Zwijmelen op zaterdag 120




Een hit uit 1971 van Voorburgse makelij. Wie kent het nog?
Fijn weekend zwijmelaars!

Vrouwenhumor

Een paar maanden geleden ontdekte ik de pagina “vrouwenhumor” op het smoelenboek. Niet alle berichtjes zijn even leuk en sommige zijn helemaal niet van toepassing op mij. Toch deelde ik er een stel die ik leuk genoeg vond. Om mijn blogmaatjes zonder smoelenboek niet te passeren, plaats ik er hier ook een paar. Goed voor minstens een glimlach.

Kliederen


Ons peutertje zat flink te knoeien
Maar dat kon ons echt niet zo boeien
Want kliederen mag
Op Valentijnsdag
Wij zaten van trots echt te gloeien

Zwijmelen op zaterdag 119




Christopher Montanez werd op 17 januari 1943 in Los Angeles geboren als jongste zoon in een gezin van twintig kinderen en groeide op in Hawthorne, Californië. Zijn bekendste hit Let's dance werd in 2013 al door Elisabeth en Vlasje als zwijmel geplaatst, maar jullie zullen deze nummers uit 1973 en 1966 ook nog wel kennen.
Ik wens jullie een heerlijk zwijmelweekend. Wij gaan vanmiddag nieuwe kijkers rondleiden.



Traumatische onderhandelingen

Er zijn mensen die er een hobby van maken. Mijn moeder was er zo een en manlief kan er ook wat van. Het is een uitdaging die ze niet kunnen weerstaan. Als kind zocht ik op die momenten al naar dat luik in de grond, want ik vond het verschrikkelijk om mee te maken.
In 1966 vierden mijn ouders hun koperen bruiloft met een vakantie in Italië. Broer en ik mochten mee. We gingen naar een plaatselijke markt en ik zag een schattig rond tasje met een knip, roze met zwart. Er hoorde zelfs een miniatuur portemonneetje bij. Ik was op slag verliefd. Toen de man een prijs noemde, bood mijn moeder de helft. Hij schudde zijn hoofd en mijn moeder liep verder naar de volgende kraam. Ik was in tranen. Mijn vader troostte mij en dat was dat, dachten we. Maar nee, de man kwam achter ons aan en noemde een nieuw bedrag. Ik schaamde me dood.
Kijk mij nou staan met het tasje
“Nee mamma, ik hoef het tasje niet meer. Het is veel te duur.” Niemand luisterde naar me. Dit was een principekwestie geworden. Ze noemde doodgemoedereerd een lagere prijs en liep opnieuw bij hem weg. Nou, wat zouden jullie op dat moment doen? Ik wilde verdwijnen, oplossen. Iedereen keek naar ons. Zo gênant.
Het lukte haar uiteindelijk om een deal te sluiten en ze kwam zo trots als een aap met haar buit naar me toe. Ik had daar een heel dubbel gevoel bij. Ik was blij en had tegelijk medelijden met de marktkoopman. Mijn moeder begreep er niets van en was waarschijnlijk teleurgesteld in mij. Broer vond het stoer van mam, maar pap en ik herkenden de dubbele emoties in elkaars ogen.
Nog steeds doe ik een paar stappen achteruit als manlief gaat onderhandelen. Het luik heb ik nog niet gevonden. Jeugdtraumaatje?

Het thema van deze WE is “afdingen”. Het woord mag niet in de tekst worden gebruikt. Bij Plato vind je alle bijdragen.

Kennistorens

Hier gaat elke lezer van smachten
Veel boeken die liggen te wachten
Vol lering en lol
Je hoofd stroomt dan vol
Met duizenden nieuwe gedachten

Zwijmelen op zaterdag 118





Oudste zoon is met vrouw en kind de rust komen zoeken in onze jachthut, ver weg van carnavalsdrukte en roze harten. Ik heb een passend muziekje uitgezocht voor onze logees.
Wie gaat er wel uit zijn dak dit weekend?

