Weekend

Hoera, het is weer vrijdag. Een heerlijk weekend ligt voor de deur. Eerst gaan we zwijmelen op zaterdag, vervolgens zingen we een limerick op zondag.
Ik blijf het de leukste dagen van de week vinden. Ook al lijken de dagen nu meer op elkaar dan in mijn schooltijd of werkzame leven het geval was.
Vandaag is het de 31ste en rond ik tevens mijn 31ste blogmaand af. Vanaf november 2010 beschik ik over een eigen blogspotje op het www. Voordien hield ik een hyvesblog bij, maar dat account heb ik verwijderd. Morgen begint de meteorologische zomer.
Nu de zon nog. Smiley

Aaneenflansen - desperaat

Ze is opgeroepen door het UWV en raapt al haar moed bijeen. Het wordt een onmogelijke opgave, dat weet ze. In deze barre tijden is het ondoenlijk om een baan te vinden. Wie had ooit kunnen voorspellen dat mensen anno 2035 tot hun tachtigste moeten werken?

Ze zal wel weer een verhaal aaneenflansen en hopen dat ze er intrappen. Desperaat sjokt ze achter haar rollator over de beijzelde stoep naar het grote, kille kantoor. Nog een paar maanden tot haar verjaardag en dan mag ze eindelijk uitrusten. Waarom moest de baas haar zo nodig ontslaan na 59 jaar trouwe dienst? 

Invalshoek is een schrijfuitdaging van Reismeermin. Kijk bij haar voor uitleg en andere bijdragen.

Feedreaders

Na twee weken gewerkt te hebben met verschillende feedreaders, heb ik een voorlopige keuze gemaakt voor Bloglovin’.

Feedly werkt prima zolang Google Reader nog functioneert, daarna moeten we het afwachten. Zoals ik al meldde, heeft Feedly nog geen exportfunctie. Dat zou nog best voor problemen kunnen zorgen na 1 juli. Je zit er dan aan vast of je moet alle feeds handmatig invoeren bij een ander programma.

Netvibes is heel krachtig en heeft wel een exportfunctie. Voor mij biedt het zelfs té veel mogelijkheden. Ik houd van eenvoud. Het nieuws volg ik al via Google nieuws (Nederland), waar ik van alle media berichten ontvang.

Bloglovin’ is echt heel simpel. Een kind kan de was doen. Ik adviseer wel om je favoriete blogs “private” te volgen. Sommige bloggers willen liever niet op jouw homepage worden gevonden. Er is een klein minpuntje: je kunt de namen van blogs die je volgt niet veranderen. Ik deed dat bij Google Reader wel, zodat het er persoonlijker uitzag.

Kunnen jullie nog voor- en nadelen noemen?

Examentijd

Vandaag exact tweeënveertig jaar geleden kwam ik trots naar buiten met mijn mulodiploma.
Mijn ouders, broer en liefje stonden mij buiten op te wachten voor een vreemde school aan de Linnaeusstraat in Den Haag. Die dag werden daar namelijk de mondelinge examens afgenomen. Resultaten van de schriftelijke examens, die een maand eerder waren geweest, lagen daar inmiddels ook te wachten.

Man, wat was ik blij en opgelucht. En nog belangrijker: ik kreeg mijn eerste bos rode rozen. Niet zo vreemd dat die datum in mijn geheugen is blijven hangen, toch? Sweet sixteen, verliefd en geslaagd.

Ik wens alle examenkandidaten succes.

Enge knoppen en ijzeren gordijnen

Gelukkig is het allemaal met een sisser afgelopen. We zijn er nog. Als een van de twee het in zijn ongewassen hersens had gehaald om die rode knop te gebruiken, zou alles in de lucht zijn gevlogen.

Ik stelde me voor dat er twee mannen klaar zaten naast een telefoon en een drukknop. Een Amerikaan en een Rus. Als iemand iets verkeerd zei, kon er binnen enkele seconden een raket worden gelanceerd. Die ging dan op weg naar de andere kant van die koude oorlog en “woef” alles ging plat. De tegenpartij zou natuurlijk onmiddellijk reageren en terugschieten. Weg Rusland, weg Amerika. Konden wij dan nog wel blijven leven? Of zouden de raketten elkaar boven Europa tegenkomen en botsen? Wij zouden het meteen horen op de radio en moesten dan ramen en deuren sluiten. Instructies zouden volgen.

