Herfstig schommelen

Ik hou van zijn prachtige platen
En kan dan het rijmen niet laten
Van hek tot gebouw
Wat maak je me nou
Wie houdt perspectief in de gaten

De kinderen zwaaien en zwieren
Het uitzicht lijkt hen te plezieren
Maar hoe naar benee
Och hemeltje, nee
Dat kost straks de nodige spieren

Er staat nergens stiekem een trapje
Men houdt ons misschien voor het lapje
Hoe kom je daar af
Dat is toch heel straf
Gonsalves maakt zeker een grapje

Zwijmelen op zaterdag 98


I'm a melancholy man, that's what I am,
All the world surrounds me, and my feet are on the ground.
I'm a very lonely man, doing what I can,
All the world astounds me and I think I understand
That we're going to keep growing, wait and see.

When all the stars are falling down
Into the sea and on the ground,
And angry voices carry on the wind,
A beam of light will fill your head
And you'll remember what's been said
By all the good men this world's ever known.
Another man is what you'll see,
Who looks like you and looks like me,
And yet somehow he will not feel the same,
His life caught up in misery, he doesn't think like you and me,
'Cause he can't see what you and I can see.

Ik was toen 15 en werd hier zelf een beetje melancholiek van.
Fijn weekend zwijmelaars.


Canadese op de thee

Zeven jaar geleden vertrok een ex-collega met man en drie kinderen naar Canada. Ze bouwden daar een nieuw bestaan op en zijn inmiddels alle vijf volledig ingeburgerd. Via het smoelenboek meldde ze dat ze van plan was om twee weekjes naar Nederland te komen. Enig om haar weer te zien en te spreken. Ik voelde me bovendien zeer vereerd dat ik überhaupt op haar lijstje voorkwam. Dinsdagmiddag kwam ze op thee, waarbij ik Belgische eclairs serveerde. Meer dan vier uur later waren we nog niet uitgekletst, maar ze moest op tijd aan tafel bij haar Tilburgse gastgezin.
Echt onwijs gezellig.

Brief 15

Hallo Novelle,

Je zeurt helemaal niet, hoor. Ik kan me zo goed voorstellen hoeveel zorgen en pijn je om je ouders hebt. We gunnen ze een fijne, zorgeloze oude dag en dan is het dubbel moeilijk om ze zo te zien lijden. Mijn vader is in redelijke conditie. Wel veel gewrichtsklachten en slecht ter been. Ook slikt hij voortdurend medicatie tegen trombose en te hoge bloeddruk en neemt pufjes tegen benauwdheid. Hij heeft COPD. De Friese stijfkoppigheid heeft hij ook en hij is lekker eigenwijs.
Je hebt wel heerlijk genoten van je kinderen en kleinkinderen. De dierentuin is natuurlijk altijd een succesnummer met kleine kinderen.

De Groningse verhalen zijn niet helemaal mijn ding, maar niet omdat ik oorspronkelijk uit Den Haag kom en vervolgens in Brabant en België ben gaan wonen. Ik lees graag boeken die zich afspelen in andere steden, landen of werelddelen, maar korte verhalen zijn me vaak te kort. Haha.
Momenteel lees ik veel boeken van Scandinavische schrijvers, voornamelijk thrillers. Ook de IJslandse auteur Arnaldur Indriðason spreekt mij aan.
Succes met je mozaïek. Laat je het zien als het af is?

Ik weet niet of je de gemiste vlucht van Richard, Asha en Rafaella nog hebt meegekregen, maar hier kun je het betreffende logje vinden.
Wat een toestand was dat, zeg. Denk je dat ze onderweg zijn naar Brussel, blijken ze in paniek onderweg te zijn naar ons. Gelukkig konden ze twee dagen later alsnog vertrekken. Gisteren zijn ze teruggevlogen en nu moeten ze officieel met hun klacht aan de slag en proberen om hun geld terug te krijgen. Dat wordt nog een heel gevecht.

Vorige week zaterdag kwamen Ronald en Marissa met de bus naar ons en dat werd reuze gezellig. Ze was al sinds december niet meer in Ravels geweest en ging het hele huis herontdekken. Ik heb ook nog met haar gevoetbald in de tuin en dat wil wat zeggen met die pootjes van mij. Ze is nu zesenhalf jaar en zit in groep 3. We zien haar echt groeien. Na het warme eten (spinazie, aardappelen en gehaktballen) heeft Robbert ze thuisgebracht.

De temperaturen zijn nu echt een flink stuk gezakt. Ik merk dat meteen aan mijn koude kluifjes. We hopen dat we de komende winter niet vaak worden losgekoppeld van het stroomnet. Er ligt al een stapel hout klaar op de veranda, maar zonder stroom kunnen we ook niet koken en douchen.

Ik wens je nogmaals veel sterkte met alle familieperikelen en stuur je een warme groet uit Ravels.

