Jeugd

Bij Marion vind je nog meer uitwerkingen van het thema “jeugd”. 

Kunst

Bij haar op het lijf is geschreven 
De schilder heeft niet overdreven 
Dit bloemrijke stuk 
Heeft zeker geluk 
Bij mij zou zijn hand iets meer beven

Zwijmelen op zaterdag 46



Wie zwijmelt vandaag met me mee?

Het wel en wee van mijn voeten

Een grappige schrijfveer. Tja, voeten …. Ze zijn vaak de dupe van onverschilligheid totdat ze iets gaan mankeren. Verder verwachten we dat die dingen gewoon doen waarvoor ze zijn bedoeld. Staan, lopen, fietsen, autorijden, sporten, etc. De stakkers krijgen voortdurend het volle gewicht van hun eigenaar te torsen. En dan gaat het wel eens mis natuurlijk. Blaren, huidproblemen, ingegroeide teennagels, eeltpitten en ander leed.

We kunnen ons niet allemaal een pedicure veroorloven, terwijl - naarmate we ouder en strammer worden - die voeten alsmaar verder van onze handen verwijderd lijken te zijn.
Ken je dat? Zit je net met de ene voet op de stoelzitting voor een snoeibeurt, vliegt de kramp in je kuit of dijbeen. Of je krijgt je voet maar niet gedraaid in een houding waarbij je het kleinste nageltje kunt knippen. Snotverdikkeme.

Nu die onderdanen van mij last hebben van neuropathie is het helemaal een feest, maar niet heus. Ze zijn steenkoud en hebben geen wezenlijk contact meer met de vloer of mijn bovenkamer. Griezelig onbetrouwbaar.
Op slechte dagen, na een nacht vol kramp, verzucht ik wel eens: “Kon ik mijn benen maar afschroeven voor het slapengaan.”

Thursday Challenge "Beverages"

Augustus 1982. 
Afsluiting van een periode. 
 De laatste borstvoeding. 

Een stukje uit mijn tweede autobiografietje
“We wilden allebei graag kinderen en de voorbereidingen waren in volle gang. Het bleef onze hobby overigens. Ik genoot met volle teugen van elke zwangerschap, kraamtijd, borstvoeding en ontdekte dat ik helemaal in mijn element was. We konden helaas niet aan de gang blijven, want na 5 jaar waren alle kamertjes vol en de auto ook. Met weemoed heb ik Ronald op zijn eerste verjaardag de allerlaatste keer borstvoeding gegeven.” 

Kijk op deze website voor andere drankjes. 

Bij de fotograaf

Al meer dan een eeuw werkt de familie van den Boogaardt in de fotobranche. 
Van fotografie, ontwikkelen, afdrukken en uitvinden tot detailhandelaar. 
Deze tekening is een passend en sfeervol juweeltje.

Paperassen

1934 Opa beëdigd als makelaar en taxateur
1939 Paps diploma MULO-A
1940 Handelsavondschool
1941 Persoonsbewijs
1946 Getuigschrift "alleenmeisje"
1946 Mams getuigschrift
1948 Pap terug uit Indonesië
1949 Paps boekhouddiploma 

Kermis - vieren

Als kind vond ik de kermis leuk, omdat we dan als gezin een dagje feest gingen vieren. De herrie nam ik op de koop toe.
De Haagse kermis bevond zich op het Lange Voorhout, de Lange Vijverberg en het Buitenhof. Ook stonden er kramen op de Kneuterdijk, de Plaats en het Plein.
Touwtje trekken en botsen in een autootje was ongeveer het spannendste wat ik deed. Voor mijn broertje konden attracties niet gek genoeg zijn. Hij was er dol op.
De poffertjes en haring waren voor mij het hoogtepunt. Het was pure verwennerij, want wij hadden het niet zo breed.

Invalshoek is een schrijfuitdaging van Reismeermin

Vlieglessen

Ik heb zo mijn twijfels bij deze 
Het zal toch geen vlieglesje wezen? 
Trucage of echt 
Natuur of onecht 
Je mag me gerust de les lezen


Aanvulling van Rietepietz:

Klein zwevertje lift met Mirage?
dat lukt hem zelfs niet door chantage
heus wat je hier ziet
geloof je toch niet
ik ga, net als jij, voor trucage

Zwijmelen op zaterdag 45



Wij waren dol op de serie Doornvogels.
Dit nummer wordt gezongen door Henry’s dochter Monica. 

