Femme fatale

Die waaghalzen zijn wel met zeven
Toch spelen ze hier met hun leven
Haar mooie figuur
Lokt het avontuur
Die jongens gaan nog wat beleven

Zwijmelen op zaterdag 102


Norma is een tragedia lirica, een opera in twee bedrijven van Vincenzo Bellini op een libretto van Felice Romani naar Norma, ossia L'infanticidio door Alexandre Soumet. De eerste uitvoering vond plaats in La Scala op 26 december 1831. Deze opera wordt algemeen beschouwd als een klassiek voorbeeld van de Belcanto-traditie, en Casta diva is uitgegroeid tot een van de bekendste aria's.
Ik ben niet zo gek op opera, maar deze aria vind ik heel ontroerend.
Fijn weekend, zwijmelaars.


Vier generaties Pranger

Op 5 oktober verzamelden zich vier generaties in het huis van ons petekind.
Mijn vader zit trots te stralen tussen kleinzoon Donovan en zoon Dirk.
Op zijn schoot ligt Damian ontspannen te knorren.
Wat een heerlijk stel.

Brief 17

Hallo Novelle,

Allereerst wil ik je condoleren met het verlies van je vader. Ik wens jullie heel veel sterkte in deze moeilijke tijd. Je wist in feite al dat hij niet meer zou genezen, maar het gemis zal er niet minder om zijn. De mooie herinneringen zul je ongetwijfeld blijven koesteren.

Het is volkomen logisch dat jij de baas bent over je eigen blog. Natuurlijk heb je het recht om bepaalde reacties niet te publiceren. Ik begrijp eerlijk gezegd niet waarom anderen daar moeilijk over doen. Niet stoppen met bloggen hoor. Wij houden het in elk geval netjes en respectvol.
Ik ben ook meer een schrijver dan een prater. Waar Robbert de telefoon verkiest, vind ik brieven een veel fijner communicatiemiddel, al dan niet digitaal. Ik kan het nog eens rustig teruglezen en ben daardoor minder ondoordacht in mijn acties en reacties. Het zal wel iets met controle te maken hebben.

Ja, dat fladderende blad moet inderdaad allemaal worden afgevoerd. Momenteel hangt driekwart nog aan de bomen. Onze beuken laten dat de eerste helft van de herfst nog niet los. Robbert probeert in elk geval om de afvoer bladvrij te houden in de hoop dat bij een hoosbui de boel kan wegstromen en niet weer de kelder bevuilt. Ons huis is prachtig en heeft rust en ruimte. Toch is er maar een beperkte markt voor. Veel mensen vinden het hier te stil. En het vraagt veel onderhoud. Voor tweeverdieners is dat best lastig, tenzij ze zoveel verdienen dat ze een tuinman, een klusser en een huishoudelijke hulp kunnen inhuren. Ach, komt tijd, komt raad. We houden moed hoor.
Robbert heeft zich als vrijwilliger opgegeven bij de Minder Mobielen Centrale van het OCMW en rijdt nu regelmatig met bejaarde of gehandicapte mensen naar het ziekenhuis of naar de winkels. Hij vindt het fijn om zich nuttig te maken en hoort zo ook nog heel wat verhalen. Soms boeiend, soms tragisch.

Vrijdag skypete oudste zoon en meldde dat ze nu ook een eigen internetverbinding in huis hebben. We kunnen Rafaella nu regelmatig zien en met haar babbelen. Tot nu toe waren ze afhankelijk van de mogelijkheden die ze op het werk hadden. Leuk! Al ben ik niet zo'n skyper. Ik vind die camera nogal belemmerend en mijn stem te schel. Maar voor die kleine uk zal ik hopelijk geen nachtmerrie zijn.

Ik ontdekte onlangs deze interessante website toen ik aan het zoeken was naar de oorsprong van een uitdrukking. Ik vind dit soort weetjes altijd erg leuk. Ben jij ook zo'n speurneus?

Lieve groet uit herfstig Ravels.

Gouden schot

Dit is echt het shot van je dromen
Ik weet niet wie hem heeft genomen
Of op welke plek
Dus schiet mij maar lek
Je mag met een suggestie komen

Zwijmelen op zaterdag 101


Robbert kan enorm genieten van de concerten van André Rieu en ik geniet dan weer van manlief.
Fijn weekend allemaal.


