Kwaliteit

In het Engels bestaat een term voor zeer bijzondere tijd die je bijvoorbeeld met je
kinderen doorbrengt. In het turbulente leven als tweeverdiener ruim je daarvoor een plaatsje in. Het is een kwestie van passen en meten, want je carrière is je goud waard en je wilt bovendien geen society evenement missen. Buiten je 40-urige werkweek heb je ook nog het nodige te netwerken.
Je schijnt geweldig veel energie te krijgen van dat uurtje spelen met je kroost. Heel eventjes voel je je zelf weer kind. Althans dat heb je laatst ergens gelezen. Het is alleen erg vervelend als ze net op dat moment niet op hun beminnelijkst zijn. Je hebt immers zoveel moeite gedaan om het in te plannen. Wat een ondankbaar krengen. Ze hebben geen idee wat je allemaal aan je hoofd hebt. Kunnen ze daar niet een klein beetje rekening mee houden?
Intussen mis je hun eerste stapjes en woordjes, hun vorderingen in het zwembad en hun eerste verliefdheid. Ze vertellen over hun vreugde, verdriet en woede, maar jij bent niet hun aanspreekpunt. Dat is de juf van de naschoolse opvang, de oppasdame of de thuisblijfbuurvrouw.

Natuurlijk is dit aangedikt en cynisch verwoord. Maar het is voor mij een onbegrijpelijk fenomeen en ik vraag me af waarom mensen in zo'n situatie überhaupt een kinderwens hebben. Ben ik nou zo blond of ouderwets dat ik het niet kan volgen? Als er niet hoeft te worden bezuinigd op tijd, zijn er geen geplande uurtjes nodig om je kinderen aandacht te schenken. Je kunt dan immers onbezorgd en ongelimiteerd van ze genieten. En zijn ze eens in een slechte bui, dan staan er toch meer dan genoeg mooie momenten tegenover.
Ik hoop niet dat ik nu op iemands zere tenen heb gestaan. Het moest me gewoon even van het hart.

Het thema van Plato's WE is kwaliteit en het woord mag in de tekst van exact 300 woorden niet worden gebruikt.

21 opmerkingen:

  1. Dat lucht op hè? Maar ja, de hypothekers weten wel van tarieven, en de auto's die je allebei nodig hebt om op je werk te komen moeten ook een beetje van goede kwaliteit zijn, zodat je niet steeds de wegenwacht of conculega daarvan moet bellen en nog te laat komt ook. En dan moet je natuurlijk ook nog op tijd zijn om je kind weer bij oppas of dagverblijf af te halen... Tja, en je wilt ook een mooie TV en speelgoed, kinderen lopen tegenwoordig met 6 al met een smartphone, anders kun je ze niet bereiken... ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Of je het nou aandikt of niet.... het is jouw mening.... en die uit jij op jouw blog. Helemaal niets mis mee, vind ik!
    Toen onze kinderen klein waren werkte ik part-time, simpelweg omdat we mijn inkomen niet konden (of misschien wel 'wilden' achteraf gezien) missen.
    Ik plande geen tijd voor de kinderen in maar ik plande mijn werkuren en vrijwilligerswerktijden om de kinderen heen. Als zij dus op de peuterspeelzaal, kleuterschool of basisschool of naar hun eigen verenigingen waren deed ik wat ik moest doen. Daarbij werkte Joop toen in ploegendiensten en was dus ook veel thuis. Als wij al oppas in huis haalden was het oma of iemand die so wie so al veel over de vloer kwam bij ons thuis.
    Natuurlijk heb ik, wederom achteraf bezien, het beter kunnen doen maar toen dacht ik dat ik het goed deed....

    Waarom een ander wel kiest voor 'vreemde' oppas kan ik ook niet invullen. Veroordelen wil ik het ook niet want ik heb nooit volledig inzicht in die ouders hun motivatie en daarbij heeft ieder mens het recht om zulke zaken zelf in te vullen, mijn mening is niets meer en niets minder dan de mijne, dus niet zaligmakend en bepalend voor de rest van de mensheid (godzijdank *grijns*)

    Ik verbaas me er overigens wel enorm over, iedere keer weer, als ik een heel jong kind zie lopen met de meest luxueuze smartphone of megadure camera om diens nek. Dan zwijg ik ik nog maar even over het 'speelgoed' dat ze hebben en de dure merkkleding waarin ze lopen...

