Zwijmelen op zaterdag 116


Een oudje uit mijn geboortejaar.
Fijn weekend allemaal.


Papierkunst

Allen en Patty Eckman zijn gespecialiseerd in papieren sculpturen
Hier vind je meer informatie

Brief 23

Hoi Novelle,

Herkenbaar hoe je ineens overvallen kunt worden door alle dingen die je overkomen. Het zuigt je energie weg en kan je van het ene op het andere moment compleet van de sokken blazen. Na alle zware weken die achter je liggen, zou je rust en ruimte willen krijgen om te rouwen. Al die confronterende onderzoeken kun je misschien een paar maanden voor je uit schuiven. Het is te veel en te snel. Die zachte banden zijn gelukkig wel snel te verhelpen, maar de rest is zwaarder dan je fietstochtje. Ik denk aan je.


Goed dat jullie er even tussenuit zijn geweest naar mijn geboortestad. Wij gingen vroeger met schoolreisjes en met ons gezin naar het Mauritshuis, de Gevangenpoort, het Gemeentemuseum, het Binnenhof, het Vredespaleis, Madurodam en alle andere bezienswaardigheden. Op zich ben ik niet erg op Den Haag gesteld. Er zijn veel lelijke gebouwen overal tussenin gepletterd. En een echt hart heeft de stad niet. Mijn hart ligt er in elk geval niet. Ik heb geprobeerd de maker van het beeld te vinden, maar het is me niet gelukt. Ferrara is daar heel goed in, las ik in de reacties op jouw brief. Zij was ook al zo knap om de echte schilder van mijn nep “Poortvliet” op te sporen.
Dapper om er zoveel uren voor in de trein te gaan zitten. Dat zou ik voor weinig dingen over hebben. Welke route hebben jullie gevolgd? Door de polders of via Utrecht? Ik las over het natuurgebied en moest meteen aan de Oostvaardersplassen denken. Maar jij noemt de Loosdrechtse plassen. Ik ben benieuwd.

Enfin, wij zouden zaterdag dus kijkers krijgen. Tja. Wij ruimen en poetsen natuurlijk. Belt de makelaar om te melden dat ze toch niet kunnen komen. Snotverdorie nog 's aan toe! Achteraf bedacht ik dat ze vermoedelijk waren afgeschrikt door het weeralarm voor zaterdag. Ja, je gaat niet je leven riskeren om een huis te zien. Dat snap ik dan ook wel weer. Maar leuk is anders. We staan toch iedere keer weer op scherp, zal ik maar zeggen.

Zondag werd onze oudste zoon 37. Robbert en ik feliciteerden elkaar en daar bleef het bij. Toch nog steeds wat onwennig dat zij niets vieren. Ze willen dus ook geen kaartjes ontvangen of gebeld worden.
Hier kun je nog wat moois zien. Je houdt toch zo van mozaïek?

Troostgroet uit Ravels

Likje

Giraffen zijn echt herbivoren
Dus waarom likt deze aan oren
Het eekhoorntje slikt
Een beetje verschrikt
Maar laat zich toch echt niet verstoren

Zwijmelen op zaterdag 115


Jaren geleden plaatste ik het al eens op mijn blog.
Een wereldhit uit 1991.
Ik wens jullie een heerlijk weekend.



Ochtend in Ravels

Woensdagochtend half 9 en dit zie ik vanachter mijn pc.
Hier wil toch iedereen wel wonen?


Papseflaps

Ik heb zo'n bijzondere vader, wisten jullie dat al? Hij is trots, eigenwijs, ijdel, charmant, liefdevol, onzeker, kwetsbaar en nooit voor één gat te vangen. Beweer jij iets stellig, dan is hij de eerste die de andere kant van jouw gelijk gaat zoeken en aantonen. Nooit krijg je hem te pakken, hij wint altijd. Of … hij geeft je die indruk. Hij is een Fries en een maagd. Hij is een piekerende twijfeldoos … tot het moment dat je hem ergens van probeert te overtuigen … dan blijkt hij overduidelijk al van de hoed en de rand te weten. Als puber was dat een zeer frustrerende belevenis. Dacht je hem klem te hebben, kwikzilverde hij zich er weer uit. Daar stond je dan. Geen idee hoe je je weer zo van de sokken had laten kletsen.