Liefde

LIEFDE IS DE BRON VAN LEVEN

Kijk bij Marion voor alle invullingen van dit thema

Brief 24

Dag Novelle,

Mijn directe reactie die ik je vorige week per e-mail stuurde heb ik in deze brief geplakt:
Nog even over Richards verjaardag: wij hebben alle respect voor hun overtuigingen en lossen veel dingen met humor op. Als ik bijvoorbeeld een mailtje stuur "niet gefeliciteerd met je verjaardag" antwoordt hij met "niet bedankt". Hij is tenslotte wel met onze humor opgegroeid en wij zijn een heel open gezin. Dat we blij zijn met hem en met Asha en de kleine meid weten ze heel goed. Ze komen niet voor niets zo regelmatig logeren. En toen hun vlucht niet doorging reden ze meteen naar ons. Pa en ma vingen ze immers wel op.... en dat deden we ook.
Wij vieren trouwens ook al lang geen verjaardagen meer. Niet uit overtuiging maar omdat we er geen zin in hebben om verplicht met die fles wijn van hot naar her te sjouwen.
Volgend weekend komen ze hier de stilte zoeken, ver weg van de carnavalsdrukte.

Die mozaïekbankjes van Socialsofa zijn prachtig. Mijn favoriet is ook het boerenbankje.

Zalig dat de onderzoeken allemaal positief uitpakten. Wat een opluchting is dat telkens weer.
Op het gebied van handwerken ben ik een hopeloze oen. Ik vond het op school al vreselijk en wilde liever handarbeid doen. Helaas mochten de jongens dat alleen. Meisjes moesten leren breien, haken, stoppen en naaien. Ik werk trouwens nog liever met woorden dan met materiaal.
Mijn moeder was wel heel handig en maakte veel kleding voor mij. Ik liep er vroeger keurig bij en droeg altijd fleurige originele jurkjes en rokjes. Veel succes met je nieuwe naaimachine. Ik hoop dat je ons fotootjes van je maaksels laat zien. Blijf maar lekker eigenwijs hoor.

Zaterdag heb ik het boek van Annie Proulx bij de bieb gehaald. Je hebt me nieuwsgierig gemaakt. Ze moesten het uit het magazijn halen, want ze hebben meer boeken dan ze op de rekken kwijt kunnen.
Van kijkers of de makelaar hebben we nog niets gehoord. We hadden goede hoop, maar die zakte ons een beetje in de schoenen toen het stil bleef. Intussen graven de mollen maar door in onze achtertuin. Het ziet er niet uit. Vooral langs de rand van de vijver hebben ze de pachysandra's behoorlijk toegetakeld. Robbert had zijn elleboog geforceerd en moest die ontzien. Hopelijk kan hij de komende week iets aan die beschadigingen doen. En Momfer graaft maar door. Ken je hem nog?


Ik wens je een fijne week en kijk uit naar je volgende brief.
Lieve groet,
Marja.

Standje

Al knuffelend met lijf en leden
Is dit paartje banden aan 't smeden
Het ligt voor de hand
In sprinkhaantjesland
Wordt heus niet alleen maar gebeden

Zwijmelen op zaterdag 117


In onze tuin wordt al heel wat geflirt en getorteld.
Voorbereiding voor Valentijnsdag of ruiken ze de lente?


Kwartet - vreugde

1986
Deze invalshoek is mij op het lijf geschreven.
Wij kregen namelijk wat wij wensten.
Vier kinderen op een rij.
Een dochter in '76 en drie zonen in '78, '79 en '81.
Zij hebben ons veel vreugde en geluk bezorgd.
2000
Dit is een uitdaging van Reismeermin.
Kijk op haar blog voor de andere bijdragen.

Kijkers 3

Zaterdagmiddag kwam de makelaar met twee groepjes kijkers. De eerste twee waren jong en leken niet echt geïnteresseerd. Ze zeiden vrijwel niets en stonden binnen 20 minuten weer buiten. Vijf minuten later stuiterden er twee jongetjes binnen met hun ouders. Die waren wel enthousiast. Ze klommen in bomen, veegden de schommel schoon met hun broekjes en renden rondjes om de vijver. Gelukkig deden hun ouders dat niet, maar vroegen zij de makelaar het hemd van het lijf. Een goed teken.
Bovendien bleek de moeder in de Lijsterweg te zijn opgegroeid. Ze kende veel mensen en had ons huis al een tijdje op het oog. De binding met dit buurtschap is heel sterk. Veel jeugd die hier opgroeit komt terug om een gezin te stichten in hun vertrouwde omgeving. Dat zegt veel over de saamhorigheid en de goede herinneringen. Toch?

Aarde

Maanvisie op ondergang van de aarde

Het Japanse ruimtevaartuig Kaguya maakte op 7 november 2007 deze fraaie opname van de Aarde vlak voordat deze onderging bij de zuidpool van de Maan. Australië en Azië zijn duidelijk te herkennen.

 

Erosie

Erosie ontstaat vaak door water
En wat zien we hier even later
Er is personeel
Met guts en houweel
Dat zorgt voor heel ander geklater