De wegenwachter


Wanneer je ineens ergens strandde
En langs 's heren wegen belandde
Bedacht je: “Oh jee
De ANWB!”
Die hulp was gelukkig voorhanden

Je stond soms wat kleumend te smachten
Naar iemand van de wegenwachten
Maar glimlachend bood
Die redder in nood
Een oplossing voor alle klachten

12 opmerkingen:

  1. Gelukkig was het zelden nodig
    bleek hulpvraag meestal overbodig
    Maar toch is 't heel fijn
    hun aanwezig zijn
    Hun werk is vast zelden eentonig

    Geweldig weer Marja, dank je wel, lieve groet en fijne zondag

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Geen auto, geen fiets, ik heb vragen
    waarover die dames dán klagen
    het oorijzer knelt
    er is hen verteld
    dat de wegenwacht pech kan verjagen

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ha, dat vroeg ik mij ook al af. Wat doen die dames bij de wegenwacht? Jij helpt me weer aan de goede oplossing. Bedankt.

      Verwijderen
  3. Hij showt de inhoud van zijn zijspan.
    Ik vraag me af of hij een rupsband heeft verwisseld bij het legervoertuig op de achtergrond. 0;))

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dit is een variant op: Wil je mijn postzegelverzameling zien?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een mooie oude foto en je gedicht erbij is weer zo leuk .Hoe verzin je het elke keer toch weer !

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Enig die foto... en de limerick's ook weer!
    Gelukkig nog nooit nodig gehad, ben trouwens ook geen lid ;-)
    Knuf uit B'wijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Het brengt mij toch op het idee
    bracht hij misschien wat lekkers mee
    voor de twee die zo afwachtend kijken
    wat het is moet nog maar blijken
    dat zou ik best wel willen weten
    doch moet het maar vergeten

    lieve groetjes, Ria


    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, Ria. Misschien is een van de twee wel zijn liefje.

      Verwijderen
  8. Die dames in klederdracht...Ik ben blij dat ik het niet hoef te dragen maar het ziet er wel bijzonder uit.
    Ik herinner me dat ik met mijn opa meereed naar vakantie en de bus halverwege pech kreeg. Nergens een telefoon om te bellen. Het duurde uren voor we op de plaats van bestemming waren. Mijn moeder had een migraine van angst. Wegenwacht zijn, lijkt me een dankbaar beroep!
    Lieve groet

    BeantwoordenVerwijderen