Ouderschap

Onderstoppen

Veiligheid


Marion gaf ons het thema “veiligheid” voor deze ronde van het zeswoordenverhaal.

De dienstmeid


De stakkers van toen moesten zwoegen
Alleen of in grotere ploegen
Het huis moest gekuist
Heel proper en juist
Zoals hun bazinnen dat vroegen

Ze poetsten de glazen en ruiten
En vingen slechts schamele duiten
De heren van stand
Met koffie en krant
Bekeken dan stiekem hun kuiten

Soms raakte er wel eentje zwanger
Die werkte daar dan niet veel langer
Papá onbekend
Die smerige vent!
De meid nog een tikkeltje banger

Zwijmelen op zaterdag 176






Ook deze zwijmel kwam ik op onze bandjes tegen.
Ik wens jullie heel gezellige paasdagen.
Denk aan de zomertijd, zwijmelaars.
Verhip, ik ben morgen een uur korter jarig.

Paps en de ontknoping van een mysterie


Een maand geleden plaatste ik een oude foto op het smoelenboek in de hoop dat de mensen op de foto door iemand herkend zouden worden. Ik dacht toen nog dat het om familieleden ging. De reacties aldaar vinden jullie als je hier klikt.
De foto zat tussen de paperassen van mijn vader en is in 1932 in Dokkum gemaakt door de Friese fotograaf Joseph Dwinger. Hij was vanaf 1903 fotograaf en winkelier in Leeuwarden en kwam samen met zijn vrouw op 26 oktober 1942 om in Auschwitz.

Toen Robbert en ik zondagmiddag eindelijk weer naar Zoetermeer gingen, namen wij de foto mee in de hoop dat paps ons zou kunnen helpen. Na een hartelijke begroeting haalden wij de plaat tevoorschijn en kregen onmiddellijk een reactie. Hij begon meteen namen te noemen en te wijzen. Zelfs achtergrondverhalen wist hij nog boven water te brengen. De een had verkering gehad met een nicht van paps en een ander was weer heel jong overleden. Wat bleek nou? Hij was 10 jaar toen die foto werd genomen en zat op de Christelijke school in Dokkum. De mensen op de foto waren allemaal juffen en meesters van hem.

We hadden dus niet alleen heel gezellige uurtjes met paps, maar kregen ook nog eens verhalen cadeau. Zucht... hier zit een tevreden mens.

O ja, had ik al verteld dat dochterlief huiswaarts keert uit Thailand? Woensdag landt ze op Schiphol en binnen enkele dagen gaat ze weer heerlijk rummikuppen met haar oops. Twee blije guppen.

De wegenwachter


Wanneer je ineens ergens strandde
En langs 's heren wegen belandde
Bedacht je: “Oh jee
De ANWB!”
Die hulp was gelukkig voorhanden

Je stond soms wat kleumend te smachten
Naar iemand van de wegenwachten
Maar glimlachend bood
Die redder in nood
Een oplossing voor alle klachten

Zwijmelen op zaterdag 175






Ook deze hit uit 1977 heb ik gevonden op een van onze muziekcassettes.
Onze dochter was toen 1 jaar oud en oudste zoon was onderweg.
Ik was 22. Dat waren mooie tijden.


Ik wens jullie een zonnig zwijmelweekend.

De kleermaker


In kleermakerszit zat hij uren
Bij kunstlicht moest hij soms wel turen
En alles op maat
Zoals dat dan gaat
Zijn rug had heel wat te verduren

Dat beeld uit de dertiger jaren
Wist schoonmoeder goed te bewaren
En zo kan ik hier
Met heel veel plezier
Een limerick / zing-zo vergaren

Hieronder ziet u zijn bedienden
Die amper een gulden verdienden
Hijzelf evenmin
Want in het begin
Kreeg hij slechts wat klussen van vrienden


In 2011 plaatste ik al een foto van opa de Wilde.
Hij ging in 1920 een kostuum afleveren in de buurt van het Kurhaus.

