De loodgieter


Hij goot vroeger lood voor zijn buizen
En werkte vooral veel in huizen
Verzorgde vol flair
Het gans sanitair
En hielp hemelwater door sluizen

Ook hier is er keihard gegoten
En hebben wij samen genoten
Zien werken is leuk
Je ligt in een deuk
Circuit is nu keurig gesloten

Zwijmelen op zaterdag 233




We gaan weer terug in de tijd met Volare en Early bird.
Zwijmel lekker mee en geniet van het laatste weekend van april.
Laat nu de warmte maar komen.



Tuinklussen

De tuinman heeft niet stilgezeten. Eerst bevrijdde hij ons van een eik en een slangenden die naast ons huis stonden. Buuf blij, wij blij.
We zagen ze nauwelijks maar we hadden wel veel last van al het blad en slijmerige vruchten. Bovendien werd de eik te groot voor de plek waar hij spontaan was gegroeid. Knabbel en Babbel zijn jaren geleden een eikeltje vergeten op te graven.



Nu de daken zijn ontmost en het gootwerk is vervangen, mocht Luc het nieuwe gras in de zijtuin komen leggen. Langs de rand staan al wat nieuwe planten, zoals een sneeuwbal, prunus, skimmia, brem en krentenboompje. We voegen binnenkort nog een laurierkers toe bij de hoek met de oprit voor de grasmaaier en dan zijn we tevreden.


Wie eerdere werkzaamheden aan de zijtuin heeft gemist, kan hier en hier nog terugblikken.

De landbouwer


De landbouwer werkt op zijn akker
Hij maakt eerst de grond lekker wakker
Met ploeg en met mest
Werkt dat nog het best
Dan wordt de grond niet telkens zwakker

Hij wisselt voortdurend gewassen
En laat zich niet snel meer verrassen
Zijn kostbare grond
Houdt hij goed gezond
Want anders moet hij ooit verkassen

Zwijmelen op zaterdag 232




Daar zijn we weer met onze oubollige nummers.
Geniet maar lekker mee (of niet).

Fijn weekend allemaal.



Omsingeld en uit de lucht


Helaas verkeren wij sinds dinsdag in een netelige positie. Het huis is geblokkeerd door grote stellingen waarop noeste werkers hun best doen om ons hemelwater in nieuwe banen te leiden.
Tegelijk ging ons modem ter ziele en hadden wij geen mogelijkheid meer om te bloggen, mailen of wat dan ook. Dubbele handicap.
Nu is het ergste leed geleden. We hebben een nieuw modem en mogen weer hopen op een stroom van informatie. Jasses, wat is dat waardeloos om niets te kunnen melden en ontvangen.
Alsof we van de kaart zijn geveegd.
Eerst wilden we nog een poging wagen om op het internet te komen via Robberts telefoon, maar dat kregen we niet voor elkaar.
Enfin, intussen is de tweede spoeling achter de rug (of in de blaas). Hoe dan ook. Het waren turbulente dagen. En dan heb ik het nog niet eens over de schilder die straks de jachthut gaat witten en verven. Never a dull moment in Ravels. Mijn hoofd tolt.

De veeboer


Er was eens een veeboer uit Schouwen
Die zorgde heel goed voor zijn vrouwen
Wel twee keer per dag
Dan sloeg hij zijn slag
Daar konden zij blind op vertrouwen

Zij schonken hem roomwitte liters
Gezondheid voor vele genieters
De koe was ook blij
En voelde zich vrij
De band tussen beiden was mieters

Zwijmelen op zaterdag 231








Robbert heeft een heel voorraadje zwijmels aangelegd en ik maak er dankbaar gebruik van.

Ik wens jullie vrolijk weekend.

Pissig

Toen wij de afspraken maakten voor de blaasspoelingen, wilde ik dat het liefst in de namiddag. Ik heb de ochtend namelijk nodig om alles stil te leggen qua spijsvertering en zenuwen. Maar dat kon niet. Het uiterste was 12 uur 30. Nou, dat moest dan maar.

Wij togen dus ruim op tijd naar Turnhout en arriveerden daar om kwart over 12. Ze wezen me een kamertje toe en zeiden dat de medicatie moest worden aangemaakt. Om half 2 zat ik daar nog te wachten. Robbert ging pissig naar de verpleegsterspost en deed zijn beklag.
Tja, het was immers lunchpauze. Dus een ongelukkig tijdstip. Nota bene door hun zelf geopperd!