Afgelopen zondag illustreerde Femke zijn onzekerheid weer eens. Als hij alle verhalen hoort van mislukte relaties en gefrustreerde kinderen, vraagt hij zich af wat voor fouten hij zelf heeft gemaakt. Ik heb hem snel gerustgesteld. Hij heeft het geweldig gedaan. Wij hadden een warme, gelukkige, liefdevolle jeugd. Hij heeft geen steken laten vallen. Oh, wat zou ik hem graag mijn blog laten lezen. Dan kon hij zoveel positieve momenten herbeleven, waarover ik geschreven heb. Maar hij is 92 en wil niet meer beginnen aan een nieuw apparaat met knopjes die hij niet begrijpt.
Hoe ga ik hem dat nog vertellen. Kon hij maar meelezen ...

Laat maar waaien


Het nieuwe thema is “wind” en laat ik daar nou helemaal niets mee hebben. Ik vind het vreselijk en word er onrustig van. Maar vooruit ik laat mijn fantasie maar even los op dit woord en verzin wel iets. Kijk bij Marion als je lekker wilt uitwaaien.

Vertakkingen

Vertakkingen zie je in bomen
Soms maken ze deel uit van stromen
Dus meng je die twee
Ta da hupsakee
En zie wat voor moois er kan komen

Zwijmelen op zaterdag 114


Een nummer uit ons trouwjaar 1975.
Het jaar van de vrouw.
Zelfs onze koetsiers waren dames.


Liferea

Mijn Feedly werkte niet naar tevredenheid. Ik kreeg sommige blognieuwtjes pas na een dag binnen. Na advies te hebben ingewonnen bij Melody - waarvoor nogmaals dank - googelde ik eens naar Linux feedreaders. En jawel, ik vond een goed artikel over Liferea. Binnen een minuut had ik het programma gedownload. Toen heb ik mijn Feedly linkjes geëxporteerd en als OPML opgeslagen. Nadat ik de linkjes in Liferea had geïmporteerd, merkte ik al meteen dat de feeds veel sneller binnenkwamen. Ook sneller dan in de leeslijst van Blogger. Ik kan het iedereen aanbevelen.
Hier zit een tevreden mens.

De mol

Onder mijn zaaibedden
maakt hij doolhoven
met uitkijktorens
als wratten op mijn tuinhuid,
slecht meent hij het niet,
maar toch:
hij is mijn gast, maar niet genood,
hij ondergraaft mijn daag'lijks brood
en daarom ruime hij het veld
en stake 't ondergronds geweld,
ik poot met haast de keizerskroon
en hoop dat hij daarvoor
vredig het hoofd zal buigen.

~ Jan Mul (www.gedichtensite.nl)

Waarnemen

Een oppasmoeder verzorgt een vijftal kinderen in leeftijd variërend van zes weken
tot tweeënhalf jaar. Ze doet dat met heel veel plezier en gebruikt de opbrengst om haar uitkering aan te vullen.
Nu ze door bezuinigingen in de zorg zonder werk zit, is dit een welkome dagbesteding. De kinderen worden 's morgens rond acht uur bij haar afgeleverd en tussen zes en zeven uur 's avonds weer opgehaald. Het geeft structuur aan haar dag en zorgt dat ze ook voor zichzelf gezonde voeding moet bereiden. Dat komt haar gezondheid alleen maar ten goede. De ouders zijn haar dankbaar en vertrouwen haar volkomen. Hun kroost is bij Floortje in goede handen, daar zijn ze van overtuigd.

Naast de oppasmoeder woont een tachtigjarige weduwe. Ze is een zeer oplettende vrouw en heeft zelf zes kinderen grootgebracht en regelmatig op haar vijftien kleinkinderen gepast. Wat haar opvalt is de stilte. Kinderen maken lawaai. Ze lachen, huilen, joelen of jengelen. Bij de buren hoort ze niets. Dat kan niet kloppen. Waarom geven ze geen van vijven een kik. Ze probeert via de heg bij Floortje naar binnen te gluren, maar de gordijnen zijn de hele dag hermetisch gesloten. Nooit staat de tuindeur open. Zelfs niet als het hoogzomer is. Ze vertrouwt het helemaal niet.

