Dictee (gastblog)

Gisteravond zaten we aan ons tafeltje en zei mijn meisje: “Deze maand is er een WE-thema waar ik geen inspiratie voor kan vinden. In ieder geval geen fictie. Mijn fantasie is zoek.”

Nou ik wel! Als ik vroeger op de lagere school iets erg vond dan was het dictee. Oké, tekenen was ook mijn sterkste kant niet, maar dictee….. Allemachtig! Waar haalde de man de moeilijke zinnen vandaan?

Het begon altijd al zo “leuk”. Eerst het uitdelen van blanco halve (er werd toen al bezuinigd) papiertjes. Nou dan wisten we het al. Dictee! Steevast tien zinnetjes.

Eerst las hij de hele zin voor om daarna in delen voor te lezen zodat je het rustig kon opschrijven. Maar dat tempo. Volgens mij heeft Philip Freriks het van hem geleerd. Hij sprak zo OVERDUIDELIJK dat het wel leek alsof hij een spraakgebrek had. Ieder woord werd zo helder uitgesproken dat je bijna geen fouten kon maken. Maar daar zat nou net de valkuil. Een voorbeeld: “Naar verluidt loopt de stier los in de wei”.
Allemachtig, helder uitgesproken maar schrijf je dat met of zonder “t”. Gegarandeerd dat meer dan de helft van de klas het fout had.

De volgende dag werden de blaadjes weer uitgedeeld. Met rode pen onderstreept en doorgehaald wat je fout geschreven had. Je cijfer rechts bovenaan. So far, so good. Maar dan werden de meest gemaakte fouten besproken. En ja hoor, daar kwam zijn favoriet weer. “Naar verluidt” “Jullie weten toch, en ik heb het al vele malen vermeld dat het eigenlijk “naar het verluidt” is! Jullie leren het nooit.”

Maar verdraaid, vijf jaar later op het examen van mijn mulo kwam het weer voor in de tekst. Zo erg als ik mijn leraar eerst had vervloekt, zo dankbaar was ik hem toen!

Mijnheer Ninaber, alsnog hartelijk bedankt!

Robbert was zo lief om een gastblogje te schrijven.
Kijk voor de andere verhalen met het thema “spellen” bij Plato

18 opmerkingen:

  1. Nou meneer Marja, dat is wel even een doordenkertje ja.
    En vaak is herhaling de beste leerschool natuurlijk, je hebt er je voordeel mee gedaan!
    Mooie WE.. Ook ik heb geen inspiratie.. nog niet tenminste ;-)
    Fijne dag in het Vlaamse land!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoe leuk taal ook kan zijn,een dictee blijft een valkuil waar vrijwel niemand blij van zal worden!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een leuke WE, roept herinneringen op.
    Het leesplankje. Ik heb mijne nog inclusief het rode blikje met letters.
    Met de WE nog in de kladfase.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Vroeger (zei het oude mens) vond ik dictees op school leuk. Ze gingen nooit verder dan je geleerd had. Ik heb een paar keer meegeschreven met het nationale dictee, maar vaak waren gebruikte onderwerpen en woorden mij totaal onbekend en dan is de lol er gauw af. Nu doe ik niet meer mee en kijk er ook niet meer naar.
    Goed geschreven, meneer Marja.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hahaha, jullie mogen Robbert zeggen, hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dat gebeurt niet vaak, Marja, dat jij geen inspiratie hebt...
    Robbert heeft je toch weer mooi uit de brand geholpen :-) Mijn leraar in de zesde klas zei altijd: "Als ik het woord 'onmiddellijk' zeg, roepen jullie heel hard: twee d's twee l's." Nooit meer fout geschreven!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Een goed idee,
    een schooldictee
    goeie WE

    Groetjes, Ria

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ook geen fictie kan een mooi verhaal opleveren. Ik had vroeger een hekel aan opstellen. Vreselijk en nu doe ik niet liever dan schrijven haha. Het kan verkeren Jij spelt nog altijd goed.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik vrees dat mijn reactie van gisteren is weggevallen.

    Beste Robbert,
    Wat heb je hier een leuk, herkenbaar stuk neergezet. Ik werd er door naar de lagere schooltijd getrokken (de jaren '50). Daar ging het vergelijkbaar toe. De stok werd niet bepaald vergeten zeg maar.
    Ik zou zeggen: beperk je niet tot het vervangen van je meisje als ze eens zo'n schaarse schrijfdip heeft. Schrijf door, al die leuke herinneringen krijgen dan een plaats. Wat de WE betreft, je bent maandelijks meer dan welkom. Dan komen er gewoon twee verhalen uit Ravels :-)

    Hartelijk bedankt voor deze nostalgische bijdrage :-)

    Willem

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Leuke reactie en aanmoediging, Plato. Ik het de reactie aan hem doorgestuurd. Hij is vanmiddag in Goirle en zal het vanavond wel lezen. Bedankt.

      Verwijderen
  10. Geweldig zulke herinneringen.... ik kon dat soort testjes niet vaak genoeg krijgen, zo gek was ik op taal, en dat ben ik 45 jaar later nog steeds

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Leuk nostalgisch stukje Robbert, bedankt! Vroeger deed ik maar wat met die werkwoorden, zeker niet goed uitgelegd gekregen. Terwijl ik nu elk foutje in de werkwoordspelling direct zie. In het Groot Augdictee (van de week door knappe groep 8-ers gemaakt in NL) kwam ook een heel grote instinker voor:
    : Wordt je wat gevraagd, snotaap? Normaal schrijf je: word (zonder t) je wat gezegd, snotaap, omdat het onderwerp achter de persoonsvorm komt.
    Hele discussie tijdens het ontbijt met Ron. In de 1e zin blijkt bij hoge uitzondering "je" geen onderwerp, maar meewerkend voorwerp. Nog nooit zo'n gemene gezien tijdens mijn loopbaan in het onderwijs.
    Erka

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Dictees, dat is lang geleden! Wat een leuke WE meneer Robbert, brengt leuke herinneringen naar boven!
    Liefs, Alie

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ik vond dictees altijd leuk, behalve als ik de onderkant van die halve blaadjes kreeg, dan zat de kantlijn opeens aan de verkeerde kant.

    BeantwoordenVerwijderen