Mijn moeder was goed voorbereid. De kelder stond bomvol met voorraden koffie, toiletpapier, wasmiddelen, enz.  Ik begreep alleen niet zo goed wat we daar mee moesten wanneer alles eenmaal plat lag. Bij de Berlijnse muur en het ijzeren gordijn kon ik me als kind wel een beeld vormen, maar die enge mannen zouden toch niet per ongeluk in slaap vallen met hun hoofd of elleboog op die gevaarlijke knop? Wat een vreselijk idee.

Dankzij onze nuchtere ouders sliepen wij de slaap der onschuldigen. Binnen ons beperkte, veilige wereldje maakte de volle kelderkast nog de meeste impressie. Dat was wel erg reëel.
We hadden het ook niet koud, behalve in 1963. Maar dat was niet de schuld van de Amerikanen of de Russen; dat had koning winter op zijn geweten. En waar we in de jaren zestig echt van schrokken waren de moorden op John F. Kennedy en Martin Luther King. Bovendien overleed mijn opa in dezelfde week als Kennedy. Het waren roerige tijden.

Het nieuwe thema is “indrukken”. Je kunt meedoen t/m 16 juni. Kijk bij Plato voor de andere verhalen. 

Plantjes water geven

Ze vraagt hem heel liefjes: ”Ach Jorgen, 
Wil jij straks de plantjes verzorgen? 
Ik moet ervandoor 
De gieter staat voor 
Ze redden het echt niet tot morgen.”

Zwijmelen op zaterdag 28


Ach, als ik die koppetjes nu zie
kan ik me niet meer voorstellen
dat ik daar posters van aan de muur hing.

Wie schuift er weer gezellig aan?

Lekker langzaam


Soms is langzaam wel zo lekker

Kijk bij Marion voor uitleg en andere bijdragen aan deze uitdaging.

Animatie

Ik zet het er maar even boven voor alle duidelijkheid.
Hier is dus geen sprake van dierenmishandeling.
Ik vind het ongelooflijk knap gemaakt.

In vervoering

 
Kijk bij Marion voor uitleg en andere bijdragen aan deze uitdaging.

Diamant / The fever tree

Jennifer McVeigh is in 2002 afgestudeerd aan de Universiteit van Oxford en vond werk in film, radio en uitgeverijen. Ze verliet haar baan en volgde een studie creatief schrijven aan de Bath Spa Universiteit, waar ze in 2011 cum laude afstudeerde. Ze woont in Londen met haar man en dochtertje Alice.

Deze debuutroman speelt zich voornamelijk in Zuid-Afrika af aan het einde van de negentiende eeuw. De welgestelde Frances wordt na de dood van haar vader min of meer gedwongen toe te stemmen in een huwelijk met haar neef Edwin, die als arts in de diamantmijnen van Kimberley werkt. Als ze op de boot naar Zuid-Afrika de aantrekkelijke William ontmoet, zet dit haar wereld helemaal op zijn kop. Ze wordt verliefd op hem maar bij hun aankomst in Zuid-Afrika moeten ze afscheid nemen want Frances heeft immers beloofd met Edwin te trouwen. Gevangen in haar huwelijk blijft ze dromen van William en ze blijft Edwin met hem vergelijken, waardoor het huwelijk geen echte kans krijgt.

Dit romantische verhaal geeft een realistisch beeld van de eenzijdige opvoeding van meisjes in het Engeland rond 1880, de behandeling van inheemsen en de kortzichtigheid van politici die alleen op eigen gewin uit zijn. Frances is erg naïef en neemt daardoor veel verkeerde beslissingen, maar gezien haar opvoeding is dat heel geloofwaardig.

Een boeiend verhaal waarin je veel kunt leren over de geschiedenis van Zuid-Afrika, vooroordelen en de kans om je fouten te herstellen. Een aanrader voor de liefhebbers van het historische, romantische genre. De beschrijvingen van het Afrikaanse landschap zijn schitterend, de sociale verhoudingen worden raak getypeerd. Het leest als een trein en onderweg ga je van het land houden.

Blauwe voetjes

Er zijn van die modefanaten 
Die kunnen het shoppen niet laten 
Verslingerd aan blauw 
Was dit wat zij wou 
Protesten mochten niet meer baten

Zwijmelen op zaterdag 27


Rock and roll uit mijn geboortejaar.
Zou ik in de wieg hebben liggen swingen?
En wie swingt vandaag met me mee?

Afscheid van Google Reader

Per 1 juli kapt deze service ermee.
Ik ging dus op zoek naar een alternatief om mijn blogmaatjes en het nieuws op de voet te kunnen volgen. Er worden diverse services aangeboden.
Ik koos in eerste instantie voor Feedly en ben daar nu een paar dagen mee aan het stoeien. De instellingen zijn redelijk naar mijn zin. Ik twijfel echter een beetje, omdat sommige mensen waarschuwen dat je bij Feedly geen abonnementen kunt exporteren wanneer je ooit wilt overstappen naar een andere feedreader. Is Netvibes misschien toch beter?