Nadat ze haar ongerustheid met de wijkagent heeft besproken, wordt een onderzoek ingesteld. De kinderen blijken dagelijks te worden gedrogeerd zodra ze bij Floortje zijn afgeleverd en krijgen aan het eind van de dag pas iets te eten en te drinken. Je reinste kindermishandeling. Floortje gaat meteen de cel in en de kinderen worden uitgebreid onderzocht door een team van artsen. Gelukkig blijken ze er geen nadelige gevolgen aan over te houden. De weduwe krijgt een lintje met dank voor haar oplettendheid. Het hele dorp is terecht trots op haar.

Kijk bij Plato voor de andere invullingen van het thema “waarnemen”

Brief 22

Lieve Novelle,

Natuurlijk hield ik er rekening mee dat je misschien nog lang niet in de stemming was om onze briefwisseling op te pakken. Je hebt nogal wat voor je kiezen gehad. Beide ouders verliezen binnen twee maanden is heftig en zet je hele leven op zijn kop. Wat fijn dat jullie toenaderingspogingen gaan doen. Zij is de enige die nog over is van jullie thuisbasis. Ik wens jullie succes en stuur positieve energie naar het hoge noorden.

Het lijkt me heel moeilijk om echt te veranderen. Ik ken er eigenlijk ook geen voorbeelden van en ik vraag me af of de resultaten wel meetbaar zijn. Hoe dan ook, ik kan me niet voorstellen hoe het is om in zo'n instelling te leven. Ik googelde de omgeving van Veldzicht en die is prachtig.
Jij bent vast geen uilskuiken. Als je luistert naar de Alzheimer verhalen van die mensen, doe je het al heel erg goed. Vaak krijgen ze meteen allerlei voorbeelden voorgeschoteld en daar zitten de meesten beslist niet op te wachten. Hulp aanbieden is toch ook heel mooi.

Ik ben niet zo'n moedige strijder, Novelle. Lief dat je dat schrijft. We hebben samen heel wat roerige tijden meegemaakt en dat heeft ons alleen maar dichter bij elkaar gebracht. Zolang wij samen zijn, kunnen we ongelooflijk veel aan. Vermoedelijk stort ik compleet in als Robbert er plotseling niet meer is.
Nu ik weer met een blaasontsteking tob, komt de angst weer terug. Ik word zo onzeker van mijn lijf en raak in paniek als er weer een onderdeel dwarsligt. Vrijdag zat ik echt te shaken bij de huisarts toen ze zei dat ze in mijn geval toch liever het potje naar het lab stuurde. Dan ben ik ineens weer terug in de tijd en komen alle herinneringen aan de kanker en blaaspoliepen in alle hevigheid boven. Die blaas van mij is zo ontzettend kwetsbaar. Helaas kan ik die vanuit mijn bovenkamer niet pantseren.
De storm van de laatste dagen maakt het er allemaal niet beter op. Het werkt stressverhogend bij mij. En dan noem ik de aanslagen in Frankrijk nog maar even niet. Erg veel negatieve dingen. Je ziet dat ik helemaal geen held ben. Meer een pluisje in de wind.

Nog van harte proficiat dame. Wat schreef je dat mooi in je berichtje.
Liefs vanuit turbulent Vlaanderen.

Onmin

Twee pietjes die delen een takkie
Maar zitten niet op hun gemakkie
De één kijkt verbaasd
De andere raast
Straks maakt er nog eentje een smakkie

Zwijmelen op zaterdag 113


Met deze Britse popgroep uit de jaren 60 kon mijn moeder zo heerlijk meezingen.
Ken je ze nog?


Trees is terug

We hebben je gemist, meisje.

Voornemen - eenvoud

Wij hebben geen voornemens voor 2015, wel een smeekbede. Laat die ene kijker nou alsjeblieft het voornemen hebben om ons huis te kopen. We leven al jaren heel eenvoudig, gaan niet uit of op vakantie, kopen geen spullen of kleding en hebben geen enkel abonnement meer lopen. De bieb is hier gratis en het nieuws plukken we van het internet. De schoonmaakhulp was hier in 2012 voor het laatst. Mijn Kia is al het jaar ervoor van de hand gedaan. Reiskosten maken we nauwelijks. We gaan hooguit zes keer per jaar naar het wilde westen om familie te bezoeken. Ondanks al die bezuinigingen zijn de vaste lasten hoog. We doen ons uiterste best om het dit jaar nog uit te zingen.
Laat het alsjeblieft lukken …........

