Lesje

Er was eens een wolfje in Kaapstad
Die vast iets ondeugends geflikt had
Zijn ma gaf een tik
De kleine kreeg schrik
En leerde een lesje; zo gaat dat

Zwijmelen op zaterdag 20


Zijn jullie er klaar voor?
Terwijl ik in dromenland vertoef, mag je gerust je linkje plaatsen.
Zodra ik uitgeslapen ben, zwijmel ik met jullie mee.

The most beautiful girl is een van de twee singles waarmee de Amerikaanse zanger Charlie Rich de Nederlandse hitparade wist te halen. In België was het zijn enige succesvolle single. Rich bezong daarin op tekst en muziek van derden zijn mooiste meisje tot dan toe. Hij nam het nummer op toen hij 40 jaar oud was. Het is voor wat betreft genre enigszins moeilijk in te delen, een soort Presley-achtige countrymuziek komt er het dichtst bij.

Pasen en zomertijd

Sprookje


Het thema van “Zes woorden met beeld” is “schrijven”. 
Kijk bij Marion voor de andere verhalen.

ZOZ 16-19

Het aantal zwijmels stijgt, de lijst groeit mee en het is tijd voor overzicht nummer vier. Ik geniet iedere week weer van de diversiteit en het enthousiasme. Het is telkens verrassend en kan voor anderen een eyeopener zijn of een feest van herkenning. (klik voor een vergroting)

Liefdevolle bezuinigingen

Er komen veel blogs voorbij met tips om de energiekosten te drukken. Ik zit vaak al te rillen wanneer ik lees hoe laag de thermostaat bij sommigen is ingesteld.

In het kader van kostenbesparende maatregelen wil ik toch ook even jullie aandacht vragen voor het volgende: gezamenlijk douchen.

Nu mijn haar wat langer is, stap ik niet meer iedere dag onder de douche maar om de dag. Manlief komt er dan bij om mijn haar uit te spoelen. Hierdoor staan wij saampjes vijf minuten aandachtig stil bij het milieu, hoewel we soms even afgeleid worden.

Ik kan het iedereen aanraden!

Kwetsbaarheid

Bij Marion vind je de andere bijdragen aan de uitdaging “zes woorden met beeld”

Dromen

Zijn ogen weerspieg’len zijn dromen
Vol heimwee naar jungles vol bomen
Ach, was hij maar daar
Hij voelt zich zo naar
En ik voel de tranen al stromen

Zwijmelen op zaterdag 19

Ik heb voor deze Spaanse video gekozen vanwege de fleurige afbeeldingen.

Ik ben een deel van de dag afwezig en zal dus wat later reageren op jullie bijdragen.
Je mag hieronder zelf je naam, e-mailadres en url invullen.
De url zonder http:// en graag rechtstreeks naar jouw bijdrage van vandaag.
Die van mij is bijvoorbeeld:
rammelaars2.blogspot.com/2013/03/zwijmelen-op-zaterdag-19.html

Schuif je gezellig aan?



Joseph Raymond (Ray) Conniff (Attleboro (Massachusetts), 6 november 1916 - Escondido (Californië), 12 oktober 2002) was een Amerikaanse trombonist, arrangeur, componist en orkestdirigent. Hij leerde trombone spelen van zijn vader en muziek arrangeren met behulp van een cursus in een boek.
Na zijn legerdienst in de Tweede Wereldoorlog werd hij aangenomen door het platenlabel Columbia als hun huisarrangeur, en hij werkte met diverse artiesten, waaronder Johnnie Ray, Rosemary Clooney, Guy Mitchell en Marty Robbins. In 1954 schreef hij een arrangement voor Don Cherry's Band Of Gold, waarvan miljoenen exemplaren werden verkocht. Hij kreeg hierdoor de kans om zijn eigen album te maken, en dit werd het succesvolle S Wonderful! - een collectie bekende nummers met een orkest en een refrein met slim gemixte stemmen zonder woorden die soms werden gebruikt als extra instrumenten. In dezelfde stijl bracht hij daarna S Marvellous en S Awful Nice uit. Tussen 1957 en 1968 had hij 28 albums in de Amerikaanse Top 40, waaronder Somewhere My Love waarvan miljoenen exemplaren werden verkocht.
De titeltrack van het album (ook wel "Lara's Theme") was geschreven voor de film Doctor Zhivago (1965), kwam ook in de singles top 10 terecht in de VS. In 1969 stond hij bovenaan de albumhitlijst in Groot-Brittannië met His Orchestra, His Chorus, His Singers, His Sound, en was in 1974 de eerste Amerikaanse populaire artiest die muziek opnam in Rusland: Hij maakte Ray Conniff in Moscow met medewerking van een lokaal koor. Zijn latere albums, waaronder Exclusivamente Latino, Amor Amor en Latinisimo maakten hem populair onder zijn grote Latijns-Amerikaanse aanhang.
Hij verzorgde optredens tot aan zijn dood op 85-jarige leeftijd in oktober 2002.
In Nederland had hij onder zijn eigen naam maar een succesvolle single: Harmony in 1973/1974. (bron: Wikipedia)

