Incognito

Zodra je een vermomming aantrekt, kun je anoniem de straat op. Vooral beroemdheden en hoogwaardigheidsbekleders willen nog wel eens incognito onderduiken in de massa. 

De vroegere koningin was klant bij ons en kwam in haar bloemetjesjurk met bijpassend hoofddoekje haar boodschappen doen. Ze wilde gewoon aangesproken worden met “mevrouw van Buren”. 
Wij waren ook bijna buren, want onze winkel stond in Mariahoeve, op een steenworp afstand van Huis ten Bosch. 

Zo zijn er ook diverse mensen die incognito bloggen. Ik begrijp hun motivatie, al vind ik het soms wel jammer. 
Ik surf met mijn hele ziel en zaligheid over het web en word natuurlijk regelmatig gewaarschuwd voor de gevaren. Maar ik blijf blond en naïef, dat past gewoon bij mij. 

Bij Gabi vind je alle maandagse mijmeringen. Vandaag is het thema "incognito".

24 opmerkingen:

  1. Ik heb ooit zo geblogd..dat heb ik geweten...nu blog ik incognito maar laat het doek langzaam vallen.
    Denk dat ik nu wat sterker in mijn schoenen sta !

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hier ook geen vermomming of incognito, al kan ik het me wel voorstellen dat anderen dit doen... Het blijft tenslotte wel heel openbaar allemaal...
    Ik wens je een heel mooie nieuwe week Marja...
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik blog redelijk anoniem, maar er zijn steeds meer bloggers die me kennen :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. ik geef niet alles prijs op de blog. nu trouwens minder dan in het begin, want na een berisping van jongste zoon (een tijdje terug al) die vond dat ik te veel over hem had geschreven en met name verzocht om 1 welbepaald logje dat over hem ging te verwijderen kijk ik nu wel een beetje de kat uit de boom.
    ik denk dat we beetje bij beetje de mensen achter de blog wel leren kennen!
    hartelijke groet, Hilde

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Leuk gemijmerd Marja! Soms heeft het inderdaad wel wat en zeker bekende Nederlanders hebben gelijk dat ze het soms doen, een petje, een zonnebril, het zal best helpen. Lijkt me niks als je overal wordt aangestaard of aangesproken. Maar ja, hadden ze maar geen BNer moeten worden hè.
    En wat bloggen betreft... ik ben net als jij hoor ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik ben nu eenmaal niet zo van de incognito... Ik ben misschien ook wel een beetje blond wat dat betreft. Ach...

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik kan niet zomaar schrijven over ditjes en datjes. Ik schrijf zoals ik praat. Soms vind ik dat ik niet zoveel moet zeggen/schrijven maar ik heb tot mijn dertigste NOOIT over mezelf of wat me bezighield gepraat dus nu doe ik t gewoon.
    Zeg wat leuk va je vader voelt hij zich thuis? Ik heb regelmatig aan hem gedacht. Omdat ik werk in een zorgcentrum zie ik vaak mensne die in het begin ontheemd zijn en daarna helemala blij zijn met hun nieuwe plek.
    En ik schrok dat jullie gaan verhuizen. Bah zeg. Ik hoop dat er veel mooie dingen op jullie pad komen. Dikke knuffel. oh en dat van die koningin? is dat waar ? omdat je vaak verhalen schrijft weet ik soms ook niet meer wat echt is haha.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, het koninklijk huis was echt klant bij ons. Dank voor je goede wensen. Gisteren waren we nog bij mijn vader en hij is echt blij met zijn nieuwe flat.

      Verwijderen
  8. Nou ik blog niet écht incognito veelal zijn mijn verhaaltjes toch autobiografisch.
    Ik probeer wél te voorkomen dat ik makkelijk "te vinden" ben en er is dus toch persoonlijk info die ik voor me hou .Ik vul nérgens m'n volledige naam ,geboortedatum en adres in .De voornaam klopt ,de leeftijd ook maar bij voorkeur zonder geboortedatum en een adres of telefoonnummer zet ik nóóit in een logje!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik blog dan wel onder een andere naam maar verder niet incognito. Net als jij vind ik het jammer dat sommigen dat wel doen, al respecteer ik hen daarin natuurlijk wel.

