Een jaar met Freya

“Een jaar met Freya”is een autobiografische roman over grote levensvragen, kleine overwinningen en de wording van een gezin.

Anna is ervan overtuigd dat je je geluk in eigen hand hebt. Je kunt het plannen, regelen, afdwingen. Ze is tenslotte chef-kok en weet dat je met goede ingrediënten in de juiste verhouding alles voor elkaar kunt krijgen. Dus als ze zwanger wordt, verandert dat niets aan haar droom om ooit met haar man Tobias naar Frankrijk te verhuizen.
Deze droom wordt een nachtmerrie als Anna’s baby Freya bij haar geboorte verstandelijk en lichamelijk gehandicapt blijkt te zijn. In de wervelstorm van emoties die volgt worden Anna en Tobias geconfronteerd met essentiële levensvragen. Toch besluiten ze samen met Freya naar Frankrijk te gaan en het leven te nemen zoals het komt. Tussen de oude muren van hun bouwvallige boerderij leren Anna en Tobias elkaar opnieuw kennen, maar wordt het jonge gezin ook zwaar op de proef gesteld.

Saira Shah (1964) is een gedreven journalist en oorlogsverslaggever, en maakte onder meer de documentaires “Beneath the Veil” en “Death in Gaza”. Haar debuutroman “Een jaar met Freya” is gebaseerd op haar eigen ervaringen: haar dochtertje Ailsa is geboren met een ernstige hersenafwijking. 

Deze week leende ik dit boek bij de bieb en tijdens het lezen heb ik mezelf diverse malen afgevraagd hoe ik met zo’n situatie zou omgaan. Ik heb enorme bewondering voor Saira en ben eigenlijk ook heel benieuwd hoe het met haar dochtertje gaat. Gelukkig vond ik dit artikel, waarin ik las dat Ailsa intussen al vijf jaar oud is.

9 opmerkingen:

  1. Hoi Marja,
    Het lijkt me zo ontzettend zwaar om een kind met verstandelijke en lichamelijke beperkingen te hebben! Toen mijn kinderen geboren werden vond ik het nog heel vanzelfsprekend dat ze gezond waren. Inmiddels jaren ouder en wijzer weet ik heel goed dat het allemaal niet zo vanzelfsprekend is. Ik zie het ook steeds op mijn werk en dan vraag ik me ook vaak af hoe ik dat gedaan zou hebben als het anders zou zijn geweest. Dan ben ik weer zo dankbaar dat ik een stel gezonde meiden heb...
    Ik wens je een heel fijne dag vandaag,
    Liefs,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mijn vriendin werkt met zwaar gehandicapte kinderen tot 5 jaar. En ja mensen vinden hun geluk zo vanzelfsprekend en als er iets misgaat vragen ze; waarom ik? ja waarom een ander zou ik zeggen. Wat wel zo is , je hebt niet alles in de hand maar je kan zelf beslissen hoe je ermee omgaat met wat op je pad komt. blijf je erin zwelgen of ga je door. Lijkt mij een heel mooi boek en ik vind jou een schatje. fijn weekend.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lijkt me ook heel moeilijk, maar de meeste mensen gaan ervoor en stellen hun eigen leven erop in. Het 4e kindje van een dochter van onze buurvrouw in Brabant bleek het Cornelia de Langesyndroom te hebben. Al 6 jaar een zorgenkindje, allerlei kwalen, veel operaties, maar het is zo'n vrolijk ventje en ze zijn zo dol op hem, hoewel de andere 3 kinderen veel minder aandacht krijgen. Ik denk dat hoe iemand ermee omgaat niet te voorspellen is.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dat lijkt me een boek die lang blijft nadreunen in je hoofd.
    Gezondheid is eigenlijk niet vanzelfsprekend, dat blijkt maar weer!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ook dit boek zet ik op mijn lijstje. (M'n lijstje wordt steeds langer ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heel dapper en ontroerend als mensen een zwaar gehandicapt kind zolang dat kan zelf willen verzorgen, het lijkt me een onmenselijke taak.
    Ik heb destijds wel degelijk stil gestaan bij het feit dat een gezond kind krijgen een cadeau is dat helemaal niet vanzelfsprekend was.
    Heel stiekem heb ik destijds gehoopt dat ik de kracht ,de moed én de liefde zou hebben neus en mondje dicht te houden als het kindje géén menswaardig leven zou kunnen hebben .

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Daar heb ik ook wel eens aan gedacht.....

      Verwijderen
  7. En dan heb ik het natuurlijk over een écht onleefbare situatie,en niet over bijv. een downsyndroomkind dat meestal gewoon zélf een gelukkig leven hebben al kán het voor de ouders zwaar zijn , zowel het kind als de ouders zijn meestal happy met elkaar !

    BeantwoordenVerwijderen