Correct me if I'm wrong

Wat leven we toch in een tijd van weelde en gemak. Stel je voor hoe de monniken zwoegden boven hun kunstwerkjes van één enkele hoofdletter. Er was geen Tipp-Ex in de buurt natuurlijk. Dat zou er bijzonder vreemd hebben uitgezien op perkament. Ook wij hebben peentjes gezweet in de jaren 60. Die eerste bladzijde in je nieuwe schoolschrift moest zonder doorhalingen, haakjes of vlekjes blijven. Hoe meer jij je best deed, hoe meer fouten je maakte. 

Daarna de tikmachine met vier vellen papier en drie lagen carbon. Eén miskleun en de hele reutemeteut kon verwijderd worden. Daar hielp geen wit velletje tegen. Met de elektrische machine namen de mogelijkheden tot correctie toe. Toch was dat alles niet te vergelijken met onze computers en laptops met spellingcontrole en deletetoets. We zouden tijd moeten overhouden met al deze moderne verworvenheden. 

Weten jullie nog dat er meesters en juffen waren die ons na een dictee of rekenopgave elkaars blaadje lieten nakijken? Moesten we daar iets van opsteken of hadden ze gewoon een baalmomentje? Ze leerden ons dat je niet te lang moet twijfelen, omdat de kans groot is dat je een goed woord gaat veranderen. Je eerste ingeving is meestal de beste. 

Veertig jaar geleden hadden wij een schat van een medewerker in de foto/disco zaak van manlief. Hij was ongeveer zo oud als ik nu ben en een jeugdvriend van mijn schoonvader. Nadat zijn groothandel in eieren op de fles ging door de opkomst van de grote supermarkten met hun prijsafspraken, kwam hij bij ons in de zaak werken. Hij maakte prachtige etalages en grote sandwichborden met voordeelaanbiedingen. Eén bord zullen we nooit vergeten: “AFGEPRIJST” stond er met koeienletters. We hebben hem nog nooit zo hard zien lopen om het bord weer binnen te halen. Hij is er nog jaren mee geplaagd. 

Het thema voor de WE schrijfuitdaging van januari is “verbeteren”. Het woord zelf mag niet worden gebruikt en het aantal woorden dient exact 300 te zijn. Bij Plato vind je de andere inzendingen. 

37 opmerkingen:

  1. goed verhaal Marja! Ja, zonder computer kunnen we niet meer hé! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. We vinden het tegenwoordig zo vanzelfsprekend allemaal, soms denk ik wel eens dat kinderen niet meer zelf leren hoe ze moeten schrijven, want de pc verbetert het allemaal voor je... Om nog maar niet te spreken van hoofdrekenen, dit gaat allemaal met rekenmachientjes nu...
    Maar ik vind het wel allemaal heel makkelijk hoor, typ je een foutje, even de delete-toets aan en je begint weer even overnieuw..
    Ik wens je een heel fijne woensdag,
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Nou i.d.d... alleen al voor het tikwerk zou ik de computer niet meer willen missen.
    Wij moesten op de basisschool nog leren schoonschrijven; jij vast ook?
    Ik was er best goed in tot die tijd dat ik mijn rechter arm heb verbrijzeld op mijn twaalfde verjaardag (mooi cadeau hè?), daarna werd mijn handschrift nooit meer hetzelfde.
    Je begrijpt het ik schreef dus eigenlijk met mijn rechter hand. Ik zat zo lang in het gips dat ik maar met links moest leren schrijven...
    Later ben ik weer met rechts aan de slag gegaan maar omdat niet alle functies terug zijn gekomen in die arm is mijn handschrift sinds die tijd dus krampachtig en snel ongelijkmatig; jammer.
    Ik was net uit het gips en kon nog bijna niets met die arm; die was nog helemaal stijf en onbruikbaar, toen moesten we een cursus machineschrijven doen voor school... nou feest...
    Is nooit gelukt.
    Met het moderne toetsenbord en vooral met me linker hand kan ik het nu wel gelukkig.

    Maar ja v.w.b. die goede man uit jullie winkel... hihihi de T en de D... ik kan die man wel vergeven.

    Een hele fijne dag wens ik je,

    Gabi

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Schoonschrijven heb ik ook nog geleerd. Je mocht je eigen stijl beslist niet ontwikkelen. Wat een pijn en pech heb jij gehad. Arme Gabi.

      Verwijderen
    2. Ach... onkruid vergaat niet!
      Een van mijn motto's is dan ook: "Alles dat me niet heeft kunnen doden heeft mij alleen maar sterker gemaakt!"

