Logees

Wij mogen ons weer verheugen op een delegatie uit het uiterste zuiden van Limburg. Richard, Asha en Rafaella komen dit weekend logeren. Ik ben zó benieuwd hoe de kleine meid intussen is veranderd. De laatste keer dat we haar zagen was twee maanden geleden. Het gaat zo hard op die leeftijd. Ze is nu al 8 maanden.

Het zwijmelen zal morgen op diverse fronten plaatsvinden en zeker niet alleen op mijn blog. Misschien gooi ik maandag wel een paar kiekjes van ons prinsesje op het www. We zullen zien.

Ik wens jullie een zalige, zonnige zaterdag en zondag vol zwijmelmomenten.

Thursday Challenge "Creative"

Ik oefende toen met mijn eerste eigen camera, een Agfa Isoly IIa.
Er pasten 16 vierkante opnames op een rolfilm.
Mijn broertje zette ik op dia en later is hiervan een foto gemaakt.
Op de achtergrond staat een huis in de wijk Marlot.

Het dak op

Hij heeft duidelijk geen last van hoogtevrees

Brief 4

Hoi Novelle,

Naar aanleiding van je laatste brief ben ik een beetje in het onderwerp gedoken en dit is wat ik onder meer tegenkwam:
De Evangelische Gemeente profileert zich vooral rond een drietal onderwerpen: de onfeilbaarheid (of zelfs: 'foutloosheid') van de Bijbel, de strijd tegen de evolutietheorie (en in het verlengde daarvan propaganda voor het creationisme) en medisch-ethische onderwerpen, zoals abortus en euthanasie.
Klopte dat met jullie eigen overtuigingen in die periode?
Wij hebben in verband met de keuze van oudste zoon en zijn vrouw heel wat water bij de wijn moeten doen en sommige onderwerpen zijn min of meer taboe geworden. Hoewel we onze kinderen volledig vrij lieten in hun denken tijdens de opvoeding, kozen R en A voor regels, geboden en verboden.
Ik ben nogal allergisch voor heilig moeten en jij beschrijft jezelf als vrijdenker. Ik kan me in dat verband goed voorstellen dat jullie zijn overgestapt naar de Remonstrantse Kerk. Ook hiervoor moest ik even wat googelen:
De Remonstrantse Broederschap bepleit een vrij en verdraagzaam christendom. Iedereen is vrij het geloof op zijn eigen manier te beleven.
In 2010 was ongeveer de helft van de gemeentepredikanten vrouw. In 1986 waren de Remonstranten het eerste kerkgenootschap dat de Kerkorde zodanig wijzigde dat relaties van paren van hetzelfde geslacht kerkelijk ingezegend konden worden.
Dat klinkt al een heel stuk toleranter.

Je hebt helemaal gelijk over de rechten van grootouders. Heel fijn dat jullie in dat opzicht goed hebben samengewerkt na de scheiding van je zoon. Ik zou de eerste jaren van Marissa graag nog eens over willen doen. Wat hebben we veel gemist. Gelukkig is ze nu regelmatig bij haar vader. Ze hebben heel veel in te halen. Gisteren (24/2) werd ze 6 en we gaan morgenmiddag even bij haar langs om een cadeautje te brengen. Iedere woensdag is het vaderdag en om de week op zaterdag.
Komend weekend gaan wij weer genieten van onze jongste kleindochter Rafaella. Ze komt met haar ouders logeren dankzij een extra dagje vrij. Volgende week maandag ligt alles plat in het zuiden i.v.m. carnaval. Zij wonen in Banholt en werken in Luik en Maastricht.

Jij houdt van de wind die hard door de bomen boldert? O nee, jakkes, ik heb een bloedhekel aan storm.
Ik zeg wel eens: “Ik ben in een vorig leven waarschijnlijk weggewaaid”. Ik word er onrustig van. Mijn lievelingsweer is zonnig, bijna bladstil en een graadje of 23. Warmer hoeft het voor mij niet te zijn.

