Herfstmijmering

Met flauwe glans,
Schijnt aan de trans
De zon door nevelen heen;
Het kwijnend bos,
Beroofd van dos,
Begroet haar glans alleen;

Want gaarde en tuin,
En veld en duin,
bezitten loof noch bloem,
Wier frisse kleur
En zoete geur
Voortaan haar schoonheid roem.

Geen nachtegaal
Stemt, in haar taal,
Een zang, haar licht ten lof;
Haar adem derft,
Nu alles sterft,
De schoonste zangenstof.

De wind van 't noord,
Die alles moordt
Wat ons het zuiden bracht,
Voorspelt alom,
Met dof gebrom,
Des winters woeste kracht.

Zo is 't met my:
De poëzy,
Die eens mij heeft ontgloeid,
Stierf als de roos,
Die voor een poos
Elks ogen hield geboeid.

Mijn lente is dood;
Mijn zomer vlood;
Mijn sombere herfst is dààr!
Mijn boezem hijgt,
Mijn citer zwijgt,
Met losgesprongen snaar.

Maar, als het woud,
Dat thans het goud
Der zon ontbladerd groet;
Zo, herfst ten spot,
Looft U, o God,
Mijn mat en dor gemoed!

De winter dreig'
Mijn voorhoofd neig'
Ter aarde in rouwgebaar;
Als Gij 't gebiedt,
Gaat smart te niet
En nieuwe lente is dáár!

Beschik dat, Gij,
Wien de englenrij
Niet dan verhuld aanbidt;
Beschik, en 'k word
Met kracht omgord,
Die hemelkracht bezit.

Of moet het zijn,
Dat ik verkwijn,
Als 't herfstschoon der natuur;
Dan, Schepper, zij,
Dit najaarstij
Ook mij ten stervensuur!

Wat me ook verbeidt,
't Is zaligheid,
In U getroost te zijn!
't Schudt, dag en nacht,
Het sterfbed zacht,
En rooft de dood haar pijn.

~ Adriaan van der Hoop Junior (Rotterdam 1802 – 1841)
    (dit gedicht is postuum gepubliceerd in 1842)

12 opmerkingen:

  1. Mooi gedicht Marja... Moest het wel even twee keer doorlezen, maar dat heb ik altijd met gedichten in wat ouder Nederlands...
    Fijne dag vandaag,
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi en Adriaan van der Hoop kende ik nog niet zal er eens naar googlen.
    Hij is niet erg oud geworden jammer nou ik heb ervan genoten ,vooral ook dat oud Nederlands vind ik altijd mooi klinken.
    Het voelt zo langzaam en niet zo vluchtig als je begrijpt wat ik bedoel.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dit doet het goed
    In mijn gemoed
    want in moderne dichten
    wil men te vaak,
    en niet zo raak,
    het rijm een pootje lichten

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De spijker op zijn kop, Riet.

      Verwijderen
    2. Tja wat is dat toch dat ik bij jou altijd vanzelf mee ga dichten , zal wel flinke kronkel in de kop zijn;-)

      Verwijderen
    3. Ik ben dol op die kronkel. ;o)

      Verwijderen
  4. Mooi en heel oud!
    Leuk dat Riet er op inhaakt, heel knap!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Elke keer weer een verassing wat je plaatst .Wat een mooi oud gedicht !!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Een prachtig oud gedicht. Zo maken ze die tegenwoordig niet meer. Kan ook niet in 140 tekens :-)
    En op het einde van het vers nog een mooie troost. Ooit houdt alle pijn op. Ik kan mij daar in toenemende mate iets bij voorstellen.




















    BeantwoordenVerwijderen