      Verwijderen
  4. Het schrijven raakt er helemaal uit onder de jongeren heb ik het idee, zelf vind ik schrijven erg leuk.
    Het corrigeren door elkaar op school..is geen baalmoment maar een leermoment. Zo leer je van elkaar en geef je de kinderen verantwoordelijkheid ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Je hebt helemaal gelijk Marja, wat een toestand was dat vroeger eigenlijk. En wat dacht je van de ponsmachine en de telex... pfff daar moest je ook geen fouten in maken hoor.
    Ik was in mijn werk zo'n ontzettende z..kerd, baalde er al van als ik ergens een spatie teveel zag of zo.
    Maar ja, wij hebben het wel allemaal meegemaakt en zelf gedaan... Dat kan de jeugd niet zeggen.
    Je hebt er een leuke WE van gemaakt!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ja, ik kan me ook nog herinneren dat ik op kantoor papier en carbon moest gebruiken. Wat een ellende. Vooral omdat ik altijd de neiging heb gehad te snel te tikken en dus fouten maakte. Dat gaat nu toch een stuk gemakkelijker.
    Zelf vind ik schrijven heel leuk, maar ik merk bij mijn kinderen en schoonkinderen dat ze het nauwelijks meer doen. Alles gaat op laptop, I-pad of mobiel. Zelfs het boodschappenlijstje:-)
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Leuk verhaal, Marja! Wat een gedoe, maar wel echt handwerk.
    Ook als je stencils wilde maken voor de leerlingen in de klas, dan moest je dat met een speciale pen met een bolletje wegkrassen uit een dunne papierlaag.
    Vermoed dat sommigen zich afvragen wat er zo grappig aan is"afgeprijst"
    Net als dat ik altijd let hoe sperziebonen geschreven zijn bij de groenteman.

    Erka

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, snorremans, dan missen die mensen toch de clou, nietwaar?
      Leuk, die piercings. (NOT)

      Verwijderen
  8. Marja, wat schrijf je hier toch leuk over. Een stuk verleden, een vleugje taalgevoel, een combinatie die ik graag lees. Die vriend van jou had geen rekening gehouden met de verandering in de lettergreepstructuur van infinitief naar stam. Anders had ie wel geprezen geschreven, natuurlijk. :-) Maar daar hebben meer mensen last van.
    Enfin, deze WE was een verademing. De link staat er al.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank, Plato.
      Tja, zelfs bij het kofschip valt wel eens iemand overboord.

      Verwijderen
    2. Maar niet als je de regels goed interpreteerd. 't Kofschip, dat ik altijd schoftkip noem (omdat plofkip niet toereikent)Loodsde mij altijd door de zwaardste stormen. De meester heeft vaak geprobeert me met een trucje om de tuin te leiden, maar dat is hem niet gelukt. Op een dag schreef hij op het bord: schrobben, schrobte, geschrobt. Wat is hier fout aan, vroeg hij. Ik had hem meteen door. Hahaha. Mijn moeder zei namelijk altijd: ik heb de vloer geschrobt... hehe...en nu T. Zie je, dat was mijn ezelsbruggetje. Dus ik zei: meester, daar is niks fouts aan. Werd ie woedent. Dat ik te stom was om voor de duvel te dansen, dat ik niet bereid was iets te leren en dat ik opgroeide voor galg en rat.
      Moest ie me nou eens zien. Ik ben toch aardig terechtgekomen. Maar hij is vrij jong gestorven en heeft mijn successen dus niet beleeft.

      Verwijderen
    3. Het was een cultuurschok toen onze kinderen in de jaren 80 ineens met een fokschaap thuiskwamen. ;o)

      Verwijderen
    4. De reactie van 12:42 uur is zeker door Jordi geschreven?

      Verwijderen
    5. Whahahahahaha.... ik ben blij dat je het door hebt. Anders zou ik wel heel erg op mijn gezicht zijn gevallen he?

      Verwijderen
  9. Wat heb je dit leuk beschreven, en ja je hebt nog helemaal gelijk ook. Schreef ik vroeger schriften vol (inclusief fouten en doorhalingen) tik ik me al jaren suf op het toetsenbord. Hoe handig het ook allemaal is, ik mis wel eens die handgeschreven brieven in de bus... anderzijds, als ik zelf iets wil schrijven en ik pak een pen heb ik in no time kramp in de vingers, en dat doet zeer ook.

    Prachtige we!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mel je moet ook zingen terwijl je schrijft. Dat werkt ontkrampend. Met een D op het eind ja:-)

      Verwijderen
    2. Ik krijg ook kramp in mijn vingers. Puzzelen lukt nog net.