Wat kiezen jullie als nieuwe feedreader of gebruiken jullie al een andere?

Adem jou

Naast jou in mijn gedachten. 
Schuif naar je toe
verwarm mijn buik aan jou
mijn buik ademt je kalmte in.

Soms doen we andersom.
Je handoplegging brengt me
naar de aarde waar men slapen kan.

Jij weet dit niet.
Ik ben de wakkere.
Jij slaapt.

© Ruth van Rossum

Crisis

 
Kijk bij Marion voor uitleg en andere bijdragen aan deze uitdaging.

ZOZ 26



Ontvang je graag een totaaloverzicht, klik dan even op de postduif in de zijbalk en ik stuur het je toe.
Ik plaats ze niet meer op mijn blog.


Het land van melk en honing

Grace McCleen (1981) groeide op in een fundamentalistisch christelijk gezin in Wales. Toen ze in Londen zang ging studeren leerde ze buitenwereld pas kennen.

Haar debuutroman is een bijzonder en ontroerend verhaal. Het wordt verteld door de tienjarige Judith, die op school vreselijk wordt gepest en geen enkele steun vindt bij haar vader of broeders en zusters van de gemeente. Haar moeder is in het kraambed gestorven.
Ze creëert haar eigen wereld in een hoek van haar kamer en ontdekt dat ze wonderen kan verrichten. God zegt haar dat ze is uitverkoren en het einde van de wereld is nabij.

Een beklemmend maar ook verhelderend boek met een prachtige hoofdpersoon vol wijsheid en tederheid. Ik heb even om een hoekje kunnen kijken in de wereld van deze mensen, van wie een paar tot onze naaste familie behoren.

Het beste dames detectivebureau


Alexander McCall Smith (Rhodesië, 24 augustus 1948) is een Schots jurist en schrijver. Hij was professor in het medisch recht, maar is tegenwoordig vooral bekend als schrijver van de serie “Het beste dames detectivebureau”.

Ik ontdekte deze boekjes in de bieb en heb er inmiddels zes gelezen. Het zijn vermakelijke verhalen over Precious Ramotswe, een dame uit Botswana met een traditioneel postuur, die een detectivebureau heeft geopend in Gaborone. Heerlijke lectuur met verborgen wijsheden en prachtige beschrijvingen van de natuur en gewoontes in Botswana. Boeken om je bij te ontspannen.

Als je haar maar goed zit

Dit is het product van goed fokken
Met name zijn houding en lokken
Zo zien ze het graag
En dat creëert vraag
Zodat iedereen flink wil dokken

Zwijmelen op zaterdag 26


Luister ook mee bij:
Michel Fugain (Grenoble, Isère, 12 mei 1942) is een Frans zanger en componist. Fugain werd geboren als zoon van de medicus en verzetsstrijder Pierre Fugain. Hij brak zijn studie medicijnen af en werd assistent van de filmregisseur Yves Robert. Fugain raakte bevriend met Michel Sardou en schreef vervolgens nummers voor Disques Barclay, die door onder andere Dalida werden uitgevoerd.
In 1969 bracht hij zijn eerste album uit, genaamd "Je n'aurai pas le temps". Het titelnummer werd als "If I only had time" gecoverd door John Rowles, die daar een grote hit mee had. Fugain was in 1972 oprichter van de formatie Michel Fugain et le Big Bazar, die verder bestond uit elf musici, vijftien zangers en dansers. In datzelfde jaar bracht deze formatie het bekende nummer “Une belle histoire” uit, dat in 1973 werd gecoverd door Ann Christy (Zoals een mooi verhaal), in 1975 door Gerard Cox en later door Paul de Leeuw en Alderliefste alsook door Noordkaap.

Arme man

Arme ziel.
Ik moest meteen aan mijn vader denken.

Hoe meer zielen, hoe meer vreugd

Morgen komen oudste zoon en zijn vrouw bij ons logeren. Zij is nu ruim zeven maanden zwanger van ons tweede kleinkind. Vanuit hier gaan ze vrijdag mijn vader bezoeken en zaterdag haar broer. We gaan genieten van hun gezelschap en haar prachtige buik. Wij zijn allebei dol op zwangere dames. Zo ontzettend mooi!

