De postbode


De postbode kwam alle dagen
Geheel zonder zeuren of zagen
Met zonnig humeur
Langs iedere deur
We hadden toen echt niet te klagen

Zwijmelen op zaterdag 168





Fijn weekend, zwijmelaars.

Ik leef voor haar, weet je, sinds
De eerste keer dat ik haar ontmoette
Ik weet niet hoe, maar
Ze kwam bij me binnen en bleef daar
Ik leef voor haar omdat ze
Mijn ziel zo sterk laat trillen
Ik leef voor haar en dat is geen last

Ik leef ook voor haar, weet je
En ben maar niet jaloers:
Ze hoort bij iedereen die
Een behoefte hebben die er altijd is
Als een radio in de slaapkamer
Bij iedereen die alleen is en nu weet
Dat ze er ook voor hem is; om die reden
Leef ik voor haar

Ze is een muze die ons uitnodigt
Om haar met onze vingers te strelen
Door een piano
De dood blijft ver weg;
Ik leef voor haar

Ik leef voor haar, ze weet
Hoe ze zoet en sensueel kan zijn
Soms steekt ze je maar
Het doet nooit echt zeer

Ik leef voor haar. Ik weet dat ze me
Van stad naar stad laat reizen
En een beetje laat lijden, maar ik leef tenminste.

Het is pijnlijk als ze weggaat.
Voor haar woon ik in hotels.
Het groeit met het grootste plezier.
Ik leef voor haar in een werveling.
Door mijn stem
Breidt het zich uit en brengt het liefde voort.

Ik leef voor haar, ik heb niets anders
En hoeveel anderen ik zal ik ontmoeten
die, zoals ik, op hun gezicht hebben staan
"Ik leef voor haar."

Ik leef voor haar
Op een platform of tegen een muur
Ik leef voor haar tot het uiterste.
Ook in een moeilijke morgen.
Ik leef voor haar tot het uiterste.
Elke dag
Een uitdaging;
de hoofdrolspeler
Zal zij altijd zijn

Ik leef voor haar omdat
Ik geen andere uitweg heb
Omdat muziek, zoals je weet
Iets is dat ik nooit verraden heb

Ik leef voor haar omdat ze me
Rust en noten met vrijheid geeft
Als er nog een leven zou zijn zou ik dat leven
Ik zou het leven voor haar.

Ik leef voor haar, de muziek.
Ik leef voor haar.
Ik leef voor haar, ze is uniek.
Ik leef voor haar.
Ik leef voor haar.
Ik leef voor haar.

Niet veel te melden

Maandag en dinsdag hebben we uren in de tuin gewerkt. De laatste restanten opgeruimd, zoals takjes, blad, eikeltjes en andere losse rommel. Het was zalig en best uniek om in deze tijd al buiten bezig te zijn.

De grasmat moet grondig worden hersteld na al het zaagwerk en binnenkort gaan we heesters kopen voor de zuidhoek die nu wat opgefleurd moet worden. Het wordt nog een heel karwei om de grond in te komen, omdat het barst van de wortels van de gesneuvelde pijnbomen. Misschien eerst een paar kuub aarde laten bezorgen.

Komend weekend zijn oudste zoon, vrouw en peuter hier weer even en zondag komt dochterlief haar inboedel in onze kelder opslaan. Haar flat is verkocht en ze vertrekt volgende week voor onbepaalde tijd naar Thailand. Een echte avonturier. We hopen dat ze een heerlijke tijd gaat beleven.

Verder wordt hier voornamelijk gekopieerd voor klanten, gelezen en gecomputerd.

De beul


Er was eens een beul in Ameide
Die liet alle boeven echt lijden
Hij gaf soms de strop
Of hakte een kop
Wat waren dat toch barre tijden

Zwijmelen op zaterdag 167







Muziek uit de jaren 70 waarbij je heerlijk kon slijpen (= innig tegen elkaar dansen).
Het eerste nummer uit 1972 werd in Duitstalige landen erg populair, toen het op de achtergrond te horen was in een aflevering van de Krimi-serie Der Kommissar. Honderden mensen belden naar de ZDF om te vragen wie de zanger was en toen de plaat was uitgekomen stond hij in Duitsland en Zwitserland wekenlang bovenaan de hitlijsten.
Fijn weekend, zwijmelaars.

Winterslaap


Gelieve te wekken rond half maart

Kijk bij Marion voor alle winterslaap verhalen met beeld

Tip-tag 2016

Rietepietz strikte mij voor Narda's uitdaging van 4 januari, die zo begon:

“Als ik u één tipje mocht geven…
Al een tijdje denk ik na over een tag die voor mij persoonlijk waardevol zou zijn. Het zou een tag moeten zijn waar een beetje liefde en zorgzaamheid uit sprak, waar je misschien iets van kunt leren, of wat gewoon handig is om te weten.”

Na de tips van Kakel, Melody en Triltaal belandde de tag weer als een boemerang bij Narda, die hem opnieuw een zwieper gaf richting Rijswijk, waar hij liefdevol werd ontvangen.

Hoe maken we (samen met Narda) 2016 een beetje mooier?

Door eerlijk en respectvol met mensen om te gaan, niet (zo snel) te oordelen, compromissen te zoeken en empathie te tonen.
Op die manier kunnen we schijnbaar diepe kloven overbruggen, saamhorigheid behouden, herinneringen ophalen en koesteren.
In ons gezin werkt dat heel goed.