Eindelijk kwam er om kwart voor 2 een meisje dat zich verontschuldigde en de benodigde spullen bij zich had. Vijf minuten later was de boel binnen en mocht ik rond gaan lopen en minstens een uur niet naar de wc. Het moest immers in kunnen trekken.
Het is gelukt, dus de volgende keer mag ik meteen na de sonde naar huis met de benen samen geknepen.

Je begrijpt dat we meteen de volgende 5 afspraken naar 2 uur hebben verplaatst. Nu kon dat ineens wel. Zijn ze nou helemaal van de pot gerukt!

Nou maar wachten op de eventuele bijwerkingen terwijl ik me te pletter drink om de zooi zo snel mogelijk af te voeren.

Intussen genietend van het verrassingspakket van de familie Rietepietz. Dikke knuffel!


Wordt vervolgd.

De imam


Ik weet niet zo veel van de taken
Die imams tot voorgangers maken
Ze leiden gebed
Dat weet ik nog net
Maar verder zal ik niet geraken

Zwijmelen op zaterdag 230




Robbert koos dit nummer:



Bij gebrek aan inspiratie jat ik er zelf eentje van zijn lijstje:



Geniet van het weekend.
En vergeet morgen de zonnebrandolie niet!

Reizen


IK REIS HET LIEFST PER BOEK


Kijk bij Marion voor de andere invullingen van zes woorden met beeld.

Hoppe, hoppe, hoppe, soppe, soppe, soppe

Wie de mop nog kent, weet hoe het afloopt …..
We zaten gistermiddag in een bomvolle wachtkamer in het Elisabeth ziekenhuis in Turnhout. Goed voorbereid op de enerverende excursie met behulp van een paar pilletjes om darmen en zenuwen in bedwang te houden. Alles wat er te googelen viel, was reeds gegoogeld. Wij waren min of meer overtuigd van de onafwendbaarheid van darmspoelingen. Er zijn twee alternatieven: niets doen en wachten op uitzaaiingen of verwijdering van de blaas. Hoezo multiple choice?

De risico’s voor de blaaswand zijn niet in te schatten. Er gaat een oorlog woeden nadat de tuberkelbacil daarbinnen is losgelaten. Het uiteindelijke resultaat moet vredig zijn, mits mijn afweersysteem die boodschap oppakt en de blaaswand heel blijft.

Ik maakte kennis met de secretaresse van de afdeling oncologisch dagziekenhuis en sta nu in hun agenda voor zes woensdagen tussen 12 april en 17 mei. Melden om half 1 na 2 uur niets gedronken te hebben. Katheter inbrengen, de vijand loslaten in de blaas, effe wachte, plazza! Maar dan wel met een dot javel in de plee, 15 minuten doorspoelen en een grondige wasbeurt van alle betreffende lichaamsdelen daarna. (ben ik blij dat wij een bidet hebben)
Zelfs seksueel contact mag de eerste 48 uur niet zonder condoom plaatsvinden. Alsof wij die dingen de afgelopen decennia in huis hebben gehad ….
Enfin, we gaan het meemaken. Met een brave blaas vertrekken en met de symptomen van een heftige blaasontsteking thuiskomen. Mij kun je dus rustig om een boodschap sturen. NOT.

Bloesem


Belofte en beloning na donkere tijden


Bij Marion vind je ook andere invullingen van het thema van 22 maart.

De mosselman


De vruchten der zee kun je kweken
Dat heeft die man heel slim bekeken
Hij oogst Zeeuwse roem
In plaats van een bloem
Dat is al sinds eeuwen gebleken

Zwijmelen op zaterdag 229




Robberts keuze:



Mijn keuze:



Lekker ouderwets, dat klopt wel een beetje met onze instelling.

Fijn weekend, zwijmelaars.

Opruimen (gastblog)

Oh, wat is dat een heerlijke hobby van me geworden. Gepensioneerd, bedrijf bijna beëindigd en dus tijd om uitverkoop te houden van de restanten van m’n oude firma. Wat ruimt dat lekker op.
Helaas zien onze kinderen dat ook. ;-) “Pa, je hebt nu ruimte over dus kunnen we wat bij jullie stallen?” En ja hoor, de vrijgekomen plekken worden weer aardig opgevuld. Geen probleem. Plaats genoeg.