Kaarten - verzot

Wij waren vroeger een echt spelletjesgezin en gelukkig was Robbert dat thuis ook gewend, waardoor we buiten vaste klaverjasavonden met familie of vrienden ook vaak samen een potje rummikub of yahtzee speelden. Met de kinderen werd ook monopoly, risk en stratego gespeeld en mijn oma was dol op domino en kwartetten. Dammen, sjoelen en bowlen was ook populair en de jongste twee knullen hebben zelfs jaren op een schaakclubje gezeten. We hebben onze spelletjesgenen dus keurig doorgegeven.







Min verzint telkens een invalshoek en wij mogen die geheel naar eigen idee invullen

Kwaliteit

In het Engels bestaat een term voor zeer bijzondere tijd die je bijvoorbeeld met je
kinderen doorbrengt. In het turbulente leven als tweeverdiener ruim je daarvoor een plaatsje in. Het is een kwestie van passen en meten, want je carrière is je goud waard en je wilt bovendien geen society evenement missen. Buiten je 40-urige werkweek heb je ook nog het nodige te netwerken.
Je schijnt geweldig veel energie te krijgen van dat uurtje spelen met je kroost. Heel eventjes voel je je zelf weer kind. Althans dat heb je laatst ergens gelezen. Het is alleen erg vervelend als ze net op dat moment niet op hun beminnelijkst zijn. Je hebt immers zoveel moeite gedaan om het in te plannen. Wat een ondankbaar krengen. Ze hebben geen idee wat je allemaal aan je hoofd hebt. Kunnen ze daar niet een klein beetje rekening mee houden?
Intussen mis je hun eerste stapjes en woordjes, hun vorderingen in het zwembad en hun eerste verliefdheid. Ze vertellen over hun vreugde, verdriet en woede, maar jij bent niet hun aanspreekpunt. Dat is de juf van de naschoolse opvang, de oppasdame of de thuisblijfbuurvrouw.

Natuurlijk is dit aangedikt en cynisch verwoord. Maar het is voor mij een onbegrijpelijk fenomeen en ik vraag me af waarom mensen in zo'n situatie überhaupt een kinderwens hebben. Ben ik nou zo blond of ouderwets dat ik het niet kan volgen? Als er niet hoeft te worden bezuinigd op tijd, zijn er geen geplande uurtjes nodig om je kinderen aandacht te schenken. Je kunt dan immers onbezorgd en ongelimiteerd van ze genieten. En zijn ze eens in een slechte bui, dan staan er toch meer dan genoeg mooie momenten tegenover.
Ik hoop niet dat ik nu op iemands zere tenen heb gestaan. Het moest me gewoon even van het hart.

Het thema van Plato's WE is kwaliteit en het woord mag in de tekst van exact 300 woorden niet worden gebruikt.

Eerlijk delen


Maja de bij

Een fabel over bijenleven
In 1912 al geschreven
Was puur politiek
In feite heel ziek
Maar later heeft het pret gegeven

De kids volgden de avonturen
Van Maja en haar beestenburen
Het was op tv
En ik keek vaak mee
En Maja kreeg veel te verduren

Zwijmelen op zaterdag 100


Zoekend naar “honderd” belandde ik bij dit ingetogen nummer.
Mooie beelden, mooie woorden.
Kalmerende muziek van Huub Oosterhuis en Stijn van der Loo.
Weer eens wat anders.
Ik wens jullie een heerlijk weekend.



Honderd bloemen mogen bloeien.
Grond en lucht genoeg voor alle
zaden knollen anjelieren.
Stenen moeten stenen blijven.
Mensen vliegen hoog als goden.
Maar de zuring en de klaver
mogen bloeien honderdvoud.

Korenbloemen, flarden blauwe
hemel, vlijmende papaver,
morgensterren aan de dijken
flemend om gezien te worden
woekerend in de populieren
als een nest de maretak,
de bloem der zoenen bitterzoet.

Op zijn stekelige stengel
bloeit en treurt de kale jonker
en geen vlinder zal hem vinden.
Tronken zullen twijgen dragen,
varens op bevroren ruiten
zullen wuiven, bloeien mogen
honderd rozen van papier.