In het Westland is ons nichtje in dezelfde week uitgerekend. Begin juli wordt het dus feest in onze familie. Mijn vader krijgt er in één klap twee achterkleinkinderen bij. Dat verdubbelt zijn score. Zoals het er nu uitziet zullen de kleuterachterkleindochters gezelschap krijgen van nog twee dametjes.

ZOZ 25


Als jullie graag het totale spreadsheet willen ontvangen, laat het me dan per e-mail weten (achter de postduif in de zijbalk).
Het is best handig om te kunnen terugzoeken wat er sinds 17 november 2012 allemaal is geplaatst.
(klik voor een vergroting)

Waag de grote sprong

De afgelopen vier weken ben ik mijn berichtjes vanaf de start gaan aanpassen. Ik heb foto’s verkleind, overbodige plaatjes gewist en een aantal logjes verwijderd (muzieklogjes komen immers toch niet over op papier). Het was een hele klus.
Ik deed dit allemaal met de bedoeling om het eventuele blogboek wat minder lijvig te maken. Nadat ik de periode 1/11/2010 – 31/10/2011 had bewerkt, gooide ik mijn eerste blogjaar op blog2print. Maar wat een tegenvaller was dat. Ik zag jullie reacties nergens staan, regels waren versprongen en het kostte 115 dollar. Ja, dag! Deze grote sprong ga ik voorlopig nog niet wagen.

Trio

 
Drie struise figuren gaan zingen 
En fans staan elkaar te verdringen 
Al jaren aan top 
Slechts hits en geen flop 
Die dametjes laten je swingen

Rouwrandjes en voorpret

We hebben lekker in de aarde zitten wroeten vandaag. Op ons kussen/krukje in de voortuin waren we helemaal zoet. Eerst was het nog wat frisjes, maar na de lunch werd het echt aangenaam. Ik gloei nog een beetje na. Samen met de voorpret voor zwijmelen op zaterdag zorgt dat voor een heerlijke vrijdag.

Vergeet zaterdag niet om in gepaste stilte de doden te herdenken. Het kan niet vaak genoeg gezegd worden en mag nooit worden vergeten. Ook al wonen wij zelf niet meer in Nederland, we leven wel volgens de kalenders van zowel Holland als Vlaanderen. Een fijn weekend allemaal.

Alles in de soep

Eucalypta roert in een grote ketel die boven het vuur hangt. Paddentongen, knoflooktenen, vissenogen, galkruid en stinkzwammen zwieren lustig rond in de brij van blauwe bessen en slootwater. Nu nog een paar toverspreuken en bij volle maan zal het brouwsel klaar zijn voor gebruik. De kraai op haar schouder kijkt met scherpe blik toe. Drie zwarte katten vluchten voor de vreselijke stank. Als haar wraak zoet is, dan is de lucht het tegenovergestelde.

Paulus heeft geen weet van de snode plannen van Eucalypta. Iedereen weet dat boskabouters de liefste wezens in sprookjesland zijn, op elfjes na. Hij heeft alleen maar vrienden en is de goedheid zelve. Alleen die akelige heks gooit telkens roet in het eten. Ze is een boosaardig en lelijk mens. De enige in zijn omgeving. Paulus houdt van het bos en alle dieren die er wonen. Hij helpt gestruikelde kevertjes en gewonde vogeltjes. Hij verzorgt de bloemen en planten. Bovendien is hij altijd goedgemutst.

Dankzij de katten wordt hij de onrust gewaar en hij stuurt zijn gevederde vriendjes erop af om uit te vogelen wat er gaande is in Eucalypta’s huisje. Na een uurtje komen ze hem luid kwetterend vertellen wat ze ontdekt hebben. Gelukkig heeft de heks de gewoonte om in zichzelf te mompelen, zodat de musjes haar plannetje nu kunnen doorbrieven. De soep is bestemd voor alle vrolijke bosbewoners, omdat ze een hekel heeft aan mensen met een goed humeur. Dit brouwsel zal daar voorgoed verandering in brengen. Het maakt iedereen chagrijnig.

Diezelfde nacht stopt hij haar neus en oren vol met gemalen fluitenkruid, zodat ze helemaal vrolijk wakker wordt. Ze is haar plan totaal vergeten en gooit de stinkende soep met een zwier naar buiten. Paulus gniffelt en iedereen haalt opgelucht adem. De drie katten keren huiswaarts. Ziezo, dat gevaar is ook weer afgewend.

Bij Plato vind je de andere bijdragen van deelnemers aan deze schrijfuitdaging. Het thema is oplossing.

1 mei

Vandaag
In België
Werkt er niemand
Dag van de arbeid
Vrij