Hoe voelt dat nou?

“Hoe voelt dat nou, alweer een jaar ouder?" Een beetje wazig keek ze hem aan, dan heel langzaam, verscheen er een glimlach op haar gezicht.
 “Het voelt geweldig en heel bijzonder. Wie had kunnen denken dat ik het mocht beleven om negentig te worden? De artsen hadden mij een halve eeuw geleden al opgegeven. Maar kijk nou toch, ik ben er nog steeds.”
“Ja, en daar zijn we nog iedere dag blij mee, mam.”
Zijn moeder zat in een rolstoel sinds haar hersenbloeding en ze was hem zo dierbaar. Ze had zich terug gevochten uit een diepe coma en langzaam maar zeker weer leren praten. De schat aan herinneringen die ze met zich meedroeg, kon ze weer delen. Bovendien was ze volledig veranderd. Van de stugge, strenge vrouw was niets meer over. Nu was ze de liefdevolle, positieve moeder waar ze allemaal naar hadden verlangd.
Hij knuffelde haar nog eens stevig en reed haar toen naar het feestzaaltje waar al haar kinderen en kleinkinderen op haar wachtten.

Gabi leverde de startzin voor vandaag en wij maken er een verhaaltje van. 

18 opmerkingen:

  1. Dat kun je wel een heel positief verhaal noemen !
    Zou mooi zijn als het géén verhaal is maar de werkelijkheid is voor één van jouw(schoon) ouders !

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het is fictie.
    Mijn vader werd onlangs wel negentig, maar hij is altijd liefdevol en positief geweest en zit niet in een rolstoel. Vandaag is zijn verhuisdag naar een appartement. Hij sluit een periode van 40 jaar af. Best moeilijk. http://rammelaars2.blogspot.be/2012/11/paps-gaat-verhuizen.html

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. O ja, dat kan ik me herinneren ,in Zoetermeer !
      Zal niet meevallen voor hem ,maar ook voor jou niet begreep ik !Ik ken Zoetermeer vrij goed omdat dochterlief daar woont en de twee kleindochters plus wat neven en nichten !Ik kom er dus ook regelmatig !
      Is best een mooie stad geworden om te wonen al had ik er 25 jaar geleden nog niet willen wonen ,er werd áltijd en overal gebouwd in die tijd .Nu is het een mooie groene stad met veel mooie fietspaden !

      Verwijderen
    2. Fictie maar ik kreeg toch kippevel want er zijn vele kranige mensen die het redden en positief blijven.
      Mooi Marja en sterkte met je vader en een deel van je ouderlijk huis af te sluiten xxx

      Verwijderen
  3. Wooowwww... best wel intens Marja.
    Iemand die twee keer de man met de zeis een lekkere loer heeft weten te draaien! Das pas knap... dat zouden meer mensen moeten doen! ;-) Een goed voornemen voor later...

    Ik moet snel mijn bijdrage typen joh...

    Een fijne week,

    Gabi

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi verteld,sterkte en succes met de verhuizing van je vader,zo dapper!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een mooi verhaal Marja! En gelukkig kan zo iets in het echt ook gebeuren.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Succes met de verhuizing en alle emoties eromheen, Marja!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mooi log. Sterkte vandaag. Maar met zo'n positieve vader zal het heus goed gaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. leuk verhaal, ik begreep dat mensen echt compleet kunnen veranderen na een hersenbloeding

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een mooi en ontroerend verhaal, het komt wel eens voor inderdaad, wat is er mooier dan dit zelf te mogen ervaren?

    Schitterende mijmering!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat leuk dat dit ongeluk zo'n positieve uitkomst had.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik heb ooit in het echt zien gebeuren dat een oude moeder van een vriendin na een ernstige attack een heel andere vrouw werd. Helaas was het daar net andersom dan in jouw verhaal....
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Om heel eerlijk te zijn: ik ken ook zo'n verhaal. Maar ik ben dol op "good endings" en heb er bewust een andere draai aan gegeven.

      Verwijderen
  12. Mooi verhaal, Marja. Je hebt een bijzondere schrijfstijl, waar ik altijd van geniet.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Zo herkenbaar. De moeder van mijn vriend overkwam het en van de gereserveerde vrouw werd ze ineens heel open. Flapte er zomaar van alles uit en zei b.v. tegen de pastoor dat ze hem wel errug leuk vond...Mooi geschreven. Groetjes Ria

    BeantwoordenVerwijderen
  14. wat een bijzonder verhaal Marja! Ontroerend!
    Groetjes, Hilde

    BeantwoordenVerwijderen