Gebroken

Te midden van vlijmscherpe scherven
Weet Warren weer magisch te verven
Vaak golven en vuur
Bizar en toch puur
Zo weet hij veel klanten te werven


Hieronder kunnen jullie meer van zijn werk bekijken

Zwijmelen op zaterdag 97





Vandaag dompel ik me onder in de nostalgie en plaats een aantal favorieten van mijn (schoon)ouders.
Hier vind je meer informatie over de heren musici.
Helmut Zacharias (sigarenas volgens mijn schoonvader)
Cor Steyn (ook heel leuk met Dorus)
John Woodhouse (mijn moeder vond hem een schatje)
Mantovani (voor de pure zwijmelmomenten)
Fijn weekend allemaal.


Contact - opgetogen

Zestig jaar geleden was zijn vrouw gestorven bij de geboorte van hun kindje.
Ze was de liefde van zijn leven en het liefst had hij haar willen volgen in de dood.
Maar hij moest verder om voor hun dochtertje te zorgen.
Janneke was intussen moeder van drie en oma van zeven kinderen.
Het was mooi geweest.
Hij had zijn best gedaan.
Nu mocht hij haar eindelijk volgen.
Opgetogen verheugde hij zich op hun weerzien.
In zijn hart was hij nog steeds dertig jaar en zijn lichaam nam hij immers niet mee.
Hij sloot zijn ogen en gaf zich glimlachend over.



Klussen

Huis helemaal perfect, relatie aan diggelen


Hieperdepiep hoera

Vandaag wordt het kleine manneke 92
Hij zit hier bij zijn vader op schoot
Zijn moeder draagt een witte blouse
Zus Annie zit voor hem
De twee overlevers

Fragiel

Ik vind het toch steeds weer bijzonder
Natuur blijft voor mij echt een wonder
Zo teer en fragiel
Ontroert het mijn ziel
Ik voel me zo nietig daar onder

Zwijmelen op zaterdag 96


Guus Meeuwis werd geboren in het plaatselijke klooster van Mariahout, een dorpje in de huidige gemeente Laarbeek, waar zijn ouders tijdelijk woonden. Meeuwis ging naar het Lorentz Casimir Lyceum, en studeerde vervolgens rechten in Tilburg. Op het Stella Maris College werd al snel duidelijk dat Meeuwis artistiek en muzikaal begaafd was. Na een romantisch weekend in Brugge met zijn vriendin Valérie schreef hij het nummer Het Is Een Nacht. Uitkomend voor het Tilburgs Studenten Corps Sint Olof wonnen Meeuwis en zijn begeleidingsgroep in 1994 met dit nummer het eerste AHC-Studentensongfestival op de ALSV Quintus in Leiden. De groep kreeg vervolgens een platencontract aangeboden door talentscout Willem van Schijndel. Zo ontstond de groep Guus Meeuwis & Vagant (vernoemd naar het lievelingscafé van Meeuwis en zijn "studentenvrienden"). Deze begeleidingsgroep bestond oorspronkelijk uit Marc Meeuwis, Jan Willem Rozenboom, Hugo van Bilsen, Robin van Beek en Dirk Oerlemans. In 2001 is de band Vagant opgehouden te bestaan en richtte Meeuwis zich op een solocarrière.

Ik wens jullie een fijn weekend.


Samen sterk

Er wordt de laatste week heel wat geklust in blogland. Dankzij het nieuwe thema van Plato worden al schrijvend zowel panden als lijven grondig verbouwd. Dit gebeurt niet altijd belangeloos en de verhalen zijn vaak grappig, ontroerend, schokkend of zelfs verbijsterend. Voorbeelden te over dus. Vandaar dat ik een nieuwe invalshoek probeer te vinden. Dat was eigenlijk nog niet zo simpel.

Gisteravond overlegde ik met mijn (v)echtgenoot en we filosofeerden wat over ons verleden, dat gezamenlijk intussen een periode van ruim drieënveertig jaar bestrijkt. In die tijd hebben we vele groeiprocessen doorgemaakt en zijn op diverse momenten nieuwe wegen ingeslagen.
Ik neem aan dat dit voor veel mensen geldt. Al zijn er natuurlijk figuren die vastberaden hetzelfde pad volgen en hun principes koesteren en in ere houden. Vaak zorgden de omstandigheden voor koerswijzigingen en regelmatig was het ons kroost dat het tij deed keren. Ook (schoon)familie dreef ons wel eens tot rigoureuze stappen. Uiteindelijk was de kwaliteit van onze relatie doorslaggevend. Voor ons heiligde dit doel vele middelen. Together we're strong.

Wij zijn praters en communiceren er dus lustig op los. Niet de hele dag door, maar sowieso eindigen wij de avond aan een tweepersoonstafeltje in de eetkamer. Alle andere ruimtes zijn dan opgeruimd, de computers afgesloten en de lichten grotendeels gedoofd. Het laatste uurtje voordat we gaan slapen.
We nemen de dag door, brainstormen, plannen een weekmenu, delen onze ervaringen en stellen de koers eventueel bij. Op zulke momenten worden vaak ook beslissingen genomen over wijzigingen in onze woonsituatie, de aanschaf van het een en ander of hoe we onze houding bepalen tegenover de problemen die op dat moment op onze bordjes liggen.
Wanneer er geen gelegenheid is, doordat we logees hebben of doordat er onenigheid is, voelen we ons allebei ontheemd en verloren. We zijn een maf stel.