Aan Trees de eer om haar tip toe te voegen.
Stel ons alsjeblieft niet teleur, Trees.
De regels staan hier beschreven.

De dominee


Een dominee houdt erg van preken
Je mag haar dan niet onderbreken
Soms boeit het je wel
Soms kommer en kwel
Je billen beginnen te steken

De KING komt wel heel erg gelegen
Zo kun je er weer even tegen
Het duurt best wel lang
Tot aan het gezang
Daarna krijg je ook nog de zegen

Zwijmelen op zaterdag 166





Een hit uit 1968.
Ik was als dertienjarige inderdaad nog veel te jong voor de liefde.
Maar drie jaar later dook ik in het diepe.
Ik wens jullie een liefdevol weekend.

Schaduw - ondernemend

De nieuwe invalshoek van Reismeermin past wel een beetje bij mijn idee over bloggen en het wel of niet reageren op berichten. Lurken is ook in de blogwereld een begrip en heeft niet alleen te maken met baby's aan de borst of peuters met een restje ranja en een rietje. Je lurkt ook als je wel leest, maar niet reageert op een blogpost. Je blijft als het ware in de schaduw en glipt weer weg.
Er zijn maar weinig bloggers waarbij ik zulk gedrag vertoon.

Meestal ben ik een zeer trouwe fan en zo ondernemend dat ik wel eens moe word van mezelf. Je zou er een muisarm van krijgen … Toch maakt het wel degelijk verschil of iemand wel of niet op jouw berichtjes reageert. Er is enige interactie nodig om een klik te voelen. Anders voel je je als een roepende in de woestijn. En dat is niet zo'n fijn gevoel.
Gek genoeg heeft het nauwelijks iets met leeftijd te maken. Er zijn bloggers in alle categorieën die ik met veel plezier volg. Al is de levensfase waarin je zit meestal wel kenmerkend voor de non-fictie schrijfsels, bij uitdagingen verschilt dat echt niet zo heel veel.

Bepalen reacties jouw leesgedrag bij anderen?

De tolk

(klik)

De kunst van het echte vertalen
Versta je niet slechts door herhalen
't Gaat meer om de clou
Die doet er pas toe
Het raakt je en doet je soms stralen

(dit keer een iets andere invulling;
haar vertaling sprak me echt aan)

Zwijmelen op zaterdag 165










Hier wat zwijmelwerk waar onze logeervriend ons op oudejaarsavond op wees.
En wees eerlijk ….. hier heb je toch een dweiltje bij nodig.
Als je liefdesverdriet had en dit soort nummers werd gedraaid, had je niet genoeg aan een doos Kleenex.
Ik wens jullie een tranenvrij weekend, zwijmelaars.

Sprookje


Kijk bij Marion voor de andere verhalen

Sprookjesland

De goede wensen vliegen ons in deze periode om de oren. Wat zou het geweldig zijn als die wensen allemaal vervuld werden. Iedereen leeft dan gelukkig met een goed functionerend lijf in een vredig land zonder haat en nijd. Hemel op aarde. Stel je voor. Dat is toch sprookjesachtig.

Er was eens een land zonder ziekte, pijn, verdriet en eenzaamheid. Er woonden mensen in harmonie met elkaar en met de natuur. Discriminatie kwam niet voor. Je mocht zijn wie je wilde. Iedereen was gelijkwaardig. Het was een vredig en gelukkig land.
Alle kinderen kwamen probleemloos ter wereld, groeiden op in liefde en vonden later een levenspartner. Voedsel, kleding en onderdak waren gratis beschikbaar voor iedereen. Artsen, leger en politie waren overbodig. Gevangenissen bestonden niet, want misdaad kwam niet voor. Niemand was verslaafd aan alcohol, tabak of drugs.
Elke avond kwam de goede fee om je met haar toverstokje acht uur slaap te bezorgen, naar keuze met of zonder mooie dromen. Ze zorgde meteen dat alles stofvrij was, zodat je in een opgeruimd huis wakker werd.
Je hoefde er niet naar school, maar werd met alle benodigde kennis geboren. Je kon later worden wat je maar wilde en kreeg overal hetzelfde voor betaald. Er was geen stress, afgunst of haat.
Voor plant en dier werd goed gezorgd. Hier leefden geen plofkippen of kooidieren. Er werd niets vetgemest. Moeder aarde werd gekoesterd. De lucht was er brandschoon en alles gedijde voortreffelijk. Met het klimaat was ook niets aan de hand. Het was er paradijselijk.
Je leefde lang en gelukkig, want in dat land mocht je honderd jaar worden en gleed dan kalmpjes weg in je slaap. Naar keuze en in overleg op hetzelfde moment als je geliefde levenspartner.

Lijkt het jullie wat? Zeg eens eerlijk. Wie zou meteen afreizen naar dat land?

De schrijfuitdaging van Plato heeft deze maand het thema “gezondheid”. Lees daar vooral ook de verhalen van andere deelnemers.

De asman


Er was eens een asman in Haren
Die kwam in de zestiger jaren
Hij sjouwde zich suf
Met pit en met puf
Hij zou heus dit klusje wel klaren

Zwijmelen op zaterdag 164





Laten we proberen om net zo positief te zijn als Toon.