De foto met zijn personeel stamt uit 1922.

1888-1956

Zwijmelen op zaterdag 174





Little River Band is een Australische popgroep die in 1975 in Melbourne werd opgericht.
Dit nummer kwam ik tegen op een van onze cassettebandjes, een uitvinding van 68 jaar geleden. We zijn aan het opruimen en ik dacht aan al die nummers waar we in de jaren 80 graag naar luisterden. Veel verzamelde lovesongs, saxofoon, klarinet en duetten. Hier kan ik nog wel een paar weken mee vooruit.

Ik wens jullie een heerlijk lenteweekend.

Ouderschap


Voorbeeldfunctie

Bijgeloof


Kijk bij Marion voor alle invullingen van dit thema.

Vertraging - impact

Ik zou dolgraag weer naar mijn vader willen. Het staat al maanden in de planning. Waarom moest ik ook zo dom zijn om te vallen en mijn ribben te kneuzen. Intussen is het al zes weken geleden, maar helemaal goed voelt het nog niet. Tien dagen geleden stapte ik voor het eerst weer naast Robbert in de auto om Marissa's verjaardag in Tilburg te vieren. De autogordel duwt tegen mijn lijf en bij remmen en optrekken wordt snel duidelijk dat het in mijn borstkas nog een beurs zooitje is. Heen en weer naar Zoetermeer is echt nog een station te ver. Duimen dat het binnenkort eindelijk gaat lukken.

Verder kan ik al heel veel dingen wel, dus zielig ben ik echt niet. Het duurt alleen wat langer dan ik gehoopt had. Dat heb je met 60-plussers. Die genezen niet meer zo snel als jonge blommen. Mijn favoriete zij is ook nog niet belastbaar. Dan maar slapen op links of op mijn rug. Ik zal wel oordopjes voor manlief regelen. Laten we hopen dat dit de laatste loodjes zijn. Een momentje van onoplettendheid heeft meer impact dan me lief is.


Zou dit een alternatieve beha kunnen zijn?


Invalshoek is een bloguitdaging van Reismeermin.

De typiste


Als toen al die bazen eens wisten
Hoe vaak zij een lettertje miste
Dan ging er iets mis
Er volgde een gris
Zodat zij papieren verkwistte

't Getik was van verre te horen
Het roffelde diep in je oren
Er is zelfs een lied
Geloof het of niet
Het zal jullie kunnen bekoren


Zwijmelen op zaterdag 173









Adiós muchachos werd in 1927 gecomponeerd door Julio César Sanders en hoor nou wat er allemaal is verbouwd aan dit nummer. De arme man zou zich omdraaien in zijn graf als hij wist wat er allemaal met zijn tango is gebeurd. Er zijn nog heel veel andere versies.
Geniet van het weekend, zwijmelaars.

Ouderschap


Liefkozen

Een zonnige zaterdagmiddag

Marissa is woensdag 8 geworden en wij vierden dat drie dagen later in een zonovergoten flat bij haar vader, onze jongste zoon Ronald. Schone dochter Barbara en Dylan waren er ook. Zij wonen een paar straten bij elkaar vandaan, dus dat was een korte winterwandeling. Dylans pappie Robin had weekenddienst, onze dochter mediteert op Phuket en de Limburgse tak doet niet aan de verjaardagen.

De foto's zijn gemaakt met een telefoon en de zon scheen vol in de kamer. Let dus niet op de kwaliteit. Het gaat om de lieve en leuke momentjes.
Ons cadeau was een dagje Efteling voor Ronald en Marissa. Dat viel in goede aarde.
Dylan heeft de capriolen van oma en opa in alle rust doorstaan en kon zelfs nog heel even het gitaarspel van zijn nichtje waarderen. Toen wilde hij alleen nog maar drinken en rust.
kletsen met oma
opa doet maf
Marissa speelt gitaar
zij mag de fles geven
maar Dylan is zo moe
dan doet zij ook maar mee