Logies

Soms komen herinneringen boven die je niet zomaar in een categorie kunt plaatsen. Toch zijn ze het vermelden waard. Zo zaten wij laatst te kletsen over de relatie grootouders – kleinkinderen. Er was zo'n grappige parallel. In de jaren zestig woonde mijn moeders moeder tijdelijk bij ons in. Wij hadden geen logeerkamer en oma sliep dus bij mij op de kamer. Zo nu en dan stopte ze mij een zakcentje toe als dank voor het delen van mijn stekkie. Ik was toen een tiener en elk dubbeltje was goud waard. Ze fluisterde dan 's avonds dat ik het niet verder mocht vertellen, het was ons geheimpje.

Dertig jaar later logeerde mijn vader regelmatig bij ons. De jongste twee knullen
woonden nog thuis en moesten dan op één kamer slapen, zodat er een ruimte vrijkwam voor opa. Hij stopte ze dan wat geld toe en als ik het toevallig merkte, mocht ik er niets van zeggen. Dat was hun persoonlijke regeling en daar had ik niets mee te maken.

Ik ben benieuwd of wij dit soort dingen ook nog eens gaan meemaken. Zal ik vast een centje apart leggen? Of misschien wel twintig euro?

12 opmerkingen:

  1. wij hadden ook de inwonende opoe en zusjes en broertjes van mijn ouders en steeds weer moesten wij kinders de kamers delen. Maar een centje? Nee hoor niet gezien :(
    Mijn moeder heeft hier ook nog ingewoond, en zij deed het dan weer wel, zo grappig dat jij hier over schrijft.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nee, dat hebben wij thuis nooit gehad en bij ons zelf ook niet.
    Ik weet wel dat mijn opa van vaderskant bij een van zijn dochters inwoonde. En dat dit niet altijd ideaal was. Opa die rookte als een schoorsteen, mopperde op alles wat geluid maakte, en verwachtte dat alles voor hem gedaan werd. Hij werd bijna honderd en heeft bijna dertig jaar ingewoond; in een klein huisje in een gezin met vier kinderen.
    Mijn ouders zagen dat altijd als voorbeeld om het anders te doen :-)
    Maar dat het ook anders kan bewijst jouw verhaal natuurlijk!
    Liefs,
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Als logeerpartij is dit soort dingen hartstikke leuk, écht inwonende grootouders wordt tegenwoordig niet als ideaal gezien en komt misschien op het platteland nog voor maar verder toch weinig.
    Maar dit soort "geheimpjes" zijn natuurlijk van alle tijden en een prachtige herinnering.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een leuke gelijkenis zeg! Ja zo gaat dat tussen grootouders en kleinkinderen ;-).
    Ik zou idd maar vast gaan sparen hoor! :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Haha, een centje of twintig euro ;-) Ik hoop dat deze gewoonte van generatie op generatie doorgegeven blijft worden. Té mooi om te missen!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heerlijk die onderonsjes tussen grootouders en kleinkinderen. Altijd samen onder hetzelfde dak lijkt mij niet raadzaam, gelukkig zijn die tijden veranderd ... hoewel de firma Rutte daar weer anders over lijkt te denken.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Dat van het (tijdelijk) inwonen ken ik niet, maar het toestoppen van geld van grootouders aan hun kleinkinderen weer wel. Het gebeurt alleen niet stiekem, het zijn geen centjes maar heuse euro's en dat is zeer welkom bij de studenten.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat grappig dat dit zoveel jaar later bij jouw jongens ook weer gebeurde...
    Maak maar vast een potje want jullie komen vast ook nog wel een keer aan de beurt...
    Geschiedenis is er om zich te herhalen.. toch?
    Liefs,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een leuke herinnering Marja.
    Misschien moet je inderdaad alvast gaan sparen haha

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Leuke herinnering. Dat gaat dus van generatie op generatie door. Leg maar vast een beetje geld achteruit. Je weet nooit.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Hihihi, ik herken dat wel. Dit zijn de mooiste en liefste herinneringen!!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Kleinzoon Viggo van 10 jaar heeft drie dagen bij ons gelogeerd en voordat hij vanavond met zijn ouders naar huis ging in Oisterwijk, bij Tilburg, heeft opa Albert hem "stiekem" (zijn ouders hoefde dit niet te weten) een biljet van 20 Euro in zijn handen gedrukt. Ook als we bij hem langskomen stoppen wij hem altijd een biljet van 10 of 20 Euro toe. Hoort er gewoon bij is onze mening.
    Grtz Mara

    BeantwoordenVerwijderen