Sinterstress

Ik kan me niet heugen wanneer ons laatste sinterklaasfeest was. Vermoedelijk in de jaren negentig. Toen ons kroost geen enkele interesse meer toonde in het maken van surprises of gedichten, was voor ons de kous af.
We hebben nog een paar keer cadeautjes onder de kerstboom gelegd, maar dat was het toch niet helemaal. De recessie heeft onze decembertradities definitief de das om gedaan.

Mijn meest stressvolle sinterklaaservaring staat me nog goed bij. Mijn vader werkte in de jaren zestig bij de emigratiedienst. Daar kwamen sint en piet ook opdraven. Ik moest toen bij sint komen voor een persoonlijke noot met een hele zaal vol vreemde mensen voor me. Dat was eens maar nooit weer.

Wat was jullie ergste sinterklaasviering?

15 opmerkingen:

  1. Wat sneu om zo'n nare herinnering te hebben aan iets dat eigenlijk puur en alleen maar leuks aan herinneringen mag leveren.

    als het om 'nare' herinneringen gaat kan ik benoemen dat het mij stoorde dat grootouders onderscheid maakten tussen de kleinkinderen en dat sommigen een klein goedkoop cadeautje kregen en sommigen een groot duur cadeau. Niet dat die kinderen dat toen begrepen overigens.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. eigenlijk enkel leuke herinneringen. 6 december was telkens weer een groot feest, feest op school, feest thuis, feest bij de oma. wel stresserend voor een kleine ukkepuk, 'deze nacht komt hij!'. De nacht van 5 op 6 december konden we vaak moeilijk inslapen. Eens zijn we (ik spreek over mijn 1 jaar jongere zus en ik) midden in de nacht wakker geworden en opgestaan om te gaan kijken of de Sint al geweest was. En ja hoor, de hele tafel lag vol met speelgoed en snoepgoed en wij roepen naar onze ouders die reeds een tijdje onder de wol lagen: "Sinterklaas is geweest, Sinterklaas is geweest...!!!!!".
    Ik denk dat mijn ouders zich die nacht nog lang hebben herinnerd!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik kan me geen vervelende sintviering herinneren. Was altijd leuk volgens mij...
    Ons laatste sintfeestje moet ook ergens voor de eeuwwisseling geweest zijn. Jeetje wat klinkt dat lang geleden. Maar we doen nog steeds een paar leuke dingen onder de boom hoor. En het blijft genieten...
    Fijne dag Marja,
    Lieve groet,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oe Marja daar kan ik inkomen,niet dat ik stress herinneringen heb aan Sint of Piet,maar bij een spreekbeurt houden of als jarige voor de klas brrrr dus jouw gevoel kan ik me goed voorstellen.

    Verder denk ik dat mijn moeder meer stress had want 5 dec de Sint,6 dec mijn nichtje jarig,7 dec mijn zus jarig,8dec de gek hier zelf jarig,9 dec mijn peetoom pffff

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het was in de eerste klas...
    Sinterklaas kwam ook bij ons op school; (vele jaren later kwam ik er pas achter dat het onze buurman was die mij wel wilde plagen... STOUTE BUURMAN!) niets vermoedend (want ik was toch wel lief geweest vond ik) kwam ik bij Sint toen hij mijn naam noemde om toch eens even bij hem te komen... De gebruikelijke vragen volgden en met een bevend stemmetje gaf ik antwoord. Hoe dan ook, ik was kennelijk niet overtuigend genoeg...
    De Sint gaf Piet de opdracht me in de grote zak te stoppen en me mee te nemen naar Spanje!
    Piet tilde me met zwier op en stopte me dus werkelijk in een grote jutezak die hij boven mijn hoofd dicht maakte.

    IK HEB NOOIT MEER, IN MIJN HELE LEVEN NIET... ZO HARD GEGILD ALS TOEN!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik weet het niet meer. Eerlijk niet. Ik weet nog wel dat ik eens een sint zag die zijn hoofd boog en toen zag ik allemaal zwarte krulletje. Dat vond ik raar. Maar toen ik het mijn moeder vertelde, kletste ze er maar iets omheen.
    Eigenlijk ben ik nog steeds een beetje bevreesd voor de Sint. Raar he?

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Altijd een gezellig feest geweest.
    Maar wat een teleurstelling dat hij gewone schoenen droeg en geen zwarte met een gouden gesp

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Nee hoor ,ik heb geen stressvolle herinneringen .Toen ik heel klein was heerste er nog grote armoede dus Sinterklaas kwam nóóit dicht in de buurt !
    Later heb ik alléén maar leuke herinneringen op wélke manier we het ook gevierd hebben .
    Zelfs dit jaar ,nu het echt niet lukt alles bij elkaar te krijgen , vliegen de gedichten toch door het land ,weliswaar zónder een cadeau ( je weet wel de TNT is hebberig )maar dat komt met de kerst wel goed ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. De gedichten en daarom het Sinterklaasfeest bij ons thuis afgeschaft toen de beide zoons er niet meer in geloofden. Met de Kerst kregen ze kadootjes onder de boom. Vinden wij leuker. Grtz Mara

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wij Hulken hadden alleen maar leuke St.Klaas vieringen.
    En de allerleukste was wanneer wij wat cadeau's waren vergeten omdat die in een kast op de overloop stonden.
    Dus ik dat spul in de gang gezet onderaan de trap.
    Wanneer wij de kinderen naar bed stuurden riepen zij uit, "HIJ IS WEER GEWEEST" ! ! !
    Toen was het pas FEEST!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Mou wel een rare herinnering. Ik woonde net in Nederland en geloofde er niet meer in en we vierden het bij de buren. Er kwam een echte Sinterklaas en pieten maar die deden zo raar. Later begreep ik dat ze bezopen waren en Sint nam de oppas van de kinderen op schoot en zijn hand gleed tussen haar benen. Ik vond t als kind allemaal zo genant en raar. Waren natuurlijk hele rare buren hoor. fijn weekend. Hélène

    BeantwoordenVerwijderen
  12. nou ja ik was zeven toen ik merkte dat sint niet bestond......ik voelde me door mijn ouders beet genomen.Zelf heb ik onze kinderen altijd verteld dat sinterklaas een leuk spel is en het plezier was er daardoor niet minder om hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Grappig dat je dit schrijft. Onze jongste weigert ook om zijn dochter van 4 voor te liegen. Hij heeft gistermiddag telkens uitgelegd van wie het cadeautje kwam. Opa, oma, papa of oom.

      Verwijderen
  13. Nee, ik heb nooit een erger, ergere of ergste viering meegemaakt. Als we het vierden was het altijd dolle pret.

    BeantwoordenVerwijderen