Tijdens de herindeling kom je ook oude archieven tegen. Zo ook een paar mappen met contracten, berekeningen en dergelijke aangaande de overname van drie Haagse fotozaken door mijn vader. Voor mij niets bijzonders omdat ik toentertijd verantwoordelijk was voor zijn administratie.
Maar toch … hoe het tussen die stukken terecht is gekomen weet ik niet, maar ik vond een lijst met aanbiedingen van huizen die toen te koop stonden. De prijzen zijn in ouderwetse guldens dus deel maar even door 2,2. (klik)
Mar en ik zochten toen een huis. Hadden we toen maar kunnen kopen. Helaas was dat in die tijd niet voor ons weggelegd want ik had net een zaak van mijn vader gekocht ter waarde van een huis. Logisch dat de bank dwars ging liggen.

Zoals jullie weten, is alles in de loop van de tijd toch goed gekomen.
Opruimen en de daarbij behorende herinneringen opduikelen is fantastisch. Verhalen aan ons tafeltje, het delen met mijn broers en zus. Gewoonweg heerlijk! Het verleden is zeker niet stoffig, vervelend of ongezellig. Natuurlijk niet altijd even fijn maar de positieve momenten kunnen je weer laten glimlachen en genieten. Dus dat doen we ook. Glimlachend kijken naar huizen die we toen niet konden betalen.

Drie op een rij

Oma is alweer een jaartje ouder.
Ik heb genoten van alle attente berichtjes en telefoontjes.
En van het mooie lenteweer.
Een paar kiekjes van ons trio als bonus.

Marissa oefent op de handpan.


De laatste verhuisdoos in Maastricht.


Dylan gaat onze tuin verkennen.

De chirurg


Chirurgen zijn dames en heren
Die iedere dag opereren
Als medische tak
Een bloederig vak
Ik zou hun beroep niet begeren

Ze werken met scalpels en haken
Proberen je beter te maken
Dan volgt naald en draad
En sluit men de naad
Om daarna een zuchtje te slaken

Zwijmelen op zaterdag 228




Eentje van mij uit 1969



En eentje van Robbert uit 1960



Ook al waren wij deze week niet in een jubelstemming, er mag toch gezwijmeld worden.


Ik wens jullie een heerlijk, zonnig weekend.

Een telefoontje op vrijdagmorgen

De piep van vorige maand krijgt nog een lelijk staartje. De uroloog belde met slecht nieuws. De opgestuurde rotzakjes blijken nu van een agressievere soort te zijn. Hij wilde met ons praten over de uitslag en de mogelijkheden. Vandaar dat we snel iets moesten afspreken. Dit kon niet wachten tot 30 mei.

Hij stelde eerst woensdag 22 maart voor, maar toen gingen bij mij alle alarmbellen rinkelen. Op die dag exact 10 jaar geleden kreeg ik het eerste kankernieuws dat insloeg als een bom. What’s in a date? Tja. Toch maakt het voor mij verschil. Dan maar meteen op maandag.
We hadden gelukkig afleiding in het weekend doordat een goede vriend hier kwam logeren. Dat voorkwam dat onze hersens fulltime bleven malen.

Er moeten hardere maatregelen worden genomen in de vorm van blaasspoelingen. Het wordt alweer een aanslag op de blaaswand. Er zijn twee soorten spoeling: chemo en BCG. De tweede geeft betere resultaten, maar heeft ook meer bijwerkingen. A.s. woensdag gooit dokter S mijn geval in de groep en op 3 april wil hij de uitkomst met ons bespreken en horen wat ik zelf wil.
Daarna zouden dan wekelijkse dagopnames volgen waarin de blaas het zwaar te verduren krijgt. Zucht….

De kantklosster


Drie kantklossters in de stad Brugge
Dat waren enorm vingervlugge
Het kostbare kant
Gemaakt met de hand
Kon klasse en stand overbruggen

Zwijmelen op zaterdag 227






Dit was een hit in 1965.
Robbie van Leeuwen (Den Haag, 29 oktober 1944) is een Nederlandse popmuzikant. Hij begon zijn carrière in 1962 in The Atmospheres uit Den Haag. Daarna speelde hij als gitarist in The Ricochets, The Motions en Shocking Blue. Hij maakte tussendoor ook nog de instrumentale single "Let the circle be unbroken" onder de naam van The six young riders. Vervolgens was hij actief in de groep Galaxy Lin (als componist/mandolinespeler) en het project Mistral. Ook schreef hij het nummer Love Buzz, dat faam verkreeg nadat het door Nirvana werd uitgebracht op het album Bleach.
Van Leeuwen woonde tussen 1983 en 1996 in Luxemburg en woont tegenwoordig in Wassenaar.


