Speelgoed

Alles verandert, zelfs in de speelgoedwereld


Kater

Soms drink je iets sterkers dan water
Gevolgen die merk je dan later
De nacht gaat oké
Maar 's ochtends, o jee
Dan is er ineens toch die kater

Zwijmelen op zaterdag 124




De eerste past wel bij ons “open huis” van vandaag.
De tweede kwam vorige week langs bij “Twee voor twaalf”.





Vergeten jullie de zomertijd niet?
Fijn weekend zwijmelaars.

Evenaren

Voor mij weegt niets op tegen harmonie, trouw en bestendigheid. Ik kan ondernemende avonturiers erg waarderen en heb respect voor mensen die radicaal het roer omgooien, zolang ze mij m'n heerlijk voorspelbare, gezapige leventje gunnen. Kijk niet medelijdend naar mijn saaie huismussenbestaan en doe alsjeblieft niet denigrerend. Ik mag dan geen uitblinker zijn, maar ik mag er wel zíjn!

Of het nou mijn keuze voor het thuismoederschap in de jaren 70 betrof of de manier waarop ik me heb neergelegd bij mijn fysieke tekortkomingen in het afgelopen decennium, er stonden altijd wel mensen meewarig of afkeurend te kijken. Ik schijn me voortdurend te moeten verdedigen en dat ben ik beu.
Waarom hebben sommigen zoveel moeite met andermans keuzes? Soms is het net alsof ze zo lang aan een korstje blijven peuteren tot het wondje weer gaat bloeden. Ze vragen het hemd van je lijf en blijven je maar bestoken met kritische opmerkingen. “Hoe kan je daar nu tevreden mee zijn? Vlieg je niet tegen de muren? Verveel je je niet te pletter? Wil je geen zinnige bijdrage leveren aan de maatschappij?” Dát soort peuteren bedoel ik.

Het is verdulleme toch geen wedloop? Ik laat me niet gek maken of opjutten, maar soms erger ik me kapot. Natuurlijk kan ik niet tippen aan sporters, klussers en wereldreizigers. Dat wil ik ook helemaal niet.
“Waar ligt dan mijn ambitie?”
Nou, heel simpel: die heb ik niet.
Behalve ons huwelijk, de (klein)kinderen, sommige familieleden, goede vrienden en blogmaatjes zijn er weinig mensen die mijn aandacht krijgen. Ik stop energie in die relaties. Bij spelletjes vind ik het niet eens erg om te verliezen. Dat schijnt ook een minpuntje te zijn. Ach, eigenlijk ben ik redelijk uniek. Ik heb heel weinig nodig.
Het lukt vast niemand om net zo tevreden te zijn als ik.

Bij Plato vind je de andere invullingen van dit WE thema.

Ogenblik


Die uilenblik lijkt wel fixerend
Het werkt bijna hypnotiserend
Of kijkt hij verbaasd
Dan zit ik ernaast
Geef toe, het is wel fascinerend

Zwijmelen op zaterdag 123







Pure nostalgie.
Wie kent het nog?
Zwijmelen jullie mee de lente in?
Fijn weekend allemaal.

Raar


Jim tekent verwarrende dingen
Ik moet mezelf even bedwingen
En raak in de war
Dit is toch bizar
Wat moet ik hier over gaan zingen

Het stelletje staat daar te kijken
Naar iets dat wel handig moet lijken
Ook zien ze een voet
Maar wat die daar doet
Dat zal later nog moeten blijken

Zwijmelen op zaterdag 122





Vreemd dat Michael Bolton nog niet is langsgekomen. In sommige situaties is dit toch echt wel een zwijmel in het kwadraat.

Ik kijk iedere week weer uit naar de zaterdag.
Fijn weekend allemaal.

Kom mee naar buiten allemaal

… dan zoeken wij de wielewaal
En horen wij die muzikant
Dan is zomer weer in 't land (ja, ik weet het. Het is nog lang geen zomer)
Dudeldjo klinkt zijn lied
Dudeldjo klinkt zijn lied
Dudeldjo en anders niet

Hij woont in 't dichte eikenbos
Gekleed in gouden vederdos
Daar jodelt hij op zijn schalmei
Tovert onze harten blij
Dudeldjo klinkt zijn lied
Dudeldjo klinkt zijn lied
Dudeldjo en anders niet



Met andere woorden: we zijn nu dagelijks in de tuin te vinden. Dankzij het mooie weer van de afgelopen dagen, hebben wij de draad weer opgepakt. Het tuinseizoen is aangebroken. Buiten de verrukkelijke vogelgeluiden is er ook de noodzaak om het een en ander aan te pakken. De makelaar heeft ons ingeroosterd voor een open huisje op de 28ste. Ja gezellig, de dag na mijn 60ste verjaardag. Wat een feest.
We doseren de tuinsessies keurig en nemen pauzes wanneer de gewrichten en spieren protesteren. Na een kwartiertje kunnen we dan weer even vooruit. Mens, wat een zooi onderdelen hebben we in ons lijf zitten. We leren ze stuk voor stuk weer kennen na een winter achter glas. Heftig hoor.