    Daar waar nodig vul ik gewoon de gevraagde gegevens in, ondanks nare ervaringen daarmee in het verleden ben ik eigenlijk niet 'voorzichtiger' geworden daarin, vind dat niet nodig. Waar ik wel heel voorzichtig mee ben is het doorgeven van gegevens van een ander, dat doe ik nooit tenzij ik uitdrukkelijk toestemming van die ander heb.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Na mijn lange ziekens hus periode ,veel gewichtverlies een ander kapsel en contact lenzen werd ik heel vaak niet eens herkend door mensen die me al jaren kenden .Ik was erg incognito maar vond het niet leuk haha.Ik blog met mijn eigen naam maar de paar foto's heb ik verwijderd en plaats ze ook niet meer.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik blog onder pseudoniem en dat bevalt me uitstekend. Ik ben inmiddels gewend aan Ferrara waar het de schrijverij betreft. Daarbij respecteer ik wensen van het thuisfront.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik ben altijd incognito, maar speciaal voor jou...(doet zonnebril en muts af) pssst, hé, ik ben 't, Trui, maar niet verder vertellen, hoor.:-)

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ieder zoals die wil, mijn foto staat als gravatar,mijn naam staat in het verlengde,dus men ziet wie ik ben en ik schrijf zoals ik ben.

    Mijn ervaring was en is ook buiten het virtuele gebeuren dat mensen schijnbaar meer interesse aan mij hebben en menen mij te kennen terwijl ik ze nog niet eens gesproken nog gezien heb en dat vind ik akelig vooral omdat je via via zoiets te horen krijgt en je niet eens weet hoe die persoon uitziet brrr greizels :-( Toen was ik op het virtuele niet eens actief kun je nagaan.

    Voor bekende mensen kan ik het heel goed voorstellen en dan daarbij zijn de meeste artiestennamen sowieso niet hun echte naam.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. De koningin zal niet voor niets jullie zaak hebben uitgekozen in die tijd. Integerheid en kwaliteit zal wel de doorslag gegeven hebben.
    Ik ben niet incognito, want je weet wie ik ben, toch?

    Erka

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Uh ... was jij niet die besnorde jongeman uit Groningen?

      Verwijderen
    2. Precies, met die groene hanekam op z'n kop en enorme piercings in zijn oren.

      Verwijderen
  15. Ik ben zo blij dat ik heel gewoon ben, daarom hoef ik me nooit te verstoppen. Maar ik naam en toenaam niet op mijn blog gebruiken, en al helemaal geen foto's van mezelf, man of kind. Lang leve mijn privacy.
    Ieder het zijne. Toch?

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Hoi Marja...!

    Gezellig dat je er weer bij bent.
    Wat een leuk verhaal zeg... "Mevrouw van Buren";-)
    `t is echt waar hè?

    Tja... en wederom ontdek ik dat we zo'n beetje hetzelfde gestreken zijn jij en ik... tenminste dat gevoel heb ik al een tijdje ;-)

    Liefs en een fijne week,

    Gabi

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Ik blog wel incognito. Mijn internetnaam is niet mijn eigen naam. Op deze manier kan ik meer open zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Ik ben wel incognito maar iedereen weet hoe ik heet en dat ik uit de Zaanstreek kom. Als Plato schrijf ik niet anders dan als Willem. Mijn alter-ego's zijn voor de lol. Zodra incognito komt vanuit angst, haak ik af.
    Maar dat sommige mensen hun privacy willen bewaken, snap ik wel. Enfin, de blog biedt op dat punt voor iedereen mogelijkheden.

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Ik schreef vandaag ook al bij Trudy dat mijn dochter vandaag op school, (ze is 11 jaar) met googelen mijn blog heeft gevonden. Gewoon per toeval door een foto met tekst eronder. Ik ga bepaalde foto's verwijderen en ook specifieke woorden.
    Via via ben ik wel te vinden maar dan moet je meer moeite gaan doen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Herkenbaar. Zo heeft onze dochter gevraagd om haar naam zoveel mogelijk weg te laten of te verwijderen i.v.m. haar eigen werk en website. Natuurlijk respecteer ik dat. Eenmaal op het www blijf je echter altijd vindbaar. Dat is het risico van bloggen, Facebook, Hyves, enz.

      Verwijderen


Sorry blogmaatjes. Ik heb een hekel aan verificatie, maar ik werd echt 25 x per dag belaagd door spamreacties. Ik ben gezwicht.