Broos op stelen ongebroken,
wild en blindelings verstrengeld,
in spelonken, op de vaalten,
tussen schotsen ijs en boeken,
op de graven, mogen bloeien,
alle ongelijk eenzelvig,
honderd bloemen zonder naam.

In een woud van droomgewassen,
stenen wortels, stalen webben,
tochtig labyrint van woorden,
woont een mens, op brekebenen,
lelie van het veld, met ogen
tranend bijna blind van zoeken
naar een plek die water geeft.

Brief 16

Hoi Novelle,

De waarheid in het midden en mosterdsoep. Klinkt allebei heel goed. Grappig dat we zo verschillend zijn in ons schrijven. Jij kunt zo leuk je enthousiasme laten doorklinken over bijvoorbeeld Abdolah of de natuur. En waar jij popelt van verlangen, ben ik meestal griezelig geduldig. Nieuwsgierigheid ken ik ook nauwelijks en verrassingen vind ik niet fijn. Maar als iemand aan mijn geliefden komt, word ik een furie en kan ik compleet van de leg raken. Dus stoïcijns kun je me niet noemen.

Echt balen dat je zoveel zorgen hebt om je vader. Over het beleid in de zorg zullen we het inderdaad maar niet hebben. Wat een ellende.
Ik heb je poll ingevuld, maar eigenlijk stond het exacte antwoord er niet bij. Wij douchen om de dag i.v.m. energiekosten en gevoelige huid. De andere dag doen we een kattenwasje. Manlief doucht lang en ik ben snelle Jelle. Het zal zéker verschil maken wat voor werk je doet en of het warm weer is.
België stuurt F-16's. Ik vind het allemaal doodeng en probeer er niet te veel van mee te krijgen. Daar ga ik alleen maar van piekeren en ik kan er tóch niets aan veranderen. (mijn bijnaam is struisvogel)

Oktober alweer. Wat vliegt de tijd. We krijgen binnenkort weer honderden liters blad te verwerken, terwijl we vorig jaar dachten dat het de laatste herfst in dit huis was. Tja, het kan verkeren ….
Kopers zijn nog niet in beeld. Misschien moeten we iets aan de prijs doen of van makelaar veranderen. Wie het weet, mag het zeggen.

Komende zaterdag is het de honderdste keer dat ik mijn rubriek “Zwijmelen op zaterdag” organiseer. Ik geniet er nog steeds van en vind het bijzonder dat er zulke trouwe deelnemers zijn. Wat kunnen smaken toch enorm verschillen. De een zwijmelt bij rockmuziek en de ander bij een smartlap. Het blijft boeiend en afwisselend. Zo ook het blogwereldje. Sommige schrijfsters zijn echt natuurtalenten en bij anderen twijfel ik of ik ze nog langer blijf volgen. Voegt het iets toe of doe ik het uit gewoonte of trouw? Er zijn bloggers met wie je echt een band opbouwt. Als er iets naars gebeurt in hun leven, raakt het je persoonlijk en zou je ze willen troosten. Woorden zijn dan vaak ontoereikend. Soms zijn mailtjes zelfs linke soep als het op communiceren aankomt. Hoofdletters, uitroeptekens, het zijn andere manieren om te schreeuwen. We maken het nu zelf mee met iemand in onze vriendenkring die ontspoord is. Triest, beschamend en kwetsend. Ik vind het ook eng dat mensen zo veranderen dat je ze niet meer herkent en zelfs bang wordt van hun gedrag.
Ik gooi er even wat vrolijks tussendoor om dat nare gevoel kwijt te raken.

Ik wens je een fijne week en wacht geduldig op jouw zeventiende epistel.
Lieve groet,
Marja

Stakkers

Was moeder te lui om te bouwen
Heeft vader geen nestje gevouwen
Ach gut wat een leed
Ellende compleet
Je kunt ouwelui niet vertrouwen

Zwijmelen op zaterdag 99


Bijna 100
Dankjewel zwijmelaars
Fijn weekend


Dromen


Ik denk overdag dat ik droom,
ik droom 's nachts alsof ik zag:
Was het 's nachts zo donker niet,
en niet zo licht bij dag,
't ware lastig uit de droom
van deze dromen te komen:
Of mijn droom denken is,
of mijn gedachten dromen!

~ Constantijn Huygens (1596-1687)