Fijn weekend allemaal.

Oppassen

Maandagmiddag gingen wij naar middelste zoon om op te passen. In mei hadden we dat al eens bij ons thuis gedaan, maar nu is Dylan 17 maanden en op die leeftijd voelt hij zich thuis het meest in zijn element. Om half 1 arriveerden wij. Zijn dutje had hij al gedaan dus dat werden heel wat wakkere uurtjes voor ons.
Nadat Robin geluidloos was vertrokken keek Dylan eerst de kat uit de boom. BabyTV  bood hem afleiding en we lieten hem rustig wennen aan onze aanwezigheid.


Wat later bleken we een gezamenlijke hobby te hebben. Hij is net zo gek op boeken als ik.
Er zaten ook boekjes bij met geluid. En het duurde even voordat ik dat doorhad. Je ziet op het filmpje hoe hij mijn vinger stuurde. Ook naar boekjes waar helemaal geen geluid in zat. Kennelijk verwachtte hij wonderen van zijn oma.

Er werd ook nog met treintjes gespeeld en aan de weg getimmerd. Het was een geslaagde middag. Toen zijn vader tegen zessen thuis kwam, bleef hij rustig bij opa op schoot zitten. Is dat lief of niet?

De rabbi


Een rabbi leert Joden de wetten
En waar Joden op moeten letten
Hij leest de Thora
En leeft die ook na
Met zondaars maakt hij korte metten

Zwijmelen op zaterdag 226






Ik wens jullie een heerlijk weekend.
Voor Trees en Jan wordt het zonder meer een memorabel weekend.


Ontmossen

Maandag en dinsdag was het hier verre van rustig. De ontmosser kwam ons dak behandelen. Dat gebeurde met een hogedrukreiniger aangestuurd door een generator, die natuurlijk allebei de “nodige” herrie produceerden. Maar het is zo ontzettend opgeknapt, dat ik het lawaai voor lief neem.

Het was een broodnodige voorbereiding op het gootwerk dat eind van de maand vervangen wordt. Na 45 jaar is het niet meer zo heel functioneel. (vrij vertaald: zo lek als een mandje)

De man wandelde door onze goten of het niets was en stapte kordaat van balk naar balk over het kunststof dak van de veranda. Soms durfden we niet eens door de lens van de camera te kijken wat hij deed!

Nadat de mossige egeltjes naar alle kanten waren gekatapulteerd, ruimde hij de troep netjes op en sopte het hele dak met een antimosmiddel. We zijn zeer tevreden. Net als een paar enthousiaste buurmannen.


Liefdesbriefje (gastblog)

Op het gastblog over mijn meisje en haar blog stond in een reactie dat ik een man uit duizenden zou zijn. Ik heb de rest van de dag mijn schoenen niet nodig gehad. Ik liep ernaast. Dat wil je als partner toch horen.

Maar nu even de realiteit. Wij hebben net als ieder stel onze problemen gehad. Soms dachten we dat het nooit meer goed zou komen.
Haar ongelofelijke optimisme, het vertrouwen en de wil om door te zetten hebben ons gebracht waar we nu zijn. Een makkelijke partner was ik niet. Maar toch ging zij er voor. En ja, wat we op die manier bereikt hebben is: letterlijk en figuurlijk lief en leed delen.

Ons tafeltje is er niet alleen voor de blogverhalen, maar ook voor wat we zelf meemaken. Niet altijd leuk. Wel heerlijk als je een maatje hebt waarmee je alles kunt bespreken. En zo’n maatje heb ik in 1971 ontmoet. Heerlijk tegendraads tot groot ongenoegen van mijn familie. Wat was en ben ik blij met haar kijk op de wereld.

Schat, ik kan maar één ding zeggen:
“Jij bent mijn vrouw uit duizenden.”

De mijnwerker


Een mijnwerker onder Kerkrade
Gebukt aan het werk met zijn spade
Benauwd en beroet
Verdient hij zijn poet
Daarna mag hij heerlijk gaan baden

Zwijmelen op zaterdag 225






Geniet van jullie weekend.

Getrouwd met een blogger (gastblog)

Mar en ik zijn nu 46 jaar samen. In die tijd hebben we ontzettend veel meegemaakt en altijd hebben we elkaar de kans en ruimte gegeven om ons eigen ding te doen. Zo kwam mijn meisje op een dag met de opmerking: “Ik heb iets heel leuks gevonden. Ik ga bloggen.”
Pardon. Bloggen? Nee natuurlijk schat, dat moet je doen… Ik had geen idee!

