De beiaardier


Voordat ze begint aan haar taken
Moet zij eerst daar boven geraken
De klim naar de top
Kost heel wat getob
Haar knieën die gaan er van kraken

In Gouda was zij een beroemdheid
Zo beierde zij veertig jaar kwijt
De stoktoets van hout
Was haar zeer vertrouwd
Al vergde dat heel wat bekwaamheid

18 opmerkingen:

  1. Dat beroep heeft mijn admiratie
    muziekgeweld vraagt inspiratie
    Appreciatie
    en ook veel gratie
    toch krijgt het niet mijn aspiratie


    Dit beroeps-specialisatie
    muziek en slaan, die combinatie
    met motivatie,
    improvisatie,
    ontstaat hier een mooie prestatie

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo, dat zijn een hoop "aties". Knap hoor.

      Verwijderen
    2. wakker liggen van een tollend hoofd heeft zo zijn voordelen....

      Verwijderen
    3. Oh, dat is niet leuk voor je.

      Verwijderen
  2. Een zeldzaam beroep onder vrouwen
    ik wed dat er onder haar mouwen
    verstopt voor haar man
    die weet er niet van
    veel spieren zijn samengevouwen.


    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha. Ja dat weet ik wel zeker. Alleen al voor het beklimmen van al die traptreden.

      Verwijderen
  3. Vrolijk makend beroep. Een stad met een carillon dat wordt bespeeld is extra gezellig.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. als dan het carillon speelt
    vrolijk een melodietje deelt
    zie je de zon al schijnt ze niet
    neuriet met een glimlach een lied

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Je wordt er vrolijk van, net als van een draaiorgel.

      Verwijderen
  5. Wow mooie limericks weer!
    Deze mevrouw was dus echt beiaardier?
    Mooi!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. http://www.carillontorens.com/gouda03.htm
      Kijk hier maar eens.

      Verwijderen
  6. Haha: "Haar knieën die gaan er van kraken." Dat geloof ik graag, helemaal na 40 jaar! Wat bijzonder om een vrouw als beiaardier te zien. Ja, waarom niet? Meestal ben ik nogal ruimdenkend maar blijkbaar minder dan gedacht. Daar ga ik in 2017 aan werken.
    Ik heb ook even op de link geklikt. Leuk om te lezen dat Maria ook in Kamerik en IJsselstein "optrad." Ik word altijd blij als ik klokken hoor spelen. Tenzij het op het Beursplein in Rotterdam is, daar word ik treurig van.
    Je blogt minder dan voorheen. Ik hoop oprecht dat dat niet vanwege gezondheidsklachten is.
    Dikke pakkerd ♥

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee hoor. Gewoon een beetje minderen en wat gebrek aan inspiratie. Er is veel waar ik al over heb geschreven en er gebeurt niet zo heel veel in ons leven. Dat willen we graag zo houden. ;-)

      Verwijderen
  7. Behalve een mooie limerick ook nog leerzaam!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Veertig jaar.... Hoeveel treden zijn dat wel niet? Grote bewondering voor zo'n vrouw.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Bij ons naburige dorp (daar waar Mirjam woont) hadden ze ook een Carillon dat verdwenen was toen ze het dorp gingen renoveren en de bedoeling van de gemeente was om het zo ongemerkt maar te laten verdwijnen maar een groep mensen hebben actie gevoerd en sinds kort is het weer terug en zijn de vrolijke klanken weer te horen. Hoorde echt bij het dorp.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Mooi samengevat, blijkbaar gebaseerd op een werkelijke situatie!
    Mijn ode aan de beiaardiers in ZOZ 221 heb je al gezien...

    BeantwoordenVerwijderen