Het zwijgen van de planten


De eenzijdige betrekkingen tussen jullie en mij
ontwikkelen zich lang niet slecht.

Ik weet wat een bloem, blad, aar, eikel, steel is,
en wat er met jullie in april gebeurt, wat in december.

Hoewel mijn nieuwsgierigheid onbeantwoord blijft,
buig ik me speciaal over sommige van jullie
en leg voor andere het hoofd in de nek.

Bij mij hebben jullie namen:
klis, kleefkruid, drieblad,
heide, jeneverbes, maretak, vergeet-mij-niet,
maar ik heet voor jullie niets.

Onze reis is gemeenschappelijk.
Als je samen reist, praat je toch met elkaar,
wisselt opmerkingen uit, desnoods maar over het weer
of over de stations die onderweg voorbijschieten.

Onderwerpen te over, want er is veel dat ons verbindt.
Dezelfde ster houdt ons binnen zijn bereik.
We werpen met evenveel recht elk onze eigen schaduw.
We proberen iets te weten, ieder op zijn manier,
en wat we niet weten, lijkt ook op elkaar.

Ik leg het uit zo goed ik kan, vraag alsjeblieft:
wat het betekent iets met ogen te bekijken,
waarom in mij een hart klopt
en waarom mijn lichaam niet geworteld is.

Maar hoe kan ik antwoorden op ongestelde vragen
als ik daarbij ook iemand ben
die voor jullie zozeer niemand is?

Struikgewas, jong bos, weiden, rietland --
alles wat ik jullie zeg, is een monoloog,
en wie er ook luistert - jullie niet.

Met jullie praten is noodzakelijk en onmogelijk.
Is dringend nodig in ons haastige leven
en wordt uitgesteld tot nooit.

~ Wislawa Szymborska (1923-2012)

12 opmerkingen:

  1. Hoi Marja,
    Wat een mooi gedicht, zet je toch echt wel even aan het denken ja...
    Ik wens je een heel mooie dag,
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  2. 'praten'met de natuur is vooral luisteren en kijken.Mooi gedicht!!fijne dag verder.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wauw wat mooi. Maar of het eenzijdig is valt nog te bezien, want als je tegen je planten praat groeien en bloeien ze beter, dus ze horen ons toch? Toch? :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. En zo krijg je toch net ff een andere blik op alles dat groeit en bloeit

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Prachtig verwoord in het gedicht, waar men naar ze luistert zullen ze antwoorden en bloeien in pracht en praal, je moet het alleen willen horen, voelen en zien :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik moest hier toch even terugdenken aan mijn verhaal met de titel "Groei"
    Er wordt momenteel gezwegen, vanwege de kou denk ik.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een aparte manier van benaderen! Ik moest het ook wel een paar keer lezen hoor... Mooi!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Geweldige dichteres. Nog niet zo lang geleden zag ik een documentaire over haar. bijzondere, eigenzinnige vrouw. Jammer dat ze er niet meer is.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Mooi gedicht en eerlijk gezegd praat ik altijd tegen mijn planten en bedankt ze ook dat ze mooi bloeien en mij vruchten geven. stom misschien maar ik betrap me er regelmatig op.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Prachtig gedicht. Echt szymborska. Zo uitgaan van het gewone en dan vragen blijven stellen. Heel mooi!

    BeantwoordenVerwijderen