Patronen - openheid

Stel dat iedereen verplicht DNA-profiel en vingerafdrukken zou moeten afstaan. Dat zou toch helpen om alle misdadigers te pakken te krijgen? Wat mij betreft mag daar volledige openheid over bestaan.
Recht op privacy moet je dan maar verdienen door je goed te gedragen en de wet niet te overtreden. Dat zou een hoop ellende schelen.
Wat vinden jullie van dit idee?

Invalshoek is een uitdaging van Reismeermin.

Schelpen

Zijn aandacht ligt puur bij de schelpen
Straks kan hij haar echt niet meer helpen
Zo raakt hij haar kwijt
En weent dan van spijt
Zijn tranenvloed niet meer te stelpen

Zwijmelen op zaterdag 121





Gezongen door twee van mijn favorieten.
Eind jaren 60 leerde ik volksdansen op deze muziek.
We zongen dan zelf ook mee.
Dat ging zo:

Hier kun je meer informatie vinden.

Ook deze dans leerden wij:

Mayim betekent water.
We dansten op blote voeten en droegen kleurige jurkjes.

Ga vrolijk dansend het lenteweekend in, zwijmelaars.

Dan liever de lucht in ...

… zei van Speijk op 5 februari 1831.


Misschien weten jullie nog dat de gestrande reizigers in september troost kwamen zoeken bij ons.

We zijn nu enkele maanden verder en ze hebben vergoeding gekregen in de vorm van een nieuwe vlucht naar Turkije. In mei vertrekken Richard, Asha en Rafaella voor een maand. Geld terug was geen optie dus nu wordt het op deze manier opgelost. Ze hadden liever het bedrag ontvangen, aangezien ze zelf een nieuwe vlucht moesten boeken en al twee maal zoveel geld kwijt waren. Financieel komt het ze sowieso niet gelegen, ze zijn namelijk aan het verhuizen. Helaas pindakaas, dan maar naar de zon.

Levensvragen


Laura gooide mij dit stokje toe en ik heb het nog net kunnen vangen. Dat mag een wonder heten met mijn oog-handcoördinatie. Ik geef het zelf niet door. Wie zin heeft mag het oppakken.

Welke herinnering van het afgelopen jaar geeft jou de grootste glimlach op je gezicht?
Ongetwijfeld de dierbare momenten met onze kleindochters Marissa en Rafaella.

Wat heb je altijd al eens willen doen sinds je kindertijd?
Vliegen, echt zelf vliegen als een vogel. Ik droomde er heel vaak over. Vloog zomaar uit mijn slaapkamerraam van 4-hoog naar beneden. Zalig.

Wat zou je willen doen in je leven als er totaal geen beperkingen waren?
Een goed gesprek hebben met mijn moeder. Dat heb ik sinds haar overlijden gemist. Ik zou haar ook zo graag haar kleinkinderen en achterkleinkinderen willen laten zien. Er is zo ontzettend veel veranderd sinds 1990.

Wat heb je voor het laatst over jezelf geleerd?
Dat ik griezelig kwetsbaar ben en vreselijk van slag kan raken door wat er gezegd of gedaan wordt.

Als je aan het dagdromen bent, waar gaan die dromen dan over?
Zorgeloos samen oud worden met manlief. Al onze kinderen en kleinkinderen gelukkig zien worden. Vrede en veiligheid op aarde. Geen ziekte, pijn en verdriet meer.

Welke verandering wil je het komende jaar het liefste toepassen in je leven?
Tja, dat is natuurlijk een inkoppertje: ons huis verkopen en een heerlijk bungalowtje vinden met een behapbaar tuintje en mooi uitzicht. Zoiets als dit:

Lentemaand

Een rijmende dame in 't zuiden
Wil dolgraag de lenteklok luiden
Kijkt reikhalzend uit
Naar knop, bloem en spruit
Je kunt haar dat niet euvel duiden