Zwijmelen op zaterdag 109


Nee, dit is niet mijn eigen keuze. Er hoort een verhaal bij over een buurvrouw die in de jaren 60 in het portiek naast ons woonde. Ze zat meestal op vrijdagmiddag bij ons onder de droogkap haar nagels te lakken. Althans in mijn herinnering. Mijn moeder ving de buuf vaak op wanneer ze erg depressief was en troost nodig had. Intussen werden de haartjes keurig in de watergolf gezet.
Wij noemden haar tante, want zo ging dat in die tijd. Ze was stapelgek op dit nummer en ook op alle muziek van Jim Reeves. Ze ging het liefst naar Spanje op vakantie en was eigenlijk alleen dan gelukkig. Ze bracht stukjes zeep mee, die haar naam droegen.
Al diverse keren had ze mijn moeder verteld dat ze dood wilde en hoewel men beweert dat mensen dat niet aankondigen, heeft ze wel degelijk een hele stapel pillen geslikt en haar rust gevonden. Daar waren wij behoorlijk van onder de indruk en het is knap hoe mijn ouders ons daarin hebben begeleid. Dit nummer is voor tante Maja, die het leven te zwaar vond.



Fijn weekend allemaal.

18 opmerkingen:

  1. Een mooi eerbetoon aan iemand die het leven niet aankon. Dat ondanks een voorliefde voor warme muziek, maar ik voel er ook melancholie in... Fijne muziek!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh, dit was ik toch helemaal vergeten en jij haalt het weer boven. Heerlijke muziek en een mooie herinnering aan Tante Maja. En die zeep, ik ruik het bijna weer. Zwart-rode verpakking. Fijn zwijmelen voor het slapen gaan, dank je wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Raar, mijn link werkte weer niet, heb 'm opnieuw geplaatst... Lijkt het nu wel te doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een gezellig nummer, en wat een triest verhaal van tante Maja.
    Ik hoop dat ze in de hemel wel gelukkig is.
    X

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een mooi eerbetoon Marja!

    Arme Tante Maja, je snapt wel dat het mij geen moeite kost me haar 'verlangen' voor te stellen. Net als toen is er nog steeds veel 'onbegrip' voor mensen die die weg kiezen... en net als toen worden ook nu nog steeds veel 'schreeuwen om hulp' niet gehoord.

    En ja 'oom en tante' zeggen tegen de buren deden wij inderdaad ook.

    Fijn weekend.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een mooie muziek bij dit toch wel trieste verhaal .En die bewering dat het slechts een roep om hulp is klopt idd niet heb ik een paar maal van dichtbij meegemaakt .Ik hoop dat tante Maja haar rust gevonden heeft .
    Fijn weekend,Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ach ja...die zeep inderdaad. Mooi en tevens triest verhaal; al te herkenbaar.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Mooie muziek bij een triest verhaal. Kan me voorstellen dat je er erg door geraakt bent.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Dat was heerlijke zeep herinner ik me van die keer dat we in Spanje waren.
    Ik denk dat tante nu haar rust heeft gevonden dus hoeven we om haar niet verdrietig te zijn ,alleen haar nabestaanden konden wel medeleven gebruiken

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Heerlijje zeep, triest verhaal, mooie elegie

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Een heel treurig verhaal. Ik vind het wel knap van je ouders dat ze er zo "vrij" mee omgegaan zijn. In America mag het woord "zelfmoord" niet eens genoemd. worden.
    En wat een ontzettende kleurrijke foto. Daar houd ik van!
    Liefs Kakel

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Kakel: Mijn ouders waren heel open. Wij konden overal over praten. Best uniek voor die tijd. Ik ben ze nog altijd dankbaar.

      Verwijderen
  12. Ik vind het een triest lied maar ik luister graag naar Jim Reeves.

    groetjes, Ria

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Nu dan? Ik heb al 3 pogingen gedaan tot reageren :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Wat droevig... ik ruik de Maja om me heen...

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Wat triest van tante Maja. Het moet vreselijk zijn om zo in het leven te staan.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wat een triest verhaal, ja soms is het leven ook niet leuk. Wel een mooi nummer trouwens.

    BeantwoordenVerwijderen