Henry Mancini (Cleveland (Ohio), 16 april 1924 - Beverly Hills (Californië), 14 juni 1994) was een Amerikaans componist van filmmuziek. Waarschijnlijk is hij het bekendst door zijn "The Pink Panther"-filmthema. Een ander beroemd nummer is "Moon River", dat hij componeerde voor de film Breakfast at Tiffany's (1961). Bekend is verder zijn melodie "The Good Old Days" (voor de film "Experiment in Terror") die jarenlang als herkenningmelodie voor het VARA consumentenprogramma "Koning Klant" is gebruikt. Al zullen weinigen geweten hebben dat Henry Mancini de componist was. Ook is zijn muziek ("76 Trombones") jarenlang gebruikt als herkenningsmelodie voor de Dik Voormekaar Show.
Mancini ontving zijn opleiding aan Carnegie Tech Music School en de Juilliard School of Music in New York. Zijn filmmuziek heeft veelal iets lichtvoetigs. Hij werkte in de muziekafdeling van Universal Pictures waar hij de film over het leven van Glenn Miller van muziek voorzag ("The Glenn Miller Story"). Bekend werd hij met de soundtracks voor "Breakfast at Tiffany's", "The Magnificent Seven" en "The Pink Panther". Naast filmmuziek heeft Mancini ook voor televisieseries gecomponeerd: "Peter Gunn", "Cade's County", "Thorn Birds" en "Hotel".



Ga ook even luisteren bij de anderen.

Een kus uit 1950

Een foto waar ik met genoegen naar kijk. 
Ook deze diepte ik op uit de paperassen van mijn vader. 
Ze trouwden pas drie jaar later. 
Nog even geduld pap en mam.

Thursday Challenge "Wet"

Vader en dochter bij de Oosterplas 
Meer nattigheid vind je op deze website 

Eerst een kus

Lotty Moggach (1977) debuteert met een bloedstollend en onconventioneel boek dat raakt aan de actualiteit van de eenentwintigste eeuw. Via deze link kun je even proberen hoe je feestboek wordt “overgenomen”. Je realiseert je dan hoe griezelig de virtuele wereld kan zijn.

Als de eenzame Leila na de dood van haar moeder de onlinegemeenschap Red Pill ontdekt, heeft ze het gevoel eindelijk begrepen en gewaardeerd te worden. Ze maakt grote indruk op de charismatische leider van het forum, Adrian Dervish, die Leila vraagt hem te helpen bij ‘Project Tess’. Tess is een meisje dat Leila buiten de virtuele wereld waarschijnlijk nooit ontmoet zou hebben. Ze is knap, geestig maar depressief. Tess wil uit het leven stappen, maar wil haar nabestaanden liever laten geloven dat ze teruggetrokken is gaan leven. Leila’s taak is een onlineversie van Tess te worden. Terwijl ze chatten, mailen en skypen leert Leila Tess door en door kennen. Dan neemt Tess afscheid.
Leila neemt de klus uiterst serieus: ze beantwoordt Tess’ mails en houdt haar Facebook-pagina bij. Het contact met vrienden en familie van Tess wordt echter steeds vreemder en Leila komt erachter dat Adrian Dervish niet is wie hij lijkt. Langzaam maar zeker dringt het tot Leila door dat er iets heel anders aan de hand is en dat ze misschien wel ongewild meewerkt aan het verduisteren van een moord. Of leeft Tess nog? Leila is vastberaden de ware toedracht te achterhalen en reist af naar Spanje, waar Tess voor het laatst gezien is. 

Lottie Moggach groeide op in Londen en studeerde Engels aan de universiteit van Sussex. Daarna publiceerde ze boekrecensies en columns in The Times. Tegenwoordig schrijft ze voor onder meer de Financial Times, Elle en Time Out. Haar eerste psychologische thriller is geïnspireerd op het feit dat Moggachs grootmoeder in 1980 werd veroordeeld omdat ze iemand assisteerde bij een zelfmoord.

