Bedriegen

Onze jongste zoon wil zijn dochter niet bedriegen. Dat is prachtig van hem, daar niet van.
Toch zorgde dat vorig jaar voor enig ongemak bij het vieren van ons gezamenlijk sinterklaasmiddagje. Broerlief en wij kwamen met onze pakjes en moesten dus zeggen dat we die zelf hadden gekocht. Het spreekt vanzelf dat we zijn wens hebben geëerbiedigd. Wie wil nou met opzet een kleuterprinsesje bedriegen? Zo hadden we het immers nooit bekeken.
Zijn autisme zorgt zo nu en dan voor verrassende invalshoeken.
Ach, een mens is nooit te oud om te leren, nietwaar?

24 opmerkingen:

  1. Hallo Marja,
    Ik heb het hele ' in Sinterklaas geloven ' nooit als bedriegen gezien. Mijn kinderen vonden het altijd geweldig... Maar je moet wel ieders inzicht respecteren ja, dat dan weer wel... Al vind ik het wel een beetje sneu voor zijn dochtertje...
    Fijne dag vandaag,
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoogstwaarschijnlijk heeft hij het zélf destijds( onder invloed van zijn autisme) als bedriegen ervaren. Er zijn trouwens ook wel kinderen zónder autisme die zich "belazerd"voelen als ze horen dat hem/haar een soort sprookjes op de mouw gespeld zijn .
    Zelf heb ik altijd "de kerk een beetje in het midden gelaten en bij sommige vragen van de kinderen gezegd"tja , dat is nou eenmaal een geheim van de Sint , maar hoe denk jij dat het gaat" . En bij hun antwoord kon ik dan knikkend zeggen , nou daar zeg je me wat .... misschien is dat wel zo. Je verkondigt dan geen onwaarheden en laat hun geloof nog even intact . OOk bij het onthullen heb ik altijd de nadruk gelegd op het feit dat er vroeger óóit een bisschop Sint Nioclaas was die dit soort dingen voor arme kinderen deed en dat veel mensen dat zó mooi vinden dat ze het daarom uit zijn naam hebben voortgezet.
    Maar natuurlijk heel jammer dat je kleindochter dus niet mag "geloven" al dénk ik dat ze door vriendinnetjes en het" hele gebeuren eromheen" tóch wel iets van de magie van het feest meekrijgt , de kinderfantasie is bijna niet te beteugelen !

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. En jij een reuze dápper en inlevend mens met uiteraard een flinke portie wijsheid X

      Verwijderen
  3. Lieve Marja
    ik ben nu even 7 jaar zit op zolder want daar zochten we wat mijn vader en ik.
    Ik vertelde denk ik iets wat weet ik niet maar daar vertelde mijn vader mij dat we voor de gek waren gehouden....tja ik zal het nooit vergeten........mijn kinderen wisten direct van kleins af aan dat Sinterklaas een spel was en vooral een leuk spel....ik kon niet anders

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik heb het Sinterklaasgebeuren ook nooit als bedriegen gezien. Vond het altijd wel een magische tijd, met de kinderen. Dat onvoorwaardelijke geloof, ook als alle tekenen de andere kant op wezen:-)
    Maar inderdaad: ik kan me voorstellen dat je zoon door zijn autisme dit anders ervaart. Wel een beetje jammer dat het kindje dan niet de spanning met de rest van haar vriendinnetjes of klasgenootjes kan delen. Maar ze zal ongetwijfeld toch wel het grappige en leuke ervan inzien, en cadeautjes zijn natuurlijk altijd welkom....:-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Tegen de tijd dat het kleuterprinsesje de leeftijd heeft waarop andere kinderen te horen krijgen dat het hele sinterklaasfeest een spel is, kan zij min of meer begrijpen waarom het bij haar thuis anders is gelopen. Maar ach, datgene wat een mens niet kent, mist hij niet. Alleen opa en oma missen een beetje de spanning en geheimzinnigheid die inherent is aan het hele gebeuren rondom die oude baas. Zij hebben er meer 'last' van dan hun kleindochter, denk ik. Stiekem al begonnen met inkopen doen? ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee, wij hebben de hand nog stevig op de knip.

      Verwijderen
  6. Wat een dilemma. Natuurlijk respecteer je zoons wens, maar wat als het kleuterprinsesje straks leeftijdgenootjes ontmoet met nog wel een heilig geloof, moet zij dan het zwijgen toedoen of zeggen dat Sint niet bestaat. Lijkt me lastig voor een kind.
    Ziet ze straks geen Sinterklaasjournaal en aankomst in de een of andere haven?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik weet niet wat haar moeder doet. Waarschijnlijk kijken ze daar gewoon naar de intocht. Op de kleuterschool zal ook wel iets gedaan worden.