      Verwijderen
  10. even kijken of dit gaat lukken hoop het wel

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja het lukt dus zo wel gr Jolanda

      Verwijderen
  11. Fijn herkenbaar verhaal.
    Ik ben altijd blij als je mij even wijst op een gemaakt foutje.
    Met twee oud-collega's correspondeer ik nog ouderwets met pen en "mooi"
    postpapier. Ik ben dol op apart papier en kaarten. Maak ze ook wel zelf.
    En de spellingscontrole nooit 100% vertrouwen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank. Grappig dat jij een woord net die andere spelling geeft. Ik heb me een bult gezocht naar de juiste spelling. Nu blijkt het allebei te worden toegestaan. ;o)
      zie: http://www.onzetaal.nl/taaladvies/advies/tussen-s-spellingregel-of-spellingsregel

      Verwijderen
    2. Grappig is dan ook weer dat ik niet heb gezien dat jij de tussen s niet hebt gebruikt. Dat zie ik nu pas. Blijft leuk, taal.

      Verwijderen
  12. Platoonline, kijk jouw kofschip nog eens na, 't is nu niet om je op de vingers te tikken hoor, maar bemerk ik daar nu geen foutjes in jouw antwoord van 12u42 op Marja:
    1) werd ie woedent -> woedend
    2) heeft mijn successen dus niet beleeft -> beleefd
    Of was dat om ons uit onze tent te lokken! of is het zoals Marja zegt: De reactie van 12:42 uur is zeker door Jordi geschreven? (alhoewel ik niet weet wie Jordi is, haha)
    hartelijke groetjes, Hilde

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Foei Hilde, ga jij eens rap Spaans studeren. Niet spijbelen.
      Jordi is een heel stout jongetje en een van de karakters op Plato's website.

      Verwijderen
    2. Hilde: ik moest vreselijk om je reactie lachen. Mijn reactie was één grote grap. De fouten waren natuurlijk expres gemaakt.Ik zeg het er maar even bij. Je verbeteringen zijn natuurlijk juist. Maar er staan nog veel meer fouten in. Lees nog maar eens na. Het is werkelijk verschrikkelijk. :-)

      Enne... als je meer van Jordy wilt weten, je bent van harte welkom op mijn website. Jordy heeft zelfs een eigen categorie, de fictieve branieschopper. Oh wacht, hij wil nog wat tegen je zeggen:

      'Dag mevrauw Hilde, hoor ik doar me naam noeme. Ik ben Jordy en ik kom faak bij Plato. Toffe gozer hoor, ik mag wel es op z'n pc. Soms schreif ik dinge op uit me leve. Wand ik beleeft alteit van alles. Mag u best lese hoor. En Plato segt dat m'n Nederlants de laaste teit goed vooruit gaat. Nou dag hoor... ik groet u.
      Jordy.

      Verwijderen
  13. Ik heb nú nog zielsmedelijden met de juffen die mij in de klas gehad hebben, onleesbare hiëroglyfen kregen ze van mij te corrigeren. Zonder de intrede van de computer in huis zou ik geen letter méér schijven dan nodig is voor het schrijven van zo nu en dan een kaart en de administratie!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dan ben ik extra blij met de computer. Stel dat je geen blog had .....!!!

      Verwijderen
  14. Dan was ik natuurlijk een wéreldberoemde schrijfster geworden, whahahahaha!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ik heb mijn typediploma al op een elektrisch exemplaar gehad en vrij snel daarna kennis gemaakt met de computer. WordPerfect was dat destijds. Ik vervloek Word nog vrij regelmatig, wat was WP toch fijn werken.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Ik kan me nog een advertentie herinneren van een grote dames- en herenzaak. Met chocoladeletters stond er in de krant en op de winkelruit: "Ja, ik wordt graag vriend van Amici." Van die vriendschap is natuurlijk niets terechtgekomen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  17. De eerste grote studieverslagen die ik maakte waren gelukkig al op de computer. Mijn typevaardigheid is niet zo heel goed. Ik zou een hoop papier verspild hebben. Toen ik begon met werken waren computers al gemeengoed.

    Carbonnentjes en correctietoetsen ken ik eigenlijk alleen maar van het spelen met een typemachine bij een lagereschoolvriendin.

    Leuke WE Marja.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Een WE die herinneringen oproept. Ik heb jarenlang bij een bank gewerkt en de financieringsakten typten wij ook op een typemachine. Eerst met een carbonnetje ertussen, later hadden we typemachines die hele tekstblokken konden typen. Dat scheelde een heel stuk. Maar zoals het nu gaat is het inderdaad allemaal veel eenvoudiger.

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Ach, die goeie ouwe tijd... Je bracht heel wat herinneringen boven!
    Een mooie clou, ik heb zelfs wel eens een bord gezien met 'afgeprezen' :-)
    Mooie WE!

    BeantwoordenVerwijderen
  20. en wat worden er toch veel fouten in teksten gemaakt!
    de mooiste:
    Bijgaand stuur ik de fractuur.......

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Ik ben zo blij met de computer. Heb een lelijk handschrift (schrijf daarom meestal in tijdrovende blokletters) en verbeteren is een fluitje van een (euro)cent. :-)

    BeantwoordenVerwijderen