De tandarts


Er was in de zestiger jaren
Een heel ander soort van gevaren
Die vent in die bus
Bedoel ik hier dus
De klas was dan niet te bedaren

Je moest dan per vijftal naar buiten
Al huilde je tranen met tuiten
Hij werkte met lood
Je ging bijna dood
Het klapperde echt in je kuiten

Er viel helemaal niets te grappen
Je luisterde en moest het snappen
Want snoep was funest
Het was echt de pest
Je eindigde met klapperhappen

Wie is er niet bang voor die boeman
Wie bibbert en beeft daar dan niet van
Misschien één of twee
Ik heb geen idee
Van mij mag die vent in de braadpan

17 opmerkingen:

  1. Jemig Marja, sodemieterssss *grijnssss*
    Wat doe je mij aan....
    Ik zie me acuut weer in doodsangst staan
    Ik zal het je maar niet vertellen.. hoe dat drama verliep brrrrrrrrr dan slapen we beiden niet vannacht

    Wel enorm bedankt voor je prachtige limericks natuurlijk, en weer een beroep waaraan ik niet gedacht had.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Vreselijk die schooltandartsbus. Ik kreeg het altijd Spaans benauwd als dat ding weer op zijn plek voor de lagere school stond.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ja eerlijk, ik moet hier bekennen
    dat ik door de klas liep te rennen
    men "keek"in de klas
    en ging daarna pas
    de "slachtoffers" elders verwennen

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Verwennen stel ik me toch heel anders voor.

      Verwijderen
  4. Wat een gruwel als ik daar aan terug denk .Helaas was onze eigen tandarts ook zo'n draak en dat heeft me de nodige kiezen en een paar tanden gekost .En wat was ik zuinig op wat ik nog had toen we eenmaal een heel fijne tandarts hadden .Helaas dacht de Internist op de IC er anders over en moest alles eruit wegens infectie gevaar ? tja .Je hebt een geweldig leuk gedicht geschreven over de jeugd nachtmerrie van velen
    Fijne zondag ,Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
  5. die tandartsen mag jij wel houwen
    die mensen zijn niet te vertrouwen
    een gaatje hier
    en een vulling daar
    hoe kun je zo dan nog kauwen?

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Gelukkig hoefde ik niet naar de schooltandarts, al heb ik de nodige pijnlijke ervaringen met tandartsen. Ik heb sinds een half jaar een tandarts waar ik heel blij mee ben. Helaas nog steeds veel behandelingen en binnenkort mag ik klapperhappen :-(

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wij hadden vroeger geen schooltandarts, wel de schoolarts. Voor de tandarts liepen we eens per half jaar in kolonne achter mijn vader aan. Bibberend van de zenuwen. Ik zie ons nog gaan.
    Fijne zondag,
    liefs,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Mijn broertje en ik hadden "het geluk" dat we 2x per jaar naar een gewone tandarts mochten. Voor zover je een tandarts een gewoon mens wilt noemen (-:
    Ik kan me nog herinneren dat er in de vijfde klas van de lagere school kinderen waren weggelopen omdat ze de tandartsbus niet in wilden, maar de volgende dag moesten ze alsnog. We hadden vreselijk medelijden met hen.
    Ik heb nog nooit voor mijn plezier in de tandartsstoel gezeten.
    Dan liever in een massagestoel, haha.
    Lieve groet

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik kan me de bus nog steeds herinneren, maar vanaf 1967 gingen broer en ik inderdaad met onze moeder naar een "gewone" tandarts. Paps had al sinds zijn diensttijd klapperhappertjes.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Och, och, ik heb ze nog dagelijks in de stoel op het werk, mensen die door de schooltandarts zo bang zijn voor de tandarts. Soms zo bang dat ze al jaren geen tandarts meer bezoeken.
    Ze hebben vast veel goed gedaan. Maar ook heel veel verpest voor heel veel mensen.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik wist precies wie voor me in het alfabet was......en maar bibberen. Is helemaal over gegaan gelukkig haha.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Die schooltandarts mag zeker in de braadpan..
    Ik heb er ook een trauma aan overgehouden, verschrikkelijk...
    Ben na de lagere school heel lang niet naar de tandarts geweest.. dom natuurlijk, maar ik durfde echt niet

    BeantwoordenVerwijderen