De komende maand is het woord “voornemen” en de invalshoek “eenvoud”.

Januari

alsof tijd vastvroor

zo lijmig en met zoveel moeite
glijdt elke dag van de kalender
en wrijft een overmaat
van schemering over de ramen -
het schaduwende licht van kaarsen
maar van het turen zijn de ogen moe

de wolvenmaand vergroeide tot een poort
met uitzicht naar twee kanten:
de builen van een jaar bedrukt herinnerd
nawinters zonlicht hunkerend verwacht

ook al blijft alles bij hetzelfde -
elk met zijn menselijke naam
wisselen traag de dagen met
de regelmaat van molenwieken

de dagen van de maand
de jaren van het leven

alsof tijd vastvroor

~ Koos Schuur (1915-1995)

Woord voor 2015

Verkopen, verhuizen, ONTZORGEN en opgelucht ademhalen


Eén woord of maximaal zes om mijn hoop, verwachtingen of wensen voor 2015 samen te vatten. Marion gaf ons deze uitdaging.


Handige dieren


Een schilderstalentje uit Dieren
Wil dolgraag haar zusje plezieren
Vertolkt dierenland
Gewoon met de hand
Het meisje moet er hard om gieren

Zwijmelen op zaterdag 112


Een hit van vijftig jaar geleden van de zanger naar wie ons petekind is vernoemd, de zoon van mijn broer. Ik wens jullie een kleurrijk, gezond, gezellig en liefdevol 2015.


Gastblog van Trees

Lieve lezers van Marja...

Op dinsdag 30 december, vanuit mijn logeeradres bij mijn nicht en haar man in België dus voordat ik weer naar Nederland reed, heb ik Marja en Robbert een koffiebezoekje gebracht.
Helaas was mijn Beppie geheel en al outdated en ze stuurde me met recht het bos in. Wat een bonk sneeuw lag daar zeg, ik zat bijna vast, maar ik ben eruit gekomen en nog niet eens veel later dan gepland kon ik ze eindelijk begroeten.
Wat een prachtig huis, wat een mooie omgeving en wat een warm welkom! Uiteraard hadden we heel erg veel te bepraten, vooral mijn situatie kwam aan bod.

Voor mensen die het interesseert, het gaat eigenlijk heel erg goed met me! Maar daarop kom ik wel weer eens terug.

Dit gastblogje heeft een bedoeling, ideetje van Marja trouwens, waarvoor nogmaals dank ;-).

Eigenlijk zou ik heel graag weer willen gaan beginnen aan een nieuwe blog. Maar... het ontbreekt me een beetje aan inspiratie voor een passende naam. Marja is een inventief tiepje hoor, die stuurde me diezelfde middag al een stuk of 7 opties.

Mijn vraag is dus of jullie misschien suggesties kunnen aandragen om mij te helpen weer een begin te kunnen maken. Allereerst ga ik dan natuurlijk weer meedoen met Zwijmelen op Zaterdag en de rest komt vast allemaal vanzelf wel weer.

Alvast bedankt en tot zien op het WWW.

Lieve groetjes, Trees

Met Jacob Cats het nieuwe jaar in

Het nieuwe jaar is hier; het aardrijk gaat ontsluiten,
De botten puilen uit, de bomen zullen spruiten,
Het kruid en welig gras zal kruipen wijd en breed,
De bloemkens zullen staan elk op zijn best gekleed.
De tijd, de nieuwe tijd zal nieuwe jeugd gaan brengen,
Aan bergen, bos en dal, aan allerhande dingen:
Al wat daar henen lag, begraven in het stof,
Zal steken óp het hoofd, tot siersel van de hof.
De arme mens alleen, met ouderdom bevangen,
En kan het oude vel niet uitdoen, als de slangen...

~ Jacob Cats 1655