De boekenwurm

Deze tekening doet iedere boekenwurm glunderen.
Een feest van herkenning.

Ballade van twee olmen

Mijn tuin was licht, toch welbeschut,
Hij was mijn rijkdom en mijn zegen.
Als boomgaard en moestuin van nut
Met 't onnut van bloemen die negen
In perken, aan schoonheid ontstegen.
En veel vogels op takkentroon,
En ik lui op 't grasveld gelegen —
Maar mijn olmen spanden de kroon.

Uit mijn heldere eetvertrek.
Verkwikt door wijn, koel en belegen,
Zag 'k hen wuivend en opgewekt
Op den wind heen en weer bewegen
Met teedere streelingen tegen
Elkander; zij zongen één toon,
En de and're dingen die zwegen, —
Want mijn olmen spanden de kroon.

~ Simon Vestdijk (naar Paul Verlaine)

Kleurrijke fans

Kijk Stoffel hier ontspannen zwemmen 
Zijn fanclub is niet meer te remmen 
Hij speelde de held 
Zo is mij verteld 
Kreeg op zijn gemak alle stemmen 

 Nu wil je natuurlijk ook weten 
Wat hij precies heeft uitgevreten 
Hij redde het rif 
Van bergen vergif 
En zal nimmer worden vergeten

In memoriam

In de familie Pranger kregen de oudste zonen eeuwenlang om de beurt de namen Klaas en Dirk. Tweeëndertig jaar geleden eindigde die traditie toen mijn broer zijn zoon liever geen Klaas noemde. Heel begrijpelijk.

Tussen de paperassen vond ik diverse rouwberichten, die door mijn ouders met zorg zijn bewaard. De moeite waard om te scannen en hier te plaatsen. Alleen al om de tekst die toen werd gebruikt.

Frieda werd maar 4 jaar. Zij was een zusje van mijn vader. Hij was toen bijna 6.
Deze 3 gaan over mijn vaders opa naar wie hij is vernoemd.
De ouders van mijn vader stierven in de jaren 60.

Thursday Challenge "Blue"

Ons uitzicht naar het noorden.
Andere bijdragen vind je op deze website.
Dit thema kwam 4 weken geleden ook al aan bod.

Terrorisme

Het thema is "terrorisme".
Kijk bij Marion voor de andere bijdragen.

Doktertje spelen

De broer van een vriend was fotograaf. Voor een artikel in het blad van een zorgverzekeraar vroeg hij ons in 1981 een gunst. Mochten onze kinderen op de foto terwijl ze doktertje speelden? Hij bracht zelf alle spullen mee, die ze na afloop mochten houden.
Het was toevallig in de week nadat junior een barstje in zijn sleutelbeen opliep door een valpartij. In dit geval maakte de mitella het plaatje compleet.

Spinnen

Beste Homo Sapiens,

Dit is een smeekbede namens mijn soortgenoten.
Zou u zo vriendelijk willen zijn om niet met uw snuitwerk door onze noeste arbeid heen te banjeren? Wanneer wij net klaar zijn met onze unieke webben tussen twee struiken, komt u nonchalant onze kunstwerkjes vernielen. Daarbij maakt u ook nog eens een hoop lawaai en mept doldriest in het rond, waardoor wij van schrik in het territorium van onze buurman belanden.

Wilt u alstublieft een beetje rekening houden met al het goede werk dat wij verrichten? Zonder ons zouden uw zomers vergeven zijn van de muggen en vliegen. Wij doen ongelooflijk ons best om hun aantallen binnen de perken (lees: webben) te houden. In samenwerking met de vogels, kikkers, vleermuizen, libelles, kippen en vissen proberen wij de overlast van dat gespuis te minimaliseren. Enige dankbaarheid is dan toch meer op zijn plaats, dachten wij persoonlijk.

Onze familie Arachnida heeft het beste met u voor en het geeft dan ook geen pas dat wij worden geplet onder schoenzolen of luidruchtig worden opgezogen door metalen buizen. Hoe kunnen wij in een al dan niet zakloze ruimte in vredesnaam ons klusje klaren, vraag ik u in alle oprechtheid?

