Nummer 1

Achtendertig jaar geleden werd onze nummer 1 geboren.
Dit nummer stond toen bovenaan in de top 40:



Lieve dochter, we wensen je een heerlijke verjaardag en hopen dat je lekker verwend wordt.

Mandarijntjesmuis

Een zeldzame fruitmuis uit Veere
Wil best nog wel even poseren
Zijn buikje zit vol
En hij heeft dus lol
Restant om te fotograferen

Zwijmelen op zaterdag 89


Anneke Douma zingt het Friese volkslied.
Ik hoor dit vaak neuriën door mijn vader.
Hij is terecht trots op zijn roots.
Klik hier voor de tekst en de vertaling.

Ik wens jullie een heerlijk weekend.

Winterslimheid


Mijn drakerige invalshoek heb ik ingevuld door het thema te veranderen van zomerzotheid in winterslimheid. 
Ik zag toevallig deze foto en dacht: “Kom, ik doe eens lekker dwars.”

Invalshoek is een uitdaging van Reismeermin. Klik hier voor haar website.

Een gazonnetje

De schrijfveer van vandaag vertolkt perfect de heimelijke wens van manlief. Hij zou het liefst een prachtig strak gazon hebben waarin geen enkel paardenbloempje of klavertje zich waagt en waar de mollen en woelmuizen met een grote boog omheen lopen. Helaas hebben we een gigantisch knollenveld waarop zelfs een hordeloper zijn enkels verzwikt.

Zelf vind ik het niet zo'n groot probleem. Die kleurige bloemetjes staan best gezellig. Het lopen gaat inderdaad een tikje lastiger en je moet goed opletten waar je stapt. In het donker waag ik me niet aan de oversteek.

Ach, er moet iets te dromen blijven, nietwaar.

Rara

De foto is prachtig genomen
Ik kan hier alleen maar van dromen
Maar wat stelt het voor?
Heb jij dat al door?
Benieuwd naar reacties die komen

Zwijmelen op zaterdag 88


Muziek om heerlijk bij te ontspannen en mijmeren.

Geniet van het weekend.

Lekker of vies

Met je handen langs de spijlen van het hek. Kijk maar eens hoeveel kinderen dat onwillekeurig doen wanneer ze langs een traliewerk lopen. Die ribbelige trilling die dan door je arm gaat, voelt best lekker. Ze malen er niet om hoe vies hun handen worden. Deed jij dat vroeger ook?
Sommige ouders zullen daar voor waarschuwen. Zeker wanneer ze zelf overdreven bang zijn voor viezigheid en bacteriën. Ik ken mensen die deuren met hun elleboog openen, zich voortdurend bewust van de smerigheid die daar aan kleeft. Ik ben blij dat ik daar geen last van heb. Lijkt me heel vervelend.

Boezemvrienden

Een katertje claimt zonder schromen
Waar menig man niet aan mocht komen
Tevreden gespin
Zo fijn tussenin
Daar mag de rest hooguit van dromen

Zwijmelen op zaterdag 87




In de jaren 70 en 80 draaiden we nog regelmatig platen, vooral easy listening. Aan Billy hebben we ook dierbare herinneringen. Heerlijk genieten en babbelen met goede vrienden, terwijl dit soort muziek op de achtergrond speelde. Maar we zongen ook wel eens mee hoor.

Ik ben benieuwd wat jullie weer in petto hebben.

Fijn weekend, zwijmelaars.

Memorabel

Is het niet vreemd hoe relatief memorabele momenten in de loop van je leven in een ander perspectief komen te staan. Waar je als kleuter dingen beleeft die als een schok binnenkomen, als tiener denkt dat de wereld vergaat en als twintiger zeker weet dat er niets ergers bestaat, kun je je later vaak niet eens meer voorstellen waarom het zo'n gigantische impact had.
Wat is dat? Groei of verlies? Of misschien beide. Mettertijd word je rustiger en een beetje wijzer, terwijl je een stuk naïviteit en verwondering kwijtraakt. Je krijgt een laagje eelt op je ziel. Soms is dat een zegen.
Er blijven natuurlijk altijd bepaalde dingen hangen, zolang de radertjes in je bovenkamer keurig blijven draaien. Mooie herinneringen aan je jeugd, verdriet en gemis na het overlijden van dierbaren, de emoties uit je verkeringsperiode, je huwelijksdag en het moment dat je vader of moeder wordt.
Ook belevenissen die erg schokkend, kwetsend of bedreigend zijn geweest, blijven je bij. Soms zou je er wel een paar willen deleten van je harde schijf. Vooral als je met regelmaat midden in de nacht rechtovereind in bed zit en de traumatische gebeurtenissen herbeleeft.
Maar het lijkt me minstens zo afschuwelijk om helemaal zonder herinneringen te leven. Stel dat iedere vorige dag in een gapend gat verdwijnt of dat je moet toekijken hoe het je partner overkomt. Niet meer weten wie je bent. Geen enkel realiteitsbesef hebben. Een gewist geheugen en daarmee een verloren liefde. Dat is een heel ander soort nachtmerrie.
Ik hoop van ganser harte dat we geuren, kleuren en klanken onthouden. Ik wens dat we elkaar blijven herkennen, waarderen en liefhebben. Ik duim voor een oude dag vol dierbare terugblikken met de beroemde woorden “Weet je nog wel, oudje?” Samen oud worden is niet het allerbelangrijkste. Nee. Het samen beseffen.