Nou, dat heb ik nu wel. Zoals jullie weten, eindigen wij iedere dag aan ons tafeltje. Hier wordt de dag doorgenomen. Mijn avonturen bij de bieb, in de winkels of bij de dokter en haar belevenissen op het wereldwijde web.
De nieuwe liefdes van blogmaatjes, waarvan er nu een vrijwilligerswerk doet in Zuid-Afrika. Het verdriet of de frustratie van andere bloggers en ook de humor en het medeleven. Soms stuurt ze me een linkje naar een specifiek logje. Ik heb veel mensen leren “kennen”.

Natuurlijk zijn we het niet altijd eens. Mar is veel meer betrokken bij alle situaties dan ik. Toch wil ik geen moment missen van onze blogdiscussies. Lief en leed passeren de revue. Zo blijft haar blogwereld een aanvulling op ons leven.
Dus ik zeg: “Meisje, blijf bloggen.”

Gevuld weekend


Zaterdag gingen wij naar het Tilburgse om onze oudste kleindochter te feliciteren, die haar 9de verjaardag vierde. Daar zagen we ook onze derde spruit met zijn gezin. Vervolgens ontvingen wij de Limburgse tak voor een logeerpartij van zondag op maandag.

Oudste zoon formatteerde mijn pc en installeerde een nieuwere Linux versie. Natuurlijk had ik eerst al mijn bestanden opgeslagen en die kon ik vrijwel moeiteloos terugzetten. Nu moet ik nog wel even alles naar mijn smaak inrichten, maar dat is gewoon leuk om te doen.

Wel jammer dat ik Picasa niet meer kan gebruiken. Met GIMP kan ik niet zo goed uit de voeten.  
Wie heeft een goede tip voor een ander fotobewerkingsprogramma dat onder Linux werkt?

De gigolo


Er zijn in La Roche-en-Ardenne
Vier boys die graag dames verwennen
Ze bieden plezier
Een avond vertier
En leren u zo beter kennen

U mag nu uw keuze bepalen
Maar moet ook na afloop betalen
Het is hun bestaan
Een “liefhebbersbaan”
Ze trekken ook vaak volle zalen

Zwijmelen op zaterdag 224






1943 - 2017
Coryell was een van de grootste meesters op jazzgitaar. Hij nam meer dan 70 albums op in de afgelopen 35 jaar als bandleider en componist.
Hij probeerde tal van instrumenten voordat hij overstapte op de gitaar. Zijn voornaamste invloeden werden Chet Atkins, Chuck Berry en Wes Montgomery.


Fijn weekend zwijmelaars.

Wetenschap



Zijn we werkelijk zoveel wijzer geworden?

Bij Marion vind je alle andere bijdragen

Lekker dwars

Robberts peetoom “Jakkes” overleed in 1996 op 73-jarige leeftijd. Officieel heette hij Jacobus Cornelis en Robberts tweede doopnaam is dus ook Jacobus. Zo ging dat toen.

Hij was een druk baasje, had een hekel aan ziekenhuizen en familieverplichtingen.
We hebben één keer meegemaakt dat hij zijn verjaardag vierde. Toen had hij in alle ruimtes van zijn flat spelletjes klaargezet, zelfs in de gezamenlijke hal bij de lift. We moesten pret hebben en er mocht niet geroddeld worden.


Hoe dwars hij was bleek ook na zijn dood toen we zijn overlijdensbericht ontvingen:

“... alwaar gelegenheid is tot afscheid nemen op maandag 1 juli van 7:15 tot 7:30 uur. Vertrek van het uitvaartcentrum om 7:45 uur ...”
Ik denk niet dat er veel volk was.

Ja, ome Jakkes was me d'r eentje!

Amaryllis


Een kerstcadeau van Robin en Barbara staat nu bij ons te stralen.


Piep zei de poliep

Vandaag weer een cystoscopie gehad en jawel hoor, er piepen al nieuwe poliepjes om een hoekje. Terwijl ze in de afgelopen zomer toch in drie TUR sessies te grazen zijn genomen.

We hebben in overleg besloten dat ze nog even mogen onderduiken.
Op 30 mei gaan we ze weer controleren.
De rotzakjes.

Waren ze maar zo mooi en onschuldig als deze ….

