Handelen

Leuk dat er een nieuw thema is om onze driehonderd woorden aan te wijden.
Het vreemde is alleen dat ik de eerste dagen totaal geen inspiratie kreeg. Noppes, niente, nada. Dit WE-woord past niet bij mij. Ik ben er namelijk helemaal niet goed in. Ik ontbeer elk commercieel gevoel en ik ben geen mens met een enorme dadendrang dus hoe moet ik hier nu iets van maken?

Misschien dan maar een soort samenvatting over manlief? Dat is een geboren zakenman.
Even in de notendop: hij werd geboren in 1950 als vijfde telg in het fotoboerengeslacht van den Boogaardt. Zijn opa, zijn vader en diens broer waren daar helemaal in thuis. Het lag voor de hand dat de kinderen diezelfde richting kozen. Stiekem was hij liever advocaat of docent geworden, maar daar was geen sprake van. Ze gingen werken vanaf hun zestiende en leerden het vak in de praktijk.
Verdere cursussen mochten ze dan op zaterdag of in de avonduren volgen.
Zijn vader was zeer succesvol en opende het ene filiaal na het andere. Datzelfde gold voor zijn oom. De bedoeling was dat de zonen en schoonzonen die zaken later zouden overnemen.
In Robberts geval was dat op 1 januari 1974. Hij was pas drieëntwintig en had de verantwoording over de hele toko en het bijbehorende bankkrediet. Best veel voor die leeftijd.
Na nog eens drieëntwintig jaar sloot hij eerst een mooie deal met de naastgelegen bank en vervolgens de deuren van zijn winkel. Ik schreef daar al eerder over.

Nu sloeg hij nieuwe wegen in zonder de zorgen over huur, voorraad of personeel. Als intermediair kon hij gaan en staan waar hij wilde. Dat vereiste wel de nodige aanpassingen in denken en doen. Maar zoals velen weten zijn tweelingen daar heel erg goed in.
Ik ben supertrots op mijn mannetje.

Bij Plato vind je nog veel meer verhalen

20 opmerkingen:

  1. Mooie invulling Marja: handelen mag dan wel niet jouw ding zijn, erover schrijven in 300 woorden wel :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zo ging dat vroeger inderdaad meestal, wat je wilde worden was vrij onbelangrijk, je moest de mogelijkheden die je aangereikt werden benutten en leren deed je maar in je (schaarse) eigen tijd.
    Ik moet er wel eens aan denken als ik hoor dat 20 jarige die, behalve een parttime baantje , alleen maar in de schoolbanken hebben gezeten, niet weten wat ze willen "gaan doen"en vinden dat ze nodig eens wat van de wereld moeten gaan zien...een jaartje of zo!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zo zie je maar: ook zonder inspiratie en handelsgeest kun je toch een goed stuk schrijven.
    Het mooie is dat hij op enig moment toch zijn eigen weg is ingeslagen, daarmee ook het nageslacht behoedend voor verder navolging.
    Mooi stuk.
    Hoe is het die andere tak van de familie vergaan, zitten die nog steeds in de fotografie?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zijn jongste broer heeft nog steeds een fotozaak in Voorschoten, een zwager heeft samen met zijn schoonzoon ook nog steeds een fotozaak in Den Haag en de tak van de neef zit met twee zonen ook nog in de fotoboerenbusiness.

      Verwijderen
  4. Mooi verhaal. Dat heb je in ieder geval goed behandeld!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ja, vroeger had je inderdaad niet zo veel keus. Meestal beslisten de ouders welke opleiding of baan je moest volgen. Of je dat nou leuk vond of niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mooi opgelost en ingevuld!
    En ja tweelingen.... mijn man is er ook eentje.... wat je schrijft herken ik dus wel. Al ben ik dan 12 jaar later dan jouw man geboren, ook ik mocht helaas niet doorleren .... maar ach... het leven loopt toch zijn eigen weg en dat is ook goed.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Deze WE heb je mooi afgehandeld. Originele invalshoek.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Zo heb je toch je eigen invulling aan de WE kunnen geven. Ik had ook niet anders verwacht ;-)
    Lieve groet

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Handelen hoeft toch niet over zakendoen te gaan? Handelen is toch ook gewoon 'doen'?
    Je hebt dit wel weer heel mooi geschreven.
    Fijne avond,
    Liefs,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Mooie WE over je man. Hij weet wel van wanten. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Plezant verhaal over je man en de WE is gevuld wat wil je nog meer.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ha, wat een leuk inkijkje in jouw privéwereld. Goeie invalshoek trouwens jouw geboren zakenman en zijn handelsfamilie.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Soms zijn dit de mooiste verhalen. Verhalen gebaseerd op echte gebeurtenissen, vol met liefde en trots. Ben ik blij dat jij geen inspiratie had... ik heb van dit verhaal genoten.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. plezant ja en met plezier gelezen. Handelen doen we allemaal al dan niet commercieel

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Mooie WE. Je schrijft liefdevol over je man. Dit zijn inderdaad de mooiste verhalen.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Daar mag je trots op zijn toch. Iemand die zijn handen uit de mouwen steekt en nog steeds voor je zorgt. GewoonAnneke

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Geen inspiratie, maar ondertussen.... Een hele WE en leuk en informatief ook! En dan vergeet ik nog bijna: liefdevol!

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Mooi Marja en een fotoboer vind ik geweldig hoor

    BeantwoordenVerwijderen