Bonusje:

Bescherming

Bij Marion vind je de andere bijdragen aan de uitdaging “Zes woorden met beeld”

Eerste klusjes

De afgelopen week knipte ik de lavendel, ruimde bladresten op en plantte - met het schaamrood op mijn kaken - tulpenbollen. Ik was ze compleet vergeten. Eigenlijk mag je ze alleen tussen oktober en december planten, maar ik hoop dat het vergevingsgezinde bollen zijn.
Mijn tuinspiertjes zijn krakend ontwaakt uit hun winterslaap en ik weet ineens weer hoeveel ik er heb.
Onze vissen hebben zich vermenigvuldigd tot een respectabel aantal en Dotje is weer voorzichtig aan de leg. De forsythia krijgt al een zachtgele gloed en het krentenboompje staat in knop. We genieten met emmers.
Zijn jullie ook zo blij?

Beloftes van de lente


Bij Marion vind je de andere bijdragen aan "Zes woorden met beeld".

Welkom loghoppers

Om 19.00 uur klinkt het startsein voor mijn tweede loghopavontuur.
Voor sommigen is dit gesneden koek, maar ik dook herfst vorig jaar maagdelijk in het diepe. Met dank aan Melody natuurlijk.

Een paar van jullie ontmoet ik regelmatig in blogland, maar voor de nieuwkomers even dit:

Ik ben op zondag 27 maart 1955 geboren in Den Haag en sinds 28 april 1975 gelukkig getrouwd met mijn jeugdliefde. Wij hebben een dochter, drie zonen, een kleindochter van vijf en een ukje onderweg. We wonen al 8 jaar in Ravels (B),
25 km ten zuiden van Tilburg en zijn dus Nederbelgen. Manlief is zelfstandig ondernemer en probeert als intermediair het hoofd boven water te houden. Ik ben afgekeurd en breng mijn dagen door met lezen, schrijven, internetten, cryptogrammen oplossen en gedoseerd tuinieren.

Kernwoorden: trouw, humor, geduld, eerlijkheid, respect, rust, taal en lente.

Sinds november organiseer ik “zwijmelen op zaterdag” waarbij iedere deelnemer een favoriet muziekje plaatst. Ik doe ook regelmatig mee met uitdagingen, zoals WE-300, 100 woorden, zing-zo en zes woorden met beeld. Bloggen is onwijs leuk en zeer verslavend.

Ranunculus Ficaria

Dit malse kruid, dit sieraad, ongekroond,
begroet ik steeds met half geloken ogen
en ieder jaar tot in mijn ziel bewogen,
word ik, verguld tot in het hart, beloond.

Dit kruid gedijt aan boorden van rivieren
die 's winters zwellend uit hun bedding treden,
met vette klei het groene land bekleden,
dat keel geeft aan de stem der populieren.

Dit boterkruid dat in het eerste licht
zich stil ontvouwt om zijn gewaad te tonen,
dit zonnegeel, dat als een ijlbericht

de wandelaar wil groeten en belonen,
opdat hij, sterk op tederheid gericht,
het winterbed weer hoopvol op zal schonen.

~ Frans Hoppenbrouwers

Slakken

Als het pas geregend heeft, komen ze uit hun huisje. Maar anders blijven ze het liefst binnen. Dan ga je op je knieën liggen. Vlak bij de opening van het huisje en zingt: ' Slak, slak, kom eens uit je huisje!' Eerst komt er niets en kun je wel een half uur zingen; want een slak is een langzaam dier.
En dan eindelijk dan komt ze. Langzaam, oh zoo langzaam, en naar alle kanten in den blinde rondtastend, glijdt zij den drempel over (...)

Een slak loopt niet. Een slak kruipt ook niet, als een rups. Een slak glijdt gestadig aan voorwaarts, zonder dat zij pooten heeft, geheel vanzelf. Vanachter loopt zij in een puntje uit. En achter dat puntje laat zij een zilveren streep achter om den weg later weer terug te vinden.