In ons gezin is de zaak altijd een belangrijk punt geweest. Van (schoonouderlijk) huis uit gingen zaken vóór het meisje en die norm nam mijn man automatisch mee in ons huwelijk. Driekwart van de familie werkte in de fotohandel. Zelfs schoonzoons die een heel ander beroep hadden, stapten over naar de firma om hun echtgenotes een zelfde levensstijl te kunnen bieden als ze thuis gewend waren.
Ondanks die boodschap was ik gewoon trots op mijn rol als echtgenote en moeder. Misschien een stukje Fries karakter van mijn vader geërfd? Ik was een omgekeerd emancipatiemodel, voor zover er zoiets bestaat.
Jij miste het wel om een eigen inkomen te hebben, schreef je eerder. Wat deed jij voor werk voordat jullie trouwden en was dat ook je eerste keuze?

Als ik dingen vraag waarover je liever niet wilt schrijven, meld dat dan alsjeblieft. Ik heb soms de neiging om een beetje door te draven. Ik kan me voorstellen dat je niet alles op het www wilt delen.

Lieve groet uit Ravels.

Droomvlucht

Gonsalves maakt magische platen 
Daarbij kan ik rijmen niet laten 
De droom van een kind 
Gedragen door wind 
Piloot heeft nog niets in de gaten

Zwijmelen op zaterdag 67


Waldo de los Rios (Buenos Aires, 7 september 1934 – Madrid, 28 maart 1977) studeerde aan het Nationaal Conservatorium van Buenos Aires. Van 1958 tot 1962 woonde hij in de Verenigde Staten. Nadien verhuisde hij naar Spanje, waar hij succes had met zijn Argentijnse groep Los Waldos, die een mix van folk met elektrische invloeden bracht.
De los Rios componeerde muziek voor films en arrangeerde muziek voor verschillende popartiesten. Hij was het best gekend voor zijn omzettingen van klassieke muziek in popmuziek. In 1970 scoorde de Spaanse zanger Miguel Rios een hit met ‘Ode to joy’, een stuk van Beethoven, gearrangeerd door de los Rios. Een jaar later scoorde de los Rios een nummer één hit in Nederland met een opname van Mozarts Symphonie no. 40 met het Orquesta Manuel de Falla. De BBC gebruikte verschillende van zijn arrangementen van muziekstukken van Mozart als themamuziek voor hun programma’s. De Los Ríos’ versie van Schuberts Unfinished Symphony No. 8 werd gebruikt in the serie ‘De Smurfen’, als achtergrondmuziek bij Gargamel.
In 1971 dirigeerde de los Rios de Spaanse Songfestivalinzending ‘En un mundo nuevo’. Karina eindigde ermee op de tweede plaats, na de Monegaskische inzending ‘Un banc, un arbre, une rue’ van Sévérine. Waldo de los Rios was de enige Zuid-Amerikaanse dirigent op het Songfestival.

Wie herinnert zich dit nog?

Als de liefde niet bestond


Als de liefde niet bestond
Zullen ze stilstaan, de rivieren
En de vogels en de dieren
Als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
Zou het strand de zee verlaten
Ze hebben niets meer te bepraten
Als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
Zou de maan niet langer lichten
Geen dichter zou meer dichten
Als de liefde niet bestond

Nergens zouden bloemen staan
En de aarde zou verkleuren
Overal gesloten deuren
En de klok zou niet meer slaan

Als de liefde niet bestond
Dan was de hele vrijerij bedorven
De wereld was gauw uitgestorven
Als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
Zou de zon niet langer stralen
De wind zou niet meer ademhalen
Als de liefde niet bestond

Geen appel zou meer rijpen
Zoals eens in het paradijs
Als wij elkaar niet meer begrijpen
Dan is de wereld koud als ijs

Ik zou sterven van de kou
En m'n adem zou bevriezen
Als ik je liefde zou verliezen
Er is geen liefde zonder jou

~ Toon Hermans

Thursday Challenge "Electricity"

In ons dorp bepalen ze nog steeds het straatbeeld

St Cecilia

Cecilia is een Romeinse martelares en heilige in de Rooms-katholieke Kerk. Volgens de legende kwam ze uit een Romeinse voorname familie. Ze zou zeer jong zijn gedwongen te huwen met iemand uit een andere Romeinse adellijke familie. Ze vond troost in de muziek en stierf de marteldood omstreeks 230.
Als patrones van muzikanten werden talrijke muziekverenigingen, koren, fanfares en orkesten naar haar genoemd. Zelf was ze ook inspiratiebron van vele composities, zoals Henry Purcells hymne Hail! Bright Cecilia van 1692.

