Communicatie in de zorg

Zonder hittegolf kun je het ook al Spaans benauwd krijgen. Afgelopen vrijdag tufte (en pufte) mijn held naar het wilde westen om aanwezig te zijn bij een evaluatiegesprek over paps. Anderhalf uur heen en terug. Broer en Femke waren daar ook. Wegens vakantie bleek er geen arts aanwezig te zijn. Verbazingwekkend genoeg had niemand dat aan zien komen.... Een gesprek was er niet. De mededeling was simpel. Paps mag daar in elk geval nog twee maanden blijven.
Hij is daar blij mee en wij ook. Zijn vriendelijk bezorgde kopjes thee en koffie, de gezamenlijke maaltijd in de woonkamer om de hoek en het veilige gevoel dat er op hem gelet wordt, zijn zekerheden die hij momenteel nodig heeft.
Voor die mededeling had Robbert daar niet helemaal heen hoeven rijden. But who cares?

Jongste zoon heeft bericht gekregen dat zijn dochter een nieuwe voogdes heeft. Ze heeft alleen geen tijd om zich voor te stellen. Fijn hoor, zo'n vage, onbekende vertrouwenspersoon.

Mijn vaatchirurg kijkt me niet aan op de jaarlijkse controle. Hij luistert niet. Hij maakt simpelweg een echo. Wanneer mijn benen niet meteen in de houding willen die hij nodig heeft voor de juiste hoek, vraagt hij nergens naar. Hij negeert mijn ongehoorzame onderdanen alsof ze lastige kleuters zijn.


Lang leve de zorg.

14 opmerkingen:

  1. Geen arts aanwezig? Ik weet niet of ik dat nou zo'n veilig idee vind hoor.....

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Driewerf hoera (NOT) voor de zorg: bah!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het is toch erbarmelijk hoe wij mensen behandeld worden.Tenenkrommend ook voor je zoon !!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. De enige troost, alhoewel die met de dag schraler wordt, die je hebt is dat je niet de enige bent.
    Onvoorstelbaar dat dat in rijke landen zoals de onze voorkomt en toch gebeurt het en hebben de zorgbehoevenden het nakijken.

    Wat een naar gedoe allemaal weer bah, wens jullie veel wijsheid en sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. De zorg denkt: spreken is zilver, zwijgen is goud. oftewel, als je niets zegt kost het geen tijd en tijd is geld. Onvoorstelbare voorbeelden in een korte tijd. Waardeloos!
    Kan me voorstellen dat je even je gal wil spugen.
    Erka

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Jeetje Marja, ik wilde je juist vragen hoe het met je vader is..
    Wat een belachelijke vertoning..
    En die andere voorbeelden die je aanhaalt, over die voogdes en jouw eigen vaatchirurg, te erg hè.
    Liefs uit Zeist!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Oef, zit hier bijna, als voormalig medewerker in de zorg, met het schaamrood op de kaken.
    Wel fijn dat je vader daar nog kan blijven.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Tja het is niet meer wat het geweest is.De centjes daar draait het allemaal om bah

    BeantwoordenVerwijderen
  9. In ieder geval dan toch één pluspunt dat je vader daar nog enige tijd kan blijven. Verder heb je gewoon een vinger op een erg pijnlijke plek gelegd.
    Marion is géén zeurkous, verwacht niét het onmogelijke maar er val zóveel "tussen de wal en het schip"in de zorg. De éne hulp zegt toe, de ander weet van niets, de hulp die het incontinentie materiaal regelt is met vakantie en dan is die zorg blijkbaar niét overgedragen en zitten er mensen met die hitte gewoon zónder , en zo kan ik nog wel even doorgaan.......

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Te triest voor woorden. Ik zie dingen heel erg mis gaan, maar ik kan niet alles op mijn blog zetten. Dit is slechts het topje van de ijsberg.

      Verwijderen
  10. Waar het de "zorg" in Nederland betreft, belanden we steeds meer op derdewereldlandniveau. Schandalig gewoon.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. De zorg komt steeds meer op familie en buren neer. Maar wat als die niet in de buurt zijn?
    Fijn dat je vader nog kan blijven, maar eigenlijk moet die vraag niet aan de orde zijn. Het is soms te erg voor woorden. Sterkte met alles.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Het is inderdaad te triest voor woorden. Goede krachten verdwijnen door geen verlenging van contracten. Wanneer ze na 3 maanden ,bij sommige 6 maanden weer mogen solliciteren moeten ze tevreden zijn met kwart minder uren en salaris 7 euro per uur..Nu heb ik het over huishoudelijke hulpen.Bij de zorginstellingen werken er die het verschil niet eens weten tussen een wasbak en plasbak. Aan de vele klachten wordt lang niet genoeg aandacht besteed.

    Groetjes, Ria

    BeantwoordenVerwijderen