef!” 

Die vrouw met lef zat intussen nerveus en handenwringend te wachten op een antwoord. Een half uur geleden had ze haar gevoel gevolgd en het mailtje verzonden. En nu? Wat zou hij doen?
Het zonnetje ging onder en het werd frisser op het terras. Misschien moest ze Bob gewoon uit haar hoofd zetten en op tijd naar bed gaan? Ze wilde net haar laptop uitzetten toen ze een nieuw bericht zag verschijnen.
“Wij gunnen je graag een tweede kans, Jasmijn. Waar zullen we afspreken?”
Verbijsterd vroeg ze zich af: “We? Wie zijn “we”? Ze wist dat zíj de helft kwijt was, maar had Bob zichzelf verdubbeld?”

“Zo”, zei Céline gedecideerd, “Nu heeft ze iets om over na te denken. En pap, jij had gewoon moeten vertellen dat je een dochter hebt.” Pubers zijn soms onvoorspelbaar.

3


Jasmijn begreep er niets van. Hij had haar verteld dat hij ongebonden was en al heel lang geen relatie had gehad. Natuurlijk was ze blij met deze tweede kans, maar wie was degene die bij hem hoorde?
De reactie was zo kort en helemaal niet zijn stijl. Zou die ander dit bericht hebben gestuurd?

Ze besloot rond middernacht om toch iets terug te schrijven. Ze deed anders geen oog dicht. Ook zij hield het kort en typte: “Ik wil jullie graag uitnodigen voor de thee bij mij op het terras. Morgenmiddag rond drie uur?” Ze sloot af met haar postcode en huisnummer. Binnen een minuut kreeg ze antwoord: ”We zullen er zijn. Tot morgen.”

Bob kreeg de volgende ochtend de simpele mededeling, dat ze bij Jasmijn op de thee gingen en keek zijn dochter schaapachtig aan. “Hoe bedoel je? Ik weet niet eens waar ze woont. Heb jij nog zitten mailen vannacht?”
“Ja, natuurlijk. Ik hoorde een berichtje binnenkomen en heb snel een antwoord gestuurd. Jij wil haar toch weer zien? Nou dan!”
“Hoe moet ik daar komen zonder auto? Heb je daar al aan gedacht?”
“Pap, maak je niet zo druk. Het wordt een fluitje van een cent. Kijk maar waar ze woont.”
Het adres bleek zich inderdaad maar enkele kilometers verder te bevinden. Dat moest te doen zijn.

Nerveus schikte Jasmijn de lekkernijen op het dienblad en blikte om de paar tellen door het voorraam om te zien of er al iemand haar erf opdraaide. Het was bijna drie uur. Ze zouden toch wel komen? Of was dit alles een grote grap van de een of andere onbekende?
Precies op het moment dat de ketel begon te fluiten, meerde het jacht aan en daalden vader en dochter het trapje af om met een sprongetje op het terras te belanden. Daar bleven ze even weifelend staan, want ze konden met goed fatsoen toch niet zomaar doorlopen? Gelukkig zag Céline een scheepsbel hangen en ze luidde de klok om hun komst aan te kondigen.

4

Half struikelend kwam Jasmijn het terras oplopen en probeerde alle indrukken te verwerken. Ze was sprakeloos.
Een jacht, een stralende tiener en een gladgeschoren man in een smaakvolle outfit? Ze moest even gaan zitten om van de schrik te bekomen. Bob en Céline boden meteen hun hulp aan, die ze dankbaar accepteerde. En zo werd ze even later bediend op haar eigen terras. Hier zou ze zomaar aan kunnen wennen. Langzaam begon ze zich een beetje te ontspannen.

Het hielp enorm dat het meisje haar bewondering voor Jasmijns metamorfose niet onder stoelen of banken stak. Haar enthousiasme was verfrissend. Terwijl ze genoten van de thee en bijbehorende heerlijkheden leerden ze elkaar beter kennen en mede door de aanwezigheid van Céline was de sfeer ongedwongen.

Nadat zijn vrouw was overleden hadden hij en zijn zus Bente de zorg voor zijn dochter op zich genomen. Hij was eigenaar van een goedlopende rederij en samen brachten Céline en hij hun vrije tijd op de boot door. Zijn ouderlijk huis stond eveneens aan het water en daar zwaaide Bente de scepter. Beide grootouders resideerden aan de Côte d’Azur.

Jasmijn schaamde zich dood over haar eerdere wantrouwen en vooringenomenheid. Ze gaf eerlijk toe dat ze haar bedenkingen had gehad, maar Bob gaf zijn zus met haar foute kledingadviezen de schuld.
Ze bleken veel overeenkomsten te hebben, alleen waren haar ouders beiden overleden en hadden haar een fortuin nagelaten. Ze had geen broers of zussen. Een paar vriendinnen, haar blogmaatjes en honderden boeken vormden haar “familie”. Haar beschermde jeugd, het overgewicht en haar argwaan hadden haar in eenzaamheid achtergelaten. Maar nu voelde ze zich herboren en snakte ze naar warmte, gezelschap en liefde.

“Daar gaan we aan werken”, kwam de jongedame tussendoor, “pap is voor jou gevallen en ik bewonder je lef. Je bent een tof mens. Zullen we zo een stukje gaan varen?” Ze bracht haar vader enigszins in verlegenheid door zo plompverloren het initiatief te nemen, maar maakte dat snel goed door zich even te excuseren. Ze moest iemand dringend een mailtje sturen. Snel klom ze aan boord en startte de laptop.

“Lieve Bente, je kunt de tickets boeken en samen met je geliefde aan jullie wereldreis beginnen. Het komt allemaal dik in orde. Geef Renée een dikke knuffel van mij. Liefs, Céline.”