Men moet medelijden hebben met een slak. Nooit eens hollen, nooit eens krijgertje spelen! Want hoe wil je krijgertje spelen als je in een heel uur van hier tot aan den bloempot komt? En altijd dat zware huis op je rug. Je bent eigenlijk nooit eens echt buiten; en je kunt ook nooit eens bij een ander logeren.

 ~ Godfried Bomans 1937

Handen

Er zijn soms geen woorden voor nodig
De foto maakt taal overbodig
Dus geen limerick
Vandaag weiger ik
U—U  U—U  U—U

Zwijmelen op zaterdag 18



Een heerlijk nummer uit 1961. Ik word hier spontaan vrolijk van.
Wie laat ons vandaag weer meegenieten van zijn of haar zwijmelplaat?

Stamelen

In de zomer van 1971 was ik straalverliefd op manlief. Ik was zestien, hij eenentwintig en we lustten er wel pap van. Veel emoties, turbulente tijden, het leek wel of ik in een roetsjbaan zat. Dat moest ik kwijt in gedichten, in dromen en in mijn dagboek. Een dagboek is privé en niemand mag zomaar in het dagboek van een ander lezen. Mijn dagboek heette Shirley.

Enfin, ik zat op school en mijn moeder ontdekte het schrift toen ze aan het schoonmaken was. Ze verklaarde later dat ze dacht dat het van iemand uit mijn klas was. Al lezend had ze kunnen concluderen dat het mijn dagboek was en dan had ze kunnen stoppen met lezen. Dat deed ze niet. Ze raakte gealarmeerd door mijn ontboezemingen en maakte zich zorgen over het stadium waarin onze verkering zich bevond. Het “handje vasthouden” waren wij allang gepasseerd.

Tijdens het volgende weekend dat ze samen in Friesland doorbrachten, hadden mijn ouders serieus overleg. Hoe moesten ze mij uitleggen wat ze wisten en vooral de manier waarop ze het te weten waren gekomen. Eerlijk duurt het langst, dus ze kozen de weg van de waarheid. Na hun thuiskomst werd ik uitgenodigd voor een ernstig gesprek met mijn ouders. Ik had nog geen idee wat me boven het hoofd hing, maar dit beloofde niet veel goeds.

Hoewel ik in principe goudeerlijk ben, schoot ik bij hun vragen in eerste instantie in de ontkenningsmodus. Het was allemaal verzonnen, die verhalen gingen niet over mij, het waren fantasieën, enzovoorts. Ik hakkelde en stotterde mezelf totaal klem. Bovendien was ik kwaad, heel kwaad. Ze had nooit mijn dagboek mogen lezen. En ik schaamde me dood. Waar was dat luik in de grond waarin ik kon verdwijnen?

Hoe dan ook, de rest beschreef ik al eerder hier en hier.

Wil je ook meedoen aan deze schrijfuitdaging? Kijk bij Plato voor de spelregels.

Zou het nog goed komen?

Zolang ik me kan heugen was het zonnig lenteweer op mijn verjaardag, 
een enkele uitschieter daargelaten. 
We konden dan echt buiten zitten. 
Een extra cadeautje van moeder natuur. 
Met nog 13 dagen te gaan, zie ik het somber in. 
We zijn compleet terug bij af,
nadat we heel eventjes mochten proeven van een plukje voorjaar. 
De winter wil niet wijken. 
Snertkou. 
Ik wil zon op woensdag 27 maart.
Ik wil temperaturen boven de 15 graden.
Ik wil een windstille dag en verder hoef ik geen cadeautjes. 
Afgesproken? 
Oh, by the way, ik word dan pas 58! 
Een mooie leeftijd, toch?

Voorjaarsdromen


Bij Marion vind je de andere bijdragen aan "Zes woorden met beeld".

Afkoelen


We dachten even dat het lente was 
Er werd gejuicht en vrolijkheid was troef 
Helaas, de stemming sloeg weer om naar droef 
We waren iets te vroeg in onze sas 

 Haal borstrokken en slee maar uit de schuur 
Want buiten is het winters koud en guur

Enthousiasme

Dankzij enthousiaste reacties op mijn logje van
17 november draait de rubriek nu al 17 weken.
Het is verbazingwekkend hoe breed het begrip zwijmelen kan worden ervaren en vertaald.
Al die verschillende smaken, voorkeuren en herinneringen zijn de krenten in de pap.