      Verwijderen
  7. Het is een leuke traditie, maar wensen van ouders zoals in dit geval moet je toch respecteren. Wij hebben hier op GC jaren Sinterklaas gevierd met het gezin van onze zoon. Was altijd super leuk en ze geloofden ook echt. Nu vertelt hier niemand dat het allemaal niet waar is (en natuurlijk niet waar kan zijn). Maar vorig jaar heb ik gezegd, ze zijn nu zo groot, we stoppen ermee. Ik breng wel letters mee en strooigoed natuurlijk. Maar ik mocht ook niet vertellen hoe het in elkaar zat, onze zoon was bang dat ze dan ook niet meer in de Kerstman en de 3 Koningen geloven... hahaha alsof ze daar echt nog in geloven, zulke slimme meiden... maar goed... we hebben toen maar gezegd dat het crisis is en Sinterklaas niet meer helemaal naar GC kan komen, moesten we ze toch weer wat op de mouw spelden. Ze vonden het jammer ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wij doen alleen bij de allerkleinste een kleine knuffel en iets van snoep in de schoen. Met de grotere doen we het dobbelsteenspel. Iedereen brengt iets ouds( dus wat ze niet meer gebruiken) en iets nieuws mee , ingepakt en genummerd. Om de beurt wordt er met de dobbelsteen gegooid .De hoogste gooier mag uitzoeken. Soms wordt er na afloop wel eens geruild .Met een zelf meegebracht hapje ,wij het drankje, geen alcohol, wordt het een gezellige avond.
    Groetjes, Ria

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Mijn ervaring is dat onze kinderen op de kleuterschool zeiden Sinterklaas bestaat hoor mam heb hem zelf gezien (glimlach)
    Nou ja op school dus even wel dus hahaha wij hebben het daar maar gelaten en niks verder gezegd
    Ze kregen ook kado`s met een sintpapiertje van ons....nooit geen gezeur over gehad...omdat wij onze kinderen nooit hebben gedwongen met wat ze moeten denken of geloven.....hou het luchtig en vrolijk

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik kan me heel goed indenken dat je als opa en oma zo'n kind lang wil laten genieten van de magie die dit met zich meebrengt. De grote-mensen-wereld kondigt zich al vlug genoeg aan en daar zit geen sprankje magie bij! Aan de andere kant: het is misschien inderdaad wat Rietepietz zegt: op je zoon kwam het toentertijd misschien over als bedrog en uit liefde voor zijn dochter wil hij haar die deceptie besparen. Is ook mooi.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Lastig. Ik zie het dus echt niet als bedriegen al zei jongste pas wel tegen mij nadat ze het geheim had ontdekt, dat ik dus gejokt had. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Hoe red je je hier uit? Een lastige situatie. Uiteraard bedoelt de vader het goed, maar aan de andere kant gaat er ook wel wat leuks aan zijn dochter voorbij. Nou ja, ze zal zéker niet te kort komen! En zijn bedoeling is lief...
    Voor mij was het een enorme teleurstelling dat de goedheiligman een verzinsel was. Ik heb nog een tijdje volgehouden dat-ie toch bestond, maar dat duurde niet lang ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Je zoon houd door zijn autisme van duidelijkheid en dat wilt hij je kleindochter meegeven.
    Sint Niklaas heeft idd weldegelijk bestaan en was goed voor de minder bedeelden.
    Los daarvan waren wij als kinderen ook weer geraffineerd genoeg om moeder te laten geloven dat wij nog in de Sint geloofde hahaha dus dubbel bedrog ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Tja, dan moet je wel volgen. Hoe vond zijn dochter het? Heeft die er iets negatiefs van overgehouden. Als dat niet zo is (ze vond het krijgen van de cadeautjes misschien wel het belangrijkste) dan is er geen probleem. Op school zal wel iets anders gezegd worden.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. We kregen niet de indruk dat het haar iets uitmaakte. "Waar volwassenen zich zoal druk over maken", of zoiets.

      Verwijderen
  15. Ik vind het mooi om jullie reacties hierover te kunnen lezen. Zo zie je dat iedereen een ( een beetje ) anders denkt.
    Toen pa en ma mij vertelde dat Sinterklaas niet bestond, wist ik t al min of meer, maar jullie bleven volhouden dat hij wel bestond. ik wist het door de blik op de gezichten van Richard en Angela. Dat jullie een spelletje met mij speelde en ik niet 'erbij' hoorde. Dus ja het heeft inderdaad een gevoel van bedrog achter gelaten.
    Er zit nog meer achter. Natuurlijk heb ik ook nagedacht over wat Marissa dan wel mist. Ik heb met Ria ( mamma van Marissa ) overlegd, zullen we zeggen dat ie door de schoorsteen komt ( in een flat ), of de waarheid, dat wij ter ere van een gulle man dit feest vieren en dat er elke morgen een verassing in haar schoen zit, dat we naar intocht kijken met warme chocolademelk etc. Ze mag zich verkleden als piet, het vieren op school etc. Maar wij liegen niet over dingen die een 3 jarige snapt.
    Helaas had ik Marissa vorig jaar nog niet zo lang en kon ik al die tradities niet volgen. Dan maar kadootjes met familie, met pepernoten etc.
    Magie heeft een kind van nature, beweeg met je vinger, zeg dat het een slang is en maak een sis geluid, zeg dat zij ook een slang is en je hebt een geweldige kietel stoei partij.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Onwijs lief dat je hier reageert. Ik hou van jou.

      Verwijderen
  16. Correctie: Toen mijn pa en ma vertelde dat Sinterklaas WEL bestond. Excuses

    BeantwoordenVerwijderen