Uw wijdverbreide angsten zijn nergens op gebaseerd. Wij bijten zelden en verspreiden evenmin ziektekiemen. Sommige familieleden zijn zelfs bijzonder aaibaar. Het wordt dan ook hoog tijd dat er wat nuchter verstand en verantwoordelijkheidsgevoel wordt getoond door uw soort, dat beweert de kroon op de schepping te zijn.

Gelukkig las ik op een paar van uw webben dat nog niet alles verloren is. Jawel, er zijn enkele goedwillende bloggers die ons liefdevol buiten zetten in plaats van vermoorden. Laat deze trend aanstekelijk werken, zodat onze familie voor uitsterven wordt behoed. Wees zo humaan om deze boodschap door te geven.

Met de meeste hoogachting,
Sebastiaan III
  
Andere hersenspinsels vind je bij Plato

Anton Pieck

We kregen een prachtige diashow van Robberts oudste broer en ik heb alle foto’s opgeslagen. Ik zal er regelmatig eentje op mijn blog plaatsen. Hopelijk zijn er meer liefhebbers van deze mooie prenten. Hoe langer je kijkt, des te meer details je ziet. Misschien inspireert het wel tot leuke verhaaltjes.
Ik neem aan dat de man aan een weefgetouw bezig is en de vrouw met een spinnewiel. Maar wat doen die worsten aan het plafond en waar wil de kat uit drinken?

Poetsen

Een stelletje hippo’s uit Bremen 
Was dol op wat poetsen en zemen 
Kwam Harry eraan 
Snel opengedaan 
Zodat hij de troep weg kon nemen

Zwijmelen op zaterdag 43


Nummer 43 alweer. Time flies when you’re having fun.

Paperassen met een verhaal

Vorig jaar verruilde paps zijn stekkie voor een appartement en verkasten “overbodige” papieren naar Vlaanderen. De statenbijbel van zijn ouders belandde ook bij ons. Ze kregen dit als huwelijksgeschenk van de kerk. De acht namen van hun kinderen kregen allemaal een plekje op de tweede bladzijde. Daar heb ik echter geen scan van gemaakt.

Thursday Challenge "Wood"

Andere bijdragen vind je op deze website.

Gastblog Sebastiaan

Wat heb je nodig?

Een champagnecoupe
Een A5 envelop
Dierenliefhebbers

Jawel, het was weer eens zover in huize Boog. We waren met ons drietjes: Mar, ik en Sebastiaan met een doorsnede van 4 cm.
Als je net als wij landelijk woont, weet je dat allerlei dieren pogingen doen om gezellig bij je te komen wonen. Vele krijgen van ons een milde behandeling (lees: vliegenmepper).
Vanavond was het weer eens raak. Sebastiaan meldde zich op de muur. Natuurlijk grijp je dan direct naar de mepper en gelukkig word je dan teruggefloten door je eega. Niet doen; dat geeft een vlek op de muur!
Het is een dilemma. Maar wat dan? Laten zitten is geen optie. Ooit eens gelezen hoeveel spinnen een mens in zijn slaap eet? Ik wel en het waren er te veel!
Oké, Sebastiaan mag niet dood. Dus een oude truc toegepast. Een champagnecoupe over hem/haar heen gezet, envelop tussen muur en glas en hopla – Sebastiaan zit gevangen.
Zaklantaarn mee, verandatrap af en het diertje losgelaten in de tuin.
Tot ziens, Sebastiaan! Ik weet zeker dat we je weer eens tegenkomen. Je vindt de warmte van het huis zo lekker dat je de weg wel terugvindt.

Maar Sebas, let op! Er komt een dag dat ik een schilderijtje moet ophangen om een plek op de muur te verbergen. Sorry. 

Vooral doorgaan

Help!
September is begonnen.
De R zit in de maand.
Ik wil niet.
Het moet zomer blijven.
Wie zet het seizoen op de pauzestand?
Iemand?
Help!

Geheugen

Kijk voor de andere bijdragen bij Marion.

Roken

Er was eens een man in Hoboken
Die trachtte te stoppen met roken
Zijn vrouw was het zat
En eiste dus dat
Hij elders zijn sjekkie zou stoken

Hij reisde dus één keer per etmaal
Naar boven met vloeitjes en shagbaal
En dat hij genoot
Is hier uitvergroot
Een prachtige pluim in de lichtstraal