Ballade van twee olmen

Mijn tuin was licht, toch welbeschut,
Hij was mijn rijkdom en mijn zegen.
Als boomgaard en moestuin van nut
Met 't onnut van bloemen die negen
In perken, aan schoonheid ontstegen.
En veel vogels op takkentroon,
En ik lui op 't grasveld gelegen —
Maar mijn olmen spanden de kroon.

Uit mijn heldere eetvertrek.
Verkwikt door wijn, koel en belegen,
Zag 'k hen wuivend en opgewekt
Op den wind heen en weer bewegen
Met teedere streelingen tegen
Elkander; zij zongen één toon,
En de and're dingen die zwegen, —
Want mijn olmen spanden de kroon.

~ Simon Vestdijk (naar Paul Verlaine)

10 opmerkingen:

  1. Hoi Marja,
    Wat een mooi gedicht! Ik zie het ook helemaal voor me hoor, die olmen, zachtjes op de wind bewegend...
    Maar nutt met dubbel t, en teedere en streelingen met dubbel ee... Hoort dat nu zo...? Haha...
    Ik wens je een heel fijne nieuwe week,
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi zeg! Ik kende het niet, maar heb het meteen even opgeslagen.
    Dank.
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  3. wat een mooi gedicht ik heb ervan genoten!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoewel ik geen olm in de tuin heb heeft deze boom tóch een apart plekje bij me!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik liep vanmiddag nog langs zijn geboortehuis hier in Lahringen!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Eerst dacht ik: een foutje met dubbel t, maar later begreep ik dat het zo hoorde. Apart gedicht! Zo zie je maar dat eenvoud het altijd wint van ingewikkeld :D

    BeantwoordenVerwijderen