Het themawoord is “gedenken”. Kijk voor de andere invullingen bij Plato.

Op handen gedragen

Fins koppel wint kampioenschap vrouwdragen

Bron: HLN

Nou word ik best graag op handen gedragen door mijn man, maar zo letterlijk hoeft hij dat niet te nemen.

File

Wij turtles zijn stapel op file
Al hebben wij zelf dan geen wielen
Geen blijf van mijn lijf
Maar knus met ons vijf
En noem ons gerust infantielen

Zwijmelen op zaterdag 86

Dit nummer komt uit de western “Paint your wagon” en ik herinner me dat mijn broer en ik probeerden om zijn stem na te doen.


I was born under a wandrin' star
I was born under a wandrin' star
Wheels are made for rolling, mules are made to pack
I've never seen a sight that didn't look better looking back
I was born under a wandrin' star

Mud can make you prisoner and the plains can bake you dry
Snow can burn your eyes, but only people make you cry
Home is made for coming from, for dreams of going to
Which with any luck will never come true
I was born under a wandrin' star
I was born under a wandrin' star

Do I know where hell is, hell is in hello
Heaven is goodbye forever, its time for me to go
I was born under a wandrin' star
A wandrin' wandrin' star

(Mud can make you prisoner and the plains can bake you dry)
(Snow can burn your eyes, but only people make you cry)
(Home is made for coming from, for dreams of going to)
(Which with any luck will never come true)
(I was born under a wandrin' star)
(I was born under a wandrin' star)

When I get to heaven, tie me to a tree
For I'll begin to roam and soon you'll know where I will be
I was born under a wandrin' star
A wandrin' wandrin' star

Fijn weekend allemaal.

Brief 13

Hallo Novelle,

Mooie score voor die vier euro. Ik koop de laatste dertig jaar geen enkel boek meer. We hebben er juist honderden geloosd richting kringloop. Als het niet te leen is, lees ik het niet. Haha. Ik hoor graag wat je van die boeken vindt, dan ga ik de bieb benaderen.

Ik kan me helemaal vinden in jouw stelling om overal het beste van te maken, prioriteiten te stellen en tevreden te zijn. Wij kregen dat eigenlijk van huis uit mee. Daar ben ik mijn ouders erg dankbaar voor. Op onze beurt hebben we dat ook aan onze kinderen meegegeven.

Vorige week waren we in Zoetermeer bij mijn vader op bezoek en zijn vriendin Femke was er ook. We hebben gezellig gebabbeld en vertrokken om kwart over 4 richting zuiden. Normaal gesproken zijn we dan voor zessen thuis. Helaas dook half Nederland even later de file in vanwege de Oranjekoorts. Nou, ik kan je verzekeren dat de temperatuur niet zakt als je een uur doet over het stukje van Rotterdam naar Dordrecht. Maar ja, we hadden nu eenmaal geen vleugeltjes en geduld is een schone zaak in dit soort gevallen. We hebben niets gemist aan die eerste helft. Er werd slecht gespeeld. Het mag een wonder heten dat ze toch hebben gewonnen.

Deze week gaan we Marissa weer eens opzoeken. Woensdagmiddag wilden we al naar Ronald, maar hij ging gezellig bowlen met zijn dochter en een buurvrouw. Wij moesten ons bezoekje dus even uitstellen. Tegenwoordig gaat hij ook veel met zijn metaaldetector op pad. Sinds kort is dat een nieuwe hobby van hem. Zo komt hij lekker in de buitenlucht en wie weet welke vondst hij nog eens doet. Het is een stuk gezonder dan gamen op de laptop met een asbak voor je neus.

Volgende week donderdag heb ik afgesproken in Berkel met twee vriendinnen van de zwangerschapsgym uit 1976. Dus wederom richting wilde westen. Dat is het nadeel als je zo ver weg gaat wonen. Zij zijn een stuk ouder, want ik was immers pas 21 toen we gedrieën in verwachting waren. We werden achtendertig jaar geleden in dezelfde zomerse maand moeder. Eentje van haar enige zoon, eentje van haar tweede kind en ik van onze oudste. Bovendien werden beide dames zes jaar geleden in hetzelfde kwartaal oma als ik. Samen hebben we nu zeven kleinkinderen. We hebben al die jaren contact gehouden. Best bijzonder toch?

Geniet van deze aangename temperaturen en de weelderige natuur. (N.B. Weelde hoort bij Ravels en ligt zes km ten noorden van ons)

Zomergroet uit het zuiden
Marja