Het septemberthema is renoveren. Het woord zelf mag niet worden gebruikt en de tekst moet exact 300 woorden tellen. Kijk bij Plato voor alle renovatieverhalen.

Turkije werd Ravels

Afgelopen zondagmiddag rond 4 uur zouden oudste zoon, schoondochter en kleine meid vertrekken naar Izmir voor twee weken pionierswerk in de Turkse gemeente aldaar en een weekje vakantie als afsluiting. Rond het middaguur ging de telefoon en meldde zoonlief dat hun vlucht diezelfde ochtend om 6 uur was vertrokken. Volgens hun vliegmaatschappij hadden ze de website in de gaten moeten houden. Nou ja zeg! Je vervroegt toch niet zomaar een vlucht met tien uren?

Op dat moment wilden ze maar één ding: zo snel mogelijk naar pap en mam in Ravels. Hier konden ze uithuilen, op adem komen en opnieuw beginnen met het zoeken naar een vlucht en het invullen van een klachtenformulier. Thuis in Banholt hebben ze namelijk geen internet.

boeket van buuf
Wij hebben ze twee dagen en nachten opgevangen en zo goed mogelijk geadviseerd. Het is gelukt om dinsdagmiddag opnieuw te boeken bij een andere maatschappij. Ook hun retourvlucht was namelijk geannuleerd omdat ze bij de heenreis niet kwamen opdagen. Dat heet een “no-show” (ik noem het een klucht). Door alle dubbele kosten hebben ze het laatste vakantieweekje moeten laten vallen.

We hebben onze troost en bijstand geboden en even heerlijk van Rafaella genoten. De buurvrouw bracht zelfs nog bloemen van haar schoonzoon, die zijn winkel een weekje sluit i.v.m. vakantie.
Nu in de clinch met Vliegticket en Corendon.

Maak me wakker als het hier saai wordt …...

Brief 14

Hallo Novelle,

Na twee zomerse rustmaanden hervatten we onze briefwisseling en mocht ik afgelopen dinsdag jouw veertiende epistel ontvangen. Wat hebben we weer een heerlijk cadeautje gehad in de afgelopen week. De zomer heeft ons nog een zonnig staartje geschonken. Dat neemt niemand ons nog af.

We hebben inderdaad een aantal keren wateroverlast gehad. De kelderruimtes stonden blank en Robbert is dagen bezig geweest om alles te redden en drogen. Natuurlijk zijn er pompen geplaatst en schotten. Ook zijn kwetsbare dingen zo hoog mogelijk opgeborgen. Toch kun je heel weinig doen als de hemelsluizen opengaan.
De straten in Tilburg en Turnhout stonden zelfs blank.

Onze middelste zoon had de boel onder water staan en hij heeft niet eens een kelder. Door het water was zijn voordeur ontzet en kreeg hij die met moeite open en dicht. Dat had nog een extra gevolg, want doordat hij de dagen daarna zo intens bezig was met het sluiten van zijn voordeur, vergat hij de sleutelbos uit de deur te verwijderen en was blij toen hij de deur eindelijk dicht had. Na zijn nachtdienst ging hij genieten van zijn welverdiende rust. Passanten zagen de sleutelbos, drukten op de afstandsbediening van de auto en wisten meteen welke wagen ze konden stelen. Zo kwam hij ook nog zonder auto te zitten. Gelukkig heeft de verzekering uitgekeerd en is hij weer mobiel. Zijn sloten zijn vervangen en hij is de schrik te boven.

Het is inderdaad fijn om vrienden en kennissen te hebben waarmee je decennia aan herinneringen deelt. En het maakt vaak niet uit hoe verschillend de karakters of belevenissen zijn. Je mag jezelf zijn.
Van nare berichten probeer ik me altijd te distantiëren, al lukt dat niet altijd. Soms kun je dingen met humor oplossen en soms is er maar één advies “niet reageren”.
Momenteel spelen er veel vervelende dingen in de levens om ons heen. Ik scherm me zoveel mogelijk af nadat ik vergeefse pogingen heb gedaan om te helpen, luisteren en begrijpen. Nog steeds kan ik verbijsterd zijn door brutaliteit en valsheid. Er is geen verweer tegen.

Leuk dat we weer begonnen zijn.
Lieve groet uit Vlaanderen.

Druppel

Magie van het fotograferen
Is eindeloos blijven proberen
De dame of vent
Bevriest het moment
En jij kunt slechts applaudisseren

Zwijmelen op zaterdag 95




Wisten jullie dat dit zijn dochter is? Miss World 2003.

Helaas was de nieuwe tool maar eenmalig inclusief fotootjes.
Nu dus alleen de linkjes.

Fijn weekend allemaal.



Brrr

Aankondiging Vlaamse ijstijd


bron: HLN

Herfst



NATUUR IN VERVAL
STEMMING DAALT MEE

Wil je ook meedoen met deze uitdaging?
Kijk dan bij Marion.