De escortdame


Een heel mooie dame uit Aken
Die wilde de heren vermaken
Zij bood hun genot
Niets was haar te zot
Al kostte dat wel een paar knaken

Zwijmelen op zaterdag 223






Rust in vrede Al Jarreau (1940-2017)


Fijn weekend allemaal.

Gescande herinneringen

In mijn tweede “zwijmelen op zaterdag” schreef ik over het nummer dat Robbert in de jaren 80 voor mij had aangevraagd bij de BRT. 
Nu vonden we de bevestiging tussen onze paperassen en dat was toch leuk genoeg om te scannen. 
Hij had natuurlijk de post op de zaak laten bezorgen, omdat het anders geen verrassing meer was voor mij.

Ook duikelde ik mijn geboortekaartje op. 
Leve de techniek van vandaag.



Dit is mijn 2300ste blogbericht en dat allemaal op onze verlovingsdag

Overdosis (gastblog)

Nee, niet het soort overdosis waar menigeen nu aan denkt! Daar is al genoeg over geschreven. Het soort waar ik me al heel lang aan erger heet geluidsvervuiling op radio en televisie.
Bij elke zender, wat ik ook aan zet (geen pop), kan er geen verkeersinformatie, nieuws, aankondiging enz. worden gedaan of het wordt “gelardeerd” met achtergrondgeluiden. (Boem, boem, boem, muziek etc.) Het lijkt wel of we naar een hoorspel moeten luisteren. Bij de televisie is het niet anders. Aankondigingen met herrie erbij.

Het meest irritante vind ik de verkeersinformatie. Wetende dat dit verzorgd wordt door de ANWB, heb ik met hen contact opgenomen en mijn ongenoegen geuit.
Ik wil duidelijk horen hoe het op de wegen is gesteld en niet naar een halve disco moeten luisteren waardoor veel info verloren gaat.
Het antwoord van de ANWB: “Sorry, daar kunnen wij niets aan doen. Wij leveren de berichtgeving en de radiomakers leggen de informatie in een bedje.” Ja, u leest het goed “in een bedje”! M.a.w. een hoop herrie erbij.
Wat is de toegevoegde waarde hiervan? Niets! Voor mensen met oorsuizen, meer dan een miljoen in Nederland, is het helemaal een drama.

Eerlijk gezegd denk ik dat deze ontwikkeling op radio en tv een hype is onder de nieuwe generatie radiomakers. Radio en tv moet “hot” blijven. Dat ze ontzettend veel luisteraars en kijkers weg jagen deert hun niet. Ze krijgen hun salaris toch wel.

Met bovenstaande kennis heb ik contact opgenomen met diverse publieke en commerciële zenders. Het is triest maar waar. Bijna niet één reageerde. Zij die wel een antwoord gaven beloofden snel contact op te nemen.
U begrijpt het al. Inderdaad, ik heb nooit meer wat vernomen.
De NPO spande de kroon. “We hebben uw bericht doorgestuurd naar ………. en hij/zij laat snel wat van zich horen”.
Vijf maanden later: niets, nada, niente. En dan word ik toch zo boos. Wat een minachting van de luisteraars c.q. kijkers.

Ik hoor in mijn omgeving dat ik niet de enige ben die zich stoort aan deze vorm van media-vervuiling. Mocht u zich hierin herkennen, reageer dan alstublieft richting media. Misschien kunnen wij gezamenlijk de “radio- en tv-makers” op andere gedachten brengen zodat we weer naar fatsoenlijke uitzendingen kunnen luisteren en kijken zonder “bedjes”.

Bij paps

Door onze hoest- en blafsessies werd een bezoek aan mijn vader natuurlijk telkens uitgesteld. We wilden geen virussen of bacteriën bij hem binnen gooien.
Tien dagen geleden werd pap ineens heel benauwd en verward. Hij is die zaterdagavond zelfs per ambulance afgevoerd en terdege onderzocht. Ze vonden hem toch goed genoeg om met een kuurtje prednison huiswaarts te keren.
We werden goed op de hoogte gehouden door onze dochter, maar zaten op hete kolen. Een paar dagen later werd ook een longontsteking vastgesteld en het ging helemaal niet goed met hem. Antibiotica werd toegevoegd aan zijn pakket.

Zondagmiddag konden we hem gelukkig eindelijk in de armen sluiten. Hij heeft alweer een jas uitgedaan, maar is nu redelijk stabiel.
Moe, zwak en oud, maar wat een koppige Friese rakker is die man.
Het was een goed gevoel om hem toch nog even heerlijk te kunnen knuffelen.