Er zijn deelnemers die op vrijdagavond al staan te trappelen van ongeduld. Het Ravelse zenuwcentrum wordt echter gewoon rond 22 uur afgesloten.
Mijn logje staat standaard ingeroosterd voor middernacht met daaronder het widget waar je jouw naam, e-mailadres en url kunt invullen. (die url moet overigens zonder http:// worden ingevoerd, in tegenstelling tot de vermelding in het onderste veld)

Terwijl mijn zaterdagen vorig jaar nog voornamelijk uit cryptogrammen bestonden, ziet mijn programma er nu heel anders uit.
Smiley

Het maarts viooltje

Veel planten hebben vrienden en vijanden. Neem de knolbegonia. De een dweept ermee en de ander vindt het een ordinaire plant met schreeuwerige kleuren die alleen op de kermis tot zijn recht komt. Leilinden zijn gewild bij mensen die niet van inkijk houden en worden gehaat door diegenen die hun auto in de buurt van zo’n boom parkeren om vervolgens te ontdekken dat ze die kleverige troep met geen mogelijkheid meer van hun autoruit krijgen.

Maar er zijn ook planten die algemeen geliefd zijn. Zo’n plant is het viooltje. Dat zou te maken kunnen hebben met het feit dat viooltjes je aankijken. Ze hebben onschuldige gezichtjes waaraan je onmogelijk een hekel kunt hebben. Daar komt nog bij dat sommige viooltjes heerlijk geuren. De geur van het maarts viooltje, dat niet voor niets Viola Odorata heet, is nauwelijks te omschrijven. “Hemels”, hoor je vaak zeggen, maar daarmee schiet je niet veel op, want hoe ruikt de hemel? Geuren zijn altijd moeilijk te beschrijven.
De hemel ruikt naar het maarts viooltje. Laten we het daar maar op houden.

Liften

De vogel rust uit op het droge
Zou dat van die schildpad wel mogen
Bijzondere lift
Een tikkie geschift
En Stoffel moet het maar gedogen

Zwijmelen op zaterdag 17

Mijn moeder was idolaat van Danny Kaye (1913-1987) Vandaag een lief slaapliedje (1959) van deze geweldige man.

Klasse

 
Klasse! Leergierigen van alle kasten bijeen. 

Kijk bij Marion voor de spelregels

Geluiden

A
Ik ben dol op stilte.
Van plotselinge geluiden schrik ik vaak enorm.
Zeurende of dreunende tonen verstoren mijn humeur.
Evenals geblaf, geschreeuw of motorgeronk.
Ik haat het als mensen ’s nachts toeterend afscheid nemen.
De telefoon en ik zijn ook geen vriendjes.
Liever een toetsenbord dan een mobieltje als communicatiemiddel.
B
Lentegeluiden, ze zijn er gelukkig weer.
Wat een genot om al die vogels te horen fluiten.
Muziek kan mijn stemming bepalen en veranderen.
Tevreden gebrabbel van een baby is troost voor het moederhart.
Geliefde mensen die je vertellen dat het goed met ze gaat.
Wat zou ik veel geluiden missen.

Ravelse kleintjes

Geniet even mee van onze Vlaamse berichtjes.
De laatste rechtsonder is zeker de moeite waard.
Zo grappig hoe deze man het brandhout heeft behandeld.
Dat is vast zoethout geweest.

Klieven, kliefde, gekliefd
Kloven, kloofde, gekloofd
Kluiven, kloof, gekloven
Ik snap zijn verwarring, maar ik zie er meteen beelden bij. :-D

Te veel gepraat en te weinig gezegd

Deze schrijfveer spreekt me wel aan.
Volksstammen bezondigen zich hier aan. Vooral lieden met riante salarissen hebben hier een handje van. Nou ga ik echt niet beweren dat blogland barst van de inhoudelijke hoogstandjes, want dat is een heel andere categorie. Dat is pure liefhebberij. Daar zijn geen belastingcentjes mee gemoeid. Allemachtig, er wordt wat afge…. op kosten van de gemeenschap. En dan beweren ze nog dat praatjes geen gaatjes vullen. Nou, voor de begroting gaat dat zeker op, maar hun eigen bankrekeningen raken goed gevuld.

Houden jullie van koetjes en kalfjes of moet een gesprek boeiend en onderhoudend zijn?

Hanging on

Een kikkertje uit Pieterburen
Had last van atletische kuren
Hij deed echt zijn best
Maar moest op het lest
Zijn spiertjes het laten bezuren

Zwijmelen op zaterdag 16



Romantiek met Tony Bennett.
Lekker langzaam, lief en loom beginnen aan de lente.

Ook zij zwijmelen vandaag:

Maart

We telden de dagen en nachten
Terwijl we een winterlang smachtten
En nu is ’t zover
De lente is er
We hoeven niet langer te wachten