    Oef, mijn reactie is ietwat lang ;-) Je we is jouw gevoel en ik ben het volkomen met je eens, dat dan weer wel ;-) ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Op mijn tenen ben je zeker niet gaan staan. Wij hebben het ouderschap en buitenshuis werken samen goed kunnen invullen, vinden we zelf. Dat mensen een kinderwens hebben, hoef ik niet uit te leggen. Maar als je daarnaast hoog opgeleid bent, en dat zijn veel jonge vrouwen tegenwoordig, is het vaak zelfs noodzakelijk om carriere en kinderen te combineren. Medisch specialisten kunnen niet zomaar minder gaan werken, dan verliezen ze hun vaardigheden. Ik ben zelf geen medisch specialist, maar heb veel voor ze gewerkt en gezien met hoeveel inspanning en zorg, improvisatietalent en liefde ze moederschap en werk combineerden. Ik wil maar zeggen het is zeker niet alleen gemakzucht, honger naar veel geld en onverschilligheid ten opzichte van kinderen waarom vrouwen toch kiezen voor én én.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zelf heb ik nooit buitenshuis gewerkt ,altijd thuis met de kinderen .Gezien bij zoon en schoondochter .Kind een 3 dagen per week bij oma en twee dagen op de opvang .Pa en ma de avonden druk met voetbal naar theater allerlei anderen dingen moeten doen ,druk druk druk .In het weekend werd het arme kind meegesleept van hot naar her want thuis zijn nee joh ben je mal .Met de tweede erbij ging dat gewoon door ,maar toen was Ma een dag per week thuis ,nou ja thuis ?? ook altijd wel iets te doen of ergens heen moeten Overal ondergebracht om te slapen in het weekend ,bij vrienden kennissen of Oma .Feestjes ,soms 3 keer op visite op een zaterdag .Hoe maak ik stress kinderen !!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Op mijn tenen ben je ook niet gaan staan hoor Marja! Ik denk dat het soms wat ingewikkeld is. Er zijn, denk ik, genoeg mensen die het misschien wat anders hadden gezien maar ja, tegenwoordig ligt het allemaal wat anders. We willen én op vakantie én een leuk huis én dat onze kinderen niets tekort komen - hoe deel je dat goed in? Moeilijk, moeilijk maar ik begrijp beide verhalen wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Okee, duidelijk... op deze manier vind ik het ook helemaal niks... Maar niet iedereen die werkt is zo met carriere en netwerken bezig natuurlijk... genoeg mensen zijn gedwongen tweeverdieners geworden nadat ze al kinderen hadden... en die weten echt wel wat echte quality time is... denk ik tenminste...haha...
    Ik wens je een heerlijke avond,
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Fulltime werken zou ook echt niets voor mij zijn en zeker niet ook nog allerlei genetwerk erbij dan ook. Maar zelf vind ik dat ik de gouden combi heb. 26 uur werken en de rest voor thuis. Heerlijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Je slaat de spijker op zijn kop! Mijn ouders werkten allebei en waren zelden thuis. Als ze wel thuis waren, hadden ze geen tijd voor mijn broertje en mij. Dat is voor mij DE reden geweest om wel thuis te zijn voor Roos en 's avonds te werken als zij op bed lag. Een uitstekende combinatie. Moeders van tegenwoordig hebben het nóg drukker met fb, twitter...(wtf :-) )

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik was thuisblijfmoeder, niet geheel vrijwillig maar wel voor de volle 100% en met plezier.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Het is de keuze die je maakt of noodgedwongen moet maken. Toch willen de meeste moeders er graag zijn voor hun kinderen.Toch moeten er véél meer kansen komen thuis te werken, dan is het iets makkelijker denk ik.
    Een WE van goede kwaliteit

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Gaat het hier alleen over moeders (gezien de laatste reacties)? Als je voor kinderen kiest als het lukt) kies je er toch SAMEN voor in het algemeen in deze tijd. Kijk dan ook hoe je samen de kinderen op kan vangen zonder dat je ze vijf dagen per week uitbesteed en de weekenden volpland. Niets geen 5 dagen BSO! Ik zie het hier in Zweden ook gebeuren: heel veel kinderen tot een jaar of tien/elf, gaan elke dag naar de opvang! En als jij als kind thuis mag blijven heb je niemand om mee te spelen....je vriendjes zijn allemaal op de BSO! Echter...je merkt dat veel kinderen behoorlijk vol zitten, de alfabet aandoeningen (ADD, ADHD, gewoon druk zijn, Asperger, enz) behoorlijk toenemen. Verband? Ik denk dat je in deze situatie eens goed na moet denken of het echt absoluut nodig is om beiden fulltime te werken en of het goed is voor die gewenste kinderen? Maar ach, zolang gezegd wordt dat pappas die een dag thuis zijn op HUN kids PASSEN terwjl mammas gewoon voor de kids zorgen.....! Ik ben in ieder geval heel blij dat wij onze zoon maar heel af en toe naar overblijf of oppas hoefde te doen. Hij had het geluk van een tweede stel "ouders" waarmee hij ook wel eens een weekje wegging, leuke uitstapjes maakte en gewoon een weekendje was (ipv opa en oma).

