Sprookjesland

De goede wensen vliegen ons in deze periode om de oren. Wat zou het geweldig zijn als die wensen allemaal vervuld werden. Iedereen leeft dan gelukkig met een goed functionerend lijf in een vredig land zonder haat en nijd. Hemel op aarde. Stel je voor. Dat is toch sprookjesachtig.

Er was eens een land zonder ziekte, pijn, verdriet en eenzaamheid. Er woonden mensen in harmonie met elkaar en met de natuur. Discriminatie kwam niet voor. Je mocht zijn wie je wilde. Iedereen was gelijkwaardig. Het was een vredig en gelukkig land.
Alle kinderen kwamen probleemloos ter wereld, groeiden op in liefde en vonden later een levenspartner. Voedsel, kleding en onderdak waren gratis beschikbaar voor iedereen. Artsen, leger en politie waren overbodig. Gevangenissen bestonden niet, want misdaad kwam niet voor. Niemand was verslaafd aan alcohol, tabak of drugs.
Elke avond kwam de goede fee om je met haar toverstokje acht uur slaap te bezorgen, naar keuze met of zonder mooie dromen. Ze zorgde meteen dat alles stofvrij was, zodat je in een opgeruimd huis wakker werd.
Je hoefde er niet naar school, maar werd met alle benodigde kennis geboren. Je kon later worden wat je maar wilde en kreeg overal hetzelfde voor betaald. Er was geen stress, afgunst of haat.
Voor plant en dier werd goed gezorgd. Hier leefden geen plofkippen of kooidieren. Er werd niets vetgemest. Moeder aarde werd gekoesterd. De lucht was er brandschoon en alles gedijde voortreffelijk. Met het klimaat was ook niets aan de hand. Het was er paradijselijk.
Je leefde lang en gelukkig, want in dat land mocht je honderd jaar worden en gleed dan kalmpjes weg in je slaap. Naar keuze en in overleg op hetzelfde moment als je geliefde levenspartner.

Lijkt het jullie wat? Zeg eens eerlijk. Wie zou meteen afreizen naar dat land?

De schrijfuitdaging van Plato heeft deze maand het thema “gezondheid”. Lees daar vooral ook de verhalen van andere deelnemers.

26 opmerkingen:

  1. Alhoewel ik al altijd heel impulsief beslissingen kan nemen kom ik ook na een 2e keer lezen op hetzelfde antwoord uit... Dat NEE luidt.... volgens mij is het doodsaai daar en 'genieten' kun je daar evenmin want je kent alleen maar die levenswijze dus kent geen tegenslag en kan niet de verschillen constateren... en daarbij is het leven daar doelloos, er valt immers niks te verliezen of te winnen... dus nee.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik begrijp je argumenten. Zeer steekhoudend.

      Verwijderen
    2. Toch lijkt het mij wel wat.

      Verwijderen
    3. Daar heb je wel gelijk in.... droomt niet iedereen wel af en toe van zo'n utopie ?
      Tegelijkertijd... bedenk ik dan ook.... als alles perfect is, is nergens nog een uitdaging te vinden... en ik ben bij uitstek een mens die 'leeft' op uitdagingen... ik dus in de verste verte niet iemand die in een hoekje gaat zitten het leven te leven en alles voor 'zo is het nou eenmaal' te nemen ;-)

      Verwijderen
  2. Utopia in 300 woorden. Ik vind het, net als jij, wel wat hebben, maar helemaal geen uitdaging meer maakt het leven ook vlak. Mooi onderwerp.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik zeg nee ik zou daar niet voor kiezen .Hoewel ik nu even heel graag rust in mijn leven en zeker in mijn hoofd zou willen .Je kent me denk ik een beetje en ik moet gewoon af en toe even lekker op mijn kop kunnen staan ,boos blij of verdrietig kunnen zijn .Als dat er niet meer zou zijn zou het leven zo ontzettend saai zijn voor mijn gevoel.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Misschien toch wel een vréselijk saai leven, ik weet niet of ik daarvoor zou gaan, maar alles ietsje gematigder dan nu zou misschien wel fijn zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Tja ik weet het ook niet....Marja
    groetjes van Novelle

