Contact - opgetogen

Zestig jaar geleden was zijn vrouw gestorven bij de geboorte van hun kindje.
Ze was de liefde van zijn leven en het liefst had hij haar willen volgen in de dood.
Maar hij moest verder om voor hun dochtertje te zorgen.
Janneke was intussen moeder van drie en oma van zeven kinderen.
Het was mooi geweest.
Hij had zijn best gedaan.
Nu mocht hij haar eindelijk volgen.
Opgetogen verheugde hij zich op hun weerzien.
In zijn hart was hij nog steeds dertig jaar en zijn lichaam nam hij immers niet mee.
Hij sloot zijn ogen en gaf zich glimlachend over.



12 opmerkingen:

  1. Oh Marja, wat prachtig... ik krijg er een brok van in mijn keel...
    Liefs,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat heb je dit mooi geschreven ,zo ontroerend !

    BeantwoordenVerwijderen
  3. In heel weinig woorden een leven samengevat. Knap!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Prachtig! Foto en verhaal vullen elkaar heel mooi aan.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hij heeft het nóg lang volgehouden dus het is hem gegund ! Deze mooie plaat zag ik in een crematorium levensgroot geprojecteerd op de wand, gespeeld werd "purple rain "....hij was nog véél te jong, nog geen 40 toen aids toesloeg en liet alleen z'n oude moeder na.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja dat was het, zo'n lieve knul, de zoon van onze buurvrouw!

      Verwijderen
  6. Heel mooi en ontroerend. En dan die afbeelding erbij...

    BeantwoordenVerwijderen