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Sorry,naam vergeten. Wil echt niet anoniem blijven. Ingrid (SE)

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ik voel me niet aangeproken. Mijn dochter misschien wel. Die komt één maal per jaar op bezoek en die heeft sinds april een nieuwe flat die we nog steeds niet hebben gezien omdat ze nog steeds geen gaatje hebben kunnen vinden om ons op bezoek te laten komen. Ja, sorry hoor, we zijn nu eenmaal geen familiemensen, zei ze laatst door de telefoon. Enfin, zo gaan die dingen en als je geen ruzie wilt dan praat je er rustig over en maak je er geen ruzie om. Maar het kookt af en toe van binnen, dat wel.

    Enfin, tegen die achtergrond heb ik het gelezen en ja.... het komt overeen met wat ik vaak denk: dochter begin dan maar maar niet aan kinderen want misschien zijn die ook wel te veel of worden het zelf ook mensen die niks met familie hebben. Bespaar je dat koekje van eigen deeg maar.

    Triestig eigenlijk terwijl we eigenlijk nooit onmin hebben. Dus daar ligt het niet aan. En nu ik dit van jou hebt gelezen huilt mijn hart een beetje. Maar er is niets aan te doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Mij sta je niet op de zere tenen met deze WE die je uit het hart is gegrepen. Binnen ons gezin is dergelijke hectiek in die mate gelukkig nooit aan de orde geweest en ook onze kinderen wisten het altijd aardig te plooien. Neemt niet weg dat er veel jonge gezinnen zijn waar de boog te veel en te lang gespannen staat en dat is voor niemand goed. Een bijzondere invalshoek en een WE om over na te denken.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ik heb altijd gewerkt maar wel parttime en meestal in de uren dat mijn man thuis was. Ook best wel eens oppas gehad hoor maar dat kan volgens mij helemaal geen kwaad dat ze eens hun voeten onder andermans tafel steken. Daar leren ze ook een hoop van. Ja ik heb altijd heel erg genoten van mijn kind al gebeurde het ook toen hij groter werd steeds vaker dat ik lekker met wat te drinken klaar zat en hij al weer weg was voor hij binnen was, altijd voetballen of buiten spelen. Ik heb er geen spijt van het zo gedaan te hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Ik was door omstandigheden thuisblijfmoeder. Maar ik had best willen werken. Drie dagen per week. En mooie combi.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Ergens vind ik het niet aangedikt.
    Helaas is de wereld zo en worden de mensen gedwongen om beide te werken en als daar een kinderwens bij komt kijken dan komen er nogeens extra kosten bij zeker tot hun 18 levensjaar.

    Het is wel een keuze hoe je je kinderen wilt grootbrengen met luxe of op normale voet. Zorgen dat jezelf tussen de middag thuis bent of ze over laten blijven.

    Goede WE

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Vanaf het begin heb ik gezegd dat ik niet werk als ik kinderen heb. Mijn man werkt, ik ben fulltime huismanager (en doe vrijwilligerswerk). Maar het moet ook kunnen, het leven moet wel helemaal gebaseerd zijn op die ene inkomen. Ik wil geen moment van mijn kinderen missen, ik wil er altijd voor ze zijn. Nu ze wat groter worden wil ik wel meer dan huismanager zijn en is het vrijwilligerswerk een mooie oplossing.
    Aangedikt of niet, ik vind het net zo.

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Ik werkte halftime waardoor mijn kinderen in de tijd dat is thuis was een leukere mama hadden. De eerste twee jaar van hun leven was ik thuis (omdat de jongste een aangeboren afwijking had) en ik werd spetterdepressief van alleen maar met de kinderen bezig zijn (en ik vind kinderen, vooral de mijne, heel erg leuk) Een klein avondbaantje of een enkele keer op zaterdag werken, was niet voldoende. Dus op advies van mijn huisarts ben ik na twee jaar halve dagen gaan werken en gingen de kinderen halve dagen naar de crèche of de speelzaal. Voor zover ik weet hebben ze er niets aan overgehouden. Wel een kreet uit je hart overigens en een goede WE over kwaliteit in het leven van kinderen en ouders. En het plaatje vind ik geweldig!

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Een goede WE! Ik heb helaas zelf geen kinderen kunnen krijgen maar ik heb wel veel op kinderen opgepast. Het jongste kind kreeg ik toen ze één week was. Moeder moest weer werken wamt zzp'er. Wat heeft die moeder veel gemist!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Greet: Wat vreselijk triest voor die moeder.

      Verwijderen