Gemis I (gastblog)

Iedere avond als mijn meisje en ik naar bed gaan, kunnen we genieten van elkaar als we strelen en aaien tot een van de twee in slaap valt. Dit is niet alleen voor de avond en nacht bestemd. Iedereen met een partner herkent het volgende wel:
“Schatje wil je even op mijn rug kriebelen? Ik kan er net niet bij. Ja, iets hoger, iets meer naar links. Bijna. Ja, daar! Lekker. Dank je.”
Zo schuiven we iedere avond aan áán (Toon Hermans) ons tafeltje van 1 bij 1 om de dag door te nemen. Heerlijk! Er zijn dagelijks zoveel dingen die na veertig jaar “automatisch” zijn.
Totdat er in je omgeving iets gebeurt dat je weer terugbrengt op aarde. Niemand wil er aan denken maar toch is het zo. Op een dag moet je afscheid nemen van je liefste. En dat idee maakt me soms zo bang. Mijn meisje, partner, maatje waarmee ik kan lezen en schrijven eventueel te moeten missen. Nee, ik moet er niet aan denken.
Toch was dat moment heel dichtbij in 2007. Rampzalige uitslag. Kanker bij Mar. Opname in Antwerpen. Alleen thuisgekomen, in het huis waar we ons beiden zo rijk voelden, was het gemis van haar belangrijker dan ooit. Wat is rijkdom? Mijn meisje had 15% kans op genezing. Enfin, de rest hebben jullie op haar blog gelezen. Gelukkig zijn we nog samen en tot op heden hoeven we elkaar niet te missen!

24 opmerkingen:

  1. Wat een mooi geschreven ontroerend gastblog. Ik wens jullie samen nog heel veel mooie jaren toe. En we tellen onze zegeningen Marja en Robbert

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Lief! Ik moet er ook niet aan denken om ooit alleen verder t moeten gaan. Gelukkig samen (heel) oud worden, wie wil dat niet?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. oooooh Marja, dat wist ik niet! wat fijn dat jullie nog altijd gelukkig samen zijn!
    liefs, Hilde

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Marja, waar jij hier over schrijft is mij dus vorig jaar overkomen. Van de 1 op de andere dag was mijn maatje, mijn lief, en nog veel meer, er niet meer. Dat is echt BAM, en wat nu? Zo fijn te lezen, dat jullie na die jobstijding nog steeds zo gelukkig zijn met elkaar. Dat moet je heel erg koesteren.
    Goed weekend!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja Corry, ik weet het. Dat is onze ergste nachtmerrie.

      Verwijderen
    2. Mee eens! Mijn partner is nu vandaag 2 weken geleden overleden aan uitgezaaide slokdarmkanker. Een bonk gezondheid totdat het kankermonster hem vond en aanviel. En nu... heb ik de begrafenis achter de rug en wikkel ik alle zaken met instanties af. Volgende week is het 1 december, dan zouden wij 28 jaar samen zijn. Sterkte aan ieder die een naaste aan kanker verloor!

      Verwijderen
    3. @Anoniem: Dank voor je reactie. Heel veel sterkte.

      Verwijderen
    4. Wens je heel veel sterkte toe Anoniem!

      Verwijderen
  5. Wat prachtig geschreven, zo mooi, zo waar. Geluk ligt zo dichtbij en vaak zien we het niet of vinden we het normaal. Heel eerlijk gezegd wist ik niet dat t zo erg is geweest.

    En dan; stom stom, ik denk iedere dan aan jullie wat t huis betreft maat heb niet eens gereageert volgens mij. Ik duim hier echt iedere dag, misschien helpt t. dikke knuffel voor jullie beiden. Wat een stel zijn jullie.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Robbert schreef dit recht uit zijn hart en ik vond de tekst de volgende morgen op mijn bureautje. Ik moest echt even slikken voordat ik het op mijn blog durfde te plaatsen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Maar wat een mooie en liefdevolle tekst, Marja! En inspirerend ook; wat liefde allemaal doet met een mens.
    Dat jullie dit nog lang mogen vieren, voelen en beleven.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat prachtig en liefdevol geschreven .Ook voor mij de ergste nachtmerrie die gedachte zonder mijn mannetje verder te moeten ! Ik hoop dat jullie nog heel veel jaartjes mogen genieten van elkaar .Robbert je bent een kanjer om zoiets moois te schrijven voor jouw Meisje !
    Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Geniet maar flink met z'n tweetjes. Ik begrijp het helemaal. Mijn lief leeft al 26 jaar extra sinds hij op zijn 42e vijf omleidingen rond zijn hart kreeg. I

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat prachtig weet jouw lief het te verwoorden, heel herkenbaar ! Wat fijn dat jullie nog nog altijd samen mogen zijn en het goed hebben. ( op dat lastige huis na dan)
    Reserve tijd voor jullie samenzijn zoals ook wij hier al 13 jaar in reservetijd leven na de darmkanker van Henk.
    We genieten er , net als jullie, héél bewust van want op onze leeftijd kun je met steeds meer "vijanden " te maken krijgen die het op je lief voorzien hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat ontroerend mooi geschreven. Ik vind het zo akelig dat het leven zomaar ineens compleet anders kan zijn.
    Collegaatje van me hoorde gisteren de diagnose borstkanker (gelukkig wel een vroeg stadium ontdekt dus prognose is goed, maar pfffft....).
    Fijn dat jullie nog samen zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wauw! De meesten mannen zijn niet gezegend met zo'n taalgebruik. Stelletje bofbipsen zijn jullie ;-)
    En uiteraardddd wens ik jullie allebei nog ontelbaar veel van dit soort momenten toe.

    Bewust zijn (bewuster worden) van hoe waardevol zoiets is...is velen helaas niet gegeven Die mensen missen pas echt iets!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ja Robbert heeft een mooi stukje schrijven over jullie relatie neer geschreven.
    Je boft maar hoor Marja

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Echt geluk is een goede band met je dierbaren. Het is de grootste angst van mensen om dierbaren te verliezen. En kanker je ergste vijand. Een mooi en ontroerend blog.
    Liefs Kakel

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Wat een mooi en liefdevol logje. Ontroerend en prachtig geschreven. Het is je ergste nachtmerrie, je maatje verliezen. Wat heerlijk dat het leven jullie nog zoveel gunt. Geniet ervan en van elkaar.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wat ontzettend, om jaloers op te zijn mooi, hoop dat jullie nog heel lang samen mogen zijn Marja. ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Wat is dit mooi en liefdevol verwoord. En ja, wat is de gedachte toch eng: je maatje verliezen. Elke 'gewone' dag in het leven is een prachtdag, roep ik tegenwoordig altijd. We staan daar veel te weinig bij stil, pas als er enge/tragische dingen voor de deur staan. Ik hoop dat jullie nog heel lang elkaars maatje mogen zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Wat mooi geschreven. Ik hoop dat jullie nog lang kunnen genieten van elkaar.

    BeantwoordenVerwijderen