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik zou er wel voor gaan. Saai, dat wel, maar ik zou dat met beide handen aangrijpen na alle turbulente jaren met (te) veel tegenslagen. Dit is inderdaad utopia, mooi beschreven! Groetjes, Anja

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Als het begrip saai dan ook niet zou bestaan, dan wel. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Het lijkt aan de ene kant heel saai, maar wel zorgeloos, en dat heeft toch ook wel wat!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hmmm, alleen Novelle weet het niet. De anderen zijn zeker.
    Je beschrijft hier een mooi Utopisch land, een soort luilekkerland van de geest. Ik vraag me af of daar nog uitdagingen bestaan. Als ze er zijn, zijn de mensen dan wel zo wijs om daar geen extra geld of goed voor te willen ontvangen. Dat zou het evenwicht verstoren. Dus als je daar wat doet, komt het voort uit de behoefte meer uit jezelf te halen.
    Het evenwicht dat daar heerst kan ons alleen maar aanspreken omdat we in deze wereld dagelijks enorme hoeveelheden ongelijkheid over ons uitgestort krijgen. Aangezien de wereld door mensen gemaakt wordt, kan het niet anders dan dat die ongelijkheid diep in onszelf zit. Wat moet je in Utopia met ambitie, eerzucht, zelfrealisatie en behoefte aan erkenning?
    Ik denk daarom dat we misschien wel in dat land willen wonen maar dat de meeste van ons er vooralsnog ongeschikt voor zijn. We zouden het vermoedelijk snel verzieken.

    Tjonge, wel een WE om diep, diep over jezelf te gaan zitten nadenken hoor. Prachtig... en confronterend.


    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik zou er wel kunnen leven. Liefde, vrijheid, harmonie en alle tijd van de wereld om te lezen, tuinieren, puzzelen.
      Ja, ik heb jullie wel aan het denken gezet. Misschien houd ik wel van saai ....

      Verwijderen
  10. Zoals Plato zegt, een WE om over na te denken. Mooie Utopie maar waar komt dit verdriet, onrechtvaardigheidsgevoel enz. vandaan?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Welk verdriet en onrechtvaardigheidsgevoel?

      Verwijderen
  11. Mag je er ook af en toe heen? Als een soort vakantie? in plaats van Limburg.
    Gek he maar saai was ook t eerste wat in mij opkwam.
    dikke knuffel.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik was bij je eerste regels al om, maar toen ik las over de goede fee die je met haar toverstaf acht uur slaap geeft en meteen zorgde dat het huis stofvrij was, besloot ik één ding: ik sta vooraan ;-) En stel je voor: geen plofkippen en kooidieren... Dat zou een hemels paradijsje zijn. Een sprookje voor volwassenen! Blijven dromen mag altijd.
    Liefs Kakel

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Die 8 uren slaap heb ik er bewust in verwerkt. Ik weet dat zoiets voor velen een prachtig cadeau zou zijn.

      Verwijderen
  13. Geweldig sprookje.
    Ik beloof je, eens zal het voor ons allemaal werkelijkheid kunnen worden.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ik geloof dat leven in een sprookjeswereld, zonder ziekte, pijn, oorlog, haat, afgunst en alles wat er benoemd werd hierboven een heerlijkheid zal zijn. Iets dat iedereen wel zal willen ervaren!
    Dromen mag altijd hè.. en ik denk sowieso dat het leven na dit leven prachtig zal worden...

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ja ik weet niet eigenlijk maar het klinkt allemaal mooi. Vooral de hebzucht van mensen vind ik vreselijk. Maar iets waar je voor heb moeten strijden om het voor elkaar te krijgen is voor mij meer waard dan wanneer het allemaal zomaar aan komt waaien. Maar goed dan weet je niet beter natuurlijk. Het is mooi bedacht in ieder geval en iets om over na te denken.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Was het maar geen fictie dan ging ik er heen

    groetjes, Ria

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Dus ook geen aambeien, ingegroeide teennagels of kiespijnen meer? Maar ook niet even lekker bekvechten met de buurvrouw vier huizen verderop waar ik weer zo van opknap... eh...... nee, laat mij dan maar hier :)
    Maar er over dromen kan ook heerlijk zijn... over dat sprookjesland dan.. niet over al dat andere....

    Liefs,
    Alie

    BeantwoordenVerwijderen