Brief 7

Hallo Novelle,

Net als jij heb ik de neiging om meteen te antwoorden op mailtjes en brieven. Grappig. Je bent filosofisch bezig tijdens het autoritje naar je ouders. Ik heb ook wel eens zulke momenten waarin ik me los voel van de werkelijkheid en erboven lijk te zweven. Dan kan ik ook schrikken van geluiden of plotselinge veranderingen. Wat triest om je ouders zo achteruit te zien gaan. Wat voel je je dan vaak machteloos. Ik wens jullie veel sterkte.

Mijn vader is nu 91 en woont sinds december 2012 in een seniorenflat. Dat is een hele verbetering in vergelijk met de eengezinswoning waar hij vanaf 1972 woonde. Nu hoeft hij geen trappen meer op en af en zijn huishouden is overzichtelijk. Hij is slecht ter been en gebruikt buitenshuis een rollator. In huis kan hij zich redelijk verplaatsen. Na diverse tia's moet hij bloedverdunners gebruiken en is hij zo nu en dan “stukjes” kwijt. Ook merken we dat zijn kortetermijngeheugen achteruit holt. Hij is een mens van de dag, want een volgende tia kan fataal zijn. Gelukkig is er nu een alarm in zijn flat en draagt hij een bandje. Zijn vriendin is 68 en komt vrijwel dagelijks bij hem langs. Dat geeft mijn broer en mij veel rust. Ook onze dochter bezoekt hem wekelijks en is stapelgek op haar oop.
Ik moet er niet aan denken om hem te verliezen, maar ik ben ook realistisch genoeg om er rekening mee te houden. We hopen allemaal dat het dan in zijn slaap gebeurt, zodat hij geen pijn en spanningen meer hoeft mee te maken.

Wat leuk dat de jongste gaat backpacken met haar vriend. Onze dochter van bijna 38 heeft ook heel wat verre reizen gemaakt. Zij is een echte globetrotter. Ik ben nooit zo'n avonturierster geweest. In feite ben ik een oersaaie huismus. Hahaha.
Hoewel ik rond mijn zestiende wel woeste plannen had om te emigreren naar Australië of Nieuw-Zeeland. Maar dat hield op zodra ik verkering kreeg met Robbert en mij duidelijk werd dat hij aan zijn zaak in Den Haag gebonden was. Mijn ouders haalden toen opgelucht adem.
Natuurlijk maken wij ons zorgen om onze kinderen. Dat gaat eigenlijk nooit over. Toch kan ik bij zulke verre reizen naar onbekende oorden wel dingen loslaten in het vertrouwen dat ze niet in zeven sloten tegelijk zullen lopen. Heerlijk om zo te bruisen van energie en zelfs tijdens een verhuizing al te dromen van Maleisië.
Onze jongens zijn geen backpackers. Oudste (36) is getrouwd en vader van Rafaella. Hij heeft zijn eigen schoonmaakbedrijf en is daarnaast actief pionier in de velddienst, samen met zijn vrouw. Middelste (34) werkt bij de politie in Dordrecht en heeft een vriendin die in Zaanstad woont. Onze jongste (32), vader van Marissa, is autistisch en woont sinds een paar maanden in een begeleid woonproject.

Het is de laatste tijd erg stil in blogland. Sommige bloggers klagen over gebrek aan inspiratie. Daar heb ik ook wel eens last van. Bovendien is het prachtige lenteweer debet aan de rust op het www. Mensen willen de natuur in om van het voorjaar te genieten. Heel begrijpelijk. Ik heb al heel wat bollen, bloesem en lammetjes voorbij zien komen. Prachtige plaatjes.

Dit alles zit ik al op donderdagochtend te typen en misschien is het a.s. dinsdag wel heel ander weer. Laten we vooral genieten van het moment.

Ik wens je een fijne week en kijk uit naar je volgende brief.

Lentegroet uit Vlaanderen.

7 opmerkingen:

  1. Mooie brief vol liefde jegens je vader , kinderen en kleinkinderen en je man natuurlijk .

    Saai ben je niet Marja dat blijkt wel uit je blogs en deze brieven :-D

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo Marja
    Een mooie persoonlijke brief hoor.
    Ik zal me strakjes even gaan beraden wat ik terug zal schrijven.
    groetjes uit het bewolkte Hoogeveen waar het wel wat kouder is geworden dan gisteren.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat leuk om zo mee te lezen zo kom ik veel meer over je te weten. dikke kus.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Grappig is dat hé, dat je brieven ( en mailtjes) het liefst meteen beantwoord, dat doe ik ook altijd. Hoewel je een mailtje natuurlijk niet altijd direct tegekomt wanneer het verzonden is maar ná lezing wil ik ook altijd "heet van de naald"terugschrijven.
    Het vroege voorjaar speelt de bloggers parten denk ik. Dan zakken de reacties altijd in wat natuurlijk helemaal niet zo gek is.
    De mensen zijn meer buiten en eer zijn wat korte vakanties door de feestdagen . Vooral de mensen met een kampeerplek zijn druk doende de boel zomerklaar te maken.
    Gelukkig merk ik er nú nog niet zoveel van want het duurt nog lang eer het weer winter is en het bloggen weer aantrekt;-)
    Maar ik weet uit eerdere jaren dat zowel jij als ik vrijwel naadloos door bloggen, zomer of niet;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooie brief. Mijn schoonvader is inmiddels ook 91. Mensen van de dag inderdaad.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Het is de laatste tijd erg stil in blogland. Te begrijpen want lappen teksten schrijven is niet meer zo in. Webloggen is op z'n retour. In ons geval houden we het sinds januari 2005 gewoon vol. We hebben dan ook een fotoblog waarin de foto's het verhaal vertellen. Lappen tekst lezen is niet ons beider favoriet. Aan ZOZ doet m'n lief graag mee. Toevallig las ik deze log. De info over je kinderen heb ik ter info tot me genomen. Je geeft wel heel veel privé info weg op het openbare internet, maar dat is jouw keus. Ik zou dat beslist niet doen. Beide zoons zouden het ook niet plezierig vinden.
    Grtz Mara

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een leeftijd, 91 jaar. Prachtig. En dan een vriendin van 68 - dat vind ik al helemaal fantastisch!

    BeantwoordenVerwijderen