Fiets - verwachtingsvol

Helemaal zeker weet ik het niet, maar volgens mij was het rond september 1961 toen ik mijn eerste tweedehands fiets kreeg. 
Er moesten nog houten blokken op de pedalen bevestigd worden voordat ik er goed bij kon. In die tijd werd een fiets nog op de groei gekocht. Ik moest er zeker tot mijn twaalfde mee doen. Zijwieltjes waren er niet en de step was mijn enige oefenmateriaal geweest vanaf mijn vierde jaar. Dat was toen de troostprijs na het knippen van mijn amandelen. 

Mijn vader holde mee en hield de bagagedrager goed vast. Hij was zuinig op zijn dochter en zag altijd overal het gevaar. Hoe vaak en hoe lang we hebben geoefend? Ik heb geen idee meer. Misschien fietste ik wel binnen een kwartier weg? Nou nee, ik denk eigenlijk van niet. Ik ben niet zo’n held. Zeker niet wanneer het mijn evenwicht betreft. Waar ik de sokken en pantoffels eer aandeed, was mijn jongere broer een echte kamikaze. Hij durfde van alles en stortte zich overal zonder nadenken in. 

Was hij verwachtingsvol toen zijn grote zus van zes voor het eerst op de fiets klom? Ik denk van wel. Ik vrees alleen dat ik op dat moment voor het eerst van mijn voetstuk donderde. Arm broertje. 

Kijk bij Min voor de andere bijdragen aan deze invalshoek.

11 opmerkingen:

  1. Prachtige schets van het/jouw verleden Marja. ;-)

    Ik zie het allemaal voor me gebeuren.

    Toen ik leerde fietsen in de lente van 1975 was het vooral mijn oudste broer die met me mee bleef hollen; hij had langere benen dan ons pa... hahahaaa...

    Welterusten,

    Gaabs

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Van het leren fietsen staat me - helaas - niets meer bij.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. O wat een herkenbaarheid , ik heb zóveel kinderen zien leren fietsen op een fiets met blokken ! Zelf kreeg ik mijn eerste tweedehandsfiets zelfs nog iet later ,zonder blokken want ik was toen al getrouwd .
    Maar ik leerde fietsen ( met een meehollende vader ) op kinderfietsjes die we op zondag wel eens mochten huren voor een dubbeltje per uur ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik heb dit niet meer meegemaakt, maar ik krijg er een beeld bij :)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een leuk verhaal.Ik kan me zelf niets herinneren wanneer en hoe ik heb leren ietsen

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat leuk dit logje zo herkenbaar.Mooi hé dat op de groei kopen,zul je nog weinig tegenkomen tegenwoordig.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat mooie herinneringen, het roept ook bij andere het een en het ander op dat is het fijne zo op een weblog :-)

    Ik denk dat je als zus in zijn ogen belist nog ene was op tegen op te kijken ;-)

    Wij zijn met 3 thuis,dus ook tweede hands fietsjes,mijn eerste nieuwe fiets kreeg ik van mijn peet tante en oom bij mijn eesrte Heilge Comunnie een rooie ooo wat een mooie :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Pracht stuk, Marja. Het deed me denken aan die keer dat mijn moeder bij tante op visite was. Ik wilde graag leren fietsen. Van tante mocht de oude fiets van mijn oudere nichtje wel gebruiken. Inderdaad, met blokken op de trappers en toch nog net een stukje te groot. Ik oefende heel alleen op een leeg plein mijn knieën bont en blauw. Daar kwam mijn andere tante die daar vlakbij woonde.
    Tante Ko, tante Ko, ik kan fietsen, piepte ik.
    Nou, laat maar eens zien dan, riep tante.
    Met het puntje van mijn tong uit mijn mond zette flink de vaart er in.
    Natuurlijk viel ik.
    Nog maar eens flink door oefenen, meesmuilde tante.
    God, wat schaamde ik me toen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Niet zo aardig van die tante. Arme Plato.

      Verwijderen
    2. 't is allemaal goedgekomen hoor. Tante Ko is niet meer en ik doe alles met de fiets als ik niet trein. :-)

      Verwijderen
  9. Goh weet je dat ik niets eens weet hoe ik heb leren fietsen. zal wel met mijn broer en zus gegaan zijn, volgens mij had ik op de lagere school ook nog niet eens een eigen fiets toen ik naar de middelbare school ging kreeg ik mijn eerste redelijke tweedehands natuurlijk fiets omdat ik toen iedere dag naar een ander dorp moest fietsen. Gek dat je dat gewoon niet meer weet. Leuk even die herinnering, zo ben geloof ik weer helemaal bijgelezen bij je. ;) .

    BeantwoordenVerwijderen