Jeugdroman

De 17-jarige Taylor is van plan haar zomer aan het zwembad door te brengen, maar dan hoort ze dat haar vader nog maar enkele maanden te leven heeft.
Hij wil de zomer met zijn gezin doorbrengen in hun huisje aan het meer, een plek waar ze in geen jaren zijn geweest. Tevens de plek waar Taylor vijf jaar geleden haar eerste vriendje en haar beste vriendin heeft achtergelaten met het idee nooit meer terug te keren.
Nu krijgt ze ongewild een tweede kans. Zal Taylor deze keer niet weglopen?

Een ontroerende jeugdroman van Morgan Matson.
Je hoeft geen 17 te zijn om dit boek in een ruk uit te lezen.
Zet bij sommige hoofdstukken wel de tissues klaar.

Corresponderen door de jaren heen

Soms wil ik ergens over schrijven, maar dan twijfel ik of ik dat al eerder heb gedaan. Al scrollend door mijn oude berichtjes ontdek ik dat mijn labels niet altijd de lading dekken. Ik heb het niet kunnen vinden en neem het risico dat ik in herhaling val.

Brieven schrijven heb ik altijd leuk gevonden. Begin jaren 60 waren dat korte briefjes naar mijn grootouders. In mijn tienerjaren correspondeerde ik intensief met een nichtje in Utrecht.

Rond mijn vijftiende plaatste ik een oproep met fotootje in de Popfoto. Ik zocht penvrienden en kreeg heel veel reacties vanuit de hele wereld. Na selectie bleven er een paar over: Just in Suriname, Dariusz in Polen, Derek in Australië, Raymond in België en een Amsterdams meisje, van wie ik de naam ben vergeten.

Ook Ann uit Seattle bleef ik regelmatig schrijven nadat ze bij ons had gelogeerd. Mijn moeder had ons opgegeven als thuisbasis voor een afgestudeerde Amerikaanse die een trip door Europa cadeau had gekregen.

En morgen verwacht ik weer post uit Hoogeveen. Het blijft leuk!

Lieveling

Kijk eventjes naar deze schatten 
Die liefde van ’t scherm laten spatten 
Verrukkelijk stel 
Dat zien jullie wel 
Hij legt haar compleet in de watten 

Wij laten ons zo niet betrappen 
Dat zal iedereen heus wel snappen 
Wij gaan voor privé 
Veel beter idee 
Dat spaart ons dan ook heel wat grappen 

Nu veertig jaar na de verloving 
Nog steeds niet ontwaakt uit verdoving 
Dus vieren we feest 
Wanneer je dit leest 
Lief staaltje van nachtrustberoving

Zwijmelen op zaterdag 66


Veertig jaar geleden op zaterdag 16 februari verloofden wij ons op het hoogste puntje van de Euromast.
Albert West stond toen op nummer 9 in de top 40. Dus legt manlief zijn hoofd nog maar eens op mijn schouder.

Zwijmel gerust met ons mee.

Valentijnsdag


Maak er een liefdevolle dag van

Thursday Challenge "Books"

Rob Gonsalves (geboren in 1959 in Toronto) is een Canadese schilder van het magisch realisme met een uniek perspectief en stijl. Hij produceert originele werken, limited edition prints en illustraties voor zijn eigen boeken.

Enge Kerksteeg

Gezien vanaf de Warmoesstraat

Brief 3

Hallo Novelle,

Zoals je intussen weet, was de uitslag van de MRI gunstig. Er zijn geen vreemde, nieuwe dingen te zien in mijn bekken en dat is ook de bedoeling. Na zeven jaren hebben we afscheid genomen van mijn oncoloog. Hij vindt dat ik verder kan volstaan met een jaarlijkse controle bij de gynaecologe.

Jouw tic is juist een eigenschap waar alle gezinsleden baat bij hebben. Dankzij jou komen hun spulletjes weer op de goede plaats te liggen. Robbert en ik zijn allebei ordelijk en toch zijn we nog regelmatig dingen kwijt. Daar zal de leeftijd ook wel een rol in spelen. Met poetsen hebben we niet zo veel. Dat is een noodzakelijk kwaad. De plinten en deuren zullen mij dan ook een worst wezen. Ik maak eerder iets schoon omdat er visite komt. Dan bekijk ik ons huis door hun ogen en zie ineens wat ik allemaal moet doen.

Vreemd dat ik veronderstelde dat jij uit een gelovig nest kwam. Misschien heb ik jullie huidige overtuiging verward met die van je jeugd. Een rood nest zonder God hebben jullie dus veranderd in een warm nest op christelijke basis. Hoe is dat zo gekomen en waren jullie het meteen eens met elkaar?
Robbert komt uit een rooms-katholiek nest en mijn wiegje stond in een gereformeerd huis. Met een mengelmoes op oecumenische basis hebben we ons kroost overgoten. In de afgelopen vijfentwintig jaar is onze overtuiging echter gewijzigd. Wij hebben ons uit laten schrijven bij beide kerken en hangen meer naar het humanisme. Vooral de strijd tussen religies, die overal op de wereld wordt gestreden, is ons een doorn in het oog. Onze belangrijkste leefregel is nog wel Bijbels: “Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.”

Hoe ik leerde schaatsen? Nou, dat was op klompjes die onder mijn kaplaarzen waren gebonden en met de steun van een houten keukenstoel. Heerlijk ouderwets. Ik ben niet erg sportief en het bleef bij wat gekrabbel. Wedstrijden of toerritten stonden niet op mijn lijstje. Ben jij een sportief type?

Het politieke nieuws kan mij eerlijk gezegd niet zo boeien. We volgen wel het Belgische en Nederlandse journaal, zodat we een beetje op de hoogte blijven. Stemmen doen we niet meer. Er is geen partij die kan waarmaken wat ze beloven.

Wat zalig om je kleinkind te zien lachen. Wij genieten ook zo enorm van beide kleindochters. Vooral Rafaella is ons kleine wondertje. Die babytijd hebben we bij Marissa grotendeels moeten missen. Haar ouders waren toen al uit elkaar en wij waren niet langer welkom bij de moeder. Dat waren moeilijke tijden.

Ik kijk uit naar je volgende brief. Lieve groet uit Vlaanderen.

Monnikenwerk

Er was eens een monnik in Wijnen 
Zijn taak was “de poolstreek verfijnen” 
Het duurde een jaar 
Maar toen was hij klaar 
Nu schitteren daar duizend lijnen

Zwijmelen op zaterdag 65


Roger Harry Daltrey, CBE (Londen, 1 maart 1944) is een Engels popmuzikant en is voornamelijk bekend als medeoprichter en leadzanger van een Engelse rockband, genaamd The Who. Daltrey heeft ook geprobeerd om een solocarrière op te bouwen, maar deze was minder succesvol. Eveneens heeft hij geacteerd in een flink aantal films en theaters. Daltrey is twee keer getrouwd: met zijn eerste vrouw (Jacqueline) heeft hij een zoon, Simon. Met zijn huidige vrouw, voormalig model Heather Taylor, heeft Daltrey twee dochters (Rosie en Willow) en één zoon (Jamie). Daarnaast heeft hij kinderen uit buitenechtelijke relaties.
Aan liefde ontbrak het hem dus niet.

Kom je ook zwijmelen? Plaats dan je linkje hieronder.
Het wordt gewaardeerd als je de andere zwijmelaars ook bezoekt.

Leuteren

Hoewel ze dol is op dieren, heeft ze drie keer niks met koetjes en kalfjes. Een gesprek moet ergens over gaan, is haar mening. Haar partner is echter een sociaal beest en knoopt met iedereen een gezellig babbeltje aan. Caissières dragen hem op handen, want hij weet ze altijd wel een glimlach te ontlokken met zijn grapjes. Ukkies in winkelwagentjes krijgen eveneens gegarandeerd zijn aandacht. Winkelen is voor hem een uitje, waarbij hij zijn verbale vaardigheden ten volle kan benutten. Het boodschappenrondje wil op die manier nog wel eens flink uitlopen.
Zo is hij ook dol op telefoneren, terwijl zij liever schrijvend haar verhaal doet en emoties deelt. In feite vormen ze een prachtig voorbeeld van “les extrêmes se touchent”.

Een minpuntje is dat een telefoontje soms de onderlinge harmonie verstoort. Waar zij het ding gewoon laat rinkelen als het haar niet schikt, voelt hij de dringende behoefte om onmiddellijk in de houding te springen en het gesprek aan te nemen; zelfs wanneer ze aan de warme hap zitten.

Skypen heeft hij ook onder de knie. Urenlang kan hij keuvelen met broers of vrienden, totaal niet gehinderd door de webcam die op hem gericht staat. Zij wil hem best van koffie, thee of bier voorzien tijdens de skype-sessies. Met alle liefde zelfs. Het probleem is alleen dat ze wordt gespot zodra ze met de consumptie in de deuropening verschijnt, waarna ze tegen haar zin in het onderonsje wordt betrokken. (had ik al verteld dat ze allergisch is voor camera’s?)

Het themawoord van deze WE (dat ik hier niet mag noemen) heeft ten onrechte een negatieve bijklank. Er zitten volksstammen te snakken naar contact. Die eenzame mensen zouden maar al te blij zijn met een bezoekje van deze heel bijzondere babbelaar, die ik met hart en ziel de mijne mag noemen.

Meer geleuter vind je bij Plato

Afscheid van mijn oncoloog

Gisteren moest ik voor controle naar de oncoloog. Het was een jaar geleden dat ik daar voor het laatst was en twee jaar geleden dat er een MRI van mijn bekken was gemaakt. Het blijven spannende momenten met flashbacks naar die ellendige diagnose van maart 2007 en de daaropvolgende periode. 

De uitslag van de MRI kreeg ik meteen: het ziet er vanbinnen hetzelfde uit als in 2012 en dat is prima volgens dr. Martens. Hij vindt het een goed idee om afscheid te nemen en adviseert me jaarlijks op controle te gaan bij de gynaecologe. Wel liet hij nog even bloed afnemen alvorens hij me hartelijk de hand schudde en een blije glimlach schonk. Weer een mijlpaal bereikt. 

Volgende week zit ik tussen de zwangere dames en kleine ukkepukken in het AZ campus St. Jozef. Dat is toch een toffere omgeving dan de wachtzaal bij oncologie.

Heiligeweg

Toen en nu 
Zoek de verschillen 

Mikmak - blijmoedig

Deze invalshoek is zeker van toepassing op de verhuizing van onze jongste spruit. Ondanks het feit dat hij zelf behoorlijk van slag raakte door alle veranderingen en drukte om hem heen, hebben wij blijmoedig zijn hele mikmak aan kleding, games, meubels en troep gesorteerd, aan een kritische blik onderworpen, gedumpt of akkoord bevonden. Daar krijgen wij een opgeruimd hoofd van.

Nu nog even raamfolie scoren voor de galerijkant van zijn flat. Dat staat blijkbaar in het reglement, maar waren ze vergeten ons te melden. Binnen een maand na ontvangst van de sleutel moet de voorzijde afgeschermd zijn om overbodige prikkels voor passerende cliënten te voorkomen.
Tja, hoe konden wij dat nou weten?

Meer invalshoeken vind je op het blog van Reismeermin

Watergolf

Nog nooit zijn haar golvende haren 
Geschilderd als woelige baren 
Een schoonheid in rust 
Nog nimmer gekust 
Zich onbewust van de gevaren

Zwijmelen op zaterdag 64


Suikerzoete zwijmel.
Wie volgt?