De begrafenisondernemer


Ze sjouwen zich suf met de doden
En stoppen ze onder de zoden
Geen vrolijke job
Met al dat getob
Wat ernst is toch zeker geboden

Soms dragen ze zware gewichten
Dat voelen ze in hun gewrichten
Het zit ze niet mee
Geen prettig idee
En eeuwig die trieste gezichten

17 opmerkingen:

  1. Jah, zucht, je hebt van die banen
    daar stromen vanzelf steeds die tranen
    en al dat gesjouw
    in hitte en kou
    daar gaat iedre huid zo van tanen

    Men zegt wel vaak: De een zijn do-od,
    is voor d'ander zijn daaglijks bro-od
    een komen en gaan
    daar niet bij stil staan
    al weegt de last zwaarder dan lo-od

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Tegenwoordig is er een heel ander beleid
    het kan heel mooi zijn, zo'n afscheid
    stil en ingetogen
    toch met mededogen
    muziek, mooie speech, men is tot alles bereid.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  3. En tóch een beroep, met z'n grappen
    al zal dan niet iedereen snappen
    het werk minder zwaar
    door humor, 't is waar
    ongemerkt, maar dan is 't te behappen.

    Oh...wat trek je weer een hoop herinneren open. Mijn vader was een paar jaar doodgraver.
    En van hem weet is dus dat ze hun eigen grappen hadden om het "draaglijk"te houden.
    Alleen bij kinder begrafenissen was men ook oprecht verdrietig maar meestal was het sport elkaar ergens in te luizen.
    Ik schreef ooit al eens een logje over wat je op zo'n begraafplaats kan gebeuren.
    https://rietepietz.wordpress.com/2006/01/26/dooie-boel/

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Natuurlijk hebben ze die humor nodig. Heel begrijpelijk. Ik ben meteen het oude logje gaan lezen. Leuk!

      Verwijderen
  4. Dacht ik vrolijk...Plato jongen, je gaat weer gewoon bloggen. Niet zeiken....DOEN.
    Kom ik hier terecht en..... ja hoor een begrafenis. Whahahahaha, je moet het maar treffen.
    Maar awel en allee.... hartstikke goed... je hebt er al een hele rits met die oude beroepen gemaakt en deze was behoorlijk treffend :-) Ik houd van deze rubriek.

    Mooie trouwfoto trouwens... Joh, je was echt een schitterende bruid.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel. Op het moment van de foto waren we extra enthousiast omdat het officiële gedeelte achter de rug was.

      Verwijderen
  5. Opvallend dat er geen vrouw te zien is op deze foto.

    In mijn werkzame leven bij heel wat uitvaarten en crematies aanwezig geweest. Uitbundig, ingetogen, soms bijna geen nabestaanden, maar de ondernemers altijd correct en vol begrip. Uiteraard weet ik ook van de, begrijpelijke, grappen buiten beeld. Een enkele keer hou je het vanwege de 'onbedoelde' humor bijna niet droog. Zoals die keer dat de ondernemer tot twee keer toe door een schoonzoon van de overledene de naam ingefluisterd kreeg. Schande vond ik het, maar het werkte mij ook op de lachspieren, die ik gelukkig wel in bedwang kon houden.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad kan ik ook geen enkele vrouw ontdekken.

      Verwijderen
  6. Ik heb bewondering voor dat beroep
    je moet het maar kunnen
    om zo'n zaakje te runnen
    het gezicht geplooid
    in het zwart getooid
    een zucht als het weer is voltooid

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het lijkt me vreselijk moeilijk om je gezicht altijd maar in de plooi te houden.

      Verwijderen
  7. Serieuze zaken waren dat en zijn dat nog steeds.
    Mooie limericks hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Kraai zijn lijkt me zwaar beroep, letterlijk en figuurlijk!
    Tot je ooit zelf weggedragen wordt, maar dat merk je dan niet meer.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Het is tegenwoordig toch meestal een bijbaantje voor studenten. Beroepskraaien zijn er niet meer zo veel.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ja een vak apart dat merkte ik deze week wel weer ook. Wij hadden echt een heel fijne begrafenisondernemer. Een buurman van mijn broer en wij zijn ook met hem